Skip to content

Tag: Utrecht

De VEGAPROEF: Cucina Chanti

Ik zal het maar meteen verklappen: ik heb een nieuw lievelingstentje in Utrecht.

Op het blog Explore Utrecht las ik een tijdje terug voor het eerst over Cucina Chanti, een in augustus geopend restaurant met naar eigen zeggen ‘verse pasta’s, krokante pizza’s, heerlijke antipasti een sublieme espresso’. Nou, da’s leuk, zul je zeggen, maar zulke tentjes zijn er wel meer in Utrecht. Waarom nu juist déze dan op dit moment mijn lievelings is?

Eigenlijk vooral hierom: bij Cucina Chianti doen ze niet onnodig ingewikkeld. Goed voedsel voor schappelijke prijzen en gastvrije bediening, in een ongedwongen sfeer. What you see is what you get. Weinig gedoe – tenzij je een grote pot zelfgemaakte limoncello op de bar ‘gedoe’ vindt, maar die is zo lekker dat ik er niet om maal.

Foto: ExploreUtrecht

KLINKT GOED, WAAR VIND IK DEZE PLEK?

Het restaurantje zit in West, verstopt in een woonwijk vlak achter de Vleutenseweg. Niet in het centrum dus – jammer voor wie na een dagje shoppen ‘even’ wat wil eten, maar geloof mij, Chanti is het waard om voor om te fietsen. Het hoekpand aan een pleintje doet denken aan De Sjalot in Nijmegen. Wie binnenloopt, ruikt Italië.

Tip: begin je avond met een glas wijn. Niet voor niets heeft het restaurant de woorden e vino achter haar naam staan – de pinot grigio is bijvoorbeeld heerlijk en ook de prosecco is een aanrader.

Foto van mijn Instagram.

MAAR DAN HET VOEDSEL! GENOEG VEGA-OPTIES?

Zeker. Wat de pasta’s betreft: de huisgemaakte ravioli met ricotta-spinazievulling, walnoten, knoflook en Parmezaan is om je vingers bij af te likken. Ook de papardelle met paddenstoelen klinkt lekker. De bruschetta’s die je vooraf kunt bestellen (voor slechts 3,75 per persoon!) zijn trouwens prima. En ik moet echt gáuw terug om de artisjok met balsamico-dip te proberen…

Een verdere blik op de kaart leert me dat Chanti ook creatief is met (vegetarische) pizza’s. Met mozarella, provolone, geroosterde knolselderij en dadels bijvoorbeeld. Of met knoflook, rode ui, paddenstoelen, truffel, tijm en peterselie. En wat dacht je van een pizza met geroosterde pompoen en rozemarijn? (Op de kaart staat ‘ie ook met pancetta, maar die kunnen ze vast weglaten als je het vraagt)

Ben je veganist, dan valt je vast op dat in alle gerechten zuivel zit. Inderdaad, een honderd procent plantaardig gerecht zie ik helaas (nog) niet op de kaart staan – maar dat is natuurlijk vaker zo en betekent niet dat er niets mogelijk is (toch, Wally?).

Bij Cucina Chanti kun je ook een wekelijks wisselend viergangenmenu eten voor 25 (!) euro. Ik weet niet hoe het zit met de prijzen búiten de stad, maar in Utrecht is dat dus Echt Heel Goed Geprijsd. Hoe dat kan? Chanti werkt alleen met lokale en seizoensproducten en kijkt wekelijks wat voor een scherpe prijs verkrijgbaar is.

Foto (c) DeStadUtrecht

OKE, MAAR IS DAT MENU DAN WEL VEGETARISCH?

Eh, gevoelig puntje. Niet altijd, helaas. Juist doordat het menu vast ligt (vanwege die inkoop), is er geen vegetarisch alternatief. Soms is het menu wel vega: “in de zomer waarschijnlijk vaker dan in de winter”, kreeg ik te horen toen ik ernaar vroeg.

Toen ik de eerste keer at bij Chanti, bestond het viergangenmenu uit een vega voorgerecht (een heerlijke gorgonzoladip met groenten), een verse spaghetti met mosselen, een hoofdgerecht met lam en groenten en een chocoladedessert. Nu ben ik geen expert, maar het lijkt me niet ontzettend ingewikkeld om mosselen & lam te vervangen door paddenstoelen/kaas/groenten, zonder dat dat veel duurder hoeft te zijn. Ik had het trouwens ook niet erg gevonden om een paar euro extra te betalen voor een vega-variant.

Als vegetariër wil je je vooral niet steeds de uitzondering voelen en ook niet je vleesetende tafelgenoot belemmeren in zijn/haar keus voor zo’n viergangenmenu. En dan is het wel zo gezellig als jij ook vier gangen mee kunt eten. Wat mij betreft is de beperking in dit menu dus een minpunt, zeker omdat ik nu niet zeker weet of/wanneer ik bij Chanti kan genieten van vier gangen.

Tip voor Chanti: zorg dat op jullie Facebookpagina makkelijk te vinden is wat deze week het menu is. Zo weet ik als vega meteen of er deze week iets voor mij bij zit. ;-)

Foto: ExploreUtrecht

DE VEGAPROEF: HET EINDOORDEEL

Nou ja hè, ik ga natuurlijk niet zeggen dat ik een lievelingstentje heb en het vervolgens afkraken. Het ietwat inflexibele viergangenmenu wordt gecompenseerd met een prima selectie vegetarische opties op de kaart. De schappelijke prijzen – zeker voor Utrechtse begrippen – en de heerlijke wijn zijn extra redenen om deze plek uit te checken. Ja, ook als je (graag) vegetarisch eet, want Cucina Chanti is VEGAPROOF!

En nu krijg ik zin om die pizza’s te proberen. Wie gaat binnenkort met me mee? ;)

—–

Als vegetariër ben je in restaurants meer dan eens veroordeeld tot een smakeloze pasta of die eeuwige salade met geitenkaas. Nu vlees eten zo’n beetje het nieuwe roken is, wordt het hoog tijd dat je in elke Nederlands horecatent góed kunt genieten zonder dood dier. Daarom test ik in DE VEGAPROEF op (on)regelmatige basis of de restaurants waar ik eet VEGAPROOF zijn. Klik hier voor eerdere recensies.

Laat een reactie achter

De VEGAPROEF: restaurant Vroeg

Na die geslaagde VEGAPROEF bij restaurant Wally schreeuwt het “plantaardig uit eten”-experiment natuurlijk om een vervolg. Aan de vegans die nu hopen op een tweede recensie met voedsel zonder dierlijke producten: stop maar met lezen. Niet omdat je bij Vroeg niet lekker plantaardig kan eten, maar omdat ik dat (nog) niet heb uitgetest.

Nu schrijf ik dit blogje natuurlijk niet voor niets. Ik at namelijk wél vegetarisch bij Vroeg, een geweldige plek in Bunnik (5 km van mijn huis) waar toch vooral vlees en vis domineren op de kaart.

De (eerlijke) reden? Ik durfde het even niet aan, dat honderd procent plantaardig. Heel leuk natuurlijk, zo’n ervaring als bij Wally, maar soms heb je al genoeg andere dingen aan je hoofd en wil je je niet ook nog eens ‘lastige gast’ voelen.

Eerst maar eens kijken dus, of je bij Vroeg goed kunt lunchen zonder gebakken dood dier. ;-) Noem het maar: de Vegaproef, deel 1. Dan kom ik later wel eens terug voor de échte plantaardigheidstest (deel 2). En zo werd dit etentje niettemin een VEGAPROEF.

Lees gauw verder of die geslaagd was…

Foto (c) Google Images
Foto (c) Google Images
Foto (c) Vroeg
Foto (c) Vroeg

VLEESNOCHVISSERS

Bij Vroeg – een gemoedelijk en stijlvol etablissement in een boerderij, vlakbij natuurgebied Amelisweerd – at ik al eens eerder, toen wél vlees. “Maar ook vleesverlaters, vegetariërs en vleesnochvissers kunnen hier terecht”, lees ik op hun website. Dat belooft wat.

Ik ben dan ook een béétje teleurgesteld, als ik het menu lees. Het klinkt allemaal súperlekker, maar vrijwel overal zit vlees of vis in: zijlende met gemarineerde bospaddenstoelen en oude kaas, zuurkoolquiche met eendenbout, forel met citroenroom…

Toch moet het gezegd: de klassieke (lees: saaie) salade geitenkaas-walnoot-appel-balsamico is op deze lunchkaart gelukkig niet te vinden. Als vegetariër kun je bij Vroeg kiezen uit een tosti geitenbrie (toch nét anders) met pompoen en veenbessensalsa, een salade met geitenbrie, pompoen en munt, grofgesneden brood met oude kaas en olijvenchutney, een kruidige pompoensoep met gepofte kastanje of een maaltijd van drie sneeen brood (waarvan één met geitenbrie, één met geroosterde pompoen en één met kaas-rucolakroketjes).

Dat deze opties deels een beetje ‘hetzelfde’ klinken, neem ik voor lief. Ze klinken immers wél lekker en creatiever dan ik op menig plek zie. Ik besluit voor het laatste te gaan, ingedeeld onder het kopje Voor de stevige trek. Nou, kom maar op met die kroketten!

EN HOE SMAAKTE DAT DAN?

“Wauw”, laat ik me ontvallen als de serveerster mijn bord voor m’n neus zet. Het ziet er werkelijk geweldig en smaakvol uit. En ik kan je vertellen: dat ís het ook. Wat de roze frambozendressing(?) op het bord doet weet ik niet helemaal zeker, maar de kroketjes zijn prima, de geitenbrie lekker en het knapperige volkorenbrood – uit eigen bakkerij! – is werkelijk fantastisch.

Nee, als vegetariër heb ik totaal niet het gevoel dat mijn maaltijd onder doet voor die van m’n vleesetende tafelgenoten (al moet gezegd: de op houtskool gegrilde hamburger zag er ook goed uit – de gemiddelde planteneter zal me deze uitspraak niet in dank afnemen).

Zeg mensen-van-Vroeg, waarom zetten jullie niet meer vleesnochvis-opties op de kaart? Jullie zijn er duidelijk goed in.

WhatsApp Image 2017-01-16 at 4.09.09 PM

STERREN

Wat ik mis (maar toegegeven, dit is gekrabbel in de marge), is misschien op het menu een icoontje bij de ándere gerechten die mogelijk vegetarisch te bereiden zijn. Nu ik nog eens een blik op de kaart werp, denk ik immers dat het wel moet lukken om bij het ‘gegrild brood met gebakken paddenstoelen en spek’ dat laatste ingredient weg te laten. En hey, is dat gerecht dan niet al helemaal plantaardig?

Niettemin, conclusie: Vroeg is in elk geval VEGAPROOF*. Met één sterretje, want: vegetariërs kunnen hier lekker eten, veganisten vooralsnog niet – er staat niets 100% plantaardigs op de kaart. Al heb ik daar ook niet om gevraagd. Dus binnenkort – lees: na m’n Cubareis – maar eens met hen bellen en dan (hopelijk) terug voor de enige echte VEGAPROEF**!

Foto: (c) Vroeg
Foto (c) TripAdvisor
Foto (c) TripAdvisor

P.S. Sowieso voor de vega(n)-fans en andere foodies: bij Vroeg zit ook een geweldige bakkerij waar je allerlei soorten vers brood, lekkers én streekproducten kunt halen. Ruikt heerlijk, smaakt nog beter. Dikke aanrader.

 

1 reactie

25 en zo

Hoe laat het ook is, soms is daar ineens die kriebel om te schrijven. De woorden die eruit willen. En wel nu.

Dus dan klap ik mijn laptop open, ook al is het 23:23 uur en lig ik meestal op dit tijdstip al láng in bed, tegenwoordig. (Voltijd werken gaat ten koste van nachtelijk schrijven, helaas, maar gelukkig komen er veel andere leuke dingen voor in de plaats.)

25 augustus alweer. Ver over de helft van 2016. En ik ben 25. Waar blijft de tijd?

Maar echt, ik ben daar best mee bezig de laatste weken. Zeker nu mijn Timehop-app me steeds foto’s laat zien uit 2011. “Five years ago” staat er dan boven. Plaatjes uit het leven van mijn twintigjarige zelf, de zomer voordat ik naar Taiwan ging. “Vijf jaar geleden” klinkt als een eeuwigheid, en toch had ik toen óók al mijn eigen leven en maakte ik óók dingen mee die me vormden. In die zin zijn alle tijden een beetje hetzelfde.

Het was best een gekke week en ik besef ook nog niet helemaal dat ik ‘weekend’ heb. Dinsdagmiddag gebeurde er iets raars: ineens kon ik de letters op mijn scherm niet meer lezen. Eerst dacht ik dat het aan de monitor lag – ik probeerde de instellingen te veranderen – maar dat de letters plotseling wazig waren en leken te dansen, lag daar niet aan. Het waren mijn ogen.

Niet veel later was de rechterkant van mijn zicht wazig. “Neem anders even pauze”, zei mijn lieve collega, “loop even het park in en ontspan je.” Het hielp inderdaad een beetje, maar toen kwam de hoofdpijn. En werd ik misselijk.

Waarschijnlijk was het migraine – naar de huisarts ben ik niet geweest, maar een vriendinnetje met kennis van zaken wist het te duiden. Best wel scary, op een gegeven moment voelde ik in de hele rechterkant van mijn lichaam een soort van tintelingen, alsof het verlamd was (was niet zo). Gelukkig kon ik die avond in Nijmegen blijven. Helaas bleek het de volgende dag nog niet veel beter, dus nadat ik drie kwartier trillerig achter m’n bureau had gezeten, dacht ik: misschien moet ik toch maar naar huis.

Ik ben daar dus niet goed in, he. Ziek-zijn. Hebben jullie dat ook? Ik voel me dan schuldig, vraag me af of ik wel “ziek” genoeg ben, of ik me niet aanstel en of het niet mijn eigen schuld is. Ik houd ook gewoon niet van opgeven. Maar ja, soms moet je toegeven. Is ook iets om te leren.

(‘Waar gaat je blogje over?’ vroeg Tom net, toen hij me hoorde tikken. Over alles en niets, zomaar wat gedachten die me te binnen schieten, antwoordde ik. Vergeef me het gebrek aan consistentie in dit stukje tekst.)

Goed, dat waren dus dinsdag en woensdag. Vandaag wel weer gewerkt in Hoofddorp, morgen nog even wat Einder-werk inhalen (ik werk er maar 24 uur en als daar de helft van wegvalt, heb je ineens een super leeg en ontevreden gevoel) en dan zeg ik écht weekend.

O ja, tot slot nog even wat eet-tips voor jullie:

  • Bij Orloff aan de Kade (Oosterkade, Utrecht, bij het Ledig Erf) hebben ze prima burgers en salades. Terras zit vaak vol maar als je geluk hebt scoor je een plekje en kun je na een werkdag nog even de laatste zonnestralen meepakken. Binnenkort meer hierover, maar je weet hoe dat gaat – er zijn nog minstens drie restaurants waarvan ik een review wil tikken (maar WANNEER dan?!). Dus nu vast even dit.
  • Wie pizza wil bestellen in Utrecht, heeft aan La Delizia (in de Twijnstraat) een goede. Mooie dunne bodems, rijk belegd, smaakvol, in balans & niet druipend van het vet. Jammie.
  • En als je in Breda bent, bestel dan geen tapas bij ‘De Markt’ (aan het grote plein), behalve als je gezelschap & omgeving (midden in de stad met uitzicht op de grote kerk!) belangrijker zijn dan de kwaliteit van het voedsel. Niet dat het niet lekker was hoor, maar de prijs-kwaliteitverhouding was uh, niet op z’n best.
  • Tot slot: PRONTO PRONTO GAAT DICHT. Shit man. Volgende week al. En dat is dus mijn lievelingsrestaurant in Utrecht. Boeh. Dus ga er nog gauw een keer eten, zou ik zeggen. Al is er ook goed nieuws: de chef van Pronto Pronto gaat een nieuw restaurant openen met dezelfde formule: Piatto. Nog wel even wachten tot november.

PS. Ik heb net 8 kilometer hardgelopen in de zinderende avondhitte – het deed me denken aan Taiwan, heerlijk – en dat heeft mogelijk indirect ook invloed gehad op de inhoud van deze blog. JSYK.

1 reactie