• Dit was week 25

    Deze week had ik vakantie. Eigenlijk zouden B en ik naar mijn moeder en stiefvader in Zweden gaan, maar dat plan is helaas (alweer) uitgesteld door corona. We hopen nu in juli te gaan; het vaccinatiepaspoort maakt dat hopelijk wat makkelijker.

    Anyway, we bleven dus in Nederland. Om toch even weg te zijn, schreef ik me in voor de retraite waar je al over hebt kunnen lezen, en we besloten ook om een paar dagen naar Maastricht te gaan. Een van B’s beste vrienden (J) woont daar tijdelijk – dus leuk om hem op te zoeken en tegelijkertijd de zuidelijkste stad van ons land beter te leren kennen.

    Maar goed, dat was woensdag pas! Laten we bij het begin beginnen.

    Maandag was stiekem tóch een werkdag. Ik heb een schrijfklus voor een nieuwe opdrachtgever, dus de dag begon met een leuk telefonisch interview. De rest van de dag besteedde ik aan het uitwerken daarvan, en ‘s avonds had ik pianoles. Normaal heb ik les op vrijdag, maar vanwege de retraite kon ik een les ruilen met een andere leerling.

    Op dinsdag stapte ik in de trein naar Amersfoort voor een NS-wandeling met M, een vriend die ik nog uit Nijmegen ken. We wandelden van station Amersfoort naar Soest-Zuid en praatten onderweg over zijn carrière- en toekomstplannen. M staat op een soort kruispunt in z’n leven en ik had aangeboden een keertje met hem te sparren daarover. Dat was superfijn om te doen, en de route die we liepen was prachtig. Onderweg lunchten we op een terrasje.

    O ja, note to self: vaker NS-wandelingen maken, want wat zijn die toch ontzettend handig en fijn! Je kunt gewoon met de trein, je loopt meestal een ‘enkele reis’ in plaats van een rondje en de route staat supergoed aangegeven, waardoor je niet steeds beschrijvingen hoeft te lezen maar gewoon de markeringen kunt volgen.

    Woensdag begon ik de dag lekker actief met een les ashtanga yoga, samen met A. Daarna dronken we nog een kop thee bij ‘t Koffieboontje op de Oudegracht. Man, dit laagdrempelige contact met haar ga ik écht missen als ik straks niet meer in Utrecht woon!

    Begin van de middag stapten B en ik met een grote backpack in de trein naar Maastricht. Last-minute hadden we een hotelletje geboekt, dat leek ons toch chiller dan drie dagen bivakkeren in J’s studio (het scheelde bovendien een hoop gesleep met luchtbedden, kussens en slaapzakken).

    Precies twee uurtjes later kwamen we aan in het Parijs van Nederland – ja, ik snap wel waarom Maastricht die bijnaam heeft! Ik was er wel eens geweest maar dat was alweer jaren terug. Nadat we hadden ingecheckt, vlijden we neer bij Café Sjiek (naar ik heb begrepen een begrip), waar we genoten van de lekkerste hapjes en drankjes.

    Na het eten nam J ons mee naar het Frontenpark – onderweg gooiden we nog even een fles rood in onze rugzak – en daar childen we tot het begon te schemeren. We eindigden de avond met dansjes in J’s woonkamer. Leven, man. Heerlijk.

    Donderdag begon eh, een tikje minder levendig. ;-) Laat ik zeggen dat de kater me nog meeviel, gezien de huisgemaakte cocktails waarvan we onszelf laat op de avond nog hadden bediend. We begonnen de dag met een katerontbijt bij de Brandweer. Daar hebben ze trouwens ook verschillende plantaardige opties, maar op dit punt vond ik het hoog tijd voor een uitsmijter met kaas.

    We besloten onze brakheid eruit te wandelen en liepen vanuit de stad naar de Sint Pietersberg. Wat mooi is het daar zeg! Er liep ook een grote kudde schapen en geiten rond, inclusief herder – wat me dan tóch weer een beetje aan Zweden deed denken (mijn moeder houdt daar ook schapen).

    ‘s Avonds dronken we cocktails bij Clichee, waar we ook een spelletje 30 seconds speelden (of Half a minute, eigenlijk, de smartphonevariant van dat spelletje). Daarna aten we smakelijke vegaburgers bij Café Forum – wat een relaxte vibe hangt daar! Sowieso viel me op wat een bruisende, uitbundige stad Maastricht is. Bijna on-Nederlands voelt het. Niet gek ook natuurlijk, voor een plek die zo ligt ingeklemd tussen Duitsland en België.

    Op vrijdag had J andere plannen, dus B en ik slenterden op ons gemakje nog wat door de stad. We genoten van een geweldig ontbijt in de groene binnentuin van Livin Room – een oase van rust in de stad. Later haalden we de lekkerste broodjes en vlaaien bij de Bischopsmolen, streken neer in het park en lagen gewoon een paar uur te kletsen in het gras. Tegen de avond reisden we terug naar Utrecht.

    Zaterdag begon ik de dag met hatha yoga in de studio. Daarna liep ik pardoes A tegen het lijf; reden genoeg om nog maar weer eens wat te drinken bij ‘t Koffieboontje. Inmiddels was B’s ándere beste vriend (W) bij ons, en ‘s middags speelden we met z’n drieën een potje Spirit Island. Verder was het een fijn aanrommeldagje. Boekjes lezen, pianospelen, dat soort dingen.

    En vandaag, zondag, ging ik op pad met Ruby het Racemonster. 46 kilometer fietste ik: een prachtige route langs Maartensdijk, Soest en Zeist. Ook bracht ik Henry II naar vriendin J (zie vorige dagboekblog), haalde ik een berg weekboodschappen bij de grote AH en ruimden B en ik samen het hele huis op. Morgen komen er hier mensen het huis bezichtigen, terwijl wij naar de notaris gaan voor ons samenlevingcontract. Shit’s getting real. ;-)

    Fijne week allemaal!

    1+
  • Wennen & lijstje met dingen

    Ja, weer beginnen met werken hè. Ik zal eerlijk zijn: dat was best even wennen na drie weken vrij in december. Meer dan anders, misschien wel. Logisch ook, er is nu geen kantoor om naar terug te gaan. En daarmee is de overgang van ‘vakantie’ naar ‘werkdag’ een hele vage: ik ben thuis, net als vrijwel alle dagen sinds september.

    Nou was ik in de kerstvakantie wél een paar dagen de deur uit. Ik ging een weekend logeren bij A en was rond Oud en Nieuw bij E en J in Groenlo. Allebei superfijn – en achteraf ben ik extra blij dat ik de mogelijkheid heb benut om even weg te gaan. Want hoe fijn dit huis ook is, het is goed om nieuwe ervaringen op te doen.

    Het kerstdiner dat we bestelden bij Waku Waku was trouwens ook een héél goede nieuwe ervaring!

    Nu is het januari, een grijze januari. Het lukt me gelukkig om vóór het begin van elke werkdag even naar buiten te gaan, een blokje om. Ik ga dan als het ware naar mijn werk, zo voelt het echt een beetje. Hop, de deur achter me dicht trekken, tien tot dertig minuten lopen door de ontwakende wereld en dan naar de werkkamer.

    Wat hierin helpt, is dat m’n collega’s en ik tegenwoordig wandelen met de Ommetje-app. Zo krijgt dat dagelijkse rondje een sociaal én competitief element! Je ontvangt bonuspunten als je vóór 9 uur ‘s morgens al een Ommetje hebt gemaakt. Drie keer raden wat mij afgelopen dagen op tijd m’n bed uit kreeg…

    Voor wie het leuk vindt: ik maakte zojuist een nieuw team aan in de app.
    Wees welkom om mee te lopen in team Blokkie met code KWWTL. Zie je daar!

    Maar ja, verder begin ik dus wel op een punt te komen dat ik denk: mag er weer een beetje? O, er is genoeg te schrijven, te lezen, te koken en te bakken, te bespreken via de telefoon. En ik heb weer een tijdelijke Xbox-verslaving, ditmaal speel ik oldskool Sims 4.

    En toch.

    Het is januari, vertel ik mezelf nog maar eens.
    Winter. Korte dagen. Tijd om je terug te trekken.
    En het is dus helemaal niet raar dat ik niet helemaal in de pas loop. Wat minder gemotiveerd of energiek ben. (Los van dat dit niet eens de héle tijd aan de hand is, allerminst zelfs! Er zijn heel veel leuke dingen, ook nu. En mentaal voel ik me rustig, stabiel en doorgaans tevreden met wat er is. De winterdips die ik vroeger had, zijn in geen velden of wegen meer te bekennen.)

    Goed, een ouderwets lijstje dan, met wat random dingen die ik jullie al de hele tijd wil vertellen.

    • Onze BeterBoompje-kerstboom doet het supergoed! In tegenstelling tot de verdrietige dode bomen die deze week overal op straat liggen, staat Pim (zoals we ‘m hebben gedoopt) nog vrolijk in onze woonkamer te stralen. Zondag brengen we hem terug naar het depot, en dan planten ze hem weer in het bos. Fijn idee.
    • Ik stapte over naar een duurzame zorgverzekering. ASR scoort volgens deze test het beste – en is bovendien een ‘kleine’ verzekeraar, niet een van de grote jongens. Ik koos de verzekering van Ditzo.
    • Met dank aan jullie heb ik Vinted helemaal ontdekt. Weet je nog dat ik schreef dat ik zo’n weerstand voelde tegen tweedehands kleding kopen? Well, crossed that bridge. Oké, ik moest het even ‘leren’ en dat kostte wat moeite en tijd. Maar als je doorhebt hoe je dit handig aanpakt, is het helemaal niet moeilijk – en eigenlijk zelfs superleuk. Voor een paar tientjes heb ik nu twee prachtige warme truien van Filippa K en er zijn ook drie spijkerbroeken naar me onderweg. Waar vind je bijna-nieuwe jeans van G-star en Tommy Hilfiger voor weinig geld? Tip jongens, Vinted is awesome.
    • Soms denk ik: zucht, dat tweedehands kopen is inderdaad meer moeite en gedoe dan gewoon nieuwe spullen aanschaffen. Fair enough, maar vooral omdat het nog niet in mijn systeem zit. En toen realiseerde ik me dat als ik 25 euro uitgeef aan mijn favo G-star-jeans in plaats van 140 euro (let wel: exact hetzelfde model, hooguit een paar keer gedragen), ik heel wat uren minder hoef te werken voor die broek. Weegt makkelijk op tegen de ‘zoektijd’ op Vinted/Marktplaats. Sterker nog, als je nieuwe kleding gaat shoppen kost dat óók tijd. Een middagje winkelen vinden we heel normaal…
    • In de kerstvakantie ben ik flink aan het opruimen geweest. En nu geef ik de spullen die ik niet meer hoef, gratis weg op Marktplaats. Eerst vroeg ik er een paar euro voor (kost immers moeite om zo’n advertentie te maken, contact met kopers te leggen, et cetera). Maar toen kreeg ik een mega-enthousiaste, vrolijke mail van E over hoe fijn het is om dingen gratis weg te geven aan anderen. Hun enthousiasme, blije verhalen en het goede gevoel dat je krijgt van zowel opruimen als weggeven. Prompt veranderde ik de prijs van al m’n advertenties in “Gratis”. En verrek. Wat is het leuk om dit zo te doen.
    • Ik weet niet meer zeker of ik dit al schreef hier, maar in december kocht ik dus een refurbished Macbook Pro. Dikke tip, jongens. Zélfs als het milieu niet je eerste zorg is; je bespaart ook gewoon bakken met geld. Mijn laptop (model 2019) kwam op het oog gloednieuw binnen, inclusief netjes dichtgesealde Apple-doos. Hij werkt héérlijk. Online vind je allerlei refurbished stores; ze geven meestal 2 tot 3 jaar garantie op je producten. Ik kocht mijn MacBook op iUsed, daar kun je ook selecteren hoeveel gebruiksporen er zichtbaar mogen zijn (van nul tot veel; ik ging voor vijf sterren, ‘zo goed als nieuw’. Zo’n miep ben ik dan ook wel weer ;-)).
    • Is er bij jullie ook zo’n babyboom gaande? Zonder overdrijven: de afgelopen 7 weken is er elke week minstens één iemand in mijn omgeving die vertelt dat ze zwanger is. Komt dit alleen doordat ik in de levensfase zit waarin dit nu eenmaal gebeurt, of zouden de coronacrisis en de lockdown er ook wat mee te maken hebben?
    0
  • Even eruit

    Eigenlijk had ik nu in Zweden moeten zijn. Maar ja hè, corona.
    We hadden de boottickets al geboekt. Flexibele tickets natuurlijk, want in deze tijden weet je nooit hoe het leven loopt. (Dat weet je sowieso niet, alleen zijn we ons er nu van bewust.)

    Zweden was als enige land nog code geel en hoewel het advies ‘ga niet naar het buitenland’ al gold, ik zal het maar eerlijk zeggen, wilde ik gewoon heel graag weer een keer naar het huis van mijn mama. Daar ben ik nu al bijna twee jaar niet geweest; in het vroege voorjaar van 2019 voor het laatst.

    Maar toen werd Zweden toch code oranje. En hoewel we rationeel gezien nog steeds weinig risico lopen (we zouden van tevoren niemand zien, reizen met de auto, verblijven alleen daar op het erf) voelde het niet goed om de regel ‘na terugkomst 10 dagen in quarantaine’ te verbreken. Zeker niet gezien B’s werk in de zorg.

    Dus we gingen niet.
    De vakantieweek lieten we wél staan, allebei waren we erg toe aan even helemaal niets. En omdat thuis de muren zo onderhand weer behoorlijk op me af kwamen, boekten we last-minute een weekje Zeeland.

    In plaats van aan m’n moeders keukentafel zit ik dus nu hier in een ándere rustige boerderij. Met uitzicht op de dijk, een fijne keuken en de zee op nauwelijks tweehonderd meter afstand.

    Ik lees boeken van David Mitchell (tip voor alle schrijvers, lees dit interview met hem), speel potjes Detective en Terraforming Mars met B, bak kruidnootjes en eet chocola. Doe zo nu en dan een yoga-oefening op de ruime vloer hier. Geniet van het opstaan-zonder-wekker, van het leven zonder klok. Ga in bad met bruisballen van de Lush.

    Zelfs dat ik tóch even soort-van aan het werk moest (de schrijfopdrachten van m’n cursus lagen nog op me te wachten) was helemaal niet erg. Zonder verdere verplichtingen was het zelfs wel lekker, een beetje schrijven, creatief zijn.

    Ik heb indrukwekkende dromen hier. Slik een paar dagen m’n medicatie niet en schrik een beetje van hoe onrustig ik plots weer ben, is dit echt hoe ik de wereld tot nu toe altijd beleefde? Tikkende voetjes, duizend gedachten, gekauw op m’n wangen. En plots weer zin in een glas wijn om dat hoofd even uit te zetten.

    Soms merk je in de afwezigheid van dingen pas haar effect. En precies daarom is het óók fijn om even weg te zijn; zodat we straks weer kunnen thuiskomen.

    Intussen blijf ik graag nog even hier.

    3+
  • tien dingen van de zomer

    Jongens, waar is de zomer gebleven? Vier september is het, ik beweeg me met honderdveertig kilometer per uur richting Nijmegen, een druilerig landschap flitst langs het raam. Donkergroen en grijs – de tinten van het limbo tussen nazomer en herfst.

    Wat een rare maanden waren het. Tot diep in juli had ik het gevoel dat het nog mei was, de dagen leken gewoon te veel op elkaar. Feitelijk ‘miste’ ik ook zo’n drie weken – in maart zaten we immers achttien dagen in thuisisolatie.

    Oké, maar er was toch heus wel wát, dit afgelopen seizoen. Omdat kaderen altijd helpt om overzicht te krijgen: een lijstje met tien dingen van deze zomer.

    1. Ik begon met vloggen

    Oké, stiekem al in april, maar na wat aarzelend gepruts in iMovie stapte ik al snel over naar Final Cut Pro. En nee, pro ben ik nog lang niet maar ik word langzaamaan wel beter in video’s maken. Zo zie je maar weer: als je iets wilt leren, moet je gewoon beginnen. Durf maar, ook als het resultaat niet meteen geweldig is. De enige manier om te komen waar je heen wilt, is door te doen.

    Bekijk mijn YouTube-kanaal.

    2. We gingen tóch op vakantie

    Wel, niet, wel, niet, tóch wel… Tja, toen de coronacrisis in maart begon, zagen B en ik onze reisplannen voor later dit jaar al snel in het water vallen. Dit wordt een zomer in Nederland, concludeerden we. Tot in juni het aantal besmettingen zo hard daalde dat we tóch naar Italië konden – dachten we, want half juli begon het tij te keren.

    Ik ben superblij dat we uiteindelijk wél even naar het buitenland zijn gegaan. Die twee weken Frankrijk waren precies wat ik nodig had om een beetje zomergevoel te kweken.

    3. Nooit eerder werkte ik zo lang en zo vaak thuis

    En dat beviel verrassend goed. Deze week ben ik voor het eerst weer vier werkdagen op pad, en dat is best wennen.

    Lees ook: 4 lessen uit 4 maanden thuiswerken: zo houd je het nog even vol

    4. Ik leerde mezelf over SEO en gaf Suushi een upgrade

    Weet je nog dat het hier voorheen meer een eenvoudig online schrijf-schriftje was? Ook fijn hoor – niet voor niets keer ik al jaren steeds weer terug naar minimalistische WordPress-thema’s. Maar weet je, zo’n eenvoudige lay-out heeft één nadeel: eerder schrijfwerk op dit blog (lees: de 1.582 posts die níet op de homepage staan) is vrij moeilijk te vinden.

    Tenzij je op goed geluk gaat grasduinen in het archief, kom je niet zomaar de teksten tegen waar ik het meest trots op ben. En dat vond ik zonde.

    Dus installeerde ik deze zomer de Yoast-plugin, las een heleboel over zoekmachineoptimalisatie én besloot welke lessen ik daaruit meenemen en welke ‘trucjes’ ik lekker naast me neerleg.

    SEO-tips: zo is je blog beter vindbaar in Google.

    5. Plantaardig eten werd een gewoonte

    In Frankrijk stopte ik me twee weken lang vol met wijn en kaas. En hoewel ik genoot van al die camembert, geitenkaas, saint augur en epoisses, was ik er eenmaal thuis hélemaal klaar mee. Een week lang at ik plantaardig, en dat voelde zo goed dat ik er eigenlijk sindsdien mee door ben gegaan.

    Ben ik dan nu strikt veganist? Nee, allerminst. Ik eet plantaardig zolang dat fijn is en goed voelt, en maak hier en daar uitzonderingen als dat zo uitkomt. Wekelijks ontdek ik allerlei nieuwe lekkere plantaardige vervangers voor dierlijke producten – en dat ervaar ik als een superleuke zoektocht.

    Mijn favoriete ontdekkingen:

    • KwarQ sojakwark van Albert Heijn. (Ook B is fan en eet dit nu vaak als ontbijt in plaats van zijn vertrouwde boterham met kaas.)
    • AH haver fraiche, creme fraiche op basis van haver.
    • Chocolade-mueslirepen van TREK, fijn en vullend tussendoortje.
    • De verse fudge brownies van EkoPlaza.
    • Taartjes van Rose & Vanilla. (Let op, niet alles is hier vegan, maar het meeste wel.)
    • Karmasan, vegan parmezaanse kaas, ook verkrijgbaar bij EkoPlaza.
    • Natura ei-vervanger (= een mengsel van lupinemeel en maiszetmeel), ik gebruik ‘m vooral voor pannenkoeken.
    En deze quiche met tomaat en basilicum!

    6. Ik had inspirerende ontmoetingen

    De laatste tijd ben ik nogal zoekende in mijn werk – een van de redenen dat het hier een beetje stil is, want zoals je zult begrijpen is dat nogal een persoonlijk proces. Om mezelf op weg te helpen, voerde ik afgelopen maanden een aantal gesprekken met anderen in mijn netwerk. Een paar keer mondde zo’n ‘koffiedate van een uurtje’ uit in urenlang praten over het leven. Wat een energie gaf dat!

    7. Ik kocht een racefiets

    Jaaa, Ruby het Racemonster mag natuurlijk niet ontbreken! Na drie maanden op m’n Marktplaatsfietsje vond ik het tijd om te investeren in een fiets die me écht goed past. En hoewel ik nog minder van Ruby heb genoten dan ik had gehoopt (peesontsteking, je weet wel), ben ik superblij met haar.

    Wacht maar, volgend seizoen gaan we samen knallen.

    8. Mijn 29e verjaardag was een klein-maar-fijn feestje

    En dat was eigenlijk precies goed.

    9. Voor het eerst kregen vrienden een baby

    Weet je nog dat ik vorig jaar ceremoniemeester was op een bruiloft? Nou, die lieve vrienden van me hebben vorige maand hun eerste kindje gekregen. En o wat is ze mooi en leuk!

    Dit is voor het eerst dat directe vrienden van mij een baby krijgen, en eigenlijk voelt dat verrassend ‘gewoon’. Zelf kan ik me bij kinderen hebben nog weinig voorstellen – al denk ik er wel over na – en stiekem is het best handig om eerst bij anderen te spieken hoe dat nou is, zo’n gezinsleven. Voorlopige conclusie: niet eens zo wereldschokkend als ik dacht.

    10. Ik gaf me op voor een schrijfcursus

    Eind september begint-ie pas, m’n cursus Wijnschrijven en Culinair schrijven, en ik kan niet wachten. We hebben al een eerste opdracht gekregen – komende weken hoef ik me dus niet te vervelen.

    Sowieso is er genoeg te doen, nu alle dingen in het leven weer zo’n beetje zijn begonnen: nieuwe werkprojecten, pianoles, yoga, zwemmen, mijn voorleesgezin en niet te vergeten het spannende Pandemic Legacy-spel dat we spelen met E en J.

    Genoeg om over te schrijven en de filmen dus. Het wordt wel weer eens tijd voor een weekvlog, vind je niet?

    0
  • in twee weken met de camper door Frankrijk

    Goed, tijd om jullie wat meer over Frankrijk te vertellen! Voor wie het komende weken ook nog aandurft om naar het buitenland te reizen – of wie alvast goede adresjes zoekt voor volgend jaar. We hadden namelijk twee erg fijne kampeerplekken én een spontane actie aan het eind van de reis.

    Met dank trouwens, die campings, aan de ANWB en z’n Kleine Campinggids. Dat boekje hadden we vroeger altijd in de auto liggen, en omdat ik de neiging heb om dagenlang het internet af te struinen op zoek naar de perfécte camping – net zo lang tot ikzelf én B er gek van worden – leek zo’n gids me een goede afbakening.

    Toegegeven, je kunt dan nog stééds kiezen uit honderden campings door heel Europa, maar als je van tevoren een streek kiest én bedenkt welke eisen je stelt aan een kampeerplek, kom je een heel eind. Bij alle campings staat een kort verhaaltje ter sfeerimpressie, en daarnaast een hele rits icoontjes waarmee je precies kunt zien welke voorzieningen er zijn.

    Wij wilden bijvoorbeeld graag naar een camping met een zwembad en de mogelijkheid om wat te eten of te drinken. Een camping met plekken met voldoende schaduw, waar je ‘s morgens vers brood kunt halen – en uiteraard een terrein met plekken die elektriciteit hebben en waar camperbusjes zijn toegestaan. ;-)

    Doordat we last minute het plan omgooiden, wisten we amper twaalf uur voor vertrek pas waar we precies heen zouden gaan. We besloten om gewoon te rijden naar een camping in Midden-Frankrijk die fijn klonk, en van daaruit verder te zien.

    autorit

    Deel 1: bijkomen in de Limousin

    Na een rit van zo’n negen uur kwamen we eind van de middag aan bij Le Rianon, een rustige boerderijcamping van Nederlandse eigenaren. We werden hartelijk onthaald, en al gauw zou blijken dat dit echt een gezellige, persoonlijke camping is – de eigenaren maken graag een praatje en doen hun uiterste best om het je naar de zin te maken. Op het terrein lopen de kippen vrij rond, de drie hondjes komen regelmatig even buurten en verder zijn er ook lieve schaapjes en paarden.

    De camping zelf is heel klein – ik denk dat er naast ons hooguit zes tot acht andere kampeerders waren. ‘s Avonds serveert de eigenaresse een heerlijk diner aan een lange tafel voor wie wil (vanwege corona was dat dit jaar met maximaal twee gezelschappen).

    Hier in de Limousin kwamen we rustig bij en lieten we het drukke Nederlandse leven langzaam van ons afglijden. ‘s Avonds genoten we van de schitterend mooie sterrenhemel.

    Grappig detail: van de campingeigenaren begrepen we dat Winston Gerschwanovitz en Renate Verbaan er een weekje eerder ook hadden verbleven. Kan me best voorstellen dat je als BN’er zo’n rustige plek in de middle of nowhere uitzoekt. ;-)

    Tip: download de app SkyView, dan kun je precies zien welke sterren(beelden) en planeten er in de lucht staan, supercool.

    le rianon
    le rianon

    Deel 2: zwemmen en schaduw zoeken in de Dordogne

    Na vijf dagen hadden we wel trek in wat nieuwe prikkels. Inmiddels was de temperatuur opgelopen tot tegen de veertig graden, dus we besloten door te rijden naar een wat koelere plek – paradoxaal genoeg ruim drie uur rijden naar het zuiden, in de Dordogne.

    Zo belandden we op camping Picouty, vlak buiten het dorpje Payrac. De plaatsen liggen er grotendeels onder de berkenbomen en de camping heeft een fantastisch zwembad van 20 meter lang, waar B en ik elke dag 30 banen in zwommen. Meestal had je dan het volledige zwembad voor jezelf.

    piscine le picouty

    Vanaf deze camping maakten we een paar keer een uitstapje. Zo gingen we kanoën op de Dordogne en bezochten we bedevaartsoord Rocamadour – dat vooral héél toeristisch was, maar waar we wel superlekker hebben gedineerd met uitzicht op de vallei.

    Dineren deden we bij hotel-restaurant Beau-Site. Je eet daar drie gangen voor 34 euro; ze hebben een paar vegetarische opties, maar niet als deel van dat menu. Daarnaast schenken ze goede wijnen. Ik dronk een fantastische viognier die ik héél graag mee naar huis had genomen…

    rocamadour
    rocamadour
    Overal ‘binnen’ (en dus ook in de basiliek) moest je in Frankrijk verlicht een mondkapje op.
    rocamadour
    rocamadour
    rocamadour hotel beau-site

    Verder besteedden we de tijd met spelletjes (Codenames Duet, Level 8, Skipbo – vooral semi-eenvoudige kaartspellen, op vakantie moet je niet te ingewikkeld doen), boeken lezen in de zon en natuurlijk kaas eten en lekkere Franse wijntjes drinken.

    boek op de camping

    Deel 3: uitwaaien aan de Atlantische kust

    Halverwege week twee ontstond een spontaan plan. Twee vrienden, W en C, waren op vakantie aan de kust bij Bordeaux, waar W’s moeder een vakantiehuisje heeft. En W was vrijdag jarig… we besloten hem te verrassen en zo reden we donderdag drieënhalf uur naar het westen.

    Dat huisje staat in een village naturiste, een ruim opgezet resort met allemaal huisjes in het bos. Ik was nooit eerder op een naturistencamping (of iets vergelijkbaars) geweest – wel vaak naar de sauna – en het verraste me hoe relaxed ik dit vond. Is het eigenlijk niet gek, hoe ongemakkelijk we in onze wereld omgaan met naaktheid?

    Ik vond het in elk geval een verfrissing om gewoon (half)naakt op een terras te kunnen zitten (al droegen we rondom het huisje wel deels kleding, meer uit gemak). En misschien wel m’n beste vakantieherinnering was het moment dat we, op de laatste dag, urenlang speelden in de Atlantische golven. In de stralende zon, zonder bikini, gewoon puur mens zijn, zo blij als een kind.

    zwaardvis
    Logischerwijs heb ik weinig beeldmateriaal van deze plek – maar deze schotel van zwaardvis en groenten die we ‘s avonds aten, wilde ik toch nog even laten zien.
    1+