• Lonely Planet

    Ik heb mijn Lonely Planet van Taiwan weggedaan. Je weet wel, het boekje dat ik in 2011 een half jaar lang zo’n beetje overal mee naartoe sleepte.

    Trouwens, ook de blauw-witte reisgidsen van Cuba en Californië liggen klaar voor de kringloopwinkel. Het is tekenend voor wat er is veranderd in mij. Weet je, tot nauwelijks twee jaar terug spáárde ik Lonely Planets. Ik zou bij wijze van spreken een reis hebben geboekt zodat ik weer zo’n mooie gids kon kopen.

    Ze stonden dan ook niet in de afgesloten kast van de studeerkamer. Nee, deze boeken mochten beneden in de woonkamer. Daar stonden ze tót vanmorgen mijn reislust te vertegenwoordigen en aan te wakkeren. Kijk, hier ben ik geweest. Wanneer mag ik weer?

    Maar toen we vandaag thuiskwamen van vakantie, besloot ik eens flink de bezem door het huis te halen (de termen ‘minimalisme’ en ‘Marie Kondo’ in m’n achterhoofd). En tot mijn eigen lichte verbazing ontdekte ik dat ik best met wat minder Lonely Planets af kan.

    Want in alle eerlijkheid: wanneer zou ik die gidsen ooit nog gebruiken? Ik wil niet meer reizen per vliegtuig, dus hoogstwaarschijnlijk kom ik nooit meer in Cuba. Kwestie van voortschrijdend inzicht – vier jaar geleden boekte ik nog vrijwel zonder schroom tickets. Ja natuurlijk is vliegen niet goed voor het milieu.. maar ik wil zo graag! En ik kan het eindelijk betalen, de wereld ligt aan mijn voeten, dus hey ho let’s go!

    Drie jaar geleden maakten E en ik nog plannen om halve marathons te gaan lopen in heel Europa. Misschien wel nóg verder weg! Maar de tijden zijn veranderd – en wij zijn veranderd. Allebei zijn E en ik ons veel meer bewust van onze impact op de wereld. En handelen we daarnaar.

    O, misschien gaan we nog wel eens samen op reis. Gezellig met de trein naar een fijne plek in Europa. Of weer een weekje naar Texel, zoals we deden in 2009. Maar laten we eerlijk zijn, een halve marathon rennen kan ook prima in de prachtige bossen en velden rondom Utrecht of Groenlo.

    Dit klinkt allemaal misschien makkelijk, die Planet van Taiwan wegdoen was toch wel een dingetje. Ik bladerde er nog eens door, met pijn in mijn hart. O, Taiwan. Ik kan je toch niet loslaten? Wat een herinneringen kleven aan deze gids… Terwijl ik de verweerde kaft aaide, dacht ik terug aan al m’n belevenissen op het mooie eiland.

    Toch maar houden?
    Hmm.
    Hoe vaak heb ik hier de afgelopen acht jaar nou nog in gekeken?
    Nul keer. Bovendien: naar Taiwan kún je alleen per vliegtuig.
    Shit, ga ik dan nooit meer naar Taiwan?
    Misschien niet. Misschien komt er een bootverbinding. Gaat het toch plots rap met die elektrische vliegtuigen (en bijbehorende groene stroom ;-)), of wordt eindelijk de teleportatie uitgevonden.

    Maar tot het zover is, passen die boekjes in mijn kast niet meer bij waar ik voor sta. Bij wat ik uit wil dragen, en bij de dingen die ik mezelf (en anderen) wil aanmoedigen om te doen. (Om dezelfde reden twijfel ik al een tijdje aan de ‘Reizen’-sectie op dit blog, maar dat terzijde.)

    En als, als, áls ik dan toch weer eens in Taiwan mocht belanden, dan is een Lonely Planet uit 2009 waarschijnlijk sowieso niet iets wat ik in mijn bagage stop.

    PS. Kleine tip: heb je nog geen kerstboom? En twijfel je net als ik vanwege de impact op het milieu? Check BeterBoompje.nl. Hier bestel je een boom mét kluit, die je na de feestdagen weer terugbrengt. Dan planten ze ‘m weer in het bos. :) Ik ga er zaterdag één halen (dank Annemerel voor de tip!).

    1+
  • Tips voor Málaga

    Nog nagenietend van Cuba boekte ik begin februari een vliegticket naar Málaga. Meer Spaans, tapas, zon en avontuur, daar had ik wel zin in. Inmiddels ben ik weer terug en ik deel graag mijn tips voor Málaga met jullie!

    4 dagen dus in Zuid-Spanje. Alleen, zonder plan. Ik boekte een hostel, schafte een reisgids aan – tot zover m’n voorbereiding, want tot op het laatste moment was ik druk met allerlei andere dingen.

    23 maart was het zover! Donderdagochtend stapte ik in de trein naar Eindhoven en ruim op tijd was ik op de luchthaven. Mijn enige zorgenpuntje, namelijk of mijn medium-sized backpack zou voldoen aan de strenge bagage-eisen van Ryanair, bleek ongegrond. Zonder al te veel gedoe kwam ik door de veiligheidsscans heen. Ruim drie uur later landde ik in Málaga.

    backpacken

    OKE, DACHT IK. EN NU?

    M’n reisgids leerde me dat ik voor 1,80 euro met de trein in het stadscentrum kon komen. Eenmaal daar bedacht ik dat het slim was om eerst m’n hostel te vinden, zeker omdat mijn telefoon bijna leeg was en ik het adres nergens had uitgeprint. Zonder verdwalen vond ik het Lights Out Hostel – leve MAPS.ME!

    MAPS.ME is de offline kaartenapp die in Cuba al een aantal keer mijn leven redde ;) Ditmaal downloadde ik van tevoren de kaart van Málaga en dat bleek een slimme zet. Niet alleen wijst de gps-functie je prima de weg, ook staan op de kaarten een boel restaurantjes, winkels en andere nuttige plaatsen.

    En wow, wat een hostel! Wie naar Málaga gaat, raad ik van harte aan om hier te overnachten. Voor 15 euro per nacht slaap je in een comfortabel bed, in een frisse en schone kamer met je eigen stopcontact. De badkamers hebben een regendouche, de toiletten zijn schoon (da’s in hostels soms wel anders) en alle kamers worden dagelijks grondig gelucht en gereinigd (da’s ook wel eens anders). Onder de bedden zijn grote lades die je met een (zelf meegebracht) slotje kunt afsluiten. Als je – zoals ik – met niet te veel bagage reist, past alles daar makkelijk in.

    Het hostel heeft ook een keuken waar je je eigen maaltijden kunt koken, een koelkast waar je eten in kunt bewaren, een gezamenlijke ruimte én dakterras met cocktailbar.

    En o ja, had ik al gezegd dat de locatie perfect is? Direct naast de Mercado Atarazanas, de grote en enorm leuke markthal waar je stapels vers fruit en verse sapjes kunt halen, en dichtbij alles. Ik ben fan!

    WIJN EN CHURROS

    Goed, eenmaal gesettled & spullen gedropt besloot ik op ontdekkingstocht te gaan in de stad. Bovendien had ik inmiddels behoorlijk honger gekregen – het was al bijna vier uur en ik had sinds m’n ontbijt niets meer gegeten.

    Na wat omzwervingen belandde ik op het terras van een tentje op de hoek van een levendig plein. Ik bestelde een salade met brood en een glas witte wijn. Vakantiemodus AAN!

    Málaga wine
    Málaga
    Málaga

    De rest van de middag struinde ik verder rond in de stad. Ik zat een tijdje in de zon op het Plaza de la Constitución, at churros bij Casa Aranda (volgens m’n reisgids de beste van Málaga), las een boek en keek wat rond. Stiekem wachtte ik een beetje op de avond; in het hostel kon je voor vijf euro een maaltijd eten mét gratis sangria erbij en ik hoopte dat dat een goede gelegenheid zou zijn om andere reizigers te ontmoeten.

    EN DAT WAS HET!

    Dat vind ik nou het leuke van alleen-reizen: in een mum van tijd heb je gesprekken met mensen van over de hele wereld. Andere soloreizigers zijn net zo goed op zoek naar gezelschap, dus je vindt altijd wel iemand om drankjes/hapjes mee te doen of samen dingen mee te ondernemen. Fijn, ook omdat je zo spreekt met mensen aan wie je anders voorbij zou zijn gelopen – omdat ze jonger, ouder of gewoon anders zijn dan jij. Als je reist, waardeer je iedereen veel sneller zoals ‘ie is, is mijn ervaring. Iedereen heeft zijn verhaal.

    Lang verhaal kort: ik besloot mee te doen met de pub crawl die dagelijks werd georganiseerd en de avond eindigde urenlang dansend in The Gallery, één van de clubs in Málaga. Ik vond deze club zelf trouwens niet heel geweldig, maar het was lekker om te dansen, in het bijzonder doordat de muziek erg leek op wat in Cuba werd gedraaid. Om half vijf kroop ik moe maar voldaan in bed. ;)

    Málaga
    Nee, ik besloot me niet te wagen aan tequila. Maar de tinto de verano smaakte ook prima ;)

    BEETJE CULTUUR SNUIVEN

    De volgende ochtend bleef ik lekker lang in bed liggen. Eenmaal wakker en opgefrist sprak ik met Maike, het Duitse meisje dat ik een avond eerder had leren kennen, af om samen de stad te verkennen. We streken neer op een terrasje aan het Plaza de la Constitución en genoten een tijdje van de zon.

    Daarna wandelden we naar het Alcazaba, het ‘Alhambra’ van Málaga. Dit Moorse fort ligt op een heuvel die uitkijkt over de stad. Gaaf om te zien en doorheen te lopen.

    Alcazaba Málaga
    Alcazaba Málaga
    Alcazaba Málaga
    Alcazaba Málaga

    Toen we trek kregen, sleepte Maike me mee naar een superleuk vega-eettentje. We aten er heerlijke fajita’s en zaten uren te kletsen over van alles en nog wat.

    Na een pitstop van een paar uurtjes in het hostel sleepte ik Maike en Adrien, een Parijzenaar die we ook in het hostel ontmoetten, mee naar een wijnbar/proeflokaal dat om de hoek van het hostel bleek te zitten. Verwacht in Antigua Casa de Guardia geen chique gedoe, maar gewoon een lange toog met daarachter enorme tonnen wijn waar direct uit wordt getapt in kleine glaasjes. Ze schenken er voornamelijk zoete witte wijn uit de streek (o.a. Moscatel). Leuke ervaring!

    ‘s Avonds at ik weer in het hostel en daarna was ik zo gesloopt, dat ik (enigszins) op tijd naar bed ging.

    Málaga
    wine Spain
    Met een krijtje schrijft de barman het totaalbedrag op de bar. Deze 4,60 betaalden we voor drie glaasjes wijn – niet slecht, toch?
    Hostel Málaga
    Dakterras van het hostel.

    RENNEN IN DE ZON

    Zaterdagochtend besloot ik voor het ontbijt een stuk te gaan hardlopen! Ik vind hardlopen op reis altijd heel leuk, omdat je vaak veel meer van de omgeving opneemt dan wanneer je ‘gewoon’ een stadswandeling maakt of met de bus gaat.

    Ik liep onder andere een stuk langs het strand en legde in totaal zeven kilometer af. Meestal ben ik niet zo goed in rennen vóór ik iets gegeten heb, maar dit ging eigenlijk best lekker.

    beach palm trees

    Terug in het hostel had ik weer met Maike afgesproken om samen op pad te gaan. We haalden een heerlijk sapje bij de overdekte markthal tegenover ons hostel, de geweldige Mercado Ataranzas. Sowieso heel leuk om een tijdje over deze markt te struinen: superveel fruit, noten, olijven, groenten (vlees, vis) – alles ziet er even heerlijk uit.

    Málaga market
    Ja, dat zijn aardbeien (!) daar vooraan. Gigantische én smaakvolle dingen voor 1 euro per kilo…
    market
    market
    fresh juice
    Dit sapje met biet, appel, citroen en gember kwam als geroepen…

    Daarna gingen we naar La Recova, een typisch Andalusisch ontbijt-restaurantje dat verstopt zit achter een winkeltje vol broccante kitsch. Ik denk dat dit tentje inmiddels de weg naar de LonelyPlanet heeft gevonden, want het was er behoorlijk druk (hij stond ook in mijn Nederlandse reisgids).

    Niettemin het wachten waard: verse toast met allerlei smeersels, olijfolie, tomaten, koffie, thee en sap… En dat alles voor 2,50 euro per persoon. Nice!

    La Recova Málaga
    Food

    BEETJE HIER, BEETJE DAAR

    Zaterdag slenterden we verder wat door de stad, dronken koffie/chocomel, aten nog wat hier en daar en gingen tenslotte naar het Picasso Museum. De beroemde schilder is geboren in Málaga en daar zijn ze in deze stad natuurlijk maar wat trots op. De moeite waard, dit museum! Informatief, afwisselend en precies ‘groot’ genoeg als je het mij vraagt.

    Málaga Plaza de la Merced
    Plaza de la Merced.
    food and drinks
    De ‘cola cao’ (warme choco) en carrot cake bij Noviembre waren érg lekker.
    Pablo Picasso
    selfie
    Selfie in de winkelstraat ;)

    SEQUENCE

    ‘s Avonds was het weer tijd om uit te gaan! Zaterdagavond, leuke stad, fijne mensen…wat heb je nog meer nodig? Ditmaal besloot ik niet mee te gaan met de pubcrawl, maar m’n eigen plan gemaakt. In de afgelopen 2,5 dag had ik immers genoeg leuke barretjes voorbij zien komen tijdens m’n ontdekkingstochten.

    Maar niet voordat we nog een potje Sequence speelden op het dakterras. De Saudische Mohammed had dat spel bij zich – ik kende het nog niet, maar het was zeker voor herhaling vatbaar (en niet alleen omdat hij en ik wonnen ;)).

    Card game

    De avond bestond verder uit dansjes en drankjes. Om kwart over drie ‘s nachts bedacht ik me pas dat de zomertijd was ingegaan – nou ja, de volgende dag kon ik toch weer uitslapen.

    Málaga
    Party
    blacklight
    Blacklight etc..

    En toen was het alweer zondag! Tijd voor een fietstocht – want ik had gehoord dat dat ook heel leuk was om te doen in Málaga. Na een ochtend chillen in de zon op het dakterras (het was eindelijk echt goed warm en windstil!) gingen Maike, ik en Annika – een ander Duits meisje dat bij ons was aangesloten – op zoek naar een plek om fietsen te huren. De ‘gewone’ fietsen waren helaas allemaal uitverkocht, dus toen huurden we maar e-bikes. Dat bleek, toch wel een beetje tegen mijn verwachting in, een prima ervaring.

    Málaga
    Málaga
    Málaga

    We fietsten een heel stuk langs de kustlijn (gaat lekker zo, op 25 kilometer per uur!) en streken tussendoor ergens neer voor goeie lunch.

    Málaga
    Juist ja… lunch ;)
    food
    Deze salade met zalm, avocado, feta, broccoli en olijfolie was echt to die for. (Ja, er zat wat vis in… ik ben een travelling omnivore, zo is besloten tijdens deze reis ;)).
    Málaga
    Málaga

    & HET LAATSTE AVONDMAAL

    Rozig en tevreden van de zon en het fietsen keerden we tegen de avond weer terug in de stad. In mijn beste Spaans boekte ik telefonisch een tafeltje bij Vineria Cervantes, een populaire wijn- & tapasbar waar we twee dagen eerder al tevergeefs hadden geprobeerd een tafeltje te krijgen.

    Wat een goed idee bleek dat! De tapas waren fantastisch, de wijn zo mogelijk nog beter en het was leuk om met vijf verschillende mensen aan tafel te zitten en zo een heerlijke laatste avond te hebben.

    Na middernacht dook ik m’n bed in – stiekem alsnog te laat, want om 04:45 uur zou de wekker gaan… in alle vroegte (6:25 uur) zat ik weer in het vliegtuig naar huis.

    Wat een heerlijk weekend zo, zeg. Málaga is een fijne stad en zo even een paar dagen op avontuur, dat ga ik vaker doen!

    wine shop
    dinner party
    0
  • Cuba: voorbereiding en tips

    Op dit moment ben ik met Tom een weekje in Zweden, bij mijn moeder en stiefvader. Even helemaal niets hoeven, samen tijd besteden en lekker eten. Heel erg fijn, maar deze vakantie is zo rustig dat ik het dáár even niet over hoef te hebben vandaag. Maar over reizen gesproken: nog minder dan twee maanden voordat ik naar Havana vlieg! Hoogste tijd dus om me wat verder voor te bereiden op m’n tweewekelijkse reis naar Cuba.

    zweden1
    zweden2

    Het is druk in Cuba

    Alle verhalen van reizigers zijn op één punt hetzelfde: het is op dit moment hartstikke druk in Cuba en het lijkt er niet op dat dat gaat veranderen. Hoewel ik dus graag op de bonnefooi was gaan reizen, heb ik toch besloten een reisplan te maken en m’n accommodaties (casa particulares) en busreizen te boeken. Daar heb ik deze week een ochtend de tijd voor genomen.

    In het kort: ik besteed eerst een paar dagen in Havana en reis dan door naar Vinales. Vervolgens naar Cienfuegos, Trinidad en Sancti Spiritus. Via Santa Clara reis ik dan weer terug naar Havana.

    Sinds ik mijn reis naar Cuba boekte, hoor ik echt uit alle uithoeken van m’n sociale leven mensen die er ook zijn geweest. Voor wie binnenkort ook naar Cuba gaat, deze tips las en kreeg ik de afgelopen tijd al van vrienden, kennissen en andere bloggers.

    Tips voor je reis naar Cuba

    Voor de duidelijkheid: ik ben zelf nog niet in Cuba geweest, dit blogje is geschreven op basis van wat anderen me hebben verteld en wat ik zelf heb gelezen.

    • Zoals gezegd: boek je casa’s en bus/auto op tijd! Tekenend: de rest van dit kalenderjaar kun je al geen auto’s meer huren op Cuba en ook de bussen zitten helemaal volgeboekt… Ook de tickets voor januari gaan op sommige trajecten al hard. De Viazul-bus is naar ik heb begrepen een prima (en betaalbare) manier om over het eiland te crossen, dus ik heb besloten per bus over het eiland te reizen. Boeken kan online met een creditcard.
    • In Cuba zal het soms voelen alsof je dezelfde route aflegt die alle toeristen “doen”. De Cubaanse overheid en het systeem maken het niet makkelijk om daar van af te wijken, heb ik begrepen. Bereid je daar dus op voor (en sowieso: op de aanwezigheid van veel andere toeristen ;-)). In de woorden van Dennis Storm (3 Op Reis): “Het lijkt wel of Cuba twee gezichten heeft: een voor de toeristen en één voor de Cubanen”. Buiten het gebaande pad gaan is moeilijker, maar niet onmogelijk. Voor mij een reden om naast het (toeristische) Trinidad ook het (als het goed is nog wat minder massale) Sancti Spiritus te bezoeken.
    • 3 Op Reis maakte twee leuke afleveringen over Cuba. Met name de meest recente – die met Dennis – bevat veel nuttige tips. De andere, met Edsilia Rombley (2008), lijkt wat sommige informatie betreft verouderd, maar is nog steeds leuk om te kijken.
    • Neem genoeg contant geld mee. Pinnen schijnt in Cuba moeilijk te zijn; met een VISA-card kun je nog wel eens geld halen, MasterCard is nog lastiger. En naar ik heb begrepen zijn soms de automaten ook leeg vanwege het grote aantal toeristen op zoek naar bankbiljetten. ;) Sowieso: verdiep je van tevoren even in de twee verschillende munteenheden van Cuba, de CUC (voor toeristen, ongeveer gelijk aan de dollar) en de Peso (voor Cubanen, officieel verboden voor toeristen).
    • Neem twee creditcards mee. Pin je geld alleen bij de Cadeca-bank; die zit er in elke plaats wel één.
    • Backpack of koffer? Dat hangt er vanaf wat je reisplan is. Aangezien ik in Cuba veel ga rondreizen, kies ik voor een backpack. Aniek is zo lief om me de hare uit te lenen.
    • Zorg dat je gedroogd fruit in je tas stopt (abrikozen, vijgen, dadels, etc). Daar zitten vezels in en die ga je nodig hebben.
    • Neem altijd wat muntgeld, desinfecterende handgel en zakdoekjes mee. Dan kun je onderweg redelijk naar het toilet.
    • Regel je visum op tijd. Dit kan bij het consulaat van Cuba in Rotterdam; je kunt het ook online regelen, dan moet je je paspoort opsturen. Aangezien ik een NS-abonnement heb, koos ik voor het eerste. :) Mijn ervaring is dat het daar zo geregeld is: binnen 20 minuten stond ik weer buiten, mét tourist card.
    consulaat
    • Heb je ook gedacht aan vaccinaties? Ze zijn niet verplicht, maar inenten tegen tbc en Hepatitis A wordt wel aanbevolen.
    • Koop bananen bij de kraampjes die je tegenkomt en betaal liefst in peso’s. Dan kost het bijna niets Als je betaalt in CUC’s, betaal je veel meer.
    • Koop op straat geen rum, sigaren of wat dan ook, alleen eten. Rum kun je in alle winkels vinden en de sigaren die Cubanen hebben zijn afgekeurd voor de officiële verkoop, geen goede dus. Haal ze dus in de officiële winkels of direct bij de boer.
    • Vertrouw niet 100 procent op je reisgids. Cuba verandert zó snel, dat ook gidsjes van <2 jaar oud op sommige punten alweer achterhaald kunnen zijn. (Vooral wat betreft casa’s en restaurants…)
    • Wat wel in meer ‘armere’ landen geldt: wees beducht op tourist traps. Mensen die je wel even de weg willen wijzen, muzikanten die gezellig voor je gaan spelen, taxichauffeurs die allervriendelijkst zijn: het is misschien stom, maar reken erop dat niets voor niets is. (Ik ben benieuwd hoe dit ‘in het echt’ zal zijn, heb in reisverlagen heel verschillende verhalen gelezen. Nou ja, als vrouw alleen probeer ik me niet te veel illusies te maken en een gezonde portie scepsis/wantrouwen mee te nemen.)
    • Cuba is een veilig land en prima te bereizen in je eentje, ook als vrouw. Gebruik natuurlijk wel je gezond verstand en ga op je onderbuikgevoel af ;-)
    • Tot slot: GENIET van de lekkerste mojito’s en andere cocktails, het mooie landschap, het heerlijke weer. Januari is een uitstekende tijd om in Cuba te zijn (als het goed is weinig regen en geen orkanen) en er zijn meer dan genoeg medereizigers om het gezellig mee te maken, ook als je – zoals ik – alleen reist.

    Heb jij nog tips? Zeer welkom! Mailen kan naar suushi91 [at] gmail.com.

    0
  • Wat ik allemaal doe de laatste tijd

    Ja hoi, al dat schrijven over restaurants, hardlopen, boeken en yoga is natuurlijk hartstikke leuk, maar wat spook ik eigenlijk verder allemaal uit tegenwoordig?

    Nou, een heleboel.
    (Oké, da’s vast niet zo’n verrassing, ik bedoel, is het ooit anders geweest?)

    Nee, zonder gekheid: ik ben zo veel van huis dat ik tegenwoordig op zaterdagochtend eerst samen met Tom twee uur lang een WERVELWIND door het huis doe, om alle was, afwas, stapeltjes en andere rommel zodanig te ordenen dat het weer een beetje leefbaar is. ;)

    Einder, NU.nl en de Volkskrant

    Alweer een half jaar ben ik economieredacteur voor NU.nl, parttime & freelance. Dat is hartstikke leuk: gezellige collega’s, prima werktijden en ik leer veel nieuws. Een halfjaar geleden wist ik echt NIETS over beurskoersen en ik zou mezelf nog steeds geen expert noemen op dat gebied, maar ik weet inmiddels wel hoe een faillissement werkt, hoe het precies zit met vrijhandelsverdragen CETA/TTIP en wat zoal de gevolgen van de lage rente zijn.

    Verder startten afgelopen maand twee nieuwe rubrieken in de Volkskrant, waarvan ik auteur ben. In De Opvolger komen twee generaties in een familiebedrijf aan het woord en in De Sprong interview ik mensen die radicaal van werkzaamheden zijn veranderd. Elke week verschijnt één van deze twee rubrieken op de economiepagina’s van de krant (geen vaste dag, maar het zal meestal op woensdag t/m vrijdag zijn). Tips voor beide rubrieken mogen overigens altijd mijn kant op!

    deopvolger1
    desprong1

    Is dat alles? Nee, integendeel, het belangrijkste komt nog! Sinds juli ben ik natuurlijk als schrijver in dienst bij Einder en sinds 1 oktober werk ik er om de week een dag extra. In oneven weken ben ik nu naast maandag, dinsdag en woensdag ook op vrijdag in Nijmegen te vinden. (O ja en sinds vorige week ben ik ook volgens internet officieel deel van het team. Jeej!) Het bevalt dus hartstikke goed daar in de Keizerstad. Wow, wat heb ik het toch getroffen met dit plekje…

    Half juli schreef ik al eens wat ik doe bij Einder en hoe leuk het daar is.

    “Nijmegen, da’s best een eindje reizen”

    Dat is de reactie van veel mensen als ik over m’n werk praat. Maar eigenlijk vind ik dat uurtje ‘s ochtends en ‘s avonds prima te doen. ‘Vroeg opstaan’ valt wel mee; de wekker gaat tussen half en kwart voor zeven en daar ben ik na ruim vier maanden zo aan gewend, dat zelfs opstaan in het donker niet vreselijk meer is.

    Ik heb de luxe dat ik 400 meter van een treinstation woon (Utrecht Vaartsche Rijn) en met de goede aansluiting op de intercity sta ik binnen exact 1 uur in Nijmegen. En vanaf het station is het nog maar vijf minuutjes fietsen naar kantoor.

    In de trein lees ik vaak boeken, typ blogjes of werk aan mijn sociale leven via WhatsApp. Het zijn, kortom, best ontspannen uurtjes, al is het wel significant drukker in de trein sinds de colleges weer zijn begonnen.

    nijmegengeenmist

    “En wat doe je verder nog dan?”

    Tiz natuurlijk niet alléén maar werk, hè, het leven. Gelukkig is er ook nog allerlei Leuks – onlangs, nu én binnenkort:

    • Uit eten gaan met Tom en met vrienden: onlangs bij De Veiling in Utrecht (leuk!), aanstaande zondag bij de Meesterproef in Nijmegen
    • De tweede sessie van m’n wijnclub, aanstaande zaterdag. Ditmaal wordt ‘ie georganiseerd door twee andere clubleden, dus ik hoef alleen maar achterover te leunen en lekkere wijntjes te proeven. Zin in.

    Lees ook welke wijnen we dronken tijdens de eerste sessie & wat we ervan vonden.

    • Rondjes hardlopen met en zonder maatjes. Dinsdag liep ik voor het eerst met collega’s Margriet en Ellis door Nijmegen, een proefrondje Zevenheuvelennacht. Over ruim twee weken loop ik de wedstrijd. Zin in!
    • En o ja, de dag daarna loop ik dan ook nog ‘even’ de 15 km-Zevenheuvelenloop. Te veel hooi op m’n vork? Ik ben er nog niet over uit… Het is in elk geval iets dat ik al bijna een jaar in m’n hoofd heb (om beide wedstrijden te lopen), dus hé, laat ik het maar gewoon DOEN en dan merk ik het wel.
    • Afgelopen maand logeerde ik weer een weekend bij mijn oma in Drenthe. Ze is inmiddels 83, ik voel me gezegend dat dit nog kan <3
    • In oktober dronk ik in totaal 4 glazen wijn (tegenover toch wel tientallen in september, toen ik op vakantie was in Frankrijk ;-)). Dat kostte wat moeite maar werd langzaam steeds meer een gewoonte. Nu nog zorgen dat ‘t zo blijft, want er is áltijd wel reden voor een feestje…. Gelukkig heb ik steeds meer fijne alcoholvrije alternatieven ontdekt, die deel ik binnenkort nog wel eens met jullie.
    • In de trein lees ik intussen ook nog steeds een hoop boeken. Vier weer deze maand; natuurlijk schrijf ik er binnenkort weer over, net als in september, augustus, juli, juni, mei, april en maart.
    • En dan ga ik nog een week naar Zweden, eind november! Mijn moeder en stiefvader (die daar wonen) heb ik inmiddels al sinds begin april (!!!!) niet meer gezien, dat is dus al dik een half jaar geleden. Hoogste tijd dus en gelukkig had ik nog precies genoeg vakantiedagen dit jaar. Tom gaat dit keer ook weer mee.
    hardlopenzevenh
    dessert

    O ja: en ik ga naar Cuba

    Volgens mij liet ik het al eens vallen in een blogje, maar inderdaad: ik ga naar Cuba! In mijn eentje, twee weken, in januari. Ticket is al geboekt, maar daarmee is dan ook alles gezegd.

    Plan is om vandaag naar Rotterdam te gaan om visum te regelen. Goede tips voor casas particulares, plekken waar ik heen moet, overleef-tips et cetera zijn meer dan welkom. De laatste weken waren zó vol dat ik me nog amper heb kunnen voorbereiden, dus dat wordt zo onderhand misschien wel een beetje tijd… Ik heb gehoord dat Cuba dit jaar zodanig overspoeld wordt door toeristen, dat het nodig is je verblijf weken/maanden van tevoren te regelen.

    cubaticket

    Goed, dat loopt allemaal vast wel los. Eerst vandaag nog m’n Volkskrantrubrieken schrijven en dan WEEKEND vieren. Morgen is het chilldag: ‘s morgens een stuk hardlopen in het bos en daarna lekker helemaal niets doen dat moet. En ja, dat plan ik in ;-) Ik kan niet wachten – al is het stiekem best moeilijk om even niets te doen als je de hele week loopt te racen.

    Maar hé, Netflix aan, kopje thee erbij; eigenlijk is er niet zo veel voor nodig om gelukkig te zijn.

    deeerstedag
    0
  • 10x wat te doen op Texel

    Al dagen wil ik schrijven over Texel. Ik ben alweer een tijdje thuis, maar moe en werken en ziekenhuisbezoekjes en verjaardagen – zo is er plots alweer een (mid)week voorbij. Nu dan toch!

    Ik was al twee keer op het eiland geweest (in 2009 en 2012) en toch was deze vakantie weer helemaal anders dan de keren ervoor.

    Om te beginnen was ik een beetje vergeten hóe fijn het eiland was. Eerlijk is eerlijk: toen Tom en ik begin deze maand last-minute besloten nog een weekje weg te gaan, was ik flink in de verleiding om een zuidelijker bestemming te boeken. Barcelona, Sicilië, Griekenland, Tenerife, het stond allemaal op mijn wensenlijstje.

    Maar het argument van mijn liefste vond ik uiteindelijk toch wel sterk: 

    “Ik kan het tegenover mezelf niet verantwoorden om alwéér in het vliegtuig te stappen.”

    Want ja hé, als er iets slecht is voor onze planeet, dan is het vliegen. En we leven al vervuilend genoeg, met onze auto (een zuinige Peugeot 108, maar toch), regelmatige vleesconsumptie (biologisch waar mogelijk, maar toch) en liefde voor goed voedsel (tja jongens, avocado’s zijn dan wel gezond, maar ze groeien nu eenmaal niet om de hoek).

    Goed, lang verhaal kort: we gingen naar de Wadden! En ik raad jou aan om hetzelfde te doen, want Texel is een heerlijke bestemming om er even tussenuit te gaan. Met je geliefde, met vrienden of familie, alles is leuk.

    En met een beetje geluk – en dat hadden wij – is het er ook nog eens lekker weer. Wist je dat op Texel 30 procent meer zon is dan in de rest van Nederland? Toch prettig.

    Goed, wat je daar dan zoal kunt doen? Dit bijvoorbeeld!

    1. Huur een tandem

    Huh, een tandem, is dat niet een béétje oubollig? Tja, ik moet zeggen dat Tom en ik ook wel enigszins verbaasd werden aangekeken toen we het ding huurden voor een dag. Maar hé, dat je voor 18 euro zó veel lol kunt hebben had ik niet gedacht.

    Eigenlijk was het een beetje een noodoplossing: zo kon ik tóch fietsen met een linkerarm die nog maar weinig gewicht kon dragen. Maar ik zou het zo nog eens doen. We hebben zo veel gelachen met dat ding. En samen trappend ga je hard!

    Op de tandem doorkruisten we in een dag het halve eiland, waaronder het prachtige lange stuk over de dijk, van Oudeschild naar De Cocksdorp. Daarna waren we weliswaar uitgeteld (en een beetje verbrand, want als je geen zonnebrandcrème smeert is die Texelse zon plots toch best fel!), maar vooral voldaan. Aanrader, zo’n tocht.

    Met tussendoor terrasjes pakken voor een portie verse vis. Of koffie met appelgebak.

    tomtandem
    20160619_153026
    20160619_153051

    2. Wandel over het strand naar de vuurtoren

    De eerste keer dat ik naar Texel ging, was dus in 2009, vlak na de eindexamens. Terwijl de meeste van onze klasgenoten naar feestoorden in Spanje vertrokken, gingen Eline en ik op avontuur in eigen land. Met onze fietsen en een stapel kookboeken in de trein, hup de boot op naar Texel.

    We logeerden in een schattig huisje in De Koog, aan de westkust. Vanuit daar besloten we op een ochtend om helemaal via het strand naar de vuurtoren te lopen. Uiteindelijk moest dat zelfs via een omweg, want bij natuurgebied De Slufter heb je zoiets dat op de kaart (zo bleek later) aangegeven stond als Moeilijk Doorwaadbare Plaats. ;) Ach, we kwamen er en het was ontzettend gaaf om te doen.

    Dit jaar deden ik en Tom de wandeling dunnetjes over. ‘Slechts’ tot De Slufter (ongeveer halverwege, een kilometer of 8, waarvan grotendeels over het strand), toen waren we moe genoeg. ;) Maar een volgende keer loop ik graag weer het hele stuk. Een (mini-)beproeving is het: de hele weg lang is de vuurtoren in zicht, als stipje aan de horizon dat lange tijd maar niet groter lijkt te worden. En dan toch!

    IMG_20160621_215241

    3. Ga schaapjes knuffelen

    Op Texel wonen meer schapen dan mensen, en zeker als je in mei/juni gaat staan de weilanden en dijkhellingen vól met lammetjes en hun moeders. Ontzettend schattig, zeker als je, zoals ik, deze lente voor het eerst zelf een lammetje geboren hebt zien worden.

    En, luguber of niet, op Texel hebben ze ook gewéldig lamsvlees, voor wie daarvan houdt. Zelf houd ik niet zo van de smaak, maar ik was het wel met Tom eens: als je hier lam eet, weet je tenminste dat de lammetjes een redelijk goed leven hebben gehad. Da’s lang niet overal zo.

    lammie

    4. Bezoek de Texelse bierbrouwerij

    Sinds 1999 brouwen ze op Texel hun eigen bier, in een brouwerij tussen Den Burg en Oudeschild. De hop en tarwe groeien verderop op het eiland. Wij hadden een hilarische rondleiding van Alfons de gids, die het niet kon laten in bijna elke ‘informatieve’ zin een grapje te verwerken.

    Twaalf soorten speciaalbier heeft TEXELS; na afloop van de rondleiding krijg je een proefplankje met vier kleine glaasjes. Skuumkoppe, hun bekendste bier, is nu mijn favoriete speciaalbiertje. Maar ook het witbier is goed en ik vond zelfs de dubbel lekker, terwijl ik helemaal niet houd van donker bier.

    Een bezoek aan de brouwerij is trouwens óók leuk als je helemaal niet van bier houdt. Ze vertellen je namelijk ook van alles over het eiland zelf, en van alles dat je ziet straalt de enthousiasme en de liefde af – voor het eiland en voor het vak. Daar wordt toch iedereen blij van?

    20160621_144054
    20160621_145817

    5. Haal een portie verse vis in Oudeschild

    Havendorpje Oudeschild is een prima plek om even neer te strijken tijdens je fietstocht. Hier hebben ze de lekkerste verse vis (en de meeste zeemeeuwen die het willen opeten ;)). Rokerij Van der Star is een aanrader, we haalden er de lekkerste verse haring en paling – ik snap nu eindelijk wat ze bedoelen met ‘vis zo zacht dat ie smelt op je tong’, jeetje zeg, niet te vergelijken met wat je bij de supermarkt haalt.

    20160621_161631

    6. Beklim de vuurtoren 

    Deze vakantie hebben we het niet gedaan, maar ik deed het eerder en het uitzicht is zeer de moeite waard. Bovendien kun je in de vuurtoren een glimp opvangen van hoe het eilandleven er in vroeger tijden uit zag.

    O ja, en in de buurt van de vuurtoren ligt een geweldige strandtent annex restaurant. Daarover in deze blogpost meer. Nu vast dit:

    20160621_203237
    IMG_20160618_221247

    7. Ga skydiven 

    Ooo, dit had ik graag gedaan, maar met oog op m’n herstel was uit een vliegtuig springen nu toch niet het beste idee. Maar het kán dus wel hè, hier op Texel. Het vliegveld ligt midden op het eiland en ik zag elke dag wel vrolijke parachutes en ronkende vliegtuigjes in de lucht.

    Die staat dus op m’n bucket list.

    8. Vis op de Wadden naar je eigen seafood

    De volgende keer dat ik naar Texel ga, wil ik graag m’n eigen eten van de Wadden plukken. Verschillende keren zag ik toen het eb was mensen over het wad lopen, met in hun hand een emmertje en schepnet. Van mijn oom en tante heb ik gehoord dat je op die manier prima je eigen kostje seafood bij elkaar kunt scharrelen.

    Ook leuk: ga mee met een boot op zeehondentocht.

    9. Strijk neer op één van de vele terrasjes

    Need I say more?

    Ja! Hier review ik alle plekken waar wij hebben vertoefd. Tipje van de sluier: op Texel hebben ze góeie hapjes en dito wijn.

    IMG_20160617_162123

    10. Waai lekker uit op de boot (heen &) terug naar Den Helder

    Woei, wat vind ik varen fijn. Lekker op het open water, de wind in je haren, en – als er zon is – schitterend licht. Windsurfende zeemeeuwen om je heen… Vooruit, dat er op de terugweg een meeuw precies op Tom z’n jas poepte, vergeten we maar even.

    Nee, die tocht heen & terug naar Den Helder is geen straf. En weet je: als je met de fiets gaat, betaal je maar 5 euro. Daar kan geen vliegticket tegenop.

    IMG_20160617_140934
    Kijk, hier is mijn rechteroog nog paars en ben ik nog een beetje #gehavendesuusie. Zonder ook maar een likje mascara, trouwens, want ja dat ging niet zo goed. Nu zie ik er alweer heel anders uit, maar zo is #thereallife soms ook ;)
    0