Skip to content

Tag: review

De VEGAPROEF: Cucina Chanti

Ik zal het maar meteen verklappen: ik heb een nieuw lievelingstentje in Utrecht.

Op het blog Explore Utrecht las ik een tijdje terug voor het eerst over Cucina Chanti, een in augustus geopend restaurant met naar eigen zeggen ‘verse pasta’s, krokante pizza’s, heerlijke antipasti een sublieme espresso’. Nou, da’s leuk, zul je zeggen, maar zulke tentjes zijn er wel meer in Utrecht. Waarom nu juist déze dan op dit moment mijn lievelings is?

Eigenlijk vooral hierom: bij Cucina Chianti doen ze niet onnodig ingewikkeld. Goed voedsel voor schappelijke prijzen en gastvrije bediening, in een ongedwongen sfeer. What you see is what you get. Weinig gedoe – tenzij je een grote pot zelfgemaakte limoncello op de bar ‘gedoe’ vindt, maar die is zo lekker dat ik er niet om maal.

Foto: ExploreUtrecht

KLINKT GOED, WAAR VIND IK DEZE PLEK?

Het restaurantje zit in West, verstopt in een woonwijk vlak achter de Vleutenseweg. Niet in het centrum dus – jammer voor wie na een dagje shoppen ‘even’ wat wil eten, maar geloof mij, Chanti is het waard om voor om te fietsen. Het hoekpand aan een pleintje doet denken aan De Sjalot in Nijmegen. Wie binnenloopt, ruikt Italië.

Tip: begin je avond met een glas wijn. Niet voor niets heeft het restaurant de woorden e vino achter haar naam staan – de pinot grigio is bijvoorbeeld heerlijk en ook de prosecco is een aanrader.

Foto van mijn Instagram.

MAAR DAN HET VOEDSEL! GENOEG VEGA-OPTIES?

Zeker. Wat de pasta’s betreft: de huisgemaakte ravioli met ricotta-spinazievulling, walnoten, knoflook en Parmezaan is om je vingers bij af te likken. Ook de papardelle met paddenstoelen klinkt lekker. De bruschetta’s die je vooraf kunt bestellen (voor slechts 3,75 per persoon!) zijn trouwens prima. En ik moet echt gáuw terug om de artisjok met balsamico-dip te proberen…

Een verdere blik op de kaart leert me dat Chanti ook creatief is met (vegetarische) pizza’s. Met mozarella, provolone, geroosterde knolselderij en dadels bijvoorbeeld. Of met knoflook, rode ui, paddenstoelen, truffel, tijm en peterselie. En wat dacht je van een pizza met geroosterde pompoen en rozemarijn? (Op de kaart staat ‘ie ook met pancetta, maar die kunnen ze vast weglaten als je het vraagt)

Ben je veganist, dan valt je vast op dat in alle gerechten zuivel zit. Inderdaad, een honderd procent plantaardig gerecht zie ik helaas (nog) niet op de kaart staan – maar dat is natuurlijk vaker zo en betekent niet dat er niets mogelijk is (toch, Wally?).

Bij Cucina Chanti kun je ook een wekelijks wisselend viergangenmenu eten voor 25 (!) euro. Ik weet niet hoe het zit met de prijzen búiten de stad, maar in Utrecht is dat dus Echt Heel Goed Geprijsd. Hoe dat kan? Chanti werkt alleen met lokale en seizoensproducten en kijkt wekelijks wat voor een scherpe prijs verkrijgbaar is.

Foto (c) DeStadUtrecht

OKE, MAAR IS DAT MENU DAN WEL VEGETARISCH?

Eh, gevoelig puntje. Niet altijd, helaas. Juist doordat het menu vast ligt (vanwege die inkoop), is er geen vegetarisch alternatief. Soms is het menu wel vega: “in de zomer waarschijnlijk vaker dan in de winter”, kreeg ik te horen toen ik ernaar vroeg.

Toen ik de eerste keer at bij Chanti, bestond het viergangenmenu uit een vega voorgerecht (een heerlijke gorgonzoladip met groenten), een verse spaghetti met mosselen, een hoofdgerecht met lam en groenten en een chocoladedessert. Nu ben ik geen expert, maar het lijkt me niet ontzettend ingewikkeld om mosselen & lam te vervangen door paddenstoelen/kaas/groenten, zonder dat dat veel duurder hoeft te zijn. Ik had het trouwens ook niet erg gevonden om een paar euro extra te betalen voor een vega-variant.

Als vegetariër wil je je vooral niet steeds de uitzondering voelen en ook niet je vleesetende tafelgenoot belemmeren in zijn/haar keus voor zo’n viergangenmenu. En dan is het wel zo gezellig als jij ook vier gangen mee kunt eten. Wat mij betreft is de beperking in dit menu dus een minpunt, zeker omdat ik nu niet zeker weet of/wanneer ik bij Chanti kan genieten van vier gangen.

Tip voor Chanti: zorg dat op jullie Facebookpagina makkelijk te vinden is wat deze week het menu is. Zo weet ik als vega meteen of er deze week iets voor mij bij zit. ;-)

Foto: ExploreUtrecht

DE VEGAPROEF: HET EINDOORDEEL

Nou ja hè, ik ga natuurlijk niet zeggen dat ik een lievelingstentje heb en het vervolgens afkraken. Het ietwat inflexibele viergangenmenu wordt gecompenseerd met een prima selectie vegetarische opties op de kaart. De schappelijke prijzen – zeker voor Utrechtse begrippen – en de heerlijke wijn zijn extra redenen om deze plek uit te checken. Ja, ook als je (graag) vegetarisch eet, want Cucina Chanti is VEGAPROOF!

En nu krijg ik zin om die pizza’s te proberen. Wie gaat binnenkort met me mee? ;)

—–

Als vegetariër ben je in restaurants meer dan eens veroordeeld tot een smakeloze pasta of die eeuwige salade met geitenkaas. Nu vlees eten zo’n beetje het nieuwe roken is, wordt het hoog tijd dat je in elke Nederlands horecatent góed kunt genieten zonder dood dier. Daarom test ik in DE VEGAPROEF op (on)regelmatige basis of de restaurants waar ik eet VEGAPROOF zijn. Klik hier voor eerdere recensies.

Laat een reactie achter

Regina Spektor in Paradiso

7 november 2016

O Regina, wat was je leuk. Concertreviews schreef ik nooit eerder, maar tijdens de show van Regina Spektor, maandagavond in Paradiso, schoten me zo veel dingen te binnen dat ik het niet kon laten om notities te maken.

Voor iedereen die erbij was: om na te genieten.
En voor iedereen die er niet bij was: om toch een beetje sfeer te proeven.

regina1

*

Ze valt eerst bijna niet op, als ze tussen de bandleden het podium op komt. Met een glimlach op haar rode lippen kijkt ze de zaal in en gaat zitten achter de vleugel die midden op het podium staat.

In het zwart is ze gekleed, met knalrode lakschoenen en dito lippenstift. Rossige bos haar over d’r schouders, schuifspeldjes om plukjes van haar pony uit het gezicht te houden. Twee mokken, rood en wit, staan op het tafeltje achter haar. Ze kleuren goed bij het decor, maar Regina zal tijdens het concert vooral vaak naar het blauwe waterflesje grijpen.

BAM, vanuit het niets zetten zij en haar band het eerste nummer in, On The Radio. Halló daar! Voor zover het publiek al was ingedut tijdens het lange wachten (er was geen voorprogramma), Spektor & band maken ons in één klap wakker.

Het grootste deel van de setlist bestaat uit nummers van haar onlangs verschenen album Remember Us To Life, dat ik in voorbereiding op dit concert al regelmatig had geluisterd. Het aanstekelijke Bleeding Hart springt er natuurlijk uit en het melodieuze deuntje van Older and Taller zit nu, een dag later, nog steeds in m’n hoofd.

Haar contact met het publiek is meteen goed. Ze is ontzéttend cute maar niet schuw, kijkt met twinkelogen maar zonder vrees de zaal in en toont zich bescheiden en dankbaar dat ze hier mag spelen. “I love Paradiso.” Nu zeggen artiesten zulk soort dingen natuurlijk wel vaker, maar het voelt integer, oprecht.

Meerdermaal draait ze zich om, zittend op de pianokruk, om te zwaaien naar het publiek achter haar op het balkon. “I’m not with my back at you on purpose, it’s just the design of this fucking thing…” ze zegt het terwijl ze over de vleugel streelt. Zó verontschuldigend, dat een golf van genegenheid door de zaal gonst.

Zo vraagt ze ook tot twee keer toe of het wel goed met ons gaat. “You guys sure you’re okay? You’ve been standing here for a while now… I’ll keep playing some more, if that’s okay.” “Don’t worry!”, roept iemand terug – De grote zaal van Paradiso is zo knus dat met enig stemvolume nog net een gesprek kunt voeren met Regina. Haar reactie: “Oh, I’ve been trying not to worry…”

Haar stem is kraakhelder en zuiver en het is heerlijk om haar vingers over de piano te zien gaan. Als ze na ongeveer een half uurtje spelen optsaat en de grote staande microfoon pakt, gaat het volume AAN. Tijdens Small Bills laat het kleine Russisch-Amerikaans meisje zien dat Paradiso al bijna te klein voor haar is.

En ik kon niet anders dan denken: die chick daar op dat podium heeft gewoon echt lol. Als de geluidstechnicus even aan het zendertje achter op haar heup prutst en het publiek begint te fluiten: “Wooooh, wires. Sexyyyyy!” En als ze daarna opstaat voegt ze met zwoele stem toe: “Oh, she’s got a wire and she moves!”

De Russisch-Amerikaanse schuwt het politieke niet. “In every hotel we’ve been during this tour, there is a tv. And on every tv is the face of an idiot. (…) And it’s fucking scary. I’m not even going to say his name anymore.” Dan draagt ze haar Ballad of a Politician (ook van Remember Us To Life) op aan de Amerikaanse verkiezingen.

Wanneer ze de eerste maal het podium verlaat, gaat het publiek uit z’n dak. Geroffel met voeten op de vloer, ritmische applausgolven, het is duidelijk: WIJ WILLEN REGINA. Bij de toegift, waar ze nog vier nummers speelt en solo afsluit met Us, zegt ze, na al heel veel Thank You’s: “O, thank you so much for this. I thought the building was going to break.”

En toen stonden we plots weer buiten. Jongens, wat een artiest, wat een mens. Dat was misschien nog wel het mooiste. In de woorden van Sab, met wie ik was: “Ze ziet er ook uit alsof je gewoon vrienden met haar zou kunnen zijn.”

Laat een reactie achter

Uit eten: De Witte Zwaan

Afgelopen zomer konden Tom en ik geen genoeg krijgen van etentjes buiten de deur. En dankzij de AH restaurantactie was dat in veel gevallen ook nog eens niet (al te) slecht voor ons budget. Van m’n goede vriendin Eline en haar vriend kregen we de tip om eens te gaan eten in De Bilt, bij de Witte Zwaan.

Echt een beleving, zei ze: creatieve amuses, geweldige gerechten, fijne sfeer.
Dat moesten we natuurlijk proberen. Toevallig was Tom begin september jarig – uitstekende reden om lekker uit eten te gaan toch?

Van Elines lofzang bleek geen woord gelogen! De Witte Zwaan is een stijlvol, klassiek restaurant waar elke gang een creatieve verrassing is.

Omdat foto’s soms meer zeggen dan duizend woorden:

20160902_190518
Bij ons glas cava kregen we een interessant krokantje, creatief geserveerd op een grote kei met gleuven.
20160902_191017
Amuse één
20160902_191904
Amuse twee: ‘ijshoorntjes’ van gedroogde mango. Ik geloof dat de vulling avocado-ijs was..
Voorgerecht: makreel op twee manieren. De helft van het gerecht zat, zoals je ziet, in een 'blik' dat voor onze neus werd opengetrokken. Leuk detail!
Voorgerecht: makreel op twee manieren. De helft van het gerecht zat, zoals je ziet, in een ‘blik’ dat voor onze neus werd opengetrokken. Leuk detail!
Voorgerecht
Tussengerecht: langzaam gegaard buikspek met o.a. rode biet, bloemkool en hazelnoot. Ik ben zelf eigenlijk niet zo’n fan van varkensvlees, maar dit was écht heel goed. Textuur, smaak, alles klopte.
20160902_202415
Hoofdgerecht: rood gebakken rundersukade (wow, wat was dit zacht en mals!) met heerlijke jus van zwarte knoflook, geserveerd met puree en verschillende soorten uitjes.
En als klap op de vuurpijl dit bijzondere dessert, dat ik in het halfdonker helaas niet goed op de foto kreeg. Aan tafel werd met een gieter water gegoten in het dubbele bakje, waar blijkbaar droogijs (?) in zat. De reactie die ontstond veroorzaakte stoomwolken om de ronde diepe kom heen. Gaaf!
En als klap op de vuurpijl dit bijzondere dessert, dat ik in het halfdonker helaas niet goed op de foto kreeg. Aan tafel werd met een gieter water gegoten in het dubbele bakje, waar blijkbaar droogijs (?) in zat. De reactie die ontstond veroorzaakte stoomwolken om de ronde diepe kom heen. Gaaf! Wat erin zat? Iets met framboos en rabarber, jasmijn en witte chocolade. Mooi.
20160902_214359
En bij de koffie kregen we óók nog een keur aan lekkers. Het hield niet op hier ;)

Ja, dat was een feestje dus. En o ja, bij het tussengerecht dronk ik óók nog een heerlijk glas primitivo. (Ik moest rijden, dus daarna ging de wijn helaas aan me voorbij.)

Als ik dan toch iets moet verzinnen dat beter kan: de bediening sprong er niet echt uit. Ze deden hun werk, maar heel persoonlijk vond ik het niet, en dat verwacht ik toch wel een beetje in dit prijsklassement.

Dat mag gekrabbel in de marge lijken, ik vraag me wel af of ik opnieuw zo verrast word als ik nóg eens naar de Witte Zwaan zou gaan. Wie luxe(r) uit eten gaat, wil zich toch wat ‘in de watten gelegd’ voelen. Die extra mile ontbrak voor mij een beetje. Maar hé, misschien ook niet gek, aangezien het restaurant al wekenlang vol zat met mensen die voor de restaurantactie kwamen.

En laat onverlet dat dit een eetbeleving was die ik nog niet eerder zo had gehad.

De Witte Zwaan
WAT: klassiek restaurant in modern jasje
WAAR: Dorpsstraat 8, De Bilt
BUDGET: 3 gangen ca. 50 euro p.p., excl. drank

 

Laat een reactie achter