• tien dingen van de zomer

    Jongens, waar is de zomer gebleven? Vier september is het, ik beweeg me met honderdveertig kilometer per uur richting Nijmegen, een druilerig landschap flitst langs het raam. Donkergroen en grijs – de tinten van het limbo tussen nazomer en herfst.

    Wat een rare maanden waren het. Tot diep in juli had ik het gevoel dat het nog mei was, de dagen leken gewoon te veel op elkaar. Feitelijk ‘miste’ ik ook zo’n drie weken – in maart zaten we immers achttien dagen in thuisisolatie.

    Oké, maar er was toch heus wel wát, dit afgelopen seizoen. Omdat kaderen altijd helpt om overzicht te krijgen: een lijstje met tien dingen van deze zomer.

    1. Ik begon met vloggen

    Oké, stiekem al in april, maar na wat aarzelend gepruts in iMovie stapte ik al snel over naar Final Cut Pro. En nee, pro ben ik nog lang niet maar ik word langzaamaan wel beter in video’s maken. Zo zie je maar weer: als je iets wilt leren, moet je gewoon beginnen. Durf maar, ook als het resultaat niet meteen geweldig is. De enige manier om te komen waar je heen wilt, is door te doen.

    Bekijk mijn YouTube-kanaal.

    2. We gingen tóch op vakantie

    Wel, niet, wel, niet, tóch wel… Tja, toen de coronacrisis in maart begon, zagen B en ik onze reisplannen voor later dit jaar al snel in het water vallen. Dit wordt een zomer in Nederland, concludeerden we. Tot in juni het aantal besmettingen zo hard daalde dat we tóch naar Italië konden – dachten we, want half juli begon het tij te keren.

    Ik ben superblij dat we uiteindelijk wél even naar het buitenland zijn gegaan. Die twee weken Frankrijk waren precies wat ik nodig had om een beetje zomergevoel te kweken.

    3. Nooit eerder werkte ik zo lang en zo vaak thuis

    En dat beviel verrassend goed. Deze week ben ik voor het eerst weer vier werkdagen op pad, en dat is best wennen.

    Lees ook: 4 lessen uit 4 maanden thuiswerken: zo houd je het nog even vol

    4. Ik leerde mezelf over SEO en gaf Suushi een upgrade

    Weet je nog dat het hier voorheen meer een eenvoudig online schrijf-schriftje was? Ook fijn hoor – niet voor niets keer ik al jaren steeds weer terug naar minimalistische WordPress-thema’s. Maar weet je, zo’n eenvoudige lay-out heeft één nadeel: eerder schrijfwerk op dit blog (lees: de 1.582 posts die níet op de homepage staan) is vrij moeilijk te vinden.

    Tenzij je op goed geluk gaat grasduinen in het archief, kom je niet zomaar de teksten tegen waar ik het meest trots op ben. En dat vond ik zonde.

    Dus installeerde ik deze zomer de Yoast-plugin, las een heleboel over zoekmachineoptimalisatie én besloot welke lessen ik daaruit meenemen en welke ‘trucjes’ ik lekker naast me neerleg.

    SEO-tips: zo is je blog beter vindbaar in Google.

    5. Plantaardig eten werd een gewoonte

    In Frankrijk stopte ik me twee weken lang vol met wijn en kaas. En hoewel ik genoot van al die camembert, geitenkaas, saint augur en epoisses, was ik er eenmaal thuis hélemaal klaar mee. Een week lang at ik plantaardig, en dat voelde zo goed dat ik er eigenlijk sindsdien mee door ben gegaan.

    Ben ik dan nu strikt veganist? Nee, allerminst. Ik eet plantaardig zolang dat fijn is en goed voelt, en maak hier en daar uitzonderingen als dat zo uitkomt. Wekelijks ontdek ik allerlei nieuwe lekkere plantaardige vervangers voor dierlijke producten – en dat ervaar ik als een superleuke zoektocht.

    Mijn favoriete ontdekkingen:

    • KwarQ sojakwark van Albert Heijn. (Ook B is fan en eet dit nu vaak als ontbijt in plaats van zijn vertrouwde boterham met kaas.)
    • AH haver fraiche, creme fraiche op basis van haver.
    • Chocolade-mueslirepen van TREK, fijn en vullend tussendoortje.
    • De verse fudge brownies van EkoPlaza.
    • Taartjes van Rose & Vanilla. (Let op, niet alles is hier vegan, maar het meeste wel.)
    • Karmasan, vegan parmezaanse kaas, ook verkrijgbaar bij EkoPlaza.
    • Natura ei-vervanger (= een mengsel van lupinemeel en maiszetmeel), ik gebruik ‘m vooral voor pannenkoeken.
    En deze quiche met tomaat en basilicum!

    6. Ik had inspirerende ontmoetingen

    De laatste tijd ben ik nogal zoekende in mijn werk – een van de redenen dat het hier een beetje stil is, want zoals je zult begrijpen is dat nogal een persoonlijk proces. Om mezelf op weg te helpen, voerde ik afgelopen maanden een aantal gesprekken met anderen in mijn netwerk. Een paar keer mondde zo’n ‘koffiedate van een uurtje’ uit in urenlang praten over het leven. Wat een energie gaf dat!

    7. Ik kocht een racefiets

    Jaaa, Ruby het Racemonster mag natuurlijk niet ontbreken! Na drie maanden op m’n Marktplaatsfietsje vond ik het tijd om te investeren in een fiets die me écht goed past. En hoewel ik nog minder van Ruby heb genoten dan ik had gehoopt (peesontsteking, je weet wel), ben ik superblij met haar.

    Wacht maar, volgend seizoen gaan we samen knallen.

    8. Mijn 29e verjaardag was een klein-maar-fijn feestje

    En dat was eigenlijk precies goed.

    9. Voor het eerst kregen vrienden een baby

    Weet je nog dat ik vorig jaar ceremoniemeester was op een bruiloft? Nou, die lieve vrienden van me hebben vorige maand hun eerste kindje gekregen. En o wat is ze mooi en leuk!

    Dit is voor het eerst dat directe vrienden van mij een baby krijgen, en eigenlijk voelt dat verrassend ‘gewoon’. Zelf kan ik me bij kinderen hebben nog weinig voorstellen – al denk ik er wel over na – en stiekem is het best handig om eerst bij anderen te spieken hoe dat nou is, zo’n gezinsleven. Voorlopige conclusie: niet eens zo wereldschokkend als ik dacht.

    10. Ik gaf me op voor een schrijfcursus

    Eind september begint-ie pas, m’n cursus Wijnschrijven en Culinair schrijven, en ik kan niet wachten. We hebben al een eerste opdracht gekregen – komende weken hoef ik me dus niet te vervelen.

    Sowieso is er genoeg te doen, nu alle dingen in het leven weer zo’n beetje zijn begonnen: nieuwe werkprojecten, pianoles, yoga, zwemmen, mijn voorleesgezin en niet te vergeten het spannende Pandemic Legacy-spel dat we spelen met E en J.

    Genoeg om over te schrijven en de filmen dus. Het wordt wel weer eens tijd voor een weekvlog, vind je niet?

    0
  • SEO-tips: zo is je blog beter vindbaar in Google

    Geef toe: als je blogt, wil je graag gelezen worden. Natuurlijk kun je je bekendheid vergroten door links naar je verhalen te delen op sociale media, maar het is ook handig als zoekmachines je blog makkelijk kunnen vinden. Gelukkig zijn daar allerlei trucjes voor: SEO – search engine optimization – heet dat in websitejargon. Op internet zijn overal lijstjes met SEO-tips te vinden; zó veel, dat je soms door de bomen het bos niet meer ziet…

    In mijn werk als communicatieadviseur kom ik de term SEO regelmatig tegen, en ik heb ook eens een webinar gevolgd over het onderwerp. Toch had ik me tot voor kort nooit écht verdiept in de materie. Ja, natuurlijk wist ik dat SEO te maken heeft met zoekwoorden en meta-omschrijvingen, maar mijn kennis op het gebied van zoekmachine-optimalisatie voelde niet echt stevig.

    De laatste tijd heb ik me daarom wat serieuzer verdiept in SEO. Vooral omdat ik achter de schermen bezig ben met een verbeterslag van Suushi. Maak je geen zorgen, ik ben niet van plan om mijn blog voortaan honderd procent SEO in te richten – dat zou ten koste gaan van m’n authenticiteit.

    Want dat vind ik wel: SEO-schrijven betekent in zekere zin een verarming van de online taal en een vermindering van je creativiteit als schrijver. Je ‘moet’ immers bepaalde woorden, termen en koppen gebruiken om goed gevonden te worden. Een post met de titel hoe ik leerde mijn verdriet te omarmen doet het qua vindbaarheid beter dan een vage blogtitel als ‘Monster‘. En schrijf je een blog van 600 woorden, dan is het voor de SEO beter als je keywords – termen die aangeven waar het stukje over gaat – daar minstens vijf keer in terugkomen.

    Maar ja, dat betekent ook dat je vindbaarheid boven inhoud stelt. Uniformiteit boven creativiteit. En dat weiger ik.

    Tegelijkertijd is het te makkelijk om te zeggen dat ik ‘dus’ niets doe aan SEO. Je kunt namelijk een heleboel dingen doen die aan de voorkant van je blog niet of nauwelijks zichtbaar zijn, terwijl ze er wél voor zorgen dat je online beter gevonden wordt.

    En die SEO-tips deel ik graag met jou!

    SEO-tips schrijven met een laptop aan de keukentafel

    1. SEO 101: installeer de Yoast-plugin

    Gebruik je WordPress voor je blog? Yoast is je beste SEO-vriend. Wat leer ik veel van deze plugin. Eigenlijk leerde Yoast mij de SEO-tips die ik in theorie al kende, toe te passen in de praktijk, bij elke post weer.

    Yoast laat je in de berichteneditor zien hoe jouw post scoort op leesbaarheid en SEO (rood, oranje of groen). Ook laat de tool precies zien waar de problemen zitten en hoe je die kunt oplossen. Bovendien kun je voor elke blog makkelijk een keyphrase en meta-omschrijving invullen.

    De meta-omschrijving is het stukje tekst dat Google laat zien als jouw post wordt getoond in de zoekresultaten. Je kunt het zien als een ‘advertentie’ voor je artikel. Let maar op als je zelf iets zoekt op Google: vaak bepalen deze twee regels of je op een zoekresultaat klikt. Belangrijk is dat je als lezer het idee krijgt dat de post relevant voor je is.

    2. Zorg voor een pakkende titel

    Tja, daar heb je het al. ;-) Zelf maak ik bewust de afweging om hier niet altijd aan te voldoen. Ik snap ook heus dat een blog als ‘donderdag, vrijdag & zaterdag‘ met als inhoud zes losse puntjes niet héél hoog scoort in Google. Maar ik wil die dagboekstukjes nu eenmaal maken en ze niet steeds inleiden met een heel verhaal.

    Prima dus om dat zo te houden, is mijn afweging. Zolang een aantal posts maar wél makkelijk te traceren zijn – zodat nieuwe lezers hun weg kunnen vinden naar Suushi.

    En dat gebeurt, gelukkig. Zo doet mijn blog met de beste alcoholvrije drankjes als het feest is het nog altijd opvallend goed – overigens ook al vóórdat ik me verdiepte in SEO. Ook m’n recente verhaal over hoe het voor mij was om corona te hebben blijkt populair.

    3. Gebruik tussenkopjes

    Online lezers zijn lui. Zeker lezers die op zoek zijn naar één specifiek stukje informatie, scannen liever een lap tekst dan dat ze elke letter lezen. Bovendien, zeg nou zelf: een wall of text van meer dan duizend woorden leest niet erg prettig.

    Help je lezer dus op weg met tussenkopjes. Belangrijk: maak ze ook op als kop (H1, H2 etc.) en niet ‘gewoon’ als paragraafkopje. Zorg er als het even kan voor dat je keyphrase in de subkopjes terugkomt – dat vinden zoekmachines leuk.

    Persoonlijk kies ik ervoor om dit niet bij elke blogpost te doen (columns hebben nu eenmaal vaak geen tussenkopjes). Maar ik had bijvoorbeeld een aantal blogs met tip-lijstjes waarvan het kopje nog als paragraaf stond opgemaakt.

    Dus dan was dit het kopje
    En begon hier de alineatekst.

    Kleine moeite om de opmaak aan te passen:

    Nu is dit de kop

    En volgt daaronder de tekst. Leest ook meteen prettiger, doordat er meer ‘lucht’ (witruimte) komt op de pagina.

    Op deze manier paste ik bijvoorbeeld m’n blogs met tips om lekker te eten in Slovenië, tips om minder geld uit te geven en het lijstje met 10 boeiende podcasts aan.

    4. Voeg linkjes toe

    Lees je post na het schrijven nog eens goed na. Kun je linken naar andere berichten op je blog, of naar andere websites? Zorg bij voorkeur dat elke blog in elk geval één interne link (naar een andere pagina van jezelf) en een externe link (naar een andere site) heeft.

    Als er veel links naar een bepaalde post leiden, is dat voor Google een indicatie dat dit een belangrijk bericht is.

    Als er veel links naar een bepaalde post leiden, is dat voor Google een indicatie dat dit een belangrijk bericht is. Het beste is natuurlijk als die links niet alleen van jouzelf afkomstig zijn, maar als anderen ook naar je linken.

    5. Geef je afbeeldingen een herkenbare naam

    Geef afbeeldingen een passende, herkenbare bestandsnaam voordat je ze uploadt. Dus niet IMG3204.jpg, maar bijvoorbeeld vers_desembrood.jpg. Daarmee maak je het makkelijker voor Google Images om jouw foto’s te vinden. Voeg bovendien een ‘alt-tekst‘ toe – ook dat kan met Yoast. Dat helpt zoekmachines te begrijpen waar jouw afbeeldingen over gaat.

    kattenplaatjes doen het ook altijd goed
    Kattenplaatjes doen het altijd goed natuurlijk. Ook als ze totaal niets met het onderwerp te maken hebben ;-)

    6. Gebruik tags en categorieën

    Ik snap niet helemaal waarom, maar de meest bekeken pagina van Suushi – naast de homepage – is /tag/crodino. In de eerdergenoemde post over alcoholvrije drankjes heb ik het over Crodino, een bitterzoet aperitief. Om de een of andere reden weten bezoekers deze pagina te vinden (misschien mensen die zoeken naar informatie over cordino?). Ik vermoed dat dat ermee te maken heeft dat de ‘alcoholvrij’-blog goed is getagd. Voeg dus altijd tags toe – eigenlijk op dezelfde manier als je hashtags gebruikt op Instagram.

    Ook categorieën hebben meerwaarde. Door je berichten ordenen in categorieën – zoals Persoonlijk, Minder op je smartphone en Zelfcompassie – kun je ervoor zorgen dat lezers langer blijven hangen. Ze komen toevallig binnen bij één bericht en kunnen makkelijk doorklikken naar andere content die relevant voor hen is.

    Gebruik dus tags en categorieën om je posts te rangschikken – ook daarmee help je de lezer én zoekmachines op weg.

    7. Check je Google Analytics en kijk wat je al in huis hebt

    Het kan geen kwaad om je Google Analytics-statistieken er eens bij te pakken om te zien hoe jouw verschillende pagina’s nu al scoren. Welke posts doen het goed? Hoe lang blijven lezers gemiddeld hangen? En via welke kanalen vinden jouw bezoekers hun weg naar je blog?

    Zeker als je langer blogt, heb je ongetwijfeld een schat aan goede content in je archief – je enige taak is om die informatie beter te ontsluiten.

    Deze informatie kan je helpen om bijvoorbeeld oude berichten op te frissen. Je hoeft namelijk niet pas vanaf nú je berichten beter in te richten. Zeker als je langer blogt, heb je ongetwijfeld een schat aan goede content in je archief – je enige taak is om die informatie beter te ontsluiten. Voeg keyphrases, meta-omschrijvingen, categorieën en tags toe, label afbeeldingen en kijk of je tussenkopjes kunt gebruiken (of bestaande paragraafkopjes kunt vervangen door koppen in alineastijlen). Mooie zomerklus, dacht ik zo. ;-)

    8. Tot slot: zorg voor goede, inhoudelijke en relevante content

    Dit is uiteindelijk misschien wel de belangrijkste tip. Want hoeveel linkjes, tags, en gelabelde foto’s je ook hebt – uiteindelijk gaat het om de inhoud.

    Google beoordeelt je website onder andere op hoe lang bezoekers er blijven hangen. Dat heet het ‘bouncepercentage‘: hoeveel procent van je bezoekers kijkt alleen op de pagina waar ze binnenkomen, en is daar binnen een paar tellen weer weg?

    Een website is in die zin net een restaurant: als je je na twee stappen binnen alweer omdraait, is het vast geen leuke of interessante plek.

    Alle andere SEO-tips kun je zien als hulpmiddelen om jouw bezoeker zo snel en goed mogelijk naar je content te leiden. Maar rammelt de content, dan stort je SEO-bouwwerk als een kaartenhuis in elkaar.

    Kortom: wil je beter gevonden worden in Google, houd dan deze SEO-tips en -trucjes in je achterhoofd. Maar maak het niet te technisch of ingewikkeld voor jezelf; blijf bovenal lekker schrijven vanuit je hart.

    1+
  • ik wil even wat zeggen (en vragen)

    Lieve lezers! Ik wil graag even wat tegen jullie zeggen.

    Wie me kent, weet dat ik nogal een cijfernerd ben. Niet dat ik nu zo goed in wiskunde was op school, ik bedoel dat ik een hoofd heb dat dingen als bepaalde datums, verjaardagen en tijdstippen supergoed onthoud en dat ik blij word van ‘leuke’ getallencombinaties (zoals de nieuwe auto van B, die kort na aanschaf de kilometerstand 65456 had, erg prettig).

    Zo weet ik ook nog dat ik op 25 mei 2006 voor het eerst een blogje schreef. Ik had web-log.nl ontdekt en schreef als vwo-scholiertje over mijn dagelijkse belevenissen (stomme proefwerken!).

    Ik was toen 14 jaar, nu ben ik 28 en dat betekent dat ik nu letterlijk mijn halve leven aan het bloggen ben.

    Dat is best wel wat, toch?

    En bijna nog leuker om me te realiseren: sommigen van jullie volgen me hier ook al zo lang. Wauw.

    Een ode aan jou
    Dus lieve lezer, deze post is allereerst een ode aan jou. Dankjewel, dat je me leest. En dankjewel, dat je vaak ook nog eens de tijd neemt om te reageren, jouw visie of gedachten met mij te delen.

    Zeker de laatste tijd merk ik weer hoe vaak jullie die moeite doen en ik word ook na 14 jaar nog telkens weer blij als ik een reactie in m’n mailbox zie verschijnen.

    Laat ik ook niet de momenten vergeten die ik ‘in real life’ met jullie besteedde. Natuurlijk een aantal van mijn lezers ken ik uit het offline leven, maar daarnaast leerde ik sommigen van jullie juist kennen door dit blog. En ook als dat bleef bij één of een paar keer een drankje doen, omdat je nu eenmaal geen tig vriendschappen kunt onderhouden, kijk ik er met blijdschap en dankbaarheid op terug.

    Laat ik niet vergeten dat ik nota bene mijn eerste studentenkamer – en misschien zelfs m’n keuze voor Nijmegen – heb te danken aan dit blog (hoi F!). En ik moet ineens ook denken aan de lezer die, toen hij vernam dat ik AH Kristalzegels spaarde, een hele berg van die dingen kwam langsbrengen op mijn werk.

    Wat een lieverds zijn jullie.

    Kijkje achter de schermen
    Jullie zijn ook met best veel, trouwens, vind ik. Voor de gelegenheid pakte ik m’n Google Analytics-statistieken erbij (transparantie is sowieso natuurlijk heel 2020):

    Het aantal Suushi-bezoekers in de afgelopen 90 dagen… (gebruikers zijn in principe unieke bezoekers, sessies het aantal pageviews)
    ..en in het afgelopen jaar (sinds 9 juni 2019). Ik vermoed dat hier ook een heel aantal ‘eenmalige’ bezoekers bij zitten (zo schijnt dit blogje het nog altijd best goed te doen in Google).

    Ik zou nu van alles kunnen zeggen om deze cijfers in perspectief te zetten (vergeleken met ‘grote’ blogs stelt dit geen klap voor, en zo) maar daarmee zou ik mezelf én jullie geen eer aandoen. Per maand zit ik momenteel op zo’n 700 unieke bezoekers – moet je eens nagaan hoeveel klaslokalen vol dat zijn. Supervet!

    In de verleiding
    De laatste weken ben ik weer een beetje aan het brainstormen over welke kant ik op wil met Suushi. Best een zoektocht (niet voor het eerst trouwens), want uiteraard wil elke schrijver gelezen worden, elke videomaker wil views. Maar Google op termen als ‘meer lezers/kijkers’ kom je al gauw op allerlei strategische adviezen en SEO-trucjes. Dingen die ik in m’n werk ook aan klanten adviseer.

    Dingen als: post regelmatig, kies een niche voor je content (schrijf dus hoofdzakelijk over één onderwerp), zorg voor pakkende koppen (‘Zo weet jij hoe…’ / ’10 redenen waarom…’), combineer altijd tekst en beeld, wees goed zichtbaar op sociale media.

    En ik zal niet ontkennen: heel even ben ik dan in de verleiding. Zal ik toch weer op Instagram en Twitter? Zal ik (weer eens) een uitgekiende blogplanning opzetten met terugkerende categorieën op vaste dagen van de week of maand? Meer reageren op andere blogs in de hoop dat mensen op die manier bij mij terechtkomen?

    Authentiek
    Toch kom ik steeds weer uit op één belangrijke conclusie: ik word er niet blij van om mezelf in een formatje te proppen. Ik vind kwaliteit belangrijker dan kwantiteit. Voedende content en geen vulling. Intuïtief schrijven, over wat er op dat moment speelt. Dingen die vanuit mijn hart komen, die puur en oprecht zijn, die mij (en misschien jou ook) een stukje verder brengen.

    Misschien ben ik liever een VPRO-serie dan Dancing With The Stars. Liever geen blockbuster, maar een arthousefilm. Misschien is mijn lezersgroep kleiner dan die van sommigen, maar dit is wel precies het publiek dat ik wil.

    Niet dat je met een businessplan voor je blog niet authentiek kan zijn, natuurlijk. Bovendien, er zijn zeker dingen die ik kan doen om Suushi beter vindbaar te maken zonder dat dat invloed heeft op de kwaliteit van m’n schrijfsels (berichten goed labelen bijvoorbeeld, veel in- en extern linken, niet bang zijn om mensen in mijn omgeving te vertellen over m’n blog).

    Allemaal gedachten en ideeën dus. Uiteindelijk, kun je zeggen, is het mijn blog en doe ik hier wat ik wil – en dat doe ik ook zeker. Zo blijf ik voorlopig nog wel doorgaan met de 3-leuke-dingen-van-de-dag, omdat ik daar op dit moment blij van word. Maar weet je, een goede schrijver denkt ook na over zijn publiek. Over wat jij wilt lezen, dus. Wat jouw interesse wekt, wat je verder brengt.

    En eerlijk is eerlijk: ik zou het wel gezellig vinden als jullie met twee keer zo veel zouden zijn! (En laat het feit dat veel van jullie me al jaren lezen, niet zien dat dit best een leuk plekje is om te bezoeken?)

    Zo heb ik de afgelopen dagen een aantal dingen bedacht die ik zou kúnnen doen met Suushi. Die me ook leuk lijken om te doen. Dingen die dit blog misschien verder kunnen brengen. Maar voor ik daarmee aan de slag ga, wil ik je iets vragen.

    Heb je 3 minuutjes voor me?
    Als je helemaal tot hier hebt gelezen, heb je misschien nog wel 3 minuutjes tijd. :-) En dus wil ik je ook nog wat vragen.

    Ik heb een kleine enquête gemaakt, een SurveyMonkey met 10 korte vragen over Suushi. Grotendeels meerkeuze, goed te doen. Wil je me helpen door ‘m in te vullen? (Ik realiseer me hoe we allemaal al dagelijks worden volgespamd met irritante GEEF JE MENING-verzoeken, dus voel je vooral niet verplicht – maar als je wilt, graag!)

    Klik hier voor de vragenlijst

    Alvast enorm bedankt! Ga ik gewoon weer lekker verder met stukjes schrijven (en video’s maken).

    0