De VEGAPROEF: Cucina Chanti

Ik zal het maar meteen verklappen: ik heb een nieuw lievelingstentje in Utrecht.

Op het blog Explore Utrecht las ik een tijdje terug voor het eerst over Cucina Chanti, een in augustus geopend restaurant met naar eigen zeggen ‘verse pasta’s, krokante pizza’s, heerlijke antipasti een sublieme espresso’. Nou, da’s leuk, zul je zeggen, maar zulke tentjes zijn er wel meer in Utrecht. Waarom nu juist déze dan op dit moment mijn lievelings is?

Eigenlijk vooral hierom: bij Cucina Chianti doen ze niet onnodig ingewikkeld. Goed voedsel voor schappelijke prijzen en gastvrije bediening, in een ongedwongen sfeer. What you see is what you get. Weinig gedoe – tenzij je een grote pot zelfgemaakte limoncello op de bar ‘gedoe’ vindt, maar die is zo lekker dat ik er niet om maal.

Foto: ExploreUtrecht

KLINKT GOED, WAAR VIND IK DEZE PLEK?

Het restaurantje zit in West, verstopt in een woonwijk vlak achter de Vleutenseweg. Niet in het centrum dus – jammer voor wie na een dagje shoppen ‘even’ wat wil eten, maar geloof mij, Chanti is het waard om voor om te fietsen. Het hoekpand aan een pleintje doet denken aan De Sjalot in Nijmegen. Wie binnenloopt, ruikt Italië.

Tip: begin je avond met een glas wijn. Niet voor niets heeft het restaurant de woorden e vino achter haar naam staan – de pinot grigio is bijvoorbeeld heerlijk en ook de prosecco is een aanrader.

Foto van mijn Instagram.

MAAR DAN HET VOEDSEL! GENOEG VEGA-OPTIES?

Zeker. Wat de pasta’s betreft: de huisgemaakte ravioli met ricotta-spinazievulling, walnoten, knoflook en Parmezaan is om je vingers bij af te likken. Ook de papardelle met paddenstoelen klinkt lekker. De bruschetta’s die je vooraf kunt bestellen (voor slechts 3,75 per persoon!) zijn trouwens prima. En ik moet echt gáuw terug om de artisjok met balsamico-dip te proberen…

Een verdere blik op de kaart leert me dat Chanti ook creatief is met (vegetarische) pizza’s. Met mozarella, provolone, geroosterde knolselderij en dadels bijvoorbeeld. Of met knoflook, rode ui, paddenstoelen, truffel, tijm en peterselie. En wat dacht je van een pizza met geroosterde pompoen en rozemarijn? (Op de kaart staat ‘ie ook met pancetta, maar die kunnen ze vast weglaten als je het vraagt)

Ben je veganist, dan valt je vast op dat in alle gerechten zuivel zit. Inderdaad, een honderd procent plantaardig gerecht zie ik helaas (nog) niet op de kaart staan – maar dat is natuurlijk vaker zo en betekent niet dat er niets mogelijk is (toch, Wally?).

Bij Cucina Chanti kun je ook een wekelijks wisselend viergangenmenu eten voor 25 (!) euro. Ik weet niet hoe het zit met de prijzen búiten de stad, maar in Utrecht is dat dus Echt Heel Goed Geprijsd. Hoe dat kan? Chanti werkt alleen met lokale en seizoensproducten en kijkt wekelijks wat voor een scherpe prijs verkrijgbaar is.

Foto (c) DeStadUtrecht

OKE, MAAR IS DAT MENU DAN WEL VEGETARISCH?

Eh, gevoelig puntje. Niet altijd, helaas. Juist doordat het menu vast ligt (vanwege die inkoop), is er geen vegetarisch alternatief. Soms is het menu wel vega: “in de zomer waarschijnlijk vaker dan in de winter”, kreeg ik te horen toen ik ernaar vroeg.

Toen ik de eerste keer at bij Chanti, bestond het viergangenmenu uit een vega voorgerecht (een heerlijke gorgonzoladip met groenten), een verse spaghetti met mosselen, een hoofdgerecht met lam en groenten en een chocoladedessert. Nu ben ik geen expert, maar het lijkt me niet ontzettend ingewikkeld om mosselen & lam te vervangen door paddenstoelen/kaas/groenten, zonder dat dat veel duurder hoeft te zijn. Ik had het trouwens ook niet erg gevonden om een paar euro extra te betalen voor een vega-variant.

Als vegetariër wil je je vooral niet steeds de uitzondering voelen en ook niet je vleesetende tafelgenoot belemmeren in zijn/haar keus voor zo’n viergangenmenu. En dan is het wel zo gezellig als jij ook vier gangen mee kunt eten. Wat mij betreft is de beperking in dit menu dus een minpunt, zeker omdat ik nu niet zeker weet of/wanneer ik bij Chanti kan genieten van vier gangen.

Tip voor Chanti: zorg dat op jullie Facebookpagina makkelijk te vinden is wat deze week het menu is. Zo weet ik als vega meteen of er deze week iets voor mij bij zit. ;-)

Foto: ExploreUtrecht

DE VEGAPROEF: HET EINDOORDEEL

Nou ja hè, ik ga natuurlijk niet zeggen dat ik een lievelingstentje heb en het vervolgens afkraken. Het ietwat inflexibele viergangenmenu wordt gecompenseerd met een prima selectie vegetarische opties op de kaart. De schappelijke prijzen – zeker voor Utrechtse begrippen – en de heerlijke wijn zijn extra redenen om deze plek uit te checken. Ja, ook als je (graag) vegetarisch eet, want Cucina Chanti is VEGAPROOF!

En nu krijg ik zin om die pizza’s te proberen. Wie gaat binnenkort met me mee? ;)

—–

Als vegetariër ben je in restaurants meer dan eens veroordeeld tot een smakeloze pasta of die eeuwige salade met geitenkaas. Nu vlees eten zo’n beetje het nieuwe roken is, wordt het hoog tijd dat je in elke Nederlands horecatent góed kunt genieten zonder dood dier. Daarom test ik in DE VEGAPROEF op (on)regelmatige basis of de restaurants waar ik eet VEGAPROOF zijn. Klik hier voor eerdere recensies.

Uit eten: De Witte Zwaan

Afgelopen zomer konden Tom en ik geen genoeg krijgen van etentjes buiten de deur. En dankzij de AH restaurantactie was dat in veel gevallen ook nog eens niet (al te) slecht voor ons budget. Van m’n goede vriendin Eline en haar vriend kregen we de tip om eens te gaan eten in De Bilt, bij de Witte Zwaan.

Echt een beleving, zei ze: creatieve amuses, geweldige gerechten, fijne sfeer.
Dat moesten we natuurlijk proberen. Toevallig was Tom begin september jarig – uitstekende reden om lekker uit eten te gaan toch?

Van Elines lofzang bleek geen woord gelogen! De Witte Zwaan is een stijlvol, klassiek restaurant waar elke gang een creatieve verrassing is.

Omdat foto’s soms meer zeggen dan duizend woorden:

20160902_190518
Bij ons glas cava kregen we een interessant krokantje, creatief geserveerd op een grote kei met gleuven.
20160902_191017
Amuse één
20160902_191904
Amuse twee: ‘ijshoorntjes’ van gedroogde mango. Ik geloof dat de vulling avocado-ijs was..
Voorgerecht: makreel op twee manieren. De helft van het gerecht zat, zoals je ziet, in een 'blik' dat voor onze neus werd opengetrokken. Leuk detail!
Voorgerecht: makreel op twee manieren. De helft van het gerecht zat, zoals je ziet, in een ‘blik’ dat voor onze neus werd opengetrokken. Leuk detail!
Voorgerecht
Tussengerecht: langzaam gegaard buikspek met o.a. rode biet, bloemkool en hazelnoot. Ik ben zelf eigenlijk niet zo’n fan van varkensvlees, maar dit was écht heel goed. Textuur, smaak, alles klopte.
20160902_202415
Hoofdgerecht: rood gebakken rundersukade (wow, wat was dit zacht en mals!) met heerlijke jus van zwarte knoflook, geserveerd met puree en verschillende soorten uitjes.
En als klap op de vuurpijl dit bijzondere dessert, dat ik in het halfdonker helaas niet goed op de foto kreeg. Aan tafel werd met een gieter water gegoten in het dubbele bakje, waar blijkbaar droogijs (?) in zat. De reactie die ontstond veroorzaakte stoomwolken om de ronde diepe kom heen. Gaaf!
En als klap op de vuurpijl dit bijzondere dessert, dat ik in het halfdonker helaas niet goed op de foto kreeg. Aan tafel werd met een gieter water gegoten in het dubbele bakje, waar blijkbaar droogijs (?) in zat. De reactie die ontstond veroorzaakte stoomwolken om de ronde diepe kom heen. Gaaf! Wat erin zat? Iets met framboos en rabarber, jasmijn en witte chocolade. Mooi.
20160902_214359
En bij de koffie kregen we óók nog een keur aan lekkers. Het hield niet op hier ;)

Ja, dat was een feestje dus. En o ja, bij het tussengerecht dronk ik óók nog een heerlijk glas primitivo. (Ik moest rijden, dus daarna ging de wijn helaas aan me voorbij.)

Als ik dan toch iets moet verzinnen dat beter kan: de bediening sprong er niet echt uit. Ze deden hun werk, maar heel persoonlijk vond ik het niet, en dat verwacht ik toch wel een beetje in dit prijsklassement.

Dat mag gekrabbel in de marge lijken, ik vraag me wel af of ik opnieuw zo verrast word als ik nóg eens naar de Witte Zwaan zou gaan. Wie luxe(r) uit eten gaat, wil zich toch wat ‘in de watten gelegd’ voelen. Die extra mile ontbrak voor mij een beetje. Maar hé, misschien ook niet gek, aangezien het restaurant al wekenlang vol zat met mensen die voor de restaurantactie kwamen.

En laat onverlet dat dit een eetbeleving was die ik nog niet eerder zo had gehad.

De Witte Zwaan
WAT: klassiek restaurant in modern jasje
WAAR: Dorpsstraat 8, De Bilt
BUDGET: 3 gangen ca. 50 euro p.p., excl. drank

 

6x lekker eten op Texel

Het parkeervignet mag dan nog steeds op de voorruit van de auto zitten, toch lijkt het alweer eeuwen geleden dat Tom en ik een weekje vakantie hadden op Texel. (En stiekem is dat natuurlijk ook zo: we waren er in juni.)

Maar hé, ik ben jullie nog een lijstje eet- en drinktips op het eiland verschuldigd. Dit blogje stond al tijden in m’n concepten, maar wegens tijdgebrek maakte ik het nooit af. Nu dan toch maar even.

In een week tijd deden we dus héél wat eet- en drinktentjes op het eiland aan. Sommige waren zéér geslaagd, andere wat minder. Om jou die slechte(re) ervaringen te besparen, deel ik hier m’n persoonlijke toppers (in willekeurige volgorde).

Venezia
Wat: pizzeria
Waar: Den Burg
Budget: 10 euro p.p. (excl. drankjes)

Zoek je eenvoudig, lekker én budgetvriendelijk eten zonder al te veel poespas, ga dan naar Venezia. Deze qua interieur oubollig-kitscherige Italiaan serveert prima pizza’s en pasta’s voor een schappelijke prijs. Daarom erg geschikt voor grotere gezelschappen, maar met z’n tweetjes kun je er ook prima zitten.

(c) Venezia
(c) Venezia

Lokaal 16
Wat: ontbijt- en lunchcafe annex koffiebar
Waar: Den Burg
Budget: 3-25 euro p.p. (net wat je wilt ;))

Van een eiland als Texel, waar toch relatief veel oudere mensen en gezinnen komen, verwachtte ik helemaal geen hip koffietentje. Daarom was ik blij verrast toen we Lokaal 16 vonden. (Als je gewend bent aan de hipsterheid van Utrecht, snak je op een gegeven moment toch naar thee-van-losse-blaadjes en een goed stuk carrotcake ;)) Dit kleine tentje zit een beetje verstopt in de ‘restaurantstraat’ van Den Burg. Ze hebben er lekkere tosti’s, koffie, gebak en ook verse sapjes en smoothies. Vooruit, mijn gezonde sapje was toch íets te veel gember, maar niettemin: leuk!

De Smulpot
Wat: overdag café, ‘s avonds restaurant
Waar: Den Burg
Budget: 5-40 euro p.p. (afhankelijk van of je een drankje doet of gaat dineren)

Wat aan de buitenkant oogt als een vrij doorsnee bruine kroeg, is eigenlijk een hartstikke hippe plek. En de wijn! O, de wijnkaart van de Smulpot wilde ik wel hélemaal proeven (maar dat liet mijn budget niet toe). Meer-dan-prima hapjes trouwens ook hier, althans de bruschetta’s die we hier op dag 1 op het terras aten waren uitstekend. Als je nog niet overtuigd bent: ze delen gratis bitterballen rond aan gasten.

Bij het restaurant zit trouwens ook een hotel. Kan me voorstellen dat dat best een prima plek is om je vakantie op Texel te vertoeven.

(c) De Smulpot
(c) De Smulpot

Kaap Noord
Wat: strandpaviljoen
Waar: De Cocksdorp
Budget: 20-30 euro p.p. (voor 3 gangen)

Dit is de enige tent waar we in een week tijd twee keer zijn geweest. Dat zegt wat, nietwaar? Bij Kaap Noord – zoals de naam al doet vermoeden helemaal op de noordpunt van het eiland – kun je zowel buiten op het terras als binnen lekker zitten. De sfeer is zoals dat hoort in een strandpaviljoen: ongedwongen, beetje ruig (je kunt het ook rommelig noemen), gezellig dus en met lekker eten. Ook de maaltijdsalades hier zijn een aanrader als je na een week vis, pizza en friet zin hebt in iets gezonds. ;) Loop na het eten een stuk over het strand of richting vuurtoren om uit te waaien.

Rokerij Van der Star
Wat: Vishandel met verse vis uit de Noordzee
Waar: Oudeschild
Budget: 2-8 euro p.p.

Op een eiland moet je natuurlijk minstens één keer goede vis eten. Bij Rokerij van der Star, naast de haven van Oudeschild, ben je aan het goede adres. De gerookte paling die wij hier aten was werkelijk god-de-lijk en de haring was zó zacht, jeetje, ik wist niet dat haring ook zo kon smaken. Bakje patat erbij, prima lunch of snack tijdens je fietstocht over het eiland. Hier kom ik zeker terug.

(c) Vispaleis Van der Star

Novalishoeve
Wat: biologische boerderij en lunchcafé
Waar: Den Hoorn
Budget: 3-10 euro p.p.

Zodra ik het erf opliep, was ik helemaal blij. Want wat een leuke plek is de Novalishoeve zeg. In Zweden heb je dit soort plekken heel veel: boerderijen met een horecagelegenheid erbij, waar zelfgemaakte producten worden opgediend – die je bovendien vaak ook nog kunt kopen in het winkeltje ernaast. Bij de Novalishoeve bakken ze hun eigen brood en brownies, serveren ze goeie koffie én kun je over het terrein struinen en de varkens in de stal zien chillen. Als je houdt van een beetje biologische gezelligheid, ben je hier aan het goede adres.

(c) Biojournaal.nl

PS. Ik ben normaal niet zo van het bashen van restaurants, maar blijf alsjeblieft weg bij Pizzeria Italia in De Koog. Deze tent had toen wij erheen gingen een 8.4 (!!!) op Iens, maar de pizza’s zijn echt te goor voor woorden. Kartonnen bodems en smakeloze toppings. Geloof me, dan kun je nog beter patat gaan halen – maar liever nog een bakje verse vis!

25 en zo

Hoe laat het ook is, soms is daar ineens die kriebel om te schrijven. De woorden die eruit willen. En wel nu.

Dus dan klap ik mijn laptop open, ook al is het 23:23 uur en lig ik meestal op dit tijdstip al láng in bed, tegenwoordig. (Voltijd werken gaat ten koste van nachtelijk schrijven, helaas, maar gelukkig komen er veel andere leuke dingen voor in de plaats.)

25 augustus alweer. Ver over de helft van 2016. En ik ben 25. Waar blijft de tijd?

Maar echt, ik ben daar best mee bezig de laatste weken. Zeker nu mijn Timehop-app me steeds foto’s laat zien uit 2011. “Five years ago” staat er dan boven. Plaatjes uit het leven van mijn twintigjarige zelf, de zomer voordat ik naar Taiwan ging. “Vijf jaar geleden” klinkt als een eeuwigheid, en toch had ik toen óók al mijn eigen leven en maakte ik óók dingen mee die me vormden. In die zin zijn alle tijden een beetje hetzelfde.

Het was best een gekke week en ik besef ook nog niet helemaal dat ik ‘weekend’ heb. Dinsdagmiddag gebeurde er iets raars: ineens kon ik de letters op mijn scherm niet meer lezen. Eerst dacht ik dat het aan de monitor lag – ik probeerde de instellingen te veranderen – maar dat de letters plotseling wazig waren en leken te dansen, lag daar niet aan. Het waren mijn ogen.

Niet veel later was de rechterkant van mijn zicht wazig. “Neem anders even pauze”, zei mijn lieve collega, “loop even het park in en ontspan je.” Het hielp inderdaad een beetje, maar toen kwam de hoofdpijn. En werd ik misselijk.

Waarschijnlijk was het migraine – naar de huisarts ben ik niet geweest, maar een vriendinnetje met kennis van zaken wist het te duiden. Best wel scary, op een gegeven moment voelde ik in de hele rechterkant van mijn lichaam een soort van tintelingen, alsof het verlamd was (was niet zo). Gelukkig kon ik die avond in Nijmegen blijven. Helaas bleek het de volgende dag nog niet veel beter, dus nadat ik drie kwartier trillerig achter m’n bureau had gezeten, dacht ik: misschien moet ik toch maar naar huis.

Ik ben daar dus niet goed in, he. Ziek-zijn. Hebben jullie dat ook? Ik voel me dan schuldig, vraag me af of ik wel “ziek” genoeg ben, of ik me niet aanstel en of het niet mijn eigen schuld is. Ik houd ook gewoon niet van opgeven. Maar ja, soms moet je toegeven. Is ook iets om te leren.

(‘Waar gaat je blogje over?’ vroeg Tom net, toen hij me hoorde tikken. Over alles en niets, zomaar wat gedachten die me te binnen schieten, antwoordde ik. Vergeef me het gebrek aan consistentie in dit stukje tekst.)

Goed, dat waren dus dinsdag en woensdag. Vandaag wel weer gewerkt in Hoofddorp, morgen nog even wat Einder-werk inhalen (ik werk er maar 24 uur en als daar de helft van wegvalt, heb je ineens een super leeg en ontevreden gevoel) en dan zeg ik écht weekend.

O ja, tot slot nog even wat eet-tips voor jullie:

  • Bij Orloff aan de Kade (Oosterkade, Utrecht, bij het Ledig Erf) hebben ze prima burgers en salades. Terras zit vaak vol maar als je geluk hebt scoor je een plekje en kun je na een werkdag nog even de laatste zonnestralen meepakken. Binnenkort meer hierover, maar je weet hoe dat gaat – er zijn nog minstens drie restaurants waarvan ik een review wil tikken (maar WANNEER dan?!). Dus nu vast even dit.
  • Wie pizza wil bestellen in Utrecht, heeft aan La Delizia (in de Twijnstraat) een goede. Mooie dunne bodems, rijk belegd, smaakvol, in balans & niet druipend van het vet. Jammie.
  • En als je in Breda bent, bestel dan geen tapas bij ‘De Markt’ (aan het grote plein), behalve als je gezelschap & omgeving (midden in de stad met uitzicht op de grote kerk!) belangrijker zijn dan de kwaliteit van het voedsel. Niet dat het niet lekker was hoor, maar de prijs-kwaliteitverhouding was uh, niet op z’n best.
  • Tot slot: PRONTO PRONTO GAAT DICHT. Shit man. Volgende week al. En dat is dus mijn lievelingsrestaurant in Utrecht. Boeh. Dus ga er nog gauw een keer eten, zou ik zeggen. Al is er ook goed nieuws: de chef van Pronto Pronto gaat een nieuw restaurant openen met dezelfde formule: Piatto. Nog wel even wachten tot november.

PS. Ik heb net 8 kilometer hardgelopen in de zinderende avondhitte – het deed me denken aan Taiwan, heerlijk – en dat heeft mogelijk indirect ook invloed gehad op de inhoud van deze blog. JSYK.

Geweldig uit eten bij Teus in Houten

Vrijdag alweer. En wat een diverse week! Drie dagen bij Einder, een dag bij NU.nl en vandaag ga ik hard aan het werk met een artikel voor de Volkskrant. Omdat ik uit mezelf ruim voor m’n wekker wakker werd (ik begin geloof ik écht te wennen aan dat op tijd naar bed gaan & vroeg opstaan) is er nu nog tijd voor een blogje, voor de werkdag begint.

Ik moest jullie namelijk nog steeds vertellen over ons etentje bij Teus! Tom had nog een etentje van me tegoed. ‘Als ik weer een baan heb, neem ik je mee’, riep ik dit voorjaar steeds in de tijd dat ik fulltime freelancer slash werkzoekende was. Dus ja, belofte maakt schuld hè?

Bovendien vind ik het ontzettend leuk om uit eten te gaan (goh, verrassing) én om zijn pretoogjes te zien als ik hem meeneem naar een nieuw, interessant restaurant. En Teus stond al máánden op mijn lijstje, nadat ik op verschillende plekken goeie verhalen had gelezen.

Foto: TripAdvisor

Ding-dong

Bij Teus loop je niet zomaar naar binnen, nee, je belt aan bij de voordeur. Alsof je op bezoek gaat bij een vriend, dus. Het idee is dat iemand van de bediening open doet en je welkom heet – alleen hoorde het personeel de bel niet (en wisten wij niet zeker of wel wel echt op de goede plek waren). Uiteindelijk deed een andere gast voor ons open. Ach ja.

Je loopt binnen in een lange, smalle gang met donkere muren. Daarnaast is de ‘woonkamer’, iets dat er daadwerkelijk uitziet als een (design-)woonkamer en waar je eerst lekker een drankje kunt drinken als je dat wilt. Wij dronken er beide een glas chardonnay en kregen daar op de bank ook alvast onze amuse geserveerd: een glaasje gazpacho van gerookte tomaten met een stukje smalle crostini. Lekker!

Foto: Rebecca Wijsbeek

Aan tafel

Vervolgens werden we naar onze tafel begeleid, verder naar achteren in het gebouw. Je komt dan terecht in half-industriele, half design-knusse ruimte met in het midden de open keuken en daaromheen tafels en stoelen.

Foto: BIj Teus
Foto: Bij Teus

Bij Teus is er geen menukaart, maar één vast verrassingsmenu van de chef. Je kunt kiezen uit 3 t/m 7 gangen en van tevoren wordt gevraagd naar eventuele specifieke wensen. Wij kozen voor 4 gangen.

Dat zag er zo uit:

IMG-20160804-WA0010

IMG-20160804-WA0009 (1)

IMG-20160804-WA0003 (1)

IMG-20160804-WA0002 IMG-20160804-WA0004 (1)

Een impressie van het menu*

Amuse: gazpacho ~ crostini ~ cress (plantje met smaak van beukennootjes)

Voorgerecht: gebrande snoekbaars ~ peterseliewortel ~ bospeen ~ bosui ~ oosterse dressing ~ gele wortel ~ shiitake ~ groene curry-mayo ~ gebakken rode ui ~ gele watermeloen

Tussengerecht: zeewolf-filet ~ inktvis/sherrydressing ~ kerrie ~ panko ~ daslook-olie ~ polenta ~ bloemkool (wit en paars) ~ geroosterde okra ~ krokantje

Hoofdgerecht: eendenborst, gegrild in de Big Green Egg ~ lasagne met geconfijte eend ~ chimichurri ~ crème van bataat ~ prei ~ koolrabi uit de oven ~ raddiccio ~ gebakken venkel ~ jus van sereh

Dessert: kersenbeignet ~ champagne-sabayon ~ amarenen-bavarois ~ blondie-taartje ~ verse kersen ~ sorbet van pruimen met rozemarijn ~ cacao tuille

*Met een beetje hulp van de mensen bij Teus. ;) Op zelf alles onthouden moet ik natuurlijk nog wel even oefenen als ik ooit professioneel restaurantrecensent wil worden.

En o ja, het liefst had ik er heerlijke glazen wijn bij gedronken, maar omdat ik op de terugweg chauffeur was, hield ik het na dat ene fijne glas chardonnay (‘gewoon’ de huiswijn, die is dus meer dan prima) voor gezien.

Daar hadden ze bij Teus dan wel weer wat leuks op verzonnen: druivensap van chardonnay-druiven. :)

IMG-20160803-WA0003 (1)

Kan ik nog iets bedenken dat níet (of minder) goed is aan Teus? Hm, lastig. Vooruit dan: de bediening was soms wat gehaast, ik had me nog wel wat meer ‘in de watten gelegd’ willen voelen. Maar dat maakte het meisje dat ons in het begin vrolijk bediende weer helemaal goed.

En toen Tom aan het eind van de avond aan de ober vroeg wat een van de apparaten precies was die hij in de keuken had zien staan, kwam de chefkok himself bij ons aan tafel uitgebreid toelichting geven. Leuk!

Wat echt iets toevoegt aan de avond is dat je kunt zien hoe de professionals je eten staan te bereiden, terwijl jij lekker zit te tafelen. Zelf zat ik met mijn rug naar de keuken toe, maar Tom kon me in geuren en kleuren vertellen wat er gaande was en vermaakte zich opperbest. ;)

En natuurlijk wilden de mannen die al dat fantastische eten bereidden best even voor me op de foto.

20160803_215715 20160803_215735

Kortom, gaat dat zien. Eten bij Teus is niet zomaar even een happie scoren, maar echt een avondje uit. Maar dan wel zónder dat het (te) pretentieus of opgeprikt is. Een culinair huiskamerrestaurant dus – en dat zijn de betere plekjes om te kennen, als je het mij vraagt.

Teus, ik kom gauw weer bij je terug. Dan op de fiets, zodat ik ook je heerlijke wijnen kan proeven.

En lieve lezers, tot slot nog een gratis supertip: je kunt Bij Teus reserveren met de AH restaurantactie. (Moet je wél op tijd boeken, want het zit vaak al weken van tevoren vol…)

Smakelijk!

Bij Teus

WAT: culinair huiskamerrestaurant
WAAR: Plein 3, Houten (in het Oude Dorp)
BUDGET: 4 gangen voor 40 euro en dan stapsgewijs omhoog tot 7 gangen voor 55 euro p.p. (excl. drank)
GAAN, WANT: voor wie het een feestje vindt om uit eten te gaan, is dit gewoon een heerlijke plek