• de 10 leukste plekken om lekker te eten in Utrecht

    Inmiddels weet ik in Utrecht aardig goed waar je moet zijn om lekker te eten en drinken (en ook: waar je beter kunt wegblijven…). Omdat mensen me regelmatig om tips vragen: hier mijn favoriete plekjes om te eten en drinken in Utrecht!

    1. Wijn en bruschetta’s van Verde Marrone

    Verde Marrone ontdekte ik per ongeluk toen wijnbar Talud9, dat er tegenover huist, weer eens propvol zat. De eigenaren hadden ook door dat ze meer klanten kregen dan ze aankonden, en openden daarom deze nieuwe tent met eigen concept. Bij Verde Marrone alleen Italiaanse wijnen op de kaart, én een hele reeks verse bruschetta en andere hapjes.

    Donkere Gaard 2

    2. Taartjes van de Bakkerswinkel

    Natuurlijk eet ik ook wel eens op andere plekken in Utrecht een taartje. Maar keer op keer kom ik weer tot de conclusie dat niets kan tippen aan de lekkernijen van de Bakkerswinkel. Voor hun cheesecake met witte chocolade en framboos fiets ik graag een blokje om, en in het weekend haal ik er ook graag een halfje vers desembrood (Van Menno). Althans, háálde, want sinds kort bak ik zelf!

    Tip: ‘s avonds kun je bij de Bakkerswinkel ook kaasfonduen. Dit probeerde ik afgelopen week uit en was erg leuk en lekker! Heb je heimwee naar je wintersportvakantie, of zoek je gewoon een knus, romantisch en niet te ingewikkeld restaurant, dan raad ik je dit zeker aan.

    Wittevrouwenstraat 2

    taart van de Bakkerswinkel
    Taartjes van de Bakkerswinkel kun je ook heel goed mee naar huis nemen!

    3. Uitgebreid dineren bij Madeleine

    Ja oké, ze stonden natuurlijk in de Volkskrant dit jaar en sindsdien is het er standaard zó druk dat dat bijna een beetje afdoet aan de gemoedelijke sfeer. Maar Bistro Madeleine is niet voor niets een van mijn favoriete restaurants geworden dit jaar. Mooie, originele gerechten en smaken, heerlijke (bijpassende) wijnen. Enige minpuntje: voor vegetariërs hebben ze, behalve de groentegerechten (ter grootte van een tussengerecht), wat minder keus.

    Madeleine zit trouwens praktisch naast Verde Marrone en Talud9, dus begin je avond zeker met een goed glas daar!

    Het Wed 3A

    4. Biertjes bij Olivier

    Bij Olivier moet je sowieso even naar binnenlopen, ook als je niet van bier houdt. Dit Belgisch biercafé is namelijk gevestigd in een oude kerk – inclusief torenhoog plafond, orgel en fresco’s op de muur. Dat maakt wel dat je op een zaterdagavond knettergek wordt (de akoestiek is, zoals je zult begrijpen, niet geweldig) maar hé, het goede speciaalbier maakt veel goed.

    Tip: ga rond de middag naar Olivier, als het lekker rustig is, en bestel een warme wafel met kersen en/of chocomel.

    Achter Clarenburg 6A

    5. Pizza van O’Panuozzo

    Ja, als ik ooit verhuis uit Utrecht, zal ik dit plekje denk ik het meeste missen. De pizza’s van O’Panuozzo zijn beter dan die in (Noord-)Italië, ik beloof het je. Vooruit, er staat dan ook een team rasechte Italianen in de keuken én achter de bar, en ze importeren al hun ingrediënten uit la bella Italia. Originele smaakcombinaties en vooral een HELE. LEKKERE. KORST. Glas bijzonder prima huiswijn erbij (voor 3,75 euro, waar vind je dat nog in Utrecht?!) en je hebt mij gelukkig, hoor.

    O, en vergeet zéker ook niet de tiramisu te proeven. Die is namelijk echt heel goed hier.

    Mariastraat 35 (er zit ook een vestiging aan de Voorstraat, maar daar schenken ze geen wijn)

    pizza O'Panuozzo

    6. Indonesisch bij Blauw

    Heb je zin in een goeie rijsttafel, dan ga je naar Blauw. Dit restaurant – met knalrood interieur ;-) – is al jaren dé hotspot voor Indonesisch eten. Onlangs gingen B en ik ergens anders rijsttafel eten, en hoewel dat ook prima was hadden we achteraf toch een beetje spijt. Blauw is gewoon het allerbest.

    Springweg 64

    7. Simpel en gezellig eten bij West

    Eetcafé West zit bij mij om de hoek en wat ik hier zo prettig vind, is dat het niet pretentieus is. Bij West vind je prima eten voor schappelijke prijzen. Verwacht geen bijzondere combi’s, maar gewoon, een goede maaltijd zonder poespas. En vooral (!): geen gedoe met shared dining-concepten – dat was vijf jaar geleden leuk voor de verandering, maar inmiddels ben ik er heel erg klaar mee. Negen van de tien keer betekent het vooral “duur en weinig”, en een excuus om alle borden in random volgorde op tafel te kwakken.

    Nu moet ik bekennen dat West wél de optie heeft om halve gerechten te bestellen, maar dat is vooral handig als je niet kunt kiezen en verder hoef je je daar ook niets van aan te trekken. ‘De huiskamer van Utrecht’, noemen ze zichzelf – en dat geeft wel een goed beeld van de sfeer.

    Vleutenseweg 433

    8. Lekker dineren en wijntjes in de zon bij Blij

    Eén stapje meer ‘restaurant’ dan West, maar nog steeds lekker no-nonsense én met verrassend goed eten – dat vind je bij Blij. In de zomer kun je heerlijk aan het water zitten (de Vecht stroomt door de achtertuin) en ook binnen is dit een gezellige plek. Ook geschikt voor grotere groepen; de kaart heeft voor elk wat wils, de wijn is lekker en de desserts stellen niet teleur.

    Brugstraat 2

    eten bij Blij Utrecht

    9. Cocktails van Behind Bars

    In een zijstraatje van de Oudegracht, op loopafstand van de Dom, zit Behind Bars. Bij deze knusse cocktailbar vind je op het menu niet de ‘standaard’ cocktails, maar allerlei eigen creaties met namen als Antibiotic, Painkiller en Reina’s Heritage (hoewel je ook gewoon een Cosmo kunt bestellen hoor). Naast de ‘vaste’ kaart maken ze ook drankjes op aanvraag, dus ben je in een avontuurlijke bui, laat je dan vooral verrassen!

    O ja, en let even goed op de huisregels als je de kaart bestudeert, want je wordt óók nog gerickrolled, haha.

    10. Whiskeyproeven bij The Malt Vault

    Woon je in Utrecht en heb je nog nooit van deze plek gehoord? Dat kan kloppen. De eigenaar wil namelijk geen zuipende toeristen in z’n whiskeybar, dus The Malt Vault heeft geen uithangbord en je moet met een trappetje naar de werf langs de Oudegracht om er te komen. Alleen te vinden als je weet waar je moet zijn, dus, en dat alleen al maakt deze plek zo leuk.

    In een van de werfkelders hebben ze een muur met meer dan 100 flessen whiskey, en de barman bedenkt graag een proeverij die precies past bij jouw smaak. Heb je geen idee wat jouw smaak is? Geen probleem, hij helpt je graag op weg. Voor erbij serveren ze kaas-, worst- en chocoladeplankjes.

    Oudegracht aan de werf 54A

    0
  • 10 tips om minder op je smartphone te zitten

    Na die twee verhalen vol mijmeringen over mijn nieuwe ‘telefoonvrije’ leven denk je natuurlijk: DAT WIL IK OOK, en vraag je je misschien af hoe ik dat aanpak.

    Natuurlijk, in de ideale situatie begin je net als ik met een paar weken cold turkey zonder smartphone, bijvoorbeeld als je op vakantie gaat. Ver weg van je normale leven zijn er een stuk minder verleidingen, en bovendien kún je die telefoon simpelweg niet toch stiekem weer pakken (en dat geeft veel rust).

    Maar ook als je voorlopig geen reisje hebt gepland, kun je van alles doen om de rol en invloed van je smartphone in je leven minder groot te maken. Welke dingen heb ik veranderd en belangrijker, welke checks heb ik ingebouwd om te voorkomen dat ik over een paar maanden weer terug bij af ben?

    1. Laat je iPhone thuis als je de deur uit gaat.

    Inderdaad, dat kan niet altijd, maar veel vaker dan je denkt kan het wél. Naar mijn werk moet-ie mee (mijn telefoon is ook m’n werktelefoon), maar als ik boodschappen ga doen of afspreek met een vriendin heb ik dat hele ding niet nodig. En als ik naar het theater ga moet-ie sowieso op stil, dus dan kan ik hem net zo goed thuis laten.

    Als je hem niet bij je hebt, kun je er ook niet op kijken.

    Trouwens, vaak verleidt mijn brein me nog met de gedachte dat het “nu écht belangrijk is dat mijn iPhone meegaat”. Vanavond bijvoorbeeld ga ik naar wijnclub. Dan scan ik graag de etiketten van de flessen op Vivino, en regelmatig maak ik ook een paar foto’s. Maar nu ik erover nadenk: die wijnhuizen kan ik ook morgen thuis toevoegen aan m’n account, en er zijn genoeg anderen die foto’s maken (en zo niet, dan kan altijd m’n camera nog mee).

    Dat avondje ‘rust’ is me die extra moeite wel waard – en netto levert dit me waarschijnlijk nog tijd op ook, want anders zit ik tussen wijnclub door steeds op m’n telefoon.

    2. Zet je telefoon vaker een tijdje uit.

    Zeker in het weekend kan dat vaak gewoon de hele dag, tenzij ik bijvoorbeeld even Runkeeper nodig heb omdat ik ga hardlopen. En ja, ik vond dit ook een onmogelijke gedachte voordat ik naar Italië ging en de iPhone thuis liet. Maar echt, het kan, en als je eraan went is het súperchill.

    En als je telefoon toch aan moet (omdat je op je werk bereikbaar moet zijn), zet dan in elk geval internet uit. Zo komen er geen appjes of andere berichten binnen en kun je toch bellen als dat nodig is. Grappig is dat ik dit deze week voor het eerst deed op werkdagen, en vaak gewoon vergat dat ik mobiele data had uitgeschakeld. Pas ‘s avonds bedacht ik me dat ik daarom de hele dag ‘geen appjes’ had gekregen ;-)

    3. Koop een ouderwetse wekker en zet die naast je bed. 

    Zelf haalde ik dit digitale dingetje van IKEA (5 euro). Heeft ook nog een timer waarmee je kunt mediteren, top. Zo hoef ik mijn telefoon niet meer in de slaapkamer te hebben én is “mijn telefoon pakken” niet meer het eerste dat ik doe op een dag. Sterker nog, ik probeer er een gewoonte van te maken om het ding pas aan te zetten als ik na het ontbijt de deur uit ga.

    4. Schaf een camera aan.

    “Ik wil foto’s maken” is dan geen reden meer om je smartphone mee te nemen op reis.

    5. Stop met sociale media.

    Want ja, dan valt er meteen een stuk minder te ‘halen’ op die telefoon… je kunt je accounts op Facebook en Instagram deactiveren (da’s een stap minder rigoureus dan verwijderen). Wil je het grondig(er) aanpakken, laat dan je wachtwoorden veranderen door iemand anders. Dan kún je er simpelweg niet meer bij. :)

    6. Denk na over wat je smartphone je brengt, en zoek naar alternatieven.

    Ik word bijvoorbeeld blij van foto’s maken (daarom kocht ik een camera), track graag mijn hardlooprondjes (daarom denk ik erover een sporthorloge aan te schaffen) en luister graag muziek (daarom downloadde ik mijn favoriete playlists, zodat ik geen internet nodig heb om ze te beluisteren). En o ja, sociaal contact op WhatsApp vervang ik door vaker met mensen af te spreken (grappig genoeg krijg ik daar veel vaker zin in, nu ik niet al uren online met iedereen loop te kletsen!) en door te bellen of Skypen (zoals met mijn moeder in Zweden).

    Denk ik er verder over, dan geloof ik ook dat mijn smartphone een ‘vlucht’ voor me is in situaties waarin ik me oncomfortabel voel, zoals wanneer ik bij veel onbekenden ben of als ik erg moe ben. Daar kan ik wat aan doen door a) beter voor mezelf te zorgen en b) kritisch te kijken naar de sociale activiteiten in mijn leven.

    7. Begin met mediteren.

    Eén tot twee keer per dag eventjes tot jezelf komen, zelfs al is het maar 2-3 minuten per keer, helpt je om te aarden – en trekt je uit de onrust die je naar je smartphone doet grijpen. Ik begon weer met mediteren nadat ik het nieuwe boek van Jelle Hermus las (Leven met wind mee). Ik ben medium enthousiast over dat boek, maar het is in elk geval erg praktisch, nuchter en toegankelijk geschreven, én het bereikte z’n doel: ik mediteer nu al ruim 3 weken dagelijks.

    8. Zorg voor een ‘supportive’ omgeving.

    Zelf heb ik het geluk dat mijn B niet of nauwelijks telefoonverslaafd is, niet op sociale media zit (behalve WhatsApp) en sowieso een hekel had aan dat ge-scroll van mij over Instagram. Vertel je naasten over je nieuwe voornemens, wees eerlijk over je telefoonverslaving en zeg hen ook dat ze je eraan mogen herinneren als ze het idee hebben dat je ‘terugvalt’ in verslaafd schermgedrag.

    9. Realisme: besef dat je niet 100% zonder smartphone hoeft te leven.

    Dat is voor veel mensen niet haalbaar anno 2019, en bovendien geloof ik ook niet dat het zo zwart-wit is: smartphones zijn wel degelijk superhandig. Bijvoorbeeld:

    • Om de weg te vinden met Google Maps.
    • Om dingen op te zoeken, zoals hoe laat de trein vertrekt of wat de hoofdstad van Tadzjikistan is.
    • Voor mobiel bankieren en bijvoorbeeld Tikkie, om makkelijk geld terug te vragen van mensen.
    • Ter ondersteuning van mijn hobby’s, zoals Runkeeper of Vivino (een app waarmee je kunt bijhouden welke wijnen je hebt gedronken).
    • Om podcasts en muziek te luisteren.

    Superfijn dus, dat er smartphones zijn. Ik streef dan ook niet naar een leven zonder smartphone. Wél wil ik m’n iPhone een functionele rol geven in mijn leven (zoals uit het lijstje hierboven blijkt), en niet de leidende rol die het dingetje de afgelopen jaren had.

    10. Zorg dat je helder en concreet voor ogen hebt waarom je het anders wilt. 

    Deze laatste is misschien wel de meest essentiële tip. Voor mij zijn dit de belangrijkste reden om m’n iPhone een (véél) kleinere rol te geven in m’n leven:

    • Ik wil meer creativiteit in mijn leven. Daarmee bedoel ik: de vrijheid en ruimte in mijn hoofd om nieuwe ideeën te laten ontstaan.
    • Ik wil af van de stress die het met zich meebrengt om ‘altijd bereikbaar te zijn’.
    • Ik ben al tijden op zoek naar manieren om dichter bij mezelf te raken, en steviger in mijn basis te leren staan. Mijn smartphone ondermijnt dit, omdat ik steeds vlucht in contact met anderen, in levens van anderen en in verwachtingen die ik dénk dat anderen van mij hebben.
    • Tijdens twee telefoonvrije weken miste ik al die uren op sociale media totaal niet. Waarom zou ik elke dag drie uur besteden aan iets dat ik niet mis, wanneer het weg is?
    • Ik wil wél meer tijd vrij maken door dingen die ik graag vaker doe, zoals pianospelen, boeken lezen, koken en aanrommelen in huis.
    • Gesprekken op WhatsApp voelen niet als ‘gebeurtenissen in mijn leven’, kopjes thee en wijntjes met mijn liefsten wél. Ik besteed dus liever geen tijd meer aan appgesprekken, zodat ik tijd én energie overhoud voor offline sociaal contact.
    • Het leven is al zo kort. Elke dag 4 uur op mijn smartphone (en ja, dat deed ik gemiddeld) betekent per week 28 uur, per jaar 1.456 uur (!!!). Holy shit, ik zou die tijd veel liever anders besteden
    0
  • Lekker eten in Slovenië: de beste tips

    Hoi! B en ik zijn net terug van een heerlijke week in Slovenië. Even hoor: wat een prachtig land! Goed, first things first: ik deel graag mijn tips voor goed en lekker eten in Slovenië met jullie. Zoals je misschien weet, haal ik er voorafgaand én tijdens mijn reizen veel plezier uit om de beste, leukste, tofste en interessantste eet- en drinkplekjes te vinden. Dat is, al zeg ik het zelf, ook dit keer prima gelukt. Met dank aan de Lonely Planet, TripAdvisor, Reisgenie en anderen – en hier en daar ook gewoon met dank aan gelukkig toeval. :)

    Tijdens onze vakantie bezochten we 4 plekken: de meren Bled en Bohinj, het schilderachtige en ontzettend pittoreske kustplaatsje Piran, en hoofdstad Ljubljana. Dat zag er – héél in het kort – zo uit:

    meer van Bled
    Het meer van Bled. Nee, deze foto is niet bewerkt – het meer is écht zo blauw.
    Bohinj Slovenië
    Wandelen in de vallei van Bohinj. (En deze foto is inderdaad ook niet bewerkt.)
    Mount Sija Slovenia
    Hiken naar de top van berg Sija (1880m).
    Piran
    Piran, havenstadje dat zo op een schilderij past.
    Piran
    Piran.
    Ljubljana
    Ljubljana.
    Ljubljana
    Meer Ljubljana. Je snapt waarom deze stad in 2016 ‘Green Capital’ was (net als Nijmegen dit jaar). Ik ben verliefd!

    Goed, op naar dat voedsel. En omdat dat nogal een lang verhaal is, vandaag deel 1: Bled en Bohinj. Ga je naar deze regio’s op vakantie, dan kun je hier lekker eten:

    Dineren met spectaculair uitzicht: restaurant bij kasteel Bled

    Om maar meteen met het állervetste te beginnen: je kunt eten in het kasteel van Bled. En dat wil je. Bled is namelijk het mooiste, blauwste, meest sprookjesachtige meer dat ik ooit heb gezien. Op een berg rondom dat meer ligt het middeleeuwse kasteel van Bled. En op de vroegere binnenplaats van het kasteel ligt nu een schitterend terras, van een goed restaurant.

    Hier kun je lunchen of dineren; ‘s avonds ben je verplicht het tasting menu te kiezen (4 gangen met steeds 2 keuzes per gang, plus amuse en een glas bubbels als aperitief) voor 50 euro per persoon. Wijnen zijn tussen de 3 en 5 euro per glas – en o boy, die zijn goed. Zo goed zelfs, dat B en ik na een lange discussie ‘steen, papier schaar’ hebben gedaan om te bepalen wie naar huis zou moeten rijden (ik verloor).

    Het eten is goed (niet briljant, als je hoge standaarden hebt, maar prima) en het uitzicht fenomenaal. Reserveer ruim op tijd, zodat je een tafeltje ‘with a view’ kunt boeken. Wij belden een dag van tevoren en er was helaas geen view-tafeltje meer (binnen), maar toen hadden we het enórme geluk dat het weer veel beter was dan verwacht, waardoor we op het terras konden zitten aan het allermooiste tafeltje in de avondzon. <3

    Castle Bled restaurant
    Castle Bled restaurant

    Bled Castle Restaurant, Grajska cesta 61, Bled

    Castle Bled restaurant

    Goeie pizza

    Die scoor je bij pizzeria Pr’Kosnik, een kilometer buiten Ribcev Laz, het dorpje aan het meer van Bohinj. Lekker, genoeg, goedkoop (7-8 euro voor een enorme pizza)..wat wil je nog meer? Prima slobberwijn voor 1,20 per glas misschien? Hebben ze ook. Superlekkere chocolademousse toe? Yep.

    Tip: kies voor een halve euro extra de ‘grote’ pizza en neem de restjes mee als lunch voor de volgende dag. Nog een tip: laat de restanten daarvan vervolgens niet vier dagen achterin je auto liggen.

    pizza Pr'Kosnik

    Lunch aan het meer

    Geen zin om uitgebreid te dineren, maar wel behoefte aan een mooie pitstop – bijvoorbeeld tijdens je wandeling rondom het meer van Bohinj? Ga dan naar Kramar. Dit lunchtentje serveert eenvoudige gerechten en snacks. Volgens B is de hamburger (6 euro) niet enorm de moeite waard, maar ik at er voor 10 euro echt fantastische forel van de grill met aardappeltjes en gebakken groenten.

    Restavracija Kramar, Stara Fužina 3, 4265 Bohinjsko jezero

    Kramar Bohinj
    Bohinj
    Pri Hrvatu Slovenia

    Misschien nog wel betere forel

    Op onze laatste dag in de regio Bled/Bohinj maakten we een stevige wandeling, naar de top van de berg Sija (1880m; we liepen vanaf 1535 m ;-)). Daarna hadden we natuurlijk HONGER! En dat kwam goed uit, want bij Pri Hrvatu – overigens alweer zo’n prachtig pekje: overdekt terras met uitzicht op de rivier en omgeving – serveren ze gebakken forel in wittewijnsaus.

    Forel is een lokale specialiteit in Bohinj, zeker in de zomer, dus ik ben niet een heel goeie vegetariër geweest afgelopen week… o man, wat was dat goed. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de wijn! Bij dit restaurantje serveren ze een prijswinnende witte wijn – Rebula Bagueri Superior 2013 – die echt de perfecte balans heeft tussen licht en complex, tussen fruit en mineraal/kruiden. Ja. Geef me er daar nog maar ééntje van.

    Gostilna pri Hrvatu, Srednja vas v Bohinju 76, 4267

    Pri Hrvatu
    Pri Hrvatu

    Ziet er niet slecht uit, toch? Binnenkort vertel ik je alles over de lekkerste eetplekjes van Piran!

    Verder lezen? > Nog meer lekker eten in Slovenië: Piran

    0
  • Tips voor Málaga

    Nog nagenietend van Cuba boekte ik begin februari een vliegticket naar Málaga. Meer Spaans, tapas, zon en avontuur, daar had ik wel zin in. Inmiddels ben ik weer terug en ik deel graag mijn tips voor Málaga met jullie!

    4 dagen dus in Zuid-Spanje. Alleen, zonder plan. Ik boekte een hostel, schafte een reisgids aan – tot zover m’n voorbereiding, want tot op het laatste moment was ik druk met allerlei andere dingen.

    23 maart was het zover! Donderdagochtend stapte ik in de trein naar Eindhoven en ruim op tijd was ik op de luchthaven. Mijn enige zorgenpuntje, namelijk of mijn medium-sized backpack zou voldoen aan de strenge bagage-eisen van Ryanair, bleek ongegrond. Zonder al te veel gedoe kwam ik door de veiligheidsscans heen. Ruim drie uur later landde ik in Málaga.

    backpacken

    OKE, DACHT IK. EN NU?

    M’n reisgids leerde me dat ik voor 1,80 euro met de trein in het stadscentrum kon komen. Eenmaal daar bedacht ik dat het slim was om eerst m’n hostel te vinden, zeker omdat mijn telefoon bijna leeg was en ik het adres nergens had uitgeprint. Zonder verdwalen vond ik het Lights Out Hostel – leve MAPS.ME!

    MAPS.ME is de offline kaartenapp die in Cuba al een aantal keer mijn leven redde ;) Ditmaal downloadde ik van tevoren de kaart van Málaga en dat bleek een slimme zet. Niet alleen wijst de gps-functie je prima de weg, ook staan op de kaarten een boel restaurantjes, winkels en andere nuttige plaatsen.

    En wow, wat een hostel! Wie naar Málaga gaat, raad ik van harte aan om hier te overnachten. Voor 15 euro per nacht slaap je in een comfortabel bed, in een frisse en schone kamer met je eigen stopcontact. De badkamers hebben een regendouche, de toiletten zijn schoon (da’s in hostels soms wel anders) en alle kamers worden dagelijks grondig gelucht en gereinigd (da’s ook wel eens anders). Onder de bedden zijn grote lades die je met een (zelf meegebracht) slotje kunt afsluiten. Als je – zoals ik – met niet te veel bagage reist, past alles daar makkelijk in.

    Het hostel heeft ook een keuken waar je je eigen maaltijden kunt koken, een koelkast waar je eten in kunt bewaren, een gezamenlijke ruimte én dakterras met cocktailbar.

    En o ja, had ik al gezegd dat de locatie perfect is? Direct naast de Mercado Atarazanas, de grote en enorm leuke markthal waar je stapels vers fruit en verse sapjes kunt halen, en dichtbij alles. Ik ben fan!

    WIJN EN CHURROS

    Goed, eenmaal gesettled & spullen gedropt besloot ik op ontdekkingstocht te gaan in de stad. Bovendien had ik inmiddels behoorlijk honger gekregen – het was al bijna vier uur en ik had sinds m’n ontbijt niets meer gegeten.

    Na wat omzwervingen belandde ik op het terras van een tentje op de hoek van een levendig plein. Ik bestelde een salade met brood en een glas witte wijn. Vakantiemodus AAN!

    Málaga wine
    Málaga
    Málaga

    De rest van de middag struinde ik verder rond in de stad. Ik zat een tijdje in de zon op het Plaza de la Constitución, at churros bij Casa Aranda (volgens m’n reisgids de beste van Málaga), las een boek en keek wat rond. Stiekem wachtte ik een beetje op de avond; in het hostel kon je voor vijf euro een maaltijd eten mét gratis sangria erbij en ik hoopte dat dat een goede gelegenheid zou zijn om andere reizigers te ontmoeten.

    EN DAT WAS HET!

    Dat vind ik nou het leuke van alleen-reizen: in een mum van tijd heb je gesprekken met mensen van over de hele wereld. Andere soloreizigers zijn net zo goed op zoek naar gezelschap, dus je vindt altijd wel iemand om drankjes/hapjes mee te doen of samen dingen mee te ondernemen. Fijn, ook omdat je zo spreekt met mensen aan wie je anders voorbij zou zijn gelopen – omdat ze jonger, ouder of gewoon anders zijn dan jij. Als je reist, waardeer je iedereen veel sneller zoals ‘ie is, is mijn ervaring. Iedereen heeft zijn verhaal.

    Lang verhaal kort: ik besloot mee te doen met de pub crawl die dagelijks werd georganiseerd en de avond eindigde urenlang dansend in The Gallery, één van de clubs in Málaga. Ik vond deze club zelf trouwens niet heel geweldig, maar het was lekker om te dansen, in het bijzonder doordat de muziek erg leek op wat in Cuba werd gedraaid. Om half vijf kroop ik moe maar voldaan in bed. ;)

    Málaga
    Nee, ik besloot me niet te wagen aan tequila. Maar de tinto de verano smaakte ook prima ;)

    BEETJE CULTUUR SNUIVEN

    De volgende ochtend bleef ik lekker lang in bed liggen. Eenmaal wakker en opgefrist sprak ik met Maike, het Duitse meisje dat ik een avond eerder had leren kennen, af om samen de stad te verkennen. We streken neer op een terrasje aan het Plaza de la Constitución en genoten een tijdje van de zon.

    Daarna wandelden we naar het Alcazaba, het ‘Alhambra’ van Málaga. Dit Moorse fort ligt op een heuvel die uitkijkt over de stad. Gaaf om te zien en doorheen te lopen.

    Alcazaba Málaga
    Alcazaba Málaga
    Alcazaba Málaga
    Alcazaba Málaga

    Toen we trek kregen, sleepte Maike me mee naar een superleuk vega-eettentje. We aten er heerlijke fajita’s en zaten uren te kletsen over van alles en nog wat.

    Na een pitstop van een paar uurtjes in het hostel sleepte ik Maike en Adrien, een Parijzenaar die we ook in het hostel ontmoetten, mee naar een wijnbar/proeflokaal dat om de hoek van het hostel bleek te zitten. Verwacht in Antigua Casa de Guardia geen chique gedoe, maar gewoon een lange toog met daarachter enorme tonnen wijn waar direct uit wordt getapt in kleine glaasjes. Ze schenken er voornamelijk zoete witte wijn uit de streek (o.a. Moscatel). Leuke ervaring!

    ‘s Avonds at ik weer in het hostel en daarna was ik zo gesloopt, dat ik (enigszins) op tijd naar bed ging.

    Málaga
    wine Spain
    Met een krijtje schrijft de barman het totaalbedrag op de bar. Deze 4,60 betaalden we voor drie glaasjes wijn – niet slecht, toch?
    Hostel Málaga
    Dakterras van het hostel.

    RENNEN IN DE ZON

    Zaterdagochtend besloot ik voor het ontbijt een stuk te gaan hardlopen! Ik vind hardlopen op reis altijd heel leuk, omdat je vaak veel meer van de omgeving opneemt dan wanneer je ‘gewoon’ een stadswandeling maakt of met de bus gaat.

    Ik liep onder andere een stuk langs het strand en legde in totaal zeven kilometer af. Meestal ben ik niet zo goed in rennen vóór ik iets gegeten heb, maar dit ging eigenlijk best lekker.

    beach palm trees

    Terug in het hostel had ik weer met Maike afgesproken om samen op pad te gaan. We haalden een heerlijk sapje bij de overdekte markthal tegenover ons hostel, de geweldige Mercado Ataranzas. Sowieso heel leuk om een tijdje over deze markt te struinen: superveel fruit, noten, olijven, groenten (vlees, vis) – alles ziet er even heerlijk uit.

    Málaga market
    Ja, dat zijn aardbeien (!) daar vooraan. Gigantische én smaakvolle dingen voor 1 euro per kilo…
    market
    market
    fresh juice
    Dit sapje met biet, appel, citroen en gember kwam als geroepen…

    Daarna gingen we naar La Recova, een typisch Andalusisch ontbijt-restaurantje dat verstopt zit achter een winkeltje vol broccante kitsch. Ik denk dat dit tentje inmiddels de weg naar de LonelyPlanet heeft gevonden, want het was er behoorlijk druk (hij stond ook in mijn Nederlandse reisgids).

    Niettemin het wachten waard: verse toast met allerlei smeersels, olijfolie, tomaten, koffie, thee en sap… En dat alles voor 2,50 euro per persoon. Nice!

    La Recova Málaga
    Food

    BEETJE HIER, BEETJE DAAR

    Zaterdag slenterden we verder wat door de stad, dronken koffie/chocomel, aten nog wat hier en daar en gingen tenslotte naar het Picasso Museum. De beroemde schilder is geboren in Málaga en daar zijn ze in deze stad natuurlijk maar wat trots op. De moeite waard, dit museum! Informatief, afwisselend en precies ‘groot’ genoeg als je het mij vraagt.

    Málaga Plaza de la Merced
    Plaza de la Merced.
    food and drinks
    De ‘cola cao’ (warme choco) en carrot cake bij Noviembre waren érg lekker.
    Pablo Picasso
    selfie
    Selfie in de winkelstraat ;)

    SEQUENCE

    ‘s Avonds was het weer tijd om uit te gaan! Zaterdagavond, leuke stad, fijne mensen…wat heb je nog meer nodig? Ditmaal besloot ik niet mee te gaan met de pubcrawl, maar m’n eigen plan gemaakt. In de afgelopen 2,5 dag had ik immers genoeg leuke barretjes voorbij zien komen tijdens m’n ontdekkingstochten.

    Maar niet voordat we nog een potje Sequence speelden op het dakterras. De Saudische Mohammed had dat spel bij zich – ik kende het nog niet, maar het was zeker voor herhaling vatbaar (en niet alleen omdat hij en ik wonnen ;)).

    Card game

    De avond bestond verder uit dansjes en drankjes. Om kwart over drie ‘s nachts bedacht ik me pas dat de zomertijd was ingegaan – nou ja, de volgende dag kon ik toch weer uitslapen.

    Málaga
    Party
    blacklight
    Blacklight etc..

    En toen was het alweer zondag! Tijd voor een fietstocht – want ik had gehoord dat dat ook heel leuk was om te doen in Málaga. Na een ochtend chillen in de zon op het dakterras (het was eindelijk echt goed warm en windstil!) gingen Maike, ik en Annika – een ander Duits meisje dat bij ons was aangesloten – op zoek naar een plek om fietsen te huren. De ‘gewone’ fietsen waren helaas allemaal uitverkocht, dus toen huurden we maar e-bikes. Dat bleek, toch wel een beetje tegen mijn verwachting in, een prima ervaring.

    Málaga
    Málaga
    Málaga

    We fietsten een heel stuk langs de kustlijn (gaat lekker zo, op 25 kilometer per uur!) en streken tussendoor ergens neer voor goeie lunch.

    Málaga
    Juist ja… lunch ;)
    food
    Deze salade met zalm, avocado, feta, broccoli en olijfolie was echt to die for. (Ja, er zat wat vis in… ik ben een travelling omnivore, zo is besloten tijdens deze reis ;)).
    Málaga
    Málaga

    & HET LAATSTE AVONDMAAL

    Rozig en tevreden van de zon en het fietsen keerden we tegen de avond weer terug in de stad. In mijn beste Spaans boekte ik telefonisch een tafeltje bij Vineria Cervantes, een populaire wijn- & tapasbar waar we twee dagen eerder al tevergeefs hadden geprobeerd een tafeltje te krijgen.

    Wat een goed idee bleek dat! De tapas waren fantastisch, de wijn zo mogelijk nog beter en het was leuk om met vijf verschillende mensen aan tafel te zitten en zo een heerlijke laatste avond te hebben.

    Na middernacht dook ik m’n bed in – stiekem alsnog te laat, want om 04:45 uur zou de wekker gaan… in alle vroegte (6:25 uur) zat ik weer in het vliegtuig naar huis.

    Wat een heerlijk weekend zo, zeg. Málaga is een fijne stad en zo even een paar dagen op avontuur, dat ga ik vaker doen!

    wine shop
    dinner party
    0
  • De VEGAPROEF: Cucina Chanti

    Update juli 2021: Cucina Chanti is helaas gesloten!

    Ik zal het maar meteen verklappen: ik heb een nieuw lievelingstentje in Utrecht.

    Op het blog Explore Utrecht las ik een tijdje terug voor het eerst over Cucina Chanti, een in augustus geopend restaurant met naar eigen zeggen ‘verse pasta’s, krokante pizza’s, heerlijke antipasti een sublieme espresso’. Nou, da’s leuk, zul je zeggen, maar zulke tentjes zijn er wel meer in Utrecht. Waarom nu juist déze dan op dit moment mijn lievelings is?

    Eigenlijk vooral hierom: bij Cucina Chianti doen ze niet onnodig ingewikkeld. Goed voedsel voor schappelijke prijzen en gastvrije bediening, in een ongedwongen sfeer. What you see is what you get. Weinig gedoe – tenzij je een grote pot zelfgemaakte limoncello op de bar ‘gedoe’ vindt, maar die is zo lekker dat ik er niet om maal.

    Foto: ExploreUtrecht

    KLINKT GOED, WAAR VIND IK DEZE PLEK?

    Het restaurantje zit in West, verstopt in een woonwijk vlak achter de Vleutenseweg. Niet in het centrum dus – jammer voor wie na een dagje shoppen ‘even’ wat wil eten, maar geloof mij, Chanti is het waard om voor om te fietsen. Het hoekpand aan een pleintje doet denken aan De Sjalot in Nijmegen. Wie binnenloopt, ruikt Italië.

    Tip: begin je avond met een glas wijn. Niet voor niets heeft het restaurant de woorden e vino achter haar naam staan – de pinot grigio is bijvoorbeeld heerlijk en ook de prosecco is een aanrader.

    Foto van mijn Instagram.

    MAAR DAN HET VOEDSEL! GENOEG VEGA-OPTIES?

    Zeker. Wat de pasta’s betreft: de huisgemaakte ravioli met ricotta-spinazievulling, walnoten, knoflook en Parmezaan is om je vingers bij af te likken. Ook de papardelle met paddenstoelen klinkt lekker. De bruschetta’s die je vooraf kunt bestellen (voor slechts 3,75 per persoon!) zijn trouwens prima. En ik moet echt gáuw terug om de artisjok met balsamico-dip te proberen…

    Een verdere blik op de kaart leert me dat Chanti ook creatief is met (vegetarische) pizza’s. Met mozarella, provolone, geroosterde knolselderij en dadels bijvoorbeeld. Of met knoflook, rode ui, paddenstoelen, truffel, tijm en peterselie. En wat dacht je van een pizza met geroosterde pompoen en rozemarijn? (Op de kaart staat ‘ie ook met pancetta, maar die kunnen ze vast weglaten als je het vraagt)

    Ben je veganist, dan valt je vast op dat in alle gerechten zuivel zit. Inderdaad, een honderd procent plantaardig gerecht zie ik helaas (nog) niet op de kaart staan – maar dat is natuurlijk vaker zo en betekent niet dat er niets mogelijk is (toch, Wally?).

    Bij Cucina Chanti kun je ook een wekelijks wisselend viergangenmenu eten voor 25 (!) euro. Ik weet niet hoe het zit met de prijzen búiten de stad, maar in Utrecht is dat dus Echt Heel Goed Geprijsd. Hoe dat kan? Chanti werkt alleen met lokale en seizoensproducten en kijkt wekelijks wat voor een scherpe prijs verkrijgbaar is.

    Foto (c) DeStadUtrecht

    OKE, MAAR IS DAT MENU DAN WEL VEGETARISCH?

    Eh, gevoelig puntje. Niet altijd, helaas. Juist doordat het menu vast ligt (vanwege die inkoop), is er geen vegetarisch alternatief. Soms is het menu wel vega: “in de zomer waarschijnlijk vaker dan in de winter”, kreeg ik te horen toen ik ernaar vroeg.

    Toen ik de eerste keer at bij Chanti, bestond het viergangenmenu uit een vega voorgerecht (een heerlijke gorgonzoladip met groenten), een verse spaghetti met mosselen, een hoofdgerecht met lam en groenten en een chocoladedessert. Nu ben ik geen expert, maar het lijkt me niet ontzettend ingewikkeld om mosselen & lam te vervangen door paddenstoelen/kaas/groenten, zonder dat dat veel duurder hoeft te zijn. Ik had het trouwens ook niet erg gevonden om een paar euro extra te betalen voor een vega-variant.

    Als vegetariër wil je je vooral niet steeds de uitzondering voelen en ook niet je vleesetende tafelgenoot belemmeren in zijn/haar keus voor zo’n viergangenmenu. En dan is het wel zo gezellig als jij ook vier gangen mee kunt eten. Wat mij betreft is de beperking in dit menu dus een minpunt, zeker omdat ik nu niet zeker weet of/wanneer ik bij Chanti kan genieten van vier gangen.

    Tip voor Chanti: zorg dat op jullie Facebookpagina makkelijk te vinden is wat deze week het menu is. Zo weet ik als vega meteen of er deze week iets voor mij bij zit. ;-)

    Foto: ExploreUtrecht

    DE VEGAPROEF: HET EINDOORDEEL

    Nou ja hè, ik ga natuurlijk niet zeggen dat ik een lievelingstentje heb en het vervolgens afkraken. Het ietwat inflexibele viergangenmenu wordt gecompenseerd met een prima selectie vegetarische opties op de kaart. De schappelijke prijzen – zeker voor Utrechtse begrippen – en de heerlijke wijn zijn extra redenen om deze plek uit te checken. Ja, ook als je (graag) vegetarisch eet, want Cucina Chanti is VEGAPROOF!

    En nu krijg ik zin om die pizza’s te proberen. Wie gaat binnenkort met me mee? ;)


    Als vegetariër ben je in restaurants meer dan eens veroordeeld tot een smakeloze pasta of die eeuwige salade met geitenkaas. Nu vlees eten zo’n beetje het nieuwe roken is, wordt het hoog tijd dat je in elke Nederlands horecatent góed kunt genieten zonder dood dier. Daarom test ik in DE VEGAPROEF op (on)regelmatige basis of de restaurants waar ik eet VEGAPROOF zijn. Klik hier voor eerdere recensies.

    0