A little bit of everything, all rolled into one

20 dingen voor in 2020: halfway point

Begin januari maakte ik een blog met 20 dingen voor in 2020; een lijstje met dingen die ik dit jaar graag wil doen. Geen harde goede voornemens, schreef ik, maar gewoon: het zou leuk zijn als dit lukt.

En toen kwam corona.

Zo zie je maar weer: het leven valt niet te plannen of te regisseren, zelfs al hebben we die illusie hier in het voorspelbare Nederland vaak.

Het virus en de lockdown maakten de mogelijkheden om eropuit te trekken natuurlijk een stuk beperkter. Aan de andere kant leidde dit gekke voorjaar bij mij juist tot allerlei nieuwe inzichten en mogelijkheden – het zou dus te makkelijk zijn om de 20 dingen zonder pardon van tafel te vegen.

En trouwens, sommige voornemens blijken zich niets aan te trekken van een pandemie. Dus laten we ‘m er eens bij pakken!

1. Dagelijks blijven mediteren

Tja, daar is een beetje de klad in gekomen in de eerste maanden. Maar sinds een paar weken pak ik deze goede gewoonte weer op – zelfs als ik dagelijks vijf minuutjes ‘zit’, merk ik hoe goed dat me doet. Ik gebruik altijd de app Insight Timer en doe meestal een mantrameditatie (uit het boek Leven met wind mee van Jelle Hermus).

Conclusie: op de goede weg.

2. Mijn wijnbrevet halen

Nou, gelúkkig ging de WSET2-cursus gewoon door! Als je m’n vlogs kijkt, heb je gezien dat ik afgelopen maanden regelmatig heb zitten proeven en studeren. Helaas is het examen uitgesteld naar begin oktober, dus ik zal nog even moeten wachten voor ik (hopelijk) het papiertje in ontvangst kan nemen.

Conclusie: gaat prima zo.

3. Een dag per week plantaardig gaan eten

Om te beginnen met het goede nieuws: ik ben alweer ruim een halfjaar vegetariër! En dat begint eindelijk écht te wennen. Voelt goed, zelfs. Blij dat dit lukt.

Maar eh.. o ja, ik was van plan om een hele dag per week vegan te eten. Eigenlijk had ik dit in januari ge-downgrade naar ‘een avond per week plantaardig koken’ en dat ging best aardig (haha), maar toen kwam corona en werd ik ziek en wekenlang doodmoe was ik blij als ik überhaupt een maaltijd op tafel kreeg.

Niettemin: regelmatig eten we ‘toevallig’ plantaardig en ik heb wél m’n repertoire vegan recepten uitgebreid – ook met dank aan lezers van Suushi, die me hun favorieten stuurden. Ik maakte bijvoorbeeld:

Conclusie: hier kan – en wil! – ik weer wat bewuster mee omgaan. ‘Plantaardig maandag’ lijkt me een mooi doel om naartoe te werken; laat ik beginnen met bij de weekboodschappen altijd weer één veganistische maaltijd mee te nemen.

4. Weer 10 kilometer kunnen hardlopen

Tja, ik was zo goed op weg in januari… en toen klapte m’n peesontsteking er weer in. Helaas pindakaas. Inmiddels ben ik lekker aan het wielrennen en heb ik het hardlopen even op pauze gezet. Sinds een week heb ik steunzolen die er hopelijk voor gaan zorgen dat ik écht herstel van die hardnekkige blessure.

Conclusie: met de fysio werk ik er naartoe om in het najaar weer voorzichtig te gaan rennen. Maar die 10 kilometer in 2020 laat ik los – ik kan ze er qua conditie vast uit persen, maar dat lijkt me blessuretechnisch een zeer onverstandig plan.

5. Vrijwilligerswerk doen

Yes, dat doe ik, en ik ben zo blij dat ik dit heb opgepakt! Ik haal ontzettend veel plezier uit het wekelijkse voorlezen aan A, mijn lieve voorleeskindje. En hoewel voorlezen door corona ook wat anders liep – twee maanden lang konden we alleen contact hebben via WhatsApp video – hebben we inmiddels een goede band opgebouwd. Tegenwoordig kan ik gelukkig weer op woensdag na werktijd ‘live’ bij haar langs.

Conclusie: vanwege corona mag het gezin nogmaals meedoen met de VoorleesExpress, en ik heb gezegd dat ik deze nieuwe serie van 20 sessies – vanaf september – graag met hen doe. Zijn ze superblij mee. Goed bezig, Suusie.

6. Een lange wandeling maken op een mooie plek in Nederland

Hmm, even denken… volgens mij heb ik dit nog niet gedaan. Wel maakte ik dit jaar natuurlijk – net als de rest van Nederland – meer wandelingetjes door de wijk dan in de rest van m’n leven, maar dat is iets anders dan echt lekker de natuur in. Ik ging trouwens wel naar het strand met A en daar wandelden we een flink stuk, en loop ook zo nu en dan een uurtje langs het water in Utrecht.

Conclusie: ik wil nog steeds graag een dagje wandelen (15 tot 20 km), dus tijd om wat te plannen. Ik ga binnenkort een vriend of vriendin vragen om dit samen te doen.

7. Reizen met de trein

Tja, dit is typisch een voorbeeld van een plan waarbij corona roet in het eten gooide. M’n geplande Londen-tripje ging niet door en hoewel ik al precies had uitgezocht wat de mogelijkheden zijn om naar mijn moeder in Zweden te treinen, was dat afgelopen tijd geen optie. En het plan van B en mij om dit najaar een écht lange treinreis te maken is uitgesteld naar volgend jaar.

Conclusie: ik wil nog steeds graag andere manieren van reizen verkennen. Zodra de grenzen weer wat langer open zijn (en als we geen tweede golf krijgen) pak ik dit voornemen op.

8. Op Einder-dagen na de lunch een korte wandeling maken

Dit heb ik de eerste maanden van 2020 braaf gedaan – was superfijn en vaak gingen er ook een paar collega’s mee. Nu ik thuis werk, is de grootste uitdaging om inderdaad één of twee keer per dag even de deur uit te gaan – want voor ik het weet blijf ik uren plakken achter m’n beeldscherm, en daar word je niet bepaald frisser of productiever van.

Conclusie: aandachtspuntje, want ik weet hoe goed het me doet. Ik zet nu dagelijks een wekkertje om 11 uur, dan ga ik even wandelen. Ook al is het maar vijf minuten, dat maakt niet uit.

9. Tweedehands kledingwinkels (en sowieso: kringloopwinkels) in Utrecht verkennen

Hmm, dit heb ik nog niet gedaan. Ook hier kan ik weer ‘corona’ zeggen, maar eigenlijk is dat bullshit want de laatste weken ben ik wél weer de stad in geweest voor nieuwe spullen.

Conclusie: een bezoekje aan de kringloopwinkel op 5 minuten fietsen hiervandaan lijkt me een goed begin. Het heeft geen haast, maar mooi als ik hier een keer zin/tijd voor heb.

10. Weer naar Best Kept Secret

Long story short: ging niet door. En volgend jaar kunnen we niet, want dan hebben we een bruiloft. Wat ik trouwens superjammer vind, want ik heb megaveel zin in een weekendje dansen, ciders en chillen aan het water.

O ja, we deden trouwens wel een ‘BKS’-weekendje in het park. Schrale troost, maar was wél gezellig.

Conclusie: helaas pindakaas. Hopelijk is BKS over twee jaar nog niet failliet – juni 2022, we komen eraan.

11. Bewuster nadenken over waar ik mijn geld aan uitgeef

Corona was grappig genoeg een vrij lucratieve tijd voor me, want ja, niet uit eten en niet winkelen en geen drankjes op terrassen en niet treinen of op vakantie. Tegelijkertijd wél twee freelanceklussen naast m’n baan en ook nog een werkgever die zo chill was om mijn reiskostenvergoeding te laten doorlopen.

Maar eerlijk is eerlijk, de laatste weken ligt mijn bestedingspatroon weer een stuk hoger. Die nieuwe wielerhobby van me is niet goedkoop (hoewel ik wél mijn eerste fiets voor 150 euro op Marktplaats kocht in plaats van meteen naar de winkel te sjeezen!), ik ben alweer een paar keer uit eten geweest en ook op terrasjes te vinden.

Conclusie: ik vind het eigenlijk wel prima zo. Nu ons plan om een tijdje te gaan reizen is uitgesteld, is de noodzaak om te sparen een stuk minder. Zolang ik een beetje blijf nadenken of ik werkelijk geld uitgeef aan dingen die belangrijk voor me zijn – en niet aan random zooi – ben ik tevreden.

12. Naar zee

Yes, ik ging naar zee met A! In het Hemelvaartsweekend waaiden we samen uit in Noordwijk. Was sowieso een gave ervaring, want we boekten een megachique hotelsuite en gingen voor het eerst uit eten ‘met maatregelen’.

Conclusie: zee is fijn. Ik wil best nog eens, maar: doel gehaald.

13. Mijn fotoalbums van 2019 en 2018 (af)maken

Klaar!

Conclusie: was een leuk project. Ik wil ook nog eens fotoboeken maken van de andere jaren, maar op dit moment heb ik daar geen zin in. Misschien een mooi kerstvakantieproject voor komend jaar.

14. Lammetjes knuffelen in Zweden

Tja, dat ging dus óók niet door… snik. Stiekem hoop ik dat we ergens in de zomer alsnog kunnen gaan, maar zolang Zweden code oranje heeft is dat geen optie. Ik kan altijd nog vanaf daar werken, maar dat geldt niet voor B. Hopelijk worden deze maatregelen dus snel weer versoepeld…

Conclusie: boeh, stom.

15. Nijmeegse collega’s uitnodigen in mijn huis – en leven – in Utrecht

Best goed gelukt! In februari kwamen N en H eten, een paar dagen later schoof C aan nadat we een dagje op vlogcursus waren geweest in Amsterdam, en vlák voor corona losbarstte dronk ik ook nog wijn met M. O ja, en een andere collega woont tegenwoordig zelfs in Utrecht – biedt ook mogelijkheden.

Conclusie: gelukt, was leuk en voor herhaling vatbaar.

16. Een paar keer een SUUSWEEKEND plannen

Hahahahaha. ‘Gewoon even helemaal niets’ schreef ik. Nou, dat heb ik geweten. Suusweken waren het, wat zeg ik, Suusmáánden!

En dat beviel behoorlijk goed.

Conclusie: ik kan en wil niet meer zonder Suustijd. Sterker nog, ik vind het heerlijk om niet meer wekenlang van tevoren een volle agenda te hebben. Toch blijft afbakenen een dingetje – daarom heb ik een aantal grenzen geformuleerd, regels zo je wilt, die me hierin helpen. Vertel ik nog een keer wat over.

17. Ayahuasca doen

Tja, corona. En volgens mij zijn ceremonies tegenwoordig ook soort van verboden?, dus dit zou nog wel eens ingewikkeld kunnen worden.

Conclusie: wil ik nog steeds, al ben ik de laatste tijd ook op zoek naar andere (missschien mildere) manieren om aan de slag te gaan met de diepere lagen in mezelf. Binnenkort heb ik een afspraak voor een holistische massage en een vriendin wees me ook op regressietherapie. Het is een ‘alternatief’ pad waar ik deels kritisch over ben – er zijn immers veel kwakzalvers die de onzekerheid van mensen uitbuiten – maar ik geloof ook dat we in het westen vaak te beperkt kijken naar lichaam, geest en gezondheid.

Iets om verder uit te zoeken dus.

18. Nieuwe muziek (blijven) ontdekken

Zonder festivalzomer schiet dit er een beetje bij in. Wel heb ik begin dit jaar Billie Eilish ontdekt en alleen daarom al zeg ik: gaat top dit.

Conclusie: je kunt nu eenmaal niet alles tegelijk in je leven. Maar tips voor fijne en gave artiesten zijn altijd welkom!

19. Actief oefenen met kleine, dagelijkse zelfzorg

Hier doe ik nog steeds mijn best voor. Automatisch kleine dingen opruimen gaat langzaam beter (dit kost mij blijkbaar buitensporig veel energie) en ik neem meer tijd om goed en lekker ontbijt en lunch te maken.

En jullie waren het die me erop wezen dat ik een poosje bezig was met ‘bewust jezelf aaien‘ (deel van de zelfcompassietraining die ik deed) – daar ben ik weer mee begonnen.

Conclusie: zelfzorg is key voor de manier waarop ik wil leven. Ik ben blij dat ik dit blijf oefenen.

20. Een grote reis maken (ja, zonder vliegtuig)

Niet vliegen‘ is natuurlijk ook een doel voor me in 2020 en in die zin is corona juist top: we hebben met z’n állen radicaal minder gevlogen. Dat maakt me blij.

Maar ja, die grote reis (per trein) gaat dit jaar dus niet door. Ik heb er op Suushi nog weinig over verteld – bewust, ik wilde het eerst wat concreter maken – maar ik denk dat ik er binnenkort wel wat over kan schrijven. Stiekem weten we namelijk best goed wat we willen. De vraag is alleen even wanneer dat weer mogelijk is.

Conclusie: voorlopig nog even geen lange reisjes, helaas. Maar met een beetje geluk gaan we deze zomer wél twee weken naar Italië.

Iseomeer
Vorig jaar was Italië namelijk fantastisch.
0

VeganChallenge dag 3 & 4: dingen die ik zoal ontdek

HALFWAY POINT! Terwijl ik dit schrijf, zit dag 4 van de VeganChallenge er alweer bijna op. Wat gaat dat snel zeg.

Een oud-klasgenootje van me zei op Facebook, vóórdat ik begon:

Je zult de lekkerste week van het jaar hebben!

Nou, het ziet ernaar uit dat ze gelijk heeft. Voor iedereen die zich nog steeds afvraagt wat je dan in godsnaam eet als je vlees, vis, ei, melk én kaas weglaat: dit stond afgelopen dagen ‘s avonds bij ons op tafel.

Zondag: paddestoelenrisotto met doperwtjes, zongedroogde tomaat en citroen
Maandag: penne arrabbiata met walnootgehakt (heerlijk diepe, rokerige smaak door de gegrilde paprika)
Dinsdag: boerenkoolstoofpotje met quinoa, wortel/pastinaak, witte bonen en balsamico (súpergezond, licht en lekkerder dan ik stiekem dacht)
Woensdag: wintergroenten uit de oven (pastinaak, zoete en gewone aardappel, wortel, rode ui, tomaatjes) en restjes van het bovenstaande

arrabiata

Maar eh, overdag dan?

Nou, ik schreef al dat ik ontbijt met bircher-muesli. Plan is om later deze week een keer deze kiwi-kickstartsmoothie te maken. Voor de trek tussendoor neem ik bananenbrood, balletjes van walnoot/gedroogd fruit/kokos/cacao mee. O ja, en vandaag carrot cake! Vreselijk dus. ;)

Lunch is ook heerlijk. Maiswafels met avocado, zout & peper waren al langer favoriet hier en nu eet ik er gerust een hele stapel van. Tomaatjes erbij, jammie. T. neemt daarnaast een bakje mee met avondeten van de vorige dag – zoals hij overigens al minstens een jaar doet, hij heeft ‘t niet zo op brood. Ik eet wel brood (bijv. met hummus of tapenade), linzen uit blik, sinaasappel, komkommer of rijstwafels met notenpasta. Kortom, keus genoeg. En dan heb ik nog niet eens de lekkere lunchrecepten van het VeganChallenge-weekmenu uitgeprobeerd.

Eigenlijk denk ik nu al: de rest van het jaar wil ik óók zo lekker eten. Dus waarom stoppen na 7 dagen? Goed, ik probeer m’n enthousiasme (‘ik word gewoon helemaal vegan!’) vooralsnog een beetje te temperen, eerst maar eens deze challenge voltooien en dan zien we wel verder.

Maar wat ik wel weet:

  • Ik voel me de hele dag door rustiger, fijner en helderder. Dat komt denk ik vooral doordat ik een stuk minder (want bijna geen) zoete meuk eet. De koek- en droptrommels op m’n werk laat ik voor wat ze zijn en ik eet ook geen boterhammen met hagelmix, triple chocolate chip cookies van AH to go, zalmsalade op brood (zit ook suiker in) en chocomel met (gezoete) slagroom meer.
  • Het is best relaxed om door de supermarkt te lopen en 3/4 van de schappen gewoon te kunnen negeren.
  • Ik geef deze week significant meer geld uit aan eten; noten en gedroogd fruit zijn relatief duur. Hoewel: normaalgesproken zou ik misschien doordeweeks een keer uit eten gaan, terwijl ik dat nu niet doe. En linzensoep maken kost bijna niets. Al met al valt het wellicht dus mee.
  • Vegan eten betekent absoluut niet per se ‘gezond eten’ (naturelchips, kristalsuiker en margarine zijn ook plantaardig, net als trouwens al deze supermarktproducten), maar doordat ik bewuster met voedsel bezig ben neig ik daar wel automatisch naar.
  • Ik moet ‘s ochtends tien minuten eerder opstaan (half zeven ipv. 6:40 uur), om m’n ontbijt klaar te maken en spullen bij elkaar te leggen voor tussendoor.
  • Een blik linzen is bij berehonger een prima pre-dinner snack.
  • Ik heb een nieuwe (betere, grotere) keukenmachine nodig. Van hummus tot noten-chocoballetjes, vegaburgers en carrot cake; plantaardig eten bevat opvallend vaak fijngemalen noten/fruit/peulvruchten/kokos/haver.

keukenkastje

Ook T. bekende gisteren tijdens het avondeten dat de plantaardige leefstijl hem tot dusver goed bevalt. “Je eet gewoon wat je bij je hebt, verder niets. Wel zo rustig en overzichtelijk.”

Toegegeven: ik heb niet veel zin om élke week twee avonden in de keuken te besteden, om al die tussendoor-snacks te maken. Tegelijkertijd denk ik dat het nu een leerproces is, een kwestie van er handigheid in krijgen. Nu ben ik nog een groot deel van de tijd bezig met recepten lezen, uitzoeken waar ik bepaalde ingredienten kan vinden en hoe ik ze moet verwerken. Eigenlijk een beetje alsof je opnieuw leert koken.

Maar zoals ik ook ooit moest leren hoe ik brownies, pesto gnocchi en pannenkoeken maakte – en dat nu op de automatische piloot doe -, zo ben ik er ook van overtuigd dat ik kan leren om efficient (en budgetvriendelijk) veganistisch te koken. Ik geef het dus maar even de tijd; des te meer reden om het experiment straks voort te zetten.

boerenkoolstoof

0

VeganChallenge dag 1 & 2: wat is dit eigenlijk leuk

Zo, de kop is eraf! Dag 1 van de VeganChallenge is volbracht, dag 2 al ruim over de helft. En jeetje, eigenlijk is dit hartstikke makkelijk. Vooruit, ik bracht gisteren wat meer tijd door in de keuken dan meestal op zondag, maar eigenlijk voelde dat juist fijn.

Een aantal jaar terug kookte ik vaak, veel en vooral: vega. Al in 2010 maakte ik mijn eerste Green Monster, met plezier volgde ik destijds blogs als The Fruit Pursuit (dat helaas niet meer bestaat) en ik was regelmatig te vinden in de natuurwinkel voor een nieuwe lading linzen, agavesiroop en notenpasta.

Zeker sinds ik werk, ben ik wat gemakkelijker (of: gemakzuchtiger?) geworden. Ik ga vaker uit eten en restaurants hebben nu eenmaal lang niet altijd aantrekkelijke vega-opties (gelukkig wel steeds meer!) En eerlijk is eerlijk, Tom’s spaghetti carbonara en pasta met zalm en mascarpone zijn ook gewoon hartstikke lekker.

Niettemin at ik dit jaar twee van de vier kerstdiners vegetarisch en in beide gevallen had ik niet het gevoel dat ik iets ‘miste’. Integendeel. Dus zondag, gisteren, begonnen T. en ik vol goede moed aan de VeganChallenge.

Het fijne aan die georganiseerde challenge is dat je elke dag tips in je mailbox krijgt én ze een weekmenu maken met suggesties voor elke maaltijd. Afgelopen week had ik al even gekeken welke dingen me daarvan lekker lijken en op basis daarvan heb ik een plan gemaakt voor wat we ‘s avonds gaan eten deze week. Ook vond ik een paar goede recepten bij De Groene Meisjes, Vegadutchie en Lisa Goes Vegan.

risotto

Op Nieuwjaarsdag maakten T. en ik een brunch van scrambled tofu met boerenkool, die we aten met afgebakken broodjes. Toegegeven: dit was veel lekkerder en smaakvoller dan ik had gedacht. Tip: doe er hot ketchup bij. Met z’n tweetjes aten we de hele pan (‘voor 4 personen’) leeg, oeps. ;-)

Als avondeten bereidde ik een pan paddenstoelenrisotto met doperwtjes en zongedroogde tomaten, met daarnaast wat veldsla met vinaigrette. Ik was huiverig voor een risotto zónder Parmezaanse kaas (en zelfs zonder roomboter!), maar eerlijk is eerlijk: dit is voor herhaling vatbaar. En ik maakte een dubbele hoeveelheid, zodat er genoeg over was voor de lunch vandaag.

En o ja, ‘s middags bakte ik nog een bananenbrood (goed recept!) en maakte choco-kokosballetjes, zodat ik tijdens werkdagen tussendoor ook wat lekkers te happen heb.

balletjes Waar T. een beetje tegenaan loopt, is dat ‘vegan’ eten op dit moment qua imago nogal in het #fitgirl/hippie/healthfoodie-hoekje zit. Hoe legt hij dan als nuchtere jongen aan z’n familie en collega’s uit dat hij een week plantaardig eet?

Nu is daar gelukkig Sjoerd, vriend van ‘Vegadutchie’ Jolijn, die met z’n nieuwe website Sam Greens ook een mannelijk en ‘nuchter’ publiek wil aanspreken. One of my best friends used to have me listed in his phone as ‘Meat Master’, but then things changed.”

Zijn drie redenen om plantaardig te eten sluiten precies aan bij de mijne. Ja, natuurlijk hoop ik dat ik me lekkerder ga voelen nu, maar klimaat en dierenleed zijn minstens zulke belangrijke redenen om vlees en zuivel te laten staan.

Wat overigens niet wil zeggen dat je dan “niets meer” kunt eten. In de woorden van Sam Greens:

It’s not really about skipping meat at all. It’s about eating all the delicious other things you probably never bothered to look at.

Nu ik toch linkjes aan het delen ben: publicist Peter de Haan schreef een sterk stuk over ‘de grootste stilzwijgende code in de beschaafde wereld‘. Een fragment:

(…) Aan al die miljoenen eettafels is er dan [met kerst], maar eigenlijk het hele jaar door, een stilzwijgende code van kracht. Het komt erop neer dat we de juiste dingen vinden en zeggen: hongersnood Zuid-Soedan – heel erg. Trump blijft laconiek over de opwarming van de aarde – zorgelijk. Weer tienduizenden dieren omgekomen bij een stalbrand – vreselijk. Vuurwerk brengt luchtkwaliteit op veel plekken tot onder alarmgrens – tjeetje. We kijken er serieus bij, maar het mooie is: we hoeven er verder niks mee te doen als we in de winkel staan.

Ik herken dit heel erg. Regelmatig hoor ik mensen dingen zeggen over de wereld en dan denk ik: tja, ik ben het hier zo niet mee eens. Of ik zou, als aan tafel wordt gepraat over schattige huisdieren, een opmerking willen maken over de grote hoeveelheden dood dier op diezelfde tafel.

Maar ja hè, als ik dat doe bereik ik niets, ik stuit slechts op irritatie. Mensen houden er nu eenmaal niet van om aangesproken te worden op hun leefstijl (eerlijk is eerlijk: ik ook niet). Bovendien: ik doe zelf ook niet alles perfect, dus als je de discussie aangaat, beland je al gauw in bekvechten… in plaats van dat je elkaar inspireert.

En toch:

Idealisten die het kunnen opbrengen hun consumptie écht te veranderen om minder schadelijk te zijn voor de wereld: het zijn de grootste spelbrekers van onze tijd. Want als zij het kunnen, kunnen we het allemaal en daar hebben we he-le-maal geen zin in. Mijn goede voornemen voor 2017: de grootst mogelijke spelbreker zijn. Wie doet er mee?

Over inspiratie gesproken: de nuchtere blogs van Lisa van Vijf Koffie Graag zijn een aanrader om te lezen. Bijvoorbeeld haar post over een jaar veganist zijn: de balans. Of haar pleidooi tégen het veganisme.

Maar als je veganistisch eet, mis je dan niet allerlei voedingsstoffen? Nee hoor, mits je het natuurlijk goed aanpakt. Diëtiste Lisa Steltenpool – sowieso, leuke chick! – vertelt je hoe een gezond vegan dagmenu eruit ziet. En dat Vitamine B12 en Vitamine D verstandig zijn om daarnaast te slikken. (Die laatste overigens ook als je wel vlees/vis eet!)

Genoeg overpeinzingen dus zo, in twee dagen tijd. Maar vooral veel LEKKER ETEN: vanochtend ontbeet ik weer met de bircher-muesli die ik al een paar weken maak als ontbijt (m’n lievelings!) en als lunch at ik een restje van de risotto, die vandaag nóg lekkerder was, en een stapel maiswafels met avocado, zout & zwarte peper. O, en natuurlijk bananenbrood en choco-notenbollejes. Honger heb ik vandaag, kortom, nog niet gehad.

Eigenlijk heb ik me in weken niet zo fris in m’n hoofd gevoeld.
Later meer!

ircher

0