• Onverwacht geluk

    Onverwachte geluksmomenten van 2021. Poe, dat is me een vraag! Eigenlijk zou ik de stukjes op SAN er even bij moeten pakken – het sub-blog waar ik tijdens de vorige lockdowns elke dag 3 leuke dingen noteerde. Om de dagen uit elkaar te houden, om de moed erin te houden en om te onthouden dat elke dag toch de moeite waard is.

    Ik heb al een tijdje niets op SAN geschreven. Toen het leven z’n normale snelheid hervatte, verflauwde de behoefte. Misschien geen gek idee om er nu, in lockdown nummer zoveel, weer mee te starten.

    Wat ik interessant vind aan die 3 dagelijkse dingen, is dat het altijd heel “gewone” dingen zijn. Zelden zijn het belevenissen waar je heel veel geld voor nodig hebt, of die te maken hebben met grote prestaties. Toch vormen in feite al die dagen achter elkaar samen je leven.

    Dus wat is er dan echt belangrijk?
    Misschien wel iets heel anders dan de dingen waar je je mee profileert…

    Een steekproefje: ik legde een maand aan SAN-stukjes tegen de meetlat. Niet helemaal representatief omdat het a) maar een maand is en b) ze dus in coronatijd zijn geschreven. Aan de andere kant: dat is inmiddels óók gewoon het leven. Niet alleen de dagen waarin je 100% kunt doen wat je wilt, tellen.

    Die stukjes gaan bijna zonder uitzondering over

    1. werkprojecten waar ik energie van krijg – zoals leuke schrijfklussen, boeiende trainingen en goede samenwerkingen;
    2. eten en uit eten gaan – vrijwel altijd eten samen met anderen, trouwens (hoewel ik ook blij word van voor mezelf een stapel pannenkoeken bakken);
    3. sociale dingen, contact met liefsten – van m’n vriendinnen tot familiedagjes en momenten met voorleeskindje.
    4. beweging: fietsen, wandelen, yoga doen;
    5. me-time, ofwel Suusdagen – momenten waarin ik tijd voor mezelf neem (zoals in abd gaan);
    6. projecten en hobby’s – denk aan vlogs, pianoles, gamen.

    Tja, dat zegt wel wat hè. Als ik nu, een dik halfjaar later, naar dit lijstje kijk dan denk ik een paar dingen:

    • Mijn werk is iets waar ik veel plezier en voldoening uit haal. Tegelijkertijd is het 1 van de 6 dingen, lang niet het enige (op dit moment ligt de balans in m’n week gevoelsmatig bij 90% werk en 10% andere dingen – vast niet helemaal waar maar je snapt het punt). Desalniettemin: als werk zou wegvallen, of als ik bijvoorbeeld tijdelijk niet zou werken omdat ik een klein kind heb, is dat mogelijk wel een dingetje.
    • Ik houd echt van lekker eten. Belangrijk dus ook om daar niet op te bezuinigen. Hoewel het echt niet altijd ‘duur’ eten hoeft te zijn; de dingen op de dag-lijstjes waren vooral in de categorie ijsje hier, taartje daar, pizza’tje bestellen.
    • Sociaal contact is een niet te onderschatten bron van geluk. Soms kan het me allemaal een beetje overspoelen en met name de laatste tijd voel ik me weer behoorlijk incapabel als het gaat om het (goed) onderhouden van m’n netwerk. En ergens zou ik graag wat minder vooruitplannen – de agenda is alweer behoorlijk volgesmeerd. MAAR. Ik moet niet vergeten dat dit ook veel oplevert. Verbinding en gedeelde ervaringen zijn soms belangrijker dan in m’n eentje op de bank blijven, ook al is dat laatste verleidelijker.
    • Blijf bewegen, Suusie. Yep, ook nu de sportschool weer dichtgaat. Het is zo makkelijk om de hele dag alleen maar stil te zitten maar ik wéét dat ik me er niet fijner van ga voelen. Wandelen/fietsen maakt m’n hoofd leeg en yoga trekt me weer in mijn lijf.
    • Ik heb de laatste tijd veel te weinig Suusdagen. Gezien al het bovenstaande niet gek, maar wel een aandachtspuntje. Oppassen dat ik niet de hele kerstvakantie volplan.
    • Hobby’s hebben is ook een uitingsvorm. Hobby’s kunnen veranderen, interesses wisselen door de jaren heen, maar het is wel zo dat het loont om ergens moeite voor te doen. (Zo staat er al anderhalve maand een deels ge-edite Italië-video in Final Cut Pro. Op een dag komt-ie jongens, beloofd.)

    Goed, om terug te komen bij de hoofdvraag: lekker cliché, maar onverwacht geluk zit overal. Tegelijkertijd heb ik de neiging om zulke kleine momentjes net zo snel weer te vergeten. Leve SAN en de foto-app van m’n iPhone, dus. En note to self: in 2022 weer wat vaker gewoon dagelijkse foto’s maken.

    1+
  • Lat(er)

    Als ik een tijdje weinig blog, vind ik dat achteraf toch altijd jammer. Ik bedoel, ik weet heus dat het soms even niet anders is. Dat het niet redelijk is om van mezelf te vragen om na een lange werkdag schrijven-schrijven-schrijven ook ‘s avonds nog achter m’n laptop te kruipen. Dat er tijden zijn waarin ik zin heb om veel te delen, maar evengoed momenten waarop ik me wil terugtrekken.

    En toch. Toch denk ik ook: misschien mag de lat gewoon weer wat lager. Heus niet elk stukje hier hoeft het vorige weer te overtreffen. Dit is een online dagboek, het mogen ook best flarden zijn. (Wat helpt, is dat ik op SAN natuurlijk al dagelijks wat flarden noteer – nog steeds blij met dat plekje ook, het blijft zo’n goede oefening om telkens weer drie dingen te verzinnen die goed of fijn waren aan de dag.)

    Bovendien: vaak is een post die ik op het moment van schrijven bestempel als ‘flarden’, achteraf toch best een coherent stukje. Of in elk geval iets wat leuk is om te lezen – tenminste, dat merk ik zelf als ik via m’n related posts toevallig op een oud schrijfsel stuit.

    Uiteindelijk is het toch vooral de optelsom van alle gewone dagen, die samen je leven maken.

    En dan merk ik keer op keer hoe waardevol is dat ik registreer wat ik doe. Dat ik foto’s maak van de dingen die ik meemaak (helaas heb ik die gewoonte de laatste jaren een beetje afgeleerd, best jammer vind ik soms – al scheelt het wel een hoop schijfruimte in m’n iCloud), en dat ik erover schrijf. Vooral de combinatie, eigenlijk. Ik bedoel, teksten teruglezen kan me blij-nostalgisch maken maar met een foto reis ik soms in één klap jaren terug in de tijd, en voel ik me weer helemaal zoals toen.

    Anyway. Het is vrijdagavond, weekend en het was me het weekje wel. Veel goeie dingen hoor, maar ook een dag niet fit en een beetje een emotionele rollercoaster. Ik zit in m’n herfst, dat zal er ongetwijfeld mee te maken hebben. Vanavond zou een vriendin komen eten maar stiekem voelde ik opluchting toen ze ‘s middags appte dat ze niet kon komen (ze bleek contact te hebben gehad met een coronapatiënt).

    Gewoon maar even bijkomen dus.

    Samen maakten B en ik tabouleh bowls uit de Vegan Box (na een paar mindere maaltijden hadden we deze week gelukkig weer lekkere gerechten), na het avondeten besloten we nog een stuk te gaan wandelen en we eindigden op de bank met thee en de chocolade-kersentaart die ik vanmiddag haalde bij Gys. Dat laatste onder het mom van ‘nu kan het nog’, want jongens, over precies twee maanden krijgen we al de sleutel van ons nieuwe huis!

    Morgenochtend ga ik naar yoga. Yep, en dat bedoel ik letterlijk: ik ga naar yoga. Na maanden zoomen in de woonkamer – wat me overigens verrassend prima beviel – is morgen de studio voor het eerst weer open. Dat betekent niet meer om negen uur m’n bed uit rollen voor de les van half tien, maar wél weer profiteren van de fijne rustige sfeer die in de yogaschool hangt.

    Ik geloof dat ik er wel zin in heb. Verder op het programma: de 70e verjaardag van B’s mama vieren met pannenkoeken in het bos, en op zondag een fietstocht samen met een vriendin. De eerste keer dat ik sámen met iemand ga wielrennen; beetje spannend wel, maar vooral heel leuk.

    Wat zijn jouw plannen? Fijn weekend!

    Wat fietsen betreft krijg ik trouwens weer steeds meer de smaak te pakken! Maar daarover later meer. ;-)
    0
  • Lekker in de yogaflow & piekdrukte op werk

    Coronatijd een rustige periode?! Nou jongens, als je hier de laatste maand hebt meegelezen, kreeg je er al wat van mee… niets is minder waar. Het was even flink aanpoten op m’n werk én daarbuiten.

    Gelukkig is yoga mijn nieuwe hobby; die uurtjes in de downward-facing dog en child’s pose zijn hard nodig om de boel in balans te houden. Hoe kom ik in zo’n drukke periode weer een beetje úit m’n hoofd? Je ziet het in deze nieuwe vlog.

    Veel kijkplezier!

    0
  • zaterdag

    • Hatha yoga op zaterdagochtend. Wat is yoga toch een fijn ding om het weekend mee te beginnen.
    • Wijnclub ‘corona-stijl’; in twee kleine groepjes op verschillende locaties. Mede-organisator S hadden een concept bedacht waarbij we de zes wijnen overschenken in glazen flessen. Werkte super! Ook ons idee om wél een Zoom-verbinding op te zetten, maar de avond te verdelen werkte goed: deels in plenaire gesprekken (geluid aan en presenteren/wijnen bespreken met de andere locatie) en daarnaast proefmomenten (geluid uit) om te kletsen met je eigen gezelschap.
    • Borrelplank erbij met allemaal lekkere hapjes, waaronder zelfgemaakte muhammara en guacamole.
    0
  • Over ADHD, vegan experimenten en meer

    Ja, je ziet het goed: een vlog! Jippie, eindelijk weer. Zoals je weet, heb ik de afgelopen tijd niet bepaald onder een steen gelegen… Maar sommige verhalen waren nu eenmaal niet direct rijp voor publicatie.

    Nu dan toch. Maar liefst twee maanden aan beeldmateriaal wist ik samen te persen in een kwartiertje kijkplezier. In deze video neem ik je graag mee in alles wat in m’n leven gebeurde tijdens de overgang van zomer naar herfst…

    4+