• 14 podcasts die je niet wilt missen

    Schreef ik eind 2019 nog dat ik (eindelijk) het fenomeen podcast had ontdekt, inmiddels ben ik heel wat boeiende luisterverhalen verder. Podcasts laten zich nu eenmaal erg goed combineren met m’n dagelijkse ommetjes, en ook als ik in m’n eentje een flink stuk in de auto zit – zoals naar E in Groenlo – vind ik het prettig om me te laten meevoeren door een verhaal.

    Hoog tijd dus om jullie weer eens een lijstje favorieten te tippen. Nou ja, lijstje… zeg maar gerust: lijst. ;-) Daarmee kom je de zomer wel door, toch? Veel luisterplezier!

    1. Zwarte Muisjes

    Laten we beginnen met wat serious stuff. Zwarte Muisjes gaat over een belangrijk thema waar je nog (te) weinig over hoort: psychische problemen rondom de zwangerschap.

    Podcastmakers Maarten Dallinga (een man, wat ik extra tof vind in dit kader!) en Denise Hilhorst spreken met verschillende vrouwen die rondom hun zwangerschap depressief en angstig werden. En dat doen ze ontzettend goed. Ik denk dat deze podcast sowieso interessant is, of je nu wel of niet zelf een kinderwens (of al kinderen) hebt.

    2. Creatiedrift

    Weet je even niet meer waar je de inspiratie vandaan moet halen? Luister een aflevering Creatiedrift! In deze podcast gaat ontwerper Ruben Stelli in gesprek met creatieve makers, doeners en denkers. Elke aflevering gaat over het creatieve leven van degene die te gast is. Inmiddels zijn er bijna dertig afleveringen verschenen.

    Voor wie niet kan kiezen, deze vond ik erg interessant:

    3. Betrouwbare Bronnen

    Politieke junkies kennen deze podcast van Jaap Jansen en Pieter Gerrit (‘PG’) Kroeger vast al wel – hij gaat richting de tweehonderd afleveringen! Maar hoewel-ie me al een aantal keer getipt was, ben ik op de een of andere manier nu pas aangehaakt. Maar ik vind het mega-boeiend. Jaap en PG spreken over de laatste ontwikkelingen in de Nederlandse politiek – en belangrijker: voorzien dat geheel van historische context.

    Vaak is dat een ander perspectief dan je in dagelijkse analyses in de krant krijgt; ik merk dat ik door deze podcast echt genuanceerder naar gebeurtenissen ga kijken. Zelfs al zijn het soms ook een beetje twee mannetjes die hun mening als feit verkondigen. ;-)

    4. De Rudi & Freddie Show

    Deze podcast zou je kunnen zien als de links-progressieve tegenhanger van Betrouwbare Bronnen. Al doe ik De Rudi & Freddie Show daarmee ook enorm tekort, want Correspondent-auteurs Rutger Bregman en Jesse Frederik praten over veel méér dan Haagse politiek. Laatst wijdden ze bijvoorbeeld een aflevering aan plantaardig eten (Nog niet geluisterd? Doen!) en ze gingen ook in gesprek met de makers van de gevierde documentaire Klassen.

    Stiekem had ik de laatste jaren een beetje een Bregman-allergie ontwikkeld, maar daar ben ik door deze podcast van teruggekomen. Want eerlijk is eerlijk: die jongen stelt een hoop relevante zaken aan de kaak. En laten we Jesse Frederik niet vergeten, de journalist die helemaal in het toeslagenschandaal dook en er een boek over schreef. Mooi om iemand te horen spreken die zich écht verdiept heeft en dus niet zomaar wat roept.

    5. Cocaïnekoorts

    Ik ben gek op podcasts over misdaad. Je weet wel, van die series die zich ontvouwen als een goede detective (zoals Bob, El Tarangu en De Brand in het Landhuis – hieronder volgen er nog een paar). En als zo’n verhaal dan waargebeurd is, heb je al helemaal mijn aandacht. De NRC-podcast Cocaïnekoorts duikt in de misdaadzaak rond Ridouan Taghi, die ooit begon als jonge hasjverkoper in Vianen en uitgroeide tot een van de grootste drugsbarons van Europa.

    In vijf afleveringen nemen ze je mee in het leven van Taghi – en daarmee ook van de steeds extremer wordende georganiseerde misdaad in Nederland.

    Cocaïnekoorts

    6. De moord op Patrick

    Nog zo’n waargebeurd verhaal – en ditmaal echt een mysterie dat voortduurt tot op de dag van vandaag. De moord op Patrick (NPO 1) gaat over een cold case; die van tennisleraar Patrick, die op Tweede Kerstdag 2002 dood gevonden wordt in zijn appartement. Podcastmaker Sanne Boer bijt zich vast in het verhaal. Ze spreekt met de betrokkenen van destijds, en neemt jou als luisteraar mee in haar zoektocht en overpeinzingen. Inclusief het boeiende vraagstuk over waar journalistiek ophoudt en opsporing begint.

    Dit was zo’n podcast waarvan je merkt dat je tijdens het luisteren zelf allemaal theorieën ontwikkelt. Wie spreekt er de waarheid, wie liegt? Klopt het verhaal wel, waar zitten de gaten? En natuurlijk: wie heeft Patrick vermoord?

    De moord op Patrick

    7. De Kasteelmoord

    Nou, en mocht je nog niet genoeg moordzaken hebben geluisterd, dan kan ik de vierdelige VPRO-podcast De Kasteelmoord ook aanraden. De moord is blijkbaar al jaren een van de meest besproken zaken van België (wist ik ook niet). In 2012 wordt landheer Stijn Saelens dood aangetroffen in zijn kasteel. Zijn schoonvader is al snel hoofdverdachte. Wat is hier gebeurd? Was het inderdaad een moord in opdracht, en waarom dan? En waarom lijken er drie Nederlanders betrokken?

    Dit is een wat kortere podcast, die je tijdens een paar autoritjes zo uit hebt.

    De Kasteelmoord (podcast) - VPRO | Listen Notes

    8. Klimaattherapie

    Volgens mij heb ik deze podcast al op verschillende manieren geplugd hier op Suushi, maar blijkbaar stond-ie níet in m’n vorige lijstje tips. Dus toch maar even: Klimaattherapie is wat mij betreft een must-listen (is dat überhaupt een term?). Cecilia Adorée (die je misschien kent uit GTST) voelt zich ongemakkelijk omdat ze zo weinig weet over hoe het nou écht gaat met de wereld, en besluit op onderzoek uit te gaan. Dat levert een serie eerlijke en herkenbare gesprekken op.

    Bij haar aan tafel zitten experts uit allerlei hoeken: niet alleen de usual suspects op het gebied van klimaatverandering, maar ook bijvoorbeeld een psycholoog, een duurzame ondernemer, een boer – en zelfs sjamaan (en voormalig topsport-diëtiste) Saraï Pannekoek.

    Ook de ‘Solo-podcast‘, waarin Cecilia haar eigen inzichten en twijfels verwoordt, vond ik bijzonder treffend en herkenbaar. Sowieso is het mooi om door de afleveringen heen haar ontwikkeling te merken. De podcast begint vrij nuchter en zakelijk, en wordt naar verloop van tijd steeds spiritueler.

    Klimaattherapie de Podcast | himalaya

    9. Beethoven is meer dan een hond

    Heb je altijd al meer willen weten over klassieke muziek? Van m’n pianodocente kreeg ik de tip om Beethoven is meer dan een hond (NPO) te luisteren. In deze toegankelijke podcast nemen twee jonge meiden je mee in de (West-Europese) muziekgeschiedenis. Soms een tikje té popi-jopi vind ik persoonlijk, maar daarmee houden ze het wel luchtig –waardoor je blijft luisteren.

    'Beethoven Is Meer Dan Een Hond' van AVROTROS op Apple ...

    10. De Val van Srebrenica

    Zo ongeveer aan het andere einde van het spectrum (qua luchtig), maar wel steengoed, is De Val van Srebrenica (NTR/NPO). Twee jonge podcastmakers – die, zoals ze zelf ook zeggen, nog nauwelijks konden lezen toen de genocide in de Bosnische stad plaatsvond – duiken 25 jaar na de vreselijke gebeurtenis de geschiedenis in. Zelf was ik ook een kleuter toen dit gebeurde, dus ik vond het bijzonder (en belangrijk) om eindelijk eens echt te horen wat daar nu precies gebeurd is.

    De serie bestaat uit acht afleveringen; elke aflevering beschrijft één dag in de aanloop naar de val van de enclave. Wat gebeurde er precies, hoe zag de situatie eruit? En waarom kon het zó misgaan? Aan het woord komen mensen die erbij waren, wat het verhaal extra indringend maakt. Aanrader.

    De Val van Srebrenica

    11. Laura H. – de podcast

    Ook zo’n verhaal dat ik eigenlijk maar half had meegekregen toen het gebeurde: dat van Laura H., een meisje uit Zoetermeer dat afreist naar het kalifaat van IS – én daar uiteindelijk weer uit weet te ontsnappen met haar kinderen. Ook los van het verhaal is dit een fijne podcast, want Thomas Rueb (die een boek schreef over Laura) heeft een erg prettige stem om naar te luisteren. Je kent hem misschien wel van de podcast NRC Vandaag.

    Deze podcast is trouwens gemaakt door hetzelfde collectief als ‘Bob’ en ‘El Tarangu’.

    10 Podcasts die iedereen zou moeten horen! • BunnyHoppa

    12. Ondertussen in de kosmos

    Yes, ook de Volkskrant heeft inmiddels een wetenschapspodcast! Vooruit, zo ervaren als NRC (Onbehaarde Apen) zijn ze nog niet, maar ook Ondertussen in de kosmos beantwoordt boeiende vragen. Over ufo’s bijvoorbeeld, quantuminternet, kernenergie (do or don’t?) en over de vraag of enig kinderen zielig zijn.

    Stiekem vind ik het altijd extra leuk om deze podcast te luisteren omdat presentator Tonie Mudde (chef van de wetenschapsredactie) mijn leidinggevende was toen ik bij de Volkskrant werkte. Voelt dan toch meteen een beetje vertrouwd. :-)

    13. Schrijfvis

    Houd je van schrijven, dan word je vast erg gelukkig van deze podcast. Ik vind ‘m in elk geval erg leuk én nuttig. Schrijver Dennis Rijnvis (ook een oud-collega van me, we werkten allebei voor NU.nl) praat in zijn Schrijfvis-podcast met bekende schrijvers over hun schrijfproces. En dat doet-ie goed. De podcasts zijn inhoudelijk én vermakelijk. Zijn website vol tips trouwens ook.

    Blog maken? Zo regel je alles (van url tot logo en foto's ...

    14. VPRO Zomergasten

    Tot slot: heb je zin in nóg meer inhoud en vergeet je tijdens de zomervakanties steevast om Zomergasten te kijken (zoals ik)? Goed nieuws: de afleveringen zijn te beluisteren als podcast! En met ruim drie uur per aflevering ben je daar wel effe mee zoet.

    Ik luisterde tot nu toe twee afleveringen, die met schrijver Ilja Leonard Pfeiffer (goed!) en die met viroloog Jaap Goudsmit (ook interessant, zeker het stuk waar hij het heeft over wetenschap en fouten maken in je carriere). Voor de Zomergasten-fans onder ons: welke afleveringen moet ik ook zéker nog luisteren?

    Podcast Luisteren (PodNL): VPRO Zomergasten

    Weet jij nog een goede podcast die ik niet mag missen? Tip ‘m in de comments!

    0
  • De keus is aan jou

    “Er is een reden dat sommigen rijk zijn, en sommigen arm blijven. Dat heeft niets met geluk of toeval te maken.”

    Die zin las ik onlangs in een blogpost met zeven ‘learnings’ uit het boek De rijkste man van Babylon, en ik werd er een beetje boos van.

    In dat boek staan blijkbaar praktische tips en adviezen om rijk te worden. Nou hoop ik dat de inhoud van het boek een stukje genuanceerder is dan die post, want dit is wel erg kort door de bocht.

    Als we het dan toch over ‘learnings’ hebben, weet ik er ook nog wel eentje: geld genereert geld. Als je ouders hebt die op je 25e een huis voor je kunnen kopen (of wiens geld je daarvoor kunt lenen), heb je een gigantische voorsprong ten opzichte van iemand die z’n studie zelf heeft bekostigd en met een schuld van dertigduizend euro aan z’n werkende leven begint.

    Gewoon door te wónen in dat koophuis word je al rijker – vastgoed is nog altijd een van de beste investeringen die je kunt doen. Maar ja, dan moet je ‘m dus wel kúnnen doen. En dat heeft in dit geval (papa & mama fixen de hypotheek) niets te maken met talent of hard werken, maar domweg met geluk.

    Sowieso: als je opgroeit in een gezin waar ruimte is voor boeken, voor theater, waar de NRC op tafel ligt en je elke avond wordt voorgelezen voor het slapengaan, lig je mijlenver voor op klasgenootjes die zo’n omgeving niet hebben.

    Over jezelf heen stappen

    Voor de duidelijkheid: dit is geen ‘zeur niet’-blogje. Ik weet dat geboren worden in welvaart niet betekent dat je het zelf ook gaat maken in het leven. Dat niet alle ‘rijke’ ouders hun kinderen grenzeloos verwennen. Ik weet dat er genoeg jongeren zijn die knetterhard werkten voor hun eerste koophuis. En ik snap dat gepriviligeerd zijn niet betekent dat je géén problemen hebt, of dat jouw leed geen bestaansrecht kent.

    Maar laten we die mitsen en maren nou even parkeren. Laten we over onszelf heen stappen en kijken naar wat er nog méér is. Buiten ons eigen gelijk, ons eigen geluk en onze sores. Niet omdat die er niet ook mogen zijn, maar omdat het soms even niet om jou of mij gaat.

    Oké, geld en geluk dus. Het is nogal makkelijk, schreef Des vorige week terecht, om te denken dat de euro’s je komen aanwaaien als je maar even je money mindset verandert. Beschamend, eigenlijk. Dat gaat zó voorbij aan de luxepositie waarin je je bevindt. Aan de beperkingen en achterstanden die je niét hebt. De voordelen die je alleen al daarom geniet.

    Sowieso schrijft Des de laatste tijd treffende stukken over ongelijkheid. Deze zomer verhuisde ze met haar gezin van een multiculturele achterstandswijk naar een ‘witte’ wijk met veel hoogopgeleide gezinnen. Nogal een aardverschuiving, zoals je je kunt voorstellen. Het zette Des aan het denken over privilege. Over het dilemma tussen blijven en weggaan (want wie laat je achter?). Over kwetsbare kinderen. Over graag het goede willen doen, willen helpen, en tegelijkertijd ook je eigen zoons willen beschermen en de ‘beste’ plek gunnen.

    En eigenlijk dus vooral over de enorme kloof van ongelijkheid die we nog altijd hebben. In Nederland. In 2020. Des ging er zelfs over in gesprek met de wethouder – superstoer.

    Kwalijk vind ik het, dat goeroes en coaches in deze tijd prediken dat, door maar ‘de juiste dingen aan te trekken’, succes en rijkdom binnen handbereik liggen. Niet alleen de auteur van dat boek; YouTube en Instagram staan vol met zulke ‘inspirerende’ verhalen. Vlogger Sanny (Zoekt Geluk) bijvoorbeeld, die ‘in één week tijd haar droomhuis manifesteerde’ – ik word er gewoon misselijk van.

    Het venijnige is natuurlijk dat de (veelal) witte mindsetcoaches van deze wereld continu worden bevestigd in hun eigen gelijk. Ze leven hun magic life, en hé, wauw, daar is het droomhuis al! Zie je wel dat het werkt!

    Ja, natuurlijk, die moodboards en meditaties zullen vast helpen om te leren voelen wat je écht wilt, waar je verlangens liggen. Maar negen ton op de bank is toch óók wel handig als je een huis in Loosdrecht wilt kopen. (Net als een sterk netwerk van professionals om je heen hebben, lees: in twee uur een goede makelaar kunnen regelen. En misschien zelfs: blond haar en blauwe ogen hebben.)

    Niet voor jou weggelegd

    Dubbel kwalijk is die goeroe-houding zelfs – want impliciet zegt de bewering óók dat mensen die het níet lukt een droomhuis/perfecte baan/levenspartner/kind te krijgen, ‘niet goed genoeg hun best doen’. Of nog giftiger: ‘er niet voor gemaakt zijn’.

    Ja, da’s lekker makkelijk gezegd door iemand die nooit tegen wérkelijk onrechtvaardige barrières* is geknald.

    *Met ‘onrechtvaardige barrières’ bedoel ik bijvoorbeeld de verschillende vormen van institutioneel racisme. Vanwege je naam, uiterlijk en/of achtergrond niet worden uitgenodigd voor sollicitatiegesprekken. Geen kans krijgen om een potentiële woning te bekijken. Minder intelligent worden geschat door gesprekspartners – die daarom (onbewust) minder aan jou denken als ze hun netwerk inzetten.

    Maar ik bedoel ook: geen hypotheek kunnen krijgen omdat je chronisch ziek bent. Niet naar een hoog aangeschreven basisschool kunnen omdat je ouders er niet aan dachten je al voor je geboorte in te schrijven.

    Hebben de moeders in achterstandswijken dan niet genoeg gevisualiseerd? Hebben hun kinderen nu eenmaal onbewust gemanifesteerd wat ze ‘nodig hebben’ in het leven?

    Vanuit die gedachtes is het maar een heel klein stapje naar je hebt je maatschappelijke positie aan jezelf te danken. Amper een afslag verder en je arriveert bij sommige dingen zijn niet voor iedereen weggelegd. En dan ben je ineens akelig dichtbij een situatie waarin sommige mensen ‘hoger’, verhevener of dan toch tenminste ‘verder’ zijn dan anderen.

    Brr.

    Ik ben in de gelegenheid

    Begrijp me niet verkeerd: ik ben all for zelf verantwoordelijkheid nemen voor je acties. Voor niet in een slachtofferrol stappen – of blijven hangen. En ik ben ook nog wel te porren voor ‘wensen en verlangens concreet visualiseren, opdat het universum zich daarnaar schikt’ (of de nuchtere verklaring: ‘..zodat je meer aandacht hebt voor wat je wilt en daarnaar gaat leven’).

    Maar laten we er alsjeblieft niet in doorschieten.

    Weet je, stukjes zoals die van Des zijn ook voor mij weer ontnuchterend. Nuancerend bovendien. Want ja, natuurlijk realiseer ik me dat al dat gepraat van mij over klimaatverandering en veganisme óók voortkomt uit een luxepositie. Ik heb vrije tijd én brainspace om over zulke dingen na te denken. Zo zit ik nu, ‘s avonds laat, op m’n gemak deze blog te typen. Had ik een veertigurige werkweek voor een minimumloon en daarnaast drie monden te voeden, dan had ik wel wat anders aan m’n hoofd.

    Zoals Des ook schrijft:

    “Ja, vegan eten is beter voor het milieu, voor de aarde, voor je gezondheid. Maar het is vaak ook duurder. En niet overal beschikbaar. Waardoor je bijvoorbeeld naar de bio-supermarkt iets verderop moet gaan. Niet iedereen heeft de tijd daarvoor. Omdat je bijvoorbeeld, ik zeg maar wat, een alleenstaande moeder bent. Als dat betekent dat je kiest voor een pakje rundergehakt in de supermarkt op loopafstand, of wit brood omdat dat nog niet 1 euro kost, tja, dan snap ik dat je daarvoor kiest.”

    – Des (uit ‘Privilege‘)

    En precies om die reden voelt het noodzakelijk en rechtvaardig dat ik me met dit soort onderwerpen bezighoud. Niet omdat ik de pretentie heb dat ik in m’n eentje de wereld kan redden. Maar we moeten érgens beginnen. Juist ik ‘moet’ ergens beginnen – omdat ik in de gelegenheid ben.

    Want als ík het al niet kan opbrengen om me sterk te maken voor een toekomstbestendige wereld, wie dan in hemelsnaam wel?

    Trouwens, wat betreft die money mindset: als we dan tóch besluiten dat je rijkdom kunt manifesteren, laten we er dan tenminste voor kiezen om met die kracht iets te doen waar we allemaal beter van worden.

    7+