Skip to content

Tag: recensie

De VEGAPROEF: Cucina Chanti

Ik zal het maar meteen verklappen: ik heb een nieuw lievelingstentje in Utrecht.

Op het blog Explore Utrecht las ik een tijdje terug voor het eerst over Cucina Chanti, een in augustus geopend restaurant met naar eigen zeggen ‘verse pasta’s, krokante pizza’s, heerlijke antipasti een sublieme espresso’. Nou, da’s leuk, zul je zeggen, maar zulke tentjes zijn er wel meer in Utrecht. Waarom nu juist déze dan op dit moment mijn lievelings is?

Eigenlijk vooral hierom: bij Cucina Chianti doen ze niet onnodig ingewikkeld. Goed voedsel voor schappelijke prijzen en gastvrije bediening, in een ongedwongen sfeer. What you see is what you get. Weinig gedoe – tenzij je een grote pot zelfgemaakte limoncello op de bar ‘gedoe’ vindt, maar die is zo lekker dat ik er niet om maal.

Foto: ExploreUtrecht

KLINKT GOED, WAAR VIND IK DEZE PLEK?

Het restaurantje zit in West, verstopt in een woonwijk vlak achter de Vleutenseweg. Niet in het centrum dus – jammer voor wie na een dagje shoppen ‘even’ wat wil eten, maar geloof mij, Chanti is het waard om voor om te fietsen. Het hoekpand aan een pleintje doet denken aan De Sjalot in Nijmegen. Wie binnenloopt, ruikt Italië.

Tip: begin je avond met een glas wijn. Niet voor niets heeft het restaurant de woorden e vino achter haar naam staan – de pinot grigio is bijvoorbeeld heerlijk en ook de prosecco is een aanrader.

Foto van mijn Instagram.

MAAR DAN HET VOEDSEL! GENOEG VEGA-OPTIES?

Zeker. Wat de pasta’s betreft: de huisgemaakte ravioli met ricotta-spinazievulling, walnoten, knoflook en Parmezaan is om je vingers bij af te likken. Ook de papardelle met paddenstoelen klinkt lekker. De bruschetta’s die je vooraf kunt bestellen (voor slechts 3,75 per persoon!) zijn trouwens prima. En ik moet echt gáuw terug om de artisjok met balsamico-dip te proberen…

Een verdere blik op de kaart leert me dat Chanti ook creatief is met (vegetarische) pizza’s. Met mozarella, provolone, geroosterde knolselderij en dadels bijvoorbeeld. Of met knoflook, rode ui, paddenstoelen, truffel, tijm en peterselie. En wat dacht je van een pizza met geroosterde pompoen en rozemarijn? (Op de kaart staat ‘ie ook met pancetta, maar die kunnen ze vast weglaten als je het vraagt)

Ben je veganist, dan valt je vast op dat in alle gerechten zuivel zit. Inderdaad, een honderd procent plantaardig gerecht zie ik helaas (nog) niet op de kaart staan – maar dat is natuurlijk vaker zo en betekent niet dat er niets mogelijk is (toch, Wally?).

Bij Cucina Chanti kun je ook een wekelijks wisselend viergangenmenu eten voor 25 (!) euro. Ik weet niet hoe het zit met de prijzen búiten de stad, maar in Utrecht is dat dus Echt Heel Goed Geprijsd. Hoe dat kan? Chanti werkt alleen met lokale en seizoensproducten en kijkt wekelijks wat voor een scherpe prijs verkrijgbaar is.

Foto (c) DeStadUtrecht

OKE, MAAR IS DAT MENU DAN WEL VEGETARISCH?

Eh, gevoelig puntje. Niet altijd, helaas. Juist doordat het menu vast ligt (vanwege die inkoop), is er geen vegetarisch alternatief. Soms is het menu wel vega: “in de zomer waarschijnlijk vaker dan in de winter”, kreeg ik te horen toen ik ernaar vroeg.

Toen ik de eerste keer at bij Chanti, bestond het viergangenmenu uit een vega voorgerecht (een heerlijke gorgonzoladip met groenten), een verse spaghetti met mosselen, een hoofdgerecht met lam en groenten en een chocoladedessert. Nu ben ik geen expert, maar het lijkt me niet ontzettend ingewikkeld om mosselen & lam te vervangen door paddenstoelen/kaas/groenten, zonder dat dat veel duurder hoeft te zijn. Ik had het trouwens ook niet erg gevonden om een paar euro extra te betalen voor een vega-variant.

Als vegetariër wil je je vooral niet steeds de uitzondering voelen en ook niet je vleesetende tafelgenoot belemmeren in zijn/haar keus voor zo’n viergangenmenu. En dan is het wel zo gezellig als jij ook vier gangen mee kunt eten. Wat mij betreft is de beperking in dit menu dus een minpunt, zeker omdat ik nu niet zeker weet of/wanneer ik bij Chanti kan genieten van vier gangen.

Tip voor Chanti: zorg dat op jullie Facebookpagina makkelijk te vinden is wat deze week het menu is. Zo weet ik als vega meteen of er deze week iets voor mij bij zit. ;-)

Foto: ExploreUtrecht

DE VEGAPROEF: HET EINDOORDEEL

Nou ja hè, ik ga natuurlijk niet zeggen dat ik een lievelingstentje heb en het vervolgens afkraken. Het ietwat inflexibele viergangenmenu wordt gecompenseerd met een prima selectie vegetarische opties op de kaart. De schappelijke prijzen – zeker voor Utrechtse begrippen – en de heerlijke wijn zijn extra redenen om deze plek uit te checken. Ja, ook als je (graag) vegetarisch eet, want Cucina Chanti is VEGAPROOF!

En nu krijg ik zin om die pizza’s te proberen. Wie gaat binnenkort met me mee? ;)

—–

Als vegetariër ben je in restaurants meer dan eens veroordeeld tot een smakeloze pasta of die eeuwige salade met geitenkaas. Nu vlees eten zo’n beetje het nieuwe roken is, wordt het hoog tijd dat je in elke Nederlands horecatent góed kunt genieten zonder dood dier. Daarom test ik in DE VEGAPROEF op (on)regelmatige basis of de restaurants waar ik eet VEGAPROOF zijn. Klik hier voor eerdere recensies.

Laat een reactie achter

De VEGAPROEF: restaurant Vroeg

Na die geslaagde VEGAPROEF bij restaurant Wally schreeuwt het “plantaardig uit eten”-experiment natuurlijk om een vervolg. Aan de vegans die nu hopen op een tweede recensie met voedsel zonder dierlijke producten: stop maar met lezen. Niet omdat je bij Vroeg niet lekker plantaardig kan eten, maar omdat ik dat (nog) niet heb uitgetest.

Nu schrijf ik dit blogje natuurlijk niet voor niets. Ik at namelijk wél vegetarisch bij Vroeg, een geweldige plek in Bunnik (5 km van mijn huis) waar toch vooral vlees en vis domineren op de kaart.

De (eerlijke) reden? Ik durfde het even niet aan, dat honderd procent plantaardig. Heel leuk natuurlijk, zo’n ervaring als bij Wally, maar soms heb je al genoeg andere dingen aan je hoofd en wil je je niet ook nog eens ‘lastige gast’ voelen.

Eerst maar eens kijken dus, of je bij Vroeg goed kunt lunchen zonder gebakken dood dier. ;-) Noem het maar: de Vegaproef, deel 1. Dan kom ik later wel eens terug voor de échte plantaardigheidstest (deel 2). En zo werd dit etentje niettemin een VEGAPROEF.

Lees gauw verder of die geslaagd was…

Foto (c) Google Images
Foto (c) Google Images
Foto (c) Vroeg
Foto (c) Vroeg

VLEESNOCHVISSERS

Bij Vroeg – een gemoedelijk en stijlvol etablissement in een boerderij, vlakbij natuurgebied Amelisweerd – at ik al eens eerder, toen wél vlees. “Maar ook vleesverlaters, vegetariërs en vleesnochvissers kunnen hier terecht”, lees ik op hun website. Dat belooft wat.

Ik ben dan ook een béétje teleurgesteld, als ik het menu lees. Het klinkt allemaal súperlekker, maar vrijwel overal zit vlees of vis in: zijlende met gemarineerde bospaddenstoelen en oude kaas, zuurkoolquiche met eendenbout, forel met citroenroom…

Toch moet het gezegd: de klassieke (lees: saaie) salade geitenkaas-walnoot-appel-balsamico is op deze lunchkaart gelukkig niet te vinden. Als vegetariër kun je bij Vroeg kiezen uit een tosti geitenbrie (toch nét anders) met pompoen en veenbessensalsa, een salade met geitenbrie, pompoen en munt, grofgesneden brood met oude kaas en olijvenchutney, een kruidige pompoensoep met gepofte kastanje of een maaltijd van drie sneeen brood (waarvan één met geitenbrie, één met geroosterde pompoen en één met kaas-rucolakroketjes).

Dat deze opties deels een beetje ‘hetzelfde’ klinken, neem ik voor lief. Ze klinken immers wél lekker en creatiever dan ik op menig plek zie. Ik besluit voor het laatste te gaan, ingedeeld onder het kopje Voor de stevige trek. Nou, kom maar op met die kroketten!

EN HOE SMAAKTE DAT DAN?

“Wauw”, laat ik me ontvallen als de serveerster mijn bord voor m’n neus zet. Het ziet er werkelijk geweldig en smaakvol uit. En ik kan je vertellen: dat ís het ook. Wat de roze frambozendressing(?) op het bord doet weet ik niet helemaal zeker, maar de kroketjes zijn prima, de geitenbrie lekker en het knapperige volkorenbrood – uit eigen bakkerij! – is werkelijk fantastisch.

Nee, als vegetariër heb ik totaal niet het gevoel dat mijn maaltijd onder doet voor die van m’n vleesetende tafelgenoten (al moet gezegd: de op houtskool gegrilde hamburger zag er ook goed uit – de gemiddelde planteneter zal me deze uitspraak niet in dank afnemen).

Zeg mensen-van-Vroeg, waarom zetten jullie niet meer vleesnochvis-opties op de kaart? Jullie zijn er duidelijk goed in.

WhatsApp Image 2017-01-16 at 4.09.09 PM

STERREN

Wat ik mis (maar toegegeven, dit is gekrabbel in de marge), is misschien op het menu een icoontje bij de ándere gerechten die mogelijk vegetarisch te bereiden zijn. Nu ik nog eens een blik op de kaart werp, denk ik immers dat het wel moet lukken om bij het ‘gegrild brood met gebakken paddenstoelen en spek’ dat laatste ingredient weg te laten. En hey, is dat gerecht dan niet al helemaal plantaardig?

Niettemin, conclusie: Vroeg is in elk geval VEGAPROOF*. Met één sterretje, want: vegetariërs kunnen hier lekker eten, veganisten vooralsnog niet – er staat niets 100% plantaardigs op de kaart. Al heb ik daar ook niet om gevraagd. Dus binnenkort – lees: na m’n Cubareis – maar eens met hen bellen en dan (hopelijk) terug voor de enige echte VEGAPROEF**!

Foto: (c) Vroeg
Foto (c) TripAdvisor
Foto (c) TripAdvisor

P.S. Sowieso voor de vega(n)-fans en andere foodies: bij Vroeg zit ook een geweldige bakkerij waar je allerlei soorten vers brood, lekkers én streekproducten kunt halen. Ruikt heerlijk, smaakt nog beter. Dikke aanrader.

 

1 reactie

Regina Spektor in Paradiso

7 november 2016

O Regina, wat was je leuk. Concertreviews schreef ik nooit eerder, maar tijdens de show van Regina Spektor, maandagavond in Paradiso, schoten me zo veel dingen te binnen dat ik het niet kon laten om notities te maken.

Voor iedereen die erbij was: om na te genieten.
En voor iedereen die er niet bij was: om toch een beetje sfeer te proeven.

regina1

*

Ze valt eerst bijna niet op, als ze tussen de bandleden het podium op komt. Met een glimlach op haar rode lippen kijkt ze de zaal in en gaat zitten achter de vleugel die midden op het podium staat.

In het zwart is ze gekleed, met knalrode lakschoenen en dito lippenstift. Rossige bos haar over d’r schouders, schuifspeldjes om plukjes van haar pony uit het gezicht te houden. Twee mokken, rood en wit, staan op het tafeltje achter haar. Ze kleuren goed bij het decor, maar Regina zal tijdens het concert vooral vaak naar het blauwe waterflesje grijpen.

BAM, vanuit het niets zetten zij en haar band het eerste nummer in, On The Radio. Halló daar! Voor zover het publiek al was ingedut tijdens het lange wachten (er was geen voorprogramma), Spektor & band maken ons in één klap wakker.

Het grootste deel van de setlist bestaat uit nummers van haar onlangs verschenen album Remember Us To Life, dat ik in voorbereiding op dit concert al regelmatig had geluisterd. Het aanstekelijke Bleeding Hart springt er natuurlijk uit en het melodieuze deuntje van Older and Taller zit nu, een dag later, nog steeds in m’n hoofd.

Haar contact met het publiek is meteen goed. Ze is ontzéttend cute maar niet schuw, kijkt met twinkelogen maar zonder vrees de zaal in en toont zich bescheiden en dankbaar dat ze hier mag spelen. “I love Paradiso.” Nu zeggen artiesten zulk soort dingen natuurlijk wel vaker, maar het voelt integer, oprecht.

Meerdermaal draait ze zich om, zittend op de pianokruk, om te zwaaien naar het publiek achter haar op het balkon. “I’m not with my back at you on purpose, it’s just the design of this fucking thing…” ze zegt het terwijl ze over de vleugel streelt. Zó verontschuldigend, dat een golf van genegenheid door de zaal gonst.

Zo vraagt ze ook tot twee keer toe of het wel goed met ons gaat. “You guys sure you’re okay? You’ve been standing here for a while now… I’ll keep playing some more, if that’s okay.” “Don’t worry!”, roept iemand terug – De grote zaal van Paradiso is zo knus dat met enig stemvolume nog net een gesprek kunt voeren met Regina. Haar reactie: “Oh, I’ve been trying not to worry…”

Haar stem is kraakhelder en zuiver en het is heerlijk om haar vingers over de piano te zien gaan. Als ze na ongeveer een half uurtje spelen optsaat en de grote staande microfoon pakt, gaat het volume AAN. Tijdens Small Bills laat het kleine Russisch-Amerikaans meisje zien dat Paradiso al bijna te klein voor haar is.

En ik kon niet anders dan denken: die chick daar op dat podium heeft gewoon echt lol. Als de geluidstechnicus even aan het zendertje achter op haar heup prutst en het publiek begint te fluiten: “Wooooh, wires. Sexyyyyy!” En als ze daarna opstaat voegt ze met zwoele stem toe: “Oh, she’s got a wire and she moves!”

De Russisch-Amerikaanse schuwt het politieke niet. “In every hotel we’ve been during this tour, there is a tv. And on every tv is the face of an idiot. (…) And it’s fucking scary. I’m not even going to say his name anymore.” Dan draagt ze haar Ballad of a Politician (ook van Remember Us To Life) op aan de Amerikaanse verkiezingen.

Wanneer ze de eerste maal het podium verlaat, gaat het publiek uit z’n dak. Geroffel met voeten op de vloer, ritmische applausgolven, het is duidelijk: WIJ WILLEN REGINA. Bij de toegift, waar ze nog vier nummers speelt en solo afsluit met Us, zegt ze, na al heel veel Thank You’s: “O, thank you so much for this. I thought the building was going to break.”

En toen stonden we plots weer buiten. Jongens, wat een artiest, wat een mens. Dat was misschien nog wel het mooiste. In de woorden van Sab, met wie ik was: “Ze ziet er ook uit alsof je gewoon vrienden met haar zou kunnen zijn.”

Laat een reactie achter