A little bit of everything, all rolled into one

Zomerhitte, verrassingsdiner & introvert zijn

Hittegolf nummer 1 van 2020 is een feit… tja, dan is dat thuiswerken plots toch best eh, warm. ;-) Verder deze zomerse video: ik werd door B verrast met een etentje, nieuwe hoop voor mijn ontstoken pees (al kon ik er tijdelijk even niet op lopen!), babbelen over mijn introverte kant en natuurlijk weer een paar goede wijntips.

Veel kijkplezier!

Wist je dat je als abonnee van mijn YouTube-kanaal al op zondag een melding krijgt bij een nieuwe video? Ik upload zondagavond en publiceer maandag pas hier op Suushi. Dus wil je er als eerste bij zijn, dan weet je wat je te doen staat. ;-)

0

Terug

In de categorie ‘dingen over jezelf afroepen’: de dag nadat ik dat vorige blogje (over hardlopen) postte, had ik flink last van mijn enkel.

En vier dagen later nog steeds.

Ook het weekend erna terugschakelen (een hele rustige 5 kilometer met wandelpauzes) maakte de boel er niet beter op. Dus nu heb ik al bijna drie weken niet hardgelopen en voel ik mijn enkel nog steeds af en toe steken – vanavond ga ik voor het eerst weer héél voorzichtig een babyrondje proberen.

Balen natuurlijk, maar niets aan te doen. Gelukkig had ik de laatste weken genoeg andere dingen om me mee bezig te houden. Zo veel, dat bloggen even naar de achtergrond verdween.

Naast m’n Einderwerk was het weer tijd voor m’n vaste freelanceklus, die ik één keer per kwartaal doe: het wetenschapsverhaal van Radboud Magazine schrijven. Dit keer schreef ik over neonatologie – de zorg voor vroeggeboren kindjes – en had daarover een heel interessant gesprek met een gynaecologe. Half maart in a RU magazine near you. ;-)

O ja, en toen kwamen er tegelijkertijd nóg twee freelanceklussen op mijn pad. Beetje veel natuurlijk naast de 32 uur die ik al werk, maar het was allemaal nét te leuk om te laten schieten. Een geschiedenisdocente van de RU vroeg me om een gastcollege te verzorgen over toegepast onderzoek, én een team dat zich precies daarmee bezighoudt (Advies & Actualiteit – ik schreef hun kernverhaal en webteksten) vroeg me om hun nieuwste rapport te redigeren.

Dus ja, dat waren mijn avonden en weekenden, de laatste tijd. ;-)

OK, niet helemaal hoor. Wat er nog meer was – en is:

  • Mijn mama was een week in Nederland. Altijd fijn en tegelijkertijd ook altijd wat dubbel, want verdrietig – ik merk dat ik het confronterend vind dat ze dan ineens in mijn leven rondloopt terwijl ze daar normaal niet is. Gelukkig hadden we het vooral heel gezellig; samen thee drinken en puzzelen en thuis aanrommelen.
  • Ik werd geveld door een vervelend buikgriepje. ALWEER ja, in oktober lag ik ook al een paar dagen beroerd op bed en rond kerst was ik eveneens niet lekker. O ja en vorige week ook nog een tweedaagse migraine-aanval. Hallo weerstand, doe eens wat beter je best?! (Of: hallo Suusie, doe eens wat rustiger aan…)
  • Komende week begin ik als vrijwilliger bij de VoorleesExpress! Inmiddels ben ik aan een gezin gekoppeld, ik ga voorlezen aan A., een meisje van 5 jaar. Vanuit de organisatie krijg je als voorlezer ook enorm veel tips en ondersteuning (veel meer dan ik had verwacht!). Ik heb braaf alles doorgenomen en bekeken, en ga morgen naar de bieb om een stapel boekjes te halen. En dan: kom maar op!
  • In de categorie ‘nieuwe dingen doen’: over twee weekjes begint ook mijn wijncursus (WSET2). Daarmee ben ik nu een beetje op het punt van ‘WAAROMWILDEIKDITOOKALWEER’ maar dat is vast gewoon koudwatervrees. ;-) Komt misschien ook doordat ik de laatste tijd niet zo veel wijn drink en me eigenlijk wel lekker voel van zo’n fris hoofd. Aan de andere kant: B en ik kochten deze week wél eindelijk een Coravin, dus het is ook niet alsof ik ineens geen wijnsnobliefhebber meer ben…

Goed, met al die dingen die er zijn en alle vage verdriet die ik ergens daaronder voel kolken, merk ik opnieuw de verleiding om te gaan rennen, nog meer en harder en voller en drukker. En vooral: om de ‘stille’ momenten te vermijden, direct weg te duiken in mijn telefoon/met een reep chocola/computerspelletje/glas wijn.

Jee, wat zit dat escapisme er toch diep in hè.

O ja, over die telefoon gesproken: vorige week zat m’n schermtijd weer over de 2 uur per dag en dat bevalt me helemaal niet. Wél nog een goede tip die ik van iemand kreeg: zet je scherm op zwart-wit. Op de iPhone doe je dat via de instellingen: Toegankelijkheid > Weergave en tekstgrootte > Kleurfilters.

Ik heb het nu al een week of drie zo, en als ik ‘m héél soms terug op kleur zet, schrik ik er gewoon van hoe KNAL die kleuren eigenlijk zijn. Jee, wat een prikkels – en daar zijn we blijkbaar massaal met z’n allen zo aan gewend dat we het niet meer zien…

Zo zeg, nu ik eenmaal aan het schrijven ben denk ik: wat heb ik eigenlijk veel te vertellen, zelfs ‘hier wegblijven’ was misschien ergens escapisme, stiekem zit het er allemaal wel.

Ik wil namelijk ook nog vertellen over mijn hernieuwde status als vegetariër (korte versie: bevalt goed!), over dat ik weer ouderwets Harry Potter aan het lezen ben (over verdwijnen in verhalen gesproken, haha – maar is leuk!), dat ons huis eindelijk min of meer af is (alleen nog wachten tot de gordijnen van de studeerkamer worden geleverd), dat ik nu al een half jaar Facebook- en Instagramvrij ben (en het oprecht niet mis in mijn leven!) en dat de reisplannen die B en ik later dit jaar hebben misschien een beetje worden gedwarsboomd door het coronavirus (maar misschien moet ik dan binnenkort eerst eens überhaupt vertellen over die plannen).

Goed, genoeg voor nu, later weer meer.
Er komt een redelijk rustig SUUSWEEKEND aan, dus wie weet.

0

Weer zin

Het figuurlijke stof begint eindelijk weer een beetje neer te dalen hier. Ik merk het vanavond, als ik na het avondeten met een bakje pepernoten achter de Wii kruip voor een ouderwets potje Mario. Ik voel het, als ik daarna naar boven loop, de berg verhuisdozen verplaats en van het hoekje-met-mijn-piano een soort kleine derde kamertje maak, een prettige ruimte om te oefenen.

Ik oefen toonladders, speel oude stukken door en voel de rust in me zakken. Thuis. Ja, het duurde even voor ik me vrij voelde hier piano te spelen – niet in de minste plaats doordat ons huis een gehorige vooroorlogse bovenwoning is. Maar deze week, heb ik me voorgenomen, ga ik de ruimte weer pakken. Het voordeel van mijn Yahama (ten opzichte van de mooie Grotrian Steinweg van B, die in de woonkamer staat) is dat-ie digitaal is, en je het volume dus kunt regelen. Desnoods kun je zelfs spelen met koptelefoon op.

Wat ‘nestelen’ betreft – in de zin van: je nieuwe huis je eigen maken – is de winter best een fijne tijd. Ik ben hier immers veel, het is vroeg donker, dus we kunnen het binnen makkelijk gezellig maken, kaarsjes aan, dekentje om, dat soort dingen. Nu moet ik zeggen dat het wel enorm scheelt dat we sinds een week gordijnen hebben. Het voelt meteen tien keer knusser, veel meer mijn coconnetje.

En al is het winter, al zijn de dagen kort, er zijn zo veel dingen die ik wil doen, de komende tijd:

  • Een wijncursus volgen en m’n wijnbrevet halen. Ja, eindelijk. Deze staat al jaren op mijn bucketlist en ik geloof dat ik het binnenkort écht ga doen. (Even sparen nog.)
  • Weer door met Chinees leren. Een tijdje terug was ik superenthousiast gestart met DuoLingo, maar toen kwam de nasleep van de verhuizing en was ik weken moe moe moe, en ja dan schieten zulke dingen er natuurlijk bij in he. Maar elke dag 5 minuutjes, dat moet toch kunnen?
  • Hardlopen!! En ja, dat gaat best goed, tegenwoordig. Inmiddels zit ik op rondjes van 5 tot 7 kilometer, twee keer per week en daar ben ik behoorlijk tevreden mee. Nee, pijnvrij/zorgeloos lopen is het nog altijd niet (wat duurt herstellen van zo’n peesontsteking laaaaang) maar dat ‘belasting opbouwen’ gaat dus best prima. Ik loop tegenwoordig met schema’s van Laetitia (ikbeginvandaag) en dat bevalt goed, het is fijn om me niet druk te hoeven maken over hoe ver of lang ik moet lopen, en het is vooral ook een fijne rem. In m’n eentje had ik nu vast al verwacht weer op de 12 tot 15 km te zitten…
  • Dinner party’s organiseren. Koken voor mensen is nu eenmaal veel fijner als je een goeie, fatsoenlijk uitgeruste keuken hebt. En ik kocht deze maand een Magimix, ook al zo’n bucketlist-ding, dat is natuurlijk een hele goede reden om allemaal lekkere dingen te maken.
  • Meer boeken lezen. Ik ben me één voor één door al B’s favoriete sciencefiction- en fantasyseries heen aan het vreten en dat is best lekker.
  • Weer elke dag 2x vijf minuten mediteren. Eigenlijk ben ik daar alweer min of meer mee begonnen. Sinds de zomer is er vrijwel geen week voorbijgegaan zonder meditatiemomentje, maar ik moet zeggen dat ik het de laatste week eerder 1-3 keer per week deed dan dagelijks. Terwijl ik wél de voordelen merk als ik het doe. Het argument waarmee ik mezelf meestal overtuig te gaan ‘zitten’? “Vijf minuutjes, Susie, het is jouw leven, maak dan tenminste vandaag vijf minuutjes tijd voor jezelf. Tijd om te zijn.”

Daarover gesproken; ik heb vanavond nog niet gemediteerd. Nu dan maar even.

Fijne week lieverds!

0