A little bit of everything, all rolled into one

woensdag, donderdag & vrijdag

  • Dat het me best goed lukte om te ontspannen bij S.
  • De burgers die we aten en de wijn die we dronken. Had ik ooit durven denken dat Belgische chardonnay zó goed zou zijn?? Supertip, mensen. Als je van witte bourgogne houdt tenminste, want daar lijkt het veel op.
  • Weer voorlezen aan A, en dit keer ook aan twee van haar vriendinnetjes. Dat het me ondanks de lichte chaos (drie stuiterende zesjarigen die vochten om m’n aandacht) lukte om hen allemaal enthousiast te houden – en ook nog drie prentenboeken te lezen.
  • ‘s Avonds een prachtig stuk fietsen in de avondzon, door de velden ten noorden van Utrecht – en dit keer geen rondje zoals normaal maar met een bestemming: het huis van (de moeder van) een bevriend stel, prachtig midden in de natuur.
  • Bootje varen met z’n vieren, een heerlijk rustig zwoele zomeravond op het water. De stilte en de gesprekken, een alcoholvrije IPA en een paar chipjes… helemaal goed.
  • Op het laatst – het werd al donker – nog even in het water springen om op te frissen.
  • Even samen met B de stad in, een ijsje halen, nieuwe slippers & sandaaltjes kopen en ook nog een fijne korte broek vinden. O ja en niet te vergeten: mooie nieuwe koekenpannen!
  • Een verrassingsdate; door mijn B meegenomen worden naar een restaurant in Ede – waar we de lekkerste sushi van ons leven aten en ook heerlijke dim sum. Tip, ga hierheen als je eens geen standaard vreetschuur-sushi wilt. Ze hadden er ook smakelijke wijn trouwens, dat is wel eens anders in sushirestaurants.
  • Samen onder een parapluutje door de regen teruglopen naar het station.
0

Ik kies bewust

Gisteravond verloor ik me weer even in YouTube. Niet in video’s dit keer, maar in de wereld erachter. Ik raakte even afgeleid door de statistieken van m’n laatste vlog (‘ranked 1 out of 10!’ – er kwam zelfs een vrolijke vuurwerkanimatie bij)

en voor ik het wist was ik uren aan het lezen over keyword optimization, het YouTube-algoritme (wist je dat daar hele wetenschappelijke papers over zijn geschreven?), hoe je je video zó kunt labelen dat je meer views genereert. Ik had vijf video’s bekeken waarin hippe tech nerds uitleggen hoe ik m’n bereik kan vergroten en drie Firefox-plugins geïnstalleerd die beloven me bij dit alles te gaan helpen.

O ja, en in Word hing al een docje in wording: ‘YouTube-strategie Suusie’.

Toen B thuiskwam was ik er nog helemaal in verdiept.
‘Ha’, zei hij, ‘wat heb jij vandaag gedaan?’
Ik liet hem de 27 tabjes in mijn browser zien.

Goh, interessant, zei hij sarcastisch.
Nou, zei ik, ik vind het inderdaad interessant.

En dat vind ik ook. Fascinerend, om te ontdekken wat voor business er schuilgaat achter al die leuke filmpjes. Welke trucs professionele videomakers gebruiken om hun video’s in de kijker te spelen. En interessant om na te denken over wie mijn publiek eigenlijk is – en wat ik wil bereiken met mijn video’s.

Deels is die fascinatie beroepsmatig; zeker de laatste twee vragen stel ik bijna dagelijks aan de opdrachtgevers met wie ik werk. Vaak ben ik degene die hén erop wijst hoe cruciaal het is om na te denken over je doel, doelgroep en strategie, als je iets wil bereiken.

Tot ik later stond te tandenpoetsen, mezelf in de spiegel aankeek en dacht: maar is dit nu werkelijk hoe ik het liefst mijn avonden besteed?

Vandaag kies je voor morgen

En ineens was het weer glashelder. Want wat geldt voor YouTube, geldt voor alles in mijn leven. Het is niet dat sommige dingen niet leuk zijn om te doen, maar wel dat ik – als ik bewust kies – andere dingen misschien liever doe.

Hoe cheesy het misschien ook klinkt, met de keuzes die ik vandaag maak, schep ik mijn wereld van morgen. En dat zit JUIST in kleine dagelijkse dingen. Onlangs las ik weer de vergelijking (volgens mij wordt-ie wel vaker gemaakt) met de luchtvaart: als een vliegtuig opstijgt, hoeft-ie maar een tikje van koers te veranderen om uiteindelijk heel ergens anders uit te komen. Wacht tien uur en die paar graden variatie in de beginfase maken het verschil tussen landen in Alaska of op de Filipijnen.

Anders gezegd: je kiest vandaag zelf waar jij jouw tijd en energie in steekt. Alles wat je aandacht geeft groeit, noem het een cliché maar het zijn wel woorden als deze die me vaak weer even wakker schudden.

Hé, waar sta je voor? En hoe zie je dat terug?

Ik wil kiezen voor mildheid en zelfcompassie – en dus is het belangrijk dat ik daar elke dag mee oefen. ‘Het is oké, Suusie’ zeggen als er iets misgaat. Mezelf een aai geven. Besluiten dat het goed genoeg is. Maar ook mildheid oefenen naar anderen; luisteren, hen niet veroordelen.

Ik wil kiezen voor thuiskomen bij mezelf – en dus tijd maken om dagelijks te landen door een korte meditatie. Ik doe het nu pas weer een paar dagen en NU AL denk ik steevast achteraf: ja ja ja, dit is zo goed. Wil je ook (weer) beginnen? Tip, zet dagelijks een wekkertje, helpt mij tenminste enorm.

Ik wil kiezen voor de liefde – en dus is het belangrijk dat ik respectvol, met liefde en geduld omga met B. Dat ik bij conflicten me blijf afvragen: wat vind ik belangrijker, deze strijd winnen of een harmonieuze relatie met mijn lief? Dat ik mijn best doe om hem te blijven zien, met aandacht, uit probeer te gaan van de goede intenties van anderen en hun menselijkheid.

Ik wil kiezen voor ‘voor mezelf gaan staan’ – en daarom is het ook daarvan belangrijk dat ik dagelijks oefen, telkens opnieuw, en de draad oppak ook als het soms een tijdje wat minder goed lukt (daar komt ook de mildheid weer kijken).

Ik wil kiezen voor verdieping en verrijking – en dus regelmatig een boek pakken, niet elke avond worden weggezogen in mijn laptop (hoe leuk en verrijkend dat óók kan zijn). Schrijven hoort hier trouwens ook bij.

Ik wil kiezen voor gezondheid – en dus de grote en kleine dingen doen die daarbij horen; mezelf voedzaam eten gunnen (en lékker eten, want ik geloof dat de ontspanning die dat geeft ook heilzaam kan zijn), regelmatig mijn lijf in beweging brengen, maar ook de simpele kleine dingen als ‘s avonds mijn make-up eraf halen (ben ik vet goed mee bezig tegenwoordig) en m’n tanden stoken (uh, geen commentaar).

Ik wil kiezen voor een wereld die nog even mee kan – ik vind de wereld mooi en wil ‘m niet stukmaken met mijn gedrag. Sterker nog, ik wil ‘m waar ik kan een stukje beter maken. Niet alléén leven voor mijn eigen genot en plezier. Daarom eet ik vegetarisch (en oefen ik met meer plantaardig voedsel) en wil ik niet meer (in elk geval zo min mogelijk) het vliegtuig pakken.

Mede daarom ben ik ook vrijwilliger bij de VoorleesExpress, doe ik deels boodschappen bij Persepolis en sponsoren B en ik in de coronatijd wat extra initiatieven (zoals kleine muziekartiesten die we tof vinden en de lokale kringloopwinkel die het moeilijk heeft).

En misschien maakt mijn schrijven de wereld ook wel een stukje mooier?

Ik wil kiezen voor hier en nu zijn – en dus zorg ik voor voldoende vrije ruimte in mijn week; geen volgemetselde agenda, maar lege avonden en weekenden zodat ik spontaan kan meegaan met wat er komt. Dit is ook weer een goede reden om te mediteren, trouwens. En om niet op sociale media te zitten, mijn telefoon regelmatig thuis te laten… O,uiteindelijk hangt alles natuurlijk met elkaar samen.

Ja, wel interessant om dit zo eens op een rijtje te zetten. Het lijstje is vast niet compleet, maar het lijkt me een goede oefening om dit er regelmatig bij te pakken. Waar sta je voor? En hoe zie je dat terug in je leven?

0

je kwetsbaar opstellen

Wat voor bruiloft zou ik willen als ik ooit ga trouwen? Hoe word je ‘de ware’? En wat is nou eigenlijk het verhaal van Henry? Over die dingen én meer gaat deze weekvlog. O ja, en natuurlijk over fietsen, taartjes en ander goed voedsel. Mét een pro-tip voor wie gaat wielrennen zonder fietscomputer – maar niet steeds de weg wil kwijtraken!

LINKJES van dingen in deze video (niet gesponsord):

0

Ik ben er ineens helemaal klaar mee

Poe, houden jullie het nog een beetje vol allemaal in deze tijden? Ik moet zeggen dat ik het niet altijd makkelijk vind…

Verder laat ik in deze video een stukje pianospel horen (een passage die ik voor het eerst oefen zelfs – in de categorie ‘niet alleen gelikte dingen laten zien’), mijmer ik over je grenzen bewaken, doe ik zowaar een poging tot tuinieren (hoeveel burgerpunten krijg je daarvoor?) en beleef ik nieuwe avonturen met de racefiets.

Veel kijkplezier!

LINKS van dingen waarover ik vertel in deze vlog (niet gesponsord, gewoon handig voor jou!):

  • Muziek van Joep Beving
  • Lunchroom/bakkerij KEEK
  • VoorleesExpress (vrijwilligersproject om taalontwikkeling bij jonge kinderen te stimuleren)
0

Terug

In de categorie ‘dingen over jezelf afroepen’: de dag nadat ik dat vorige blogje (over hardlopen) postte, had ik flink last van mijn enkel.

En vier dagen later nog steeds.

Ook het weekend erna terugschakelen (een hele rustige 5 kilometer met wandelpauzes) maakte de boel er niet beter op. Dus nu heb ik al bijna drie weken niet hardgelopen en voel ik mijn enkel nog steeds af en toe steken – vanavond ga ik voor het eerst weer héél voorzichtig een babyrondje proberen.

Balen natuurlijk, maar niets aan te doen. Gelukkig had ik de laatste weken genoeg andere dingen om me mee bezig te houden. Zo veel, dat bloggen even naar de achtergrond verdween.

Naast m’n Einderwerk was het weer tijd voor m’n vaste freelanceklus, die ik één keer per kwartaal doe: het wetenschapsverhaal van Radboud Magazine schrijven. Dit keer schreef ik over neonatologie – de zorg voor vroeggeboren kindjes – en had daarover een heel interessant gesprek met een gynaecologe. Half maart in a RU magazine near you. ;-)

O ja, en toen kwamen er tegelijkertijd nóg twee freelanceklussen op mijn pad. Beetje veel natuurlijk naast de 32 uur die ik al werk, maar het was allemaal nét te leuk om te laten schieten. Een geschiedenisdocente van de RU vroeg me om een gastcollege te verzorgen over toegepast onderzoek, én een team dat zich precies daarmee bezighoudt (Advies & Actualiteit – ik schreef hun kernverhaal en webteksten) vroeg me om hun nieuwste rapport te redigeren.

Dus ja, dat waren mijn avonden en weekenden, de laatste tijd. ;-)

OK, niet helemaal hoor. Wat er nog meer was – en is:

  • Mijn mama was een week in Nederland. Altijd fijn en tegelijkertijd ook altijd wat dubbel, want verdrietig – ik merk dat ik het confronterend vind dat ze dan ineens in mijn leven rondloopt terwijl ze daar normaal niet is. Gelukkig hadden we het vooral heel gezellig; samen thee drinken en puzzelen en thuis aanrommelen.
  • Ik werd geveld door een vervelend buikgriepje. ALWEER ja, in oktober lag ik ook al een paar dagen beroerd op bed en rond kerst was ik eveneens niet lekker. O ja en vorige week ook nog een tweedaagse migraine-aanval. Hallo weerstand, doe eens wat beter je best?! (Of: hallo Suusie, doe eens wat rustiger aan…)
  • Komende week begin ik als vrijwilliger bij de VoorleesExpress! Inmiddels ben ik aan een gezin gekoppeld, ik ga voorlezen aan A., een meisje van 5 jaar. Vanuit de organisatie krijg je als voorlezer ook enorm veel tips en ondersteuning (veel meer dan ik had verwacht!). Ik heb braaf alles doorgenomen en bekeken, en ga morgen naar de bieb om een stapel boekjes te halen. En dan: kom maar op!
  • In de categorie ‘nieuwe dingen doen’: over twee weekjes begint ook mijn wijncursus (WSET2). Daarmee ben ik nu een beetje op het punt van ‘WAAROMWILDEIKDITOOKALWEER’ maar dat is vast gewoon koudwatervrees. ;-) Komt misschien ook doordat ik de laatste tijd niet zo veel wijn drink en me eigenlijk wel lekker voel van zo’n fris hoofd. Aan de andere kant: B en ik kochten deze week wél eindelijk een Coravin, dus het is ook niet alsof ik ineens geen wijnsnobliefhebber meer ben…

Goed, met al die dingen die er zijn en alle vage verdriet die ik ergens daaronder voel kolken, merk ik opnieuw de verleiding om te gaan rennen, nog meer en harder en voller en drukker. En vooral: om de ‘stille’ momenten te vermijden, direct weg te duiken in mijn telefoon/met een reep chocola/computerspelletje/glas wijn.

Jee, wat zit dat escapisme er toch diep in hè.

O ja, over die telefoon gesproken: vorige week zat m’n schermtijd weer over de 2 uur per dag en dat bevalt me helemaal niet. Wél nog een goede tip die ik van iemand kreeg: zet je scherm op zwart-wit. Op de iPhone doe je dat via de instellingen: Toegankelijkheid > Weergave en tekstgrootte > Kleurfilters.

Ik heb het nu al een week of drie zo, en als ik ‘m héél soms terug op kleur zet, schrik ik er gewoon van hoe KNAL die kleuren eigenlijk zijn. Jee, wat een prikkels – en daar zijn we blijkbaar massaal met z’n allen zo aan gewend dat we het niet meer zien…

Zo zeg, nu ik eenmaal aan het schrijven ben denk ik: wat heb ik eigenlijk veel te vertellen, zelfs ‘hier wegblijven’ was misschien ergens escapisme, stiekem zit het er allemaal wel.

Ik wil namelijk ook nog vertellen over mijn hernieuwde status als vegetariër (korte versie: bevalt goed!), over dat ik weer ouderwets Harry Potter aan het lezen ben (over verdwijnen in verhalen gesproken, haha – maar is leuk!), dat ons huis eindelijk min of meer af is (alleen nog wachten tot de gordijnen van de studeerkamer worden geleverd), dat ik nu al een half jaar Facebook- en Instagramvrij ben (en het oprecht niet mis in mijn leven!) en dat de reisplannen die B en ik later dit jaar hebben misschien een beetje worden gedwarsboomd door het coronavirus (maar misschien moet ik dan binnenkort eerst eens überhaupt vertellen over die plannen).

Goed, genoeg voor nu, later weer meer.
Er komt een redelijk rustig SUUSWEEKEND aan, dus wie weet.

0