• CUBA – TRAVEL REPORT day 8: Cienfuegos

    So… where was I?

    Suddenly almost a week passed. And I didn’t spend it like I thought I would… on Monday, I was very happy to go to work (really!). OK, of course I had to get used again to the ‘waking up at 6:30 AM’-part of the day, but as soon as I was in the train to Nijmegen, I couldn’t wait to see my colleagues again and get started with some writing.

    Or actually: my brain was happy about that. To be honest, my body felt like crap, and I spent most of the 1 hour-train ride sleeping (which I usually never do, especially not in the mornings, because it makes me even more sleepy the rest of the day).

    Long story short: after quite a fuzzy work day (despite a lot of tissues, nose spray and some painkillers I went home an hour earlier) I got into bed… and didn’t get out until Thursday afternoon. Tuesday morning I woke up with a pretty high fever (40 degrees Celsius) and I basically slept for three days and three nights, before I finally felt a bit alive again.

    So uh, yeah, not quite how I had imagined my first week after a 2,5 week-vacation.
    But now, back to that! After my reports on Havana and Vinales, I know you’re all very curious to know what the rest of my Cuba trip looked like, right? ;)


    OK, that sounds worse than it was, really. First of all, I was very happy that Kathrin, the German girl I’d been traveling with since Havana and who was going to share my casa in Cienfuegos, joined me on the bus. We met each other at the bus station at 6:30 am, when Salvador (my host) dropped me off with my bag. (Thank you Salvador, for being so kind to carry my heavy backpack here, while I wasn’t feeling well.)

    The bus ride was going to take most of the day. It departed at 6:45 am and the estimated time of arrival was 2:30 pm. At the time of departure my stomach still hurt pretty badly, but luckily I didn’t have to go to the toilet all the time. I’m happy to say I slept most of the ride. By the time Kathrin woke me up for the 45 min lunch stop, it was already past noon.

    My ‘lunch’ consisted of a can of coke, since I didn’t feel like eating yet – and especially not food from a highway restaurant buffet. I slowly started to feel a little better though (I think by then I’d taken 6 immodium pills, so yeah) and I spent the last 1,5 hours of the ride being awake and staring out of the window – which is never boring, when you’re driving through Cuba.


    When we entered the city of Cienfuegos, I immediately noticed how many texts and images of Fidel/Che there were in this town. Also, this seemed to be the first place where the ‘horse and carriage’ was still a common-used way of transportation – and not just a tourist-y thing.

    I’d only stay one night in Cienfuegos; the next day, I’d travel further to Trinidad. My travel buddies – Kathrin, Ismay and Jason, the latter two took a taxi collectivo to Cienfuegos – weren’t sure yet whether they’d stay one or two nights. In fact, I wouldn’t have minded staying another night, but that would mean I’d have less time in Trinidad.

    Once Kathrin and I had found our casa and unpacked our stuff, we decided we’d walk to Punta Gorda, the southern part of the city. It’s the bay area and our host told us we’d get a terrific view of the sunset at the Palacio de Valle, an eclectic-style palace with a nice rooftop terrace.

    Time for a drink! As much as this looked like the perfect spot for another mojito, I figured it’d be better if I didn’t drink alcohol, today, so I had a fresh lemonade while Kathrin ordered a Cuba libre (coke + rum).


    The night before, we had agreed that we would meet Ismay and Jason in Cienfuegos. Ismay and I had each other’s phone numbers, so we’d just send a text message. But it appeared that my phone hardly had any service in Cienfuegos. Finally, after many attempts, I got to send one message (in which I told her we were at the Palacio de Valle to watch the sunset), but I didn’t get a response so I didn’t know if she had received it.

    I was just thinking about leaving the place and trying to find them at their casa (of which I had the address), when two familiar faces walked to our table. Just in time to enjoy an amazing seaview sunset. :)

    When the sun was gone, the four of us shared a taxi back to the city centre. After a short stop at a WiFi park (Parque Martí), we went for some food. I was still a little scared to eat unknown food, but I had some fries and a few bites of salad. Afterwards, we walked to the casa of Jason and Ismay. They said it was a great place, because instead of just one room they had a whole appartment to themselves – and indeed, it was a nice place to hang out and play some drinking games.

    Unfortunately, just after 11 pm their land lady decided it was time for me and Kathrin to leave, so we said the others goodbye, got ourselves a sort-of-shady taxi and went to bed…


    Seriously. In Havana I slept in a very basic hostel bed, in warm dormitory with 4 others and a humming fan. In Vinales I did have a good bed and a silent roommate, but the town itself was quite loud (roosters awake from 4 am, babies awake from 5 am, et cetera).

    None of this was a real problem to me, since I’m quite good at sleeping everywhere, but wow, the casa in Cienfuegos had it all: an excellent bed, a silent neighborhood, perfect temperature. And I wasn’t the only one who woke up on Friday feeling totally rested – Kathrin also said it was the best night for her in days.

    After breakfast, I went for a run! I really wanted to go running in Cuba, so I brought my stuff with me, but up until now there hadn’t been a good opportunity. But Cienfuegos, with its wide, sunlit streets, was perfect. I went for a 5K along the Malecón. It was hot – and I loved it.

    After a cold shower and about a liter of water, I packed my stuff, just like Kathrin, and we went back to the Viazul bus station. Although I felt I’d actually not seen much of Cienfuegos, it was time to move on to Trinidad. In the end, my travel companions decided to to the same – I have to say I was pretty happy about that, because I really liked exploring Cuba together and we were having a good time.

    The others still had to book their bus tickets – during the whole trip, it appeared I was quite much of a control freak, compared to the others :’) , since I’d pre-booked everything. But hey, all my travel companions had months to travel, while I only had 13 days in Cuba, so I’m still happy I didn’t have to worry about my casa’s and transportation. It really saved me a lot of precious time waiting in lines/looking for accommodation.

    Nevertheless, this afternoon I did have to wait in order for the others to get ready. First of all, we couldn’t find Jason and Ismay (again…), but while I went looking for them, I did find Jono, the other Australian guy we’d met earlier. He had gone diving for a few days and was now also heading for Trinidad.

    The three of us (me, Kathrin, Jono) decided to get a taxi collectivo together. That meant I’d bought my bus ticket for nothing, but it was only 6 CUC and I decided having good company – and not having to find each other AGAIN without the possibility to send text messages – was worth a few extra CUC for the taxi. Up until now, I had already saved a lot of money by sharing all my casa’s with friends.


    Let me say one more thing about this ‘trying to find each other without phone communication’ thing. Actually, I thought it was quite funny and an interesting experience. You know, we’re all so used to being able to call/text one another all the time. In Cuba, you can’t rely on that, so you have to make appointments, like: “Let’s meet tomorrow at 11 am in front of this-or-that-building.” Or: “We’ll see each other in Trinidad in our own casa, around 4:40 pm. If not, we’ll meet at 6:30 at the main square.”

    And somehow, things always turned out fine. Like today: just when we’d given up on finding Jason and Ismay (we figured we’d find them in Trinidad, since we had each other’s casa addresses), I saw the two of them walking down the street. I jumped out of the taxi and ran toward them. Apparently they’d already booked bus tickets for later that afternoon, so we made some solid appointments about where and when to meet each other in Trinidad.

    What followed, was another really nice and bumpy ride – in an extremely rusty and creaky old timer taxi. The landscape between Cienfuegos and Trinidad is really beautiful, and the ride took us less than 1,5 hours. I’d really recommend anyone to take a taxi for this trip, since there are more than enough taxi drivers in Cienfuegos offering you a ride to Trinidad (never pay more than 8 CUC per person, though – sometimes you can get it for 6).

    O yes, I really enjoyed that ride. Writing this, I actually feel a little homesick – especially now that it’s really cold and snowy outside, here in Utrecht. Can I go back?

    Yes, we drove in this thing for 1,5 hours – and at quite a speed, too. Our luggage was on top of the car. You can hardly believe it doesn’t fall apart, right?! ;)
  • Cuba: voorbereiding en tips

    Op dit moment ben ik met Tom een weekje in Zweden, bij mijn moeder en stiefvader. Even helemaal niets hoeven, samen tijd besteden en lekker eten. Heel erg fijn, maar deze vakantie is zo rustig dat ik het dáár even niet over hoef te hebben vandaag. Maar over reizen gesproken: nog minder dan twee maanden voordat ik naar Havana vlieg! Hoogste tijd dus om me wat verder voor te bereiden op m’n tweewekelijkse reis naar Cuba.


    Het is druk in Cuba

    Alle verhalen van reizigers zijn op één punt hetzelfde: het is op dit moment hartstikke druk in Cuba en het lijkt er niet op dat dat gaat veranderen. Hoewel ik dus graag op de bonnefooi was gaan reizen, heb ik toch besloten een reisplan te maken en m’n accommodaties (casa particulares) en busreizen te boeken. Daar heb ik deze week een ochtend de tijd voor genomen.

    In het kort: ik besteed eerst een paar dagen in Havana en reis dan door naar Vinales. Vervolgens naar Cienfuegos, Trinidad en Sancti Spiritus. Via Santa Clara reis ik dan weer terug naar Havana.

    Sinds ik mijn reis naar Cuba boekte, hoor ik echt uit alle uithoeken van m’n sociale leven mensen die er ook zijn geweest. Voor wie binnenkort ook naar Cuba gaat, deze tips las en kreeg ik de afgelopen tijd al van vrienden, kennissen en andere bloggers.

    Tips voor je reis naar Cuba

    Voor de duidelijkheid: ik ben zelf nog niet in Cuba geweest, dit blogje is geschreven op basis van wat anderen me hebben verteld en wat ik zelf heb gelezen.

    • Zoals gezegd: boek je casa’s en bus/auto op tijd! Tekenend: de rest van dit kalenderjaar kun je al geen auto’s meer huren op Cuba en ook de bussen zitten helemaal volgeboekt… Ook de tickets voor januari gaan op sommige trajecten al hard. De Viazul-bus is naar ik heb begrepen een prima (en betaalbare) manier om over het eiland te crossen, dus ik heb besloten per bus over het eiland te reizen. Boeken kan online met een creditcard.
    • In Cuba zal het soms voelen alsof je dezelfde route aflegt die alle toeristen “doen”. De Cubaanse overheid en het systeem maken het niet makkelijk om daar van af te wijken, heb ik begrepen. Bereid je daar dus op voor (en sowieso: op de aanwezigheid van veel andere toeristen ;-)). In de woorden van Dennis Storm (3 Op Reis): “Het lijkt wel of Cuba twee gezichten heeft: een voor de toeristen en één voor de Cubanen”. Buiten het gebaande pad gaan is moeilijker, maar niet onmogelijk. Voor mij een reden om naast het (toeristische) Trinidad ook het (als het goed is nog wat minder massale) Sancti Spiritus te bezoeken.
    • 3 Op Reis maakte twee leuke afleveringen over Cuba. Met name de meest recente – die met Dennis – bevat veel nuttige tips. De andere, met Edsilia Rombley (2008), lijkt wat sommige informatie betreft verouderd, maar is nog steeds leuk om te kijken.
    • Neem genoeg contant geld mee. Pinnen schijnt in Cuba moeilijk te zijn; met een VISA-card kun je nog wel eens geld halen, MasterCard is nog lastiger. En naar ik heb begrepen zijn soms de automaten ook leeg vanwege het grote aantal toeristen op zoek naar bankbiljetten. ;) Sowieso: verdiep je van tevoren even in de twee verschillende munteenheden van Cuba, de CUC (voor toeristen, ongeveer gelijk aan de dollar) en de Peso (voor Cubanen, officieel verboden voor toeristen).
    • Neem twee creditcards mee. Pin je geld alleen bij de Cadeca-bank; die zit er in elke plaats wel één.
    • Backpack of koffer? Dat hangt er vanaf wat je reisplan is. Aangezien ik in Cuba veel ga rondreizen, kies ik voor een backpack. Aniek is zo lief om me de hare uit te lenen.
    • Zorg dat je gedroogd fruit in je tas stopt (abrikozen, vijgen, dadels, etc). Daar zitten vezels in en die ga je nodig hebben.
    • Neem altijd wat muntgeld, desinfecterende handgel en zakdoekjes mee. Dan kun je onderweg redelijk naar het toilet.
    • Regel je visum op tijd. Dit kan bij het consulaat van Cuba in Rotterdam; je kunt het ook online regelen, dan moet je je paspoort opsturen. Aangezien ik een NS-abonnement heb, koos ik voor het eerste. :) Mijn ervaring is dat het daar zo geregeld is: binnen 20 minuten stond ik weer buiten, mét tourist card.
    • Heb je ook gedacht aan vaccinaties? Ze zijn niet verplicht, maar inenten tegen tbc en Hepatitis A wordt wel aanbevolen.
    • Koop bananen bij de kraampjes die je tegenkomt en betaal liefst in peso’s. Dan kost het bijna niets Als je betaalt in CUC’s, betaal je veel meer.
    • Koop op straat geen rum, sigaren of wat dan ook, alleen eten. Rum kun je in alle winkels vinden en de sigaren die Cubanen hebben zijn afgekeurd voor de officiële verkoop, geen goede dus. Haal ze dus in de officiële winkels of direct bij de boer.
    • Vertrouw niet 100 procent op je reisgids. Cuba verandert zó snel, dat ook gidsjes van <2 jaar oud op sommige punten alweer achterhaald kunnen zijn. (Vooral wat betreft casa’s en restaurants…)
    • Wat wel in meer ‘armere’ landen geldt: wees beducht op tourist traps. Mensen die je wel even de weg willen wijzen, muzikanten die gezellig voor je gaan spelen, taxichauffeurs die allervriendelijkst zijn: het is misschien stom, maar reken erop dat niets voor niets is. (Ik ben benieuwd hoe dit ‘in het echt’ zal zijn, heb in reisverlagen heel verschillende verhalen gelezen. Nou ja, als vrouw alleen probeer ik me niet te veel illusies te maken en een gezonde portie scepsis/wantrouwen mee te nemen.)
    • Cuba is een veilig land en prima te bereizen in je eentje, ook als vrouw. Gebruik natuurlijk wel je gezond verstand en ga op je onderbuikgevoel af ;-)
    • Tot slot: GENIET van de lekkerste mojito’s en andere cocktails, het mooie landschap, het heerlijke weer. Januari is een uitstekende tijd om in Cuba te zijn (als het goed is weinig regen en geen orkanen) en er zijn meer dan genoeg medereizigers om het gezellig mee te maken, ook als je – zoals ik – alleen reist.

    Heb jij nog tips? Zeer welkom! Mailen kan naar suushi91 [at] gmail.com.