• Mijn eerste kwartaal als zzp’er

    Zo, en dan is het kerstvakantie. Gisteravond om iets voor tien klapte ik m’n laptop dicht. Alles af, alles gelukt. Klaar voor dit jaar.

    Even bijkomen hoor.

    Nu voelt het net alsof ik uit een lange tunnel kruip. Hé, en ineens is het 24 december – nog maar een week en dan leven we al in 2022. Wat is er veel gebeurd in dit laatste kwartaal. Soms kan ik me nauwelijks voorstellen dat ik nog geen 3 maanden ondernemer ben, zo hard ging het.

    Ik weet dat ik veel voldoening haal uit m’n werk, eigenwaarde ook wel, en hoewel ik besef dat dat in potentie problematisch is (want wie ben je dan zonder je werk, en ben je nog steeds oké met jezelf als een opdrachtgever kritiek levert?) kan ik er niet onderuit dat vandaag de trots en tevredenheid overheersen. Ik heb het toch maar mooi allemaal geflikt.

    Of nee: we hebben het geflikt. Want zoals ik gisteravond al op LinkedIn concludeerde: zzp’en doe je niet alleen. De afgelopen maanden waren alleen mogelijk dankzij de opdrachtgevers die vertrouwen in me hadden, de mede-freelancers die me klussen doorspeelden en af en toe broodnodige support boden, en natuurlijk m’n liefsten – B, familie en vrienden, voor wie ik soms minder tijd en aandacht had dan ik zou willen.

    Toch even een lijstje dan: wat spookte ik allemaal uit?

    • Voor onderzoekers van de WUR schreef ik een document met de resultaten van hun onderzoek in toegankelijke taal. (Onderwerp is mega-interessant en vertel ik later gráág meer over, maar dat kan nu nog niet. ;-))
    • Ook schreef ik voor de WUR twee wetenschapsverhalen – eentje over een project met genenbanken voor planten en een artikel over de circulaire stad. Beide verhalen verschijnen in een magazine voor EU-beleidsmakers.
    • Met een zorgorganisatie in de regio Arnhem-Nijmegen werk ik aan een nieuwe brochure over hun woonaanbod.
    • Voor een denktank van de leerstoelgroep Politieke Geschiedenis aan de Radboud Universiteit (waar ik zelf in 2014 afstudeerde) verzorg ik de eindredactie van een serie rapporten over onteigend Joods vastgoed. Extra leuk is dat mijn vriendin J de vormgeving van deze rapporten verzorgt.
    • Ik interviewde ruimteonderzoeker Inge Loes ten Kate voor DUB: ‘Mars blijft toch een beetje mijn baby’tje‘.
    • We maakten weer een nieuwe VLOT, alweer het laatste nummer van het jubileumjaar!
    • Ook maakten m’n Einder-collega en ik weer een nieuwe AanZet, samen met het team van ASVZ.
    • Ik kreeg een 1-op-1-coachingsessie van niemand minder dan Jan Renkema. Dat was mega-interessant, op een gegeven moment werd het bijna een psychologische sessie.
    • Deze maand volgde ik een tweedaagse training Interviews schrijven bij de Nederlandse Vereniging van Journalisten. Dikke aanrader! Ook van Brigit Kooijman kon ik veel leren en ze gaf me waardevolle feedback op m’n interview met monnik/hoogleraar Thomas Quartier.
    • Voor de Universiteit Twente interviewde ik ontwerper Lisa Mandemaker – dat verhaal komt na de kerst online.
    • Ook maakte ik voor de UT weer 3 verhalen in de ‘Shaping2030’-serie, waarin UT’ers elkaar interviewen over hun persoonlijke ambities en drijfveren.
    • Voor UWV schreef ik (in opdracht van bureau LVB) een interview met een adviseur van het Leerwerkloket Twente, over hoe je als ondernemer je medewerkers aanspoort om zich te blijven ontwikkelen. Dit stuk wordt begin volgend jaar gepubliceerd in NLWerkt, een magazine voor ondernemers.
    • De Hogeschool van Arnhem en Nijmegen vroeg me om vier testimonial-interviews te maken over hun nieuwe jaarplan.
    • Ik redigeerde het jaarverslag 2021 van het NIOD Instituut voor Oorlogs-, Holocaust- en Genocidestudies. Verschijnt begin volgend jaar.

    En dan ben ik vast nog wat kleine dingetjes vergeten… O ja, daarnaast was ik elke week bezig met offertes maken, netwerkgesprekken, kleine tussendoorvraagjes, planning en projectmanagement, factureren en meer van die dingen.

    En die 25 blogs deze maand schreven zichzelf ook niet. ;-)

    Je snapt: hoog tijd voor even helemaal niets. Uit ervaring weet ik dat het wel een aantal dagen duurt voor ik een beetje uit de doe-modus raak. Een beetje zoals een stripfiguurtje dat over de rand van een ravijn holt en eerst een tijdje in de lucht blijft doorrennen voor-ie beseft dat hij geen grond meer onder zijn voeten heeft.

    Dus wat is het plan voor komende dagen? Uitslapen, lekker eten, spelletjes doen, en hopelijk ook de rust vinden om een boek te pakken. Deze blog schrijf ik vanuit Nunspeet, waar B’s ouders wonen. Vanavond vieren we hier kerst, we blijven slapen en dan gaan we morgen in de loop van de dag op ons gemakje weer naar huis.

    Morgen krijgen jullie nog één laatste kerstblog van me, en daarna log ik ook hier even uit. Er is genoeg getypt dit jaar, genoeg inspanning geleverd. In 2021 geef ik mezelf nog één laatste opdracht: ontspannen.

    1+
  • De perfecte Suusdag

    Iemand vroeg om het recept voor de perfecte Suusdag. En ik wist eigenlijk niet zo goed wat ik daarover moest schrijven, maar toen was het ineens vandaag. En vandaag ís Suusdag.

    [naam]dag (de; m; meervoud: [naam]dagen)
    1. Een dag waarop [naam] van tevoren geen afspraken maakt, en pas op de dag zelf bekijkt waar hij/zij zin in heeft
    2. Moment om bij te komen van een inspannende periode

    Kijk, het ding met Suusdagen is dat ze vaak een aanloop kennen. In dit geval: ik had me afgelopen twee weken tóch een tikje teveel werk op de hals gehaald, met als gevolg dat ik vorige week zaterdag ruim een halve dag aan het werk was. En de zaterdag daarvoor ook. En deze week ook op maandag-, dinsdag- en woensdagavond. Zelfs m’n les yin yoga moest ik skippen – en die zijn vrij heilig.

    Maar ja, deadline is deadline.

    Ik sloeg me er prima doorheen (voelde me zelfs ON FIRE een groot deel van de tijd!) en haalde natuurlijk gewoon alle deadlines. Opdrachtgevers blij en ik leef nog, maar de laatste twee dagen voel ik dat het hóóg tijd is om bij te komen. Ik ben moe, moe, moe, en tegelijkertijd heb ik de neiging om maar door te racen. Om eindeloos naar m’n scherm te blijven staren. Obsessief te scrollen over mijn telefoon, terwijl daar niet eens zoveel boeiends te bekijken is.

    Dat gaan we dus mooi niet doen!

    Wat wel? Het belangrijkste van een Suusdag is dat er niets hoeft. Of nou ja, bijna niets: ik ‘moet’ straks even naar yin yoga. Daar heb ik in deze staat van zijn weinig zin in (want confronterend om rustig op een mat te liggen en te voelen waar je adem zit) maar ik weet hoe goed het me gaat doen. Yin is de sleutel om weer in mijn lichaam te klikken.

    Maar verder hoeft er dus weinig. Sterker nog: in mijn hoofd poppen continu allerlei dingen op om te doen – een nieuwe woonkamerfauteuil zoeken op Marktplaats, weekboodschappen doen, een kerstboomstandaard regelen, opruimen – maar vandaag mág ik het niet. Dat obsessieve bezig-blijven is juist waar ik even los van mag komen.

    En dat betekent dat het bijvoorbeeld tijd is om

    • in bad te gaan met m’n boek
    • een paar uur te Xboxen onder een dekentje (ik heb nog steeds Fable III niet uitgespeeld)
    • heel veel koppen groene thee te drinken
    • de hele dag rond te lopen in m’n pyjama
    • het bakje kokosmakronen met chocolade dat al de hele week in de kast ligt, te verorberen
    • een fijn pianomuziekje op te zetten en voor me uit te staren
    • vanavond eten te bestellen (in Elst heb je natuurlijk veel minder keus dan in Utrecht maar gelukkig zijn er wel wat opties!)
    • mezelf daarbij een heerlijk glas rode wijn in te schenken
    • misschien nog een bordspelletje te spelen met B

    Kortom: hermitten dus. Al betekenen Suusdagen niet per definitie dat ik me terugtrek, hoor. Het kan net zo goed gebeuren dat ik op zo’n dag wakker word en hartstikke veel zin heb om te gaan lunchen met iemand, of samen een wandeling te maken, of met z’n allen een spelletje te doen. Dus dan doe ik dat.

    Maar vandaag wentel ik me lekker in de winter. En morgen trouwens ook.
    Fijn weekend allemaal!

    En nu ben ik ook wel benieuwd: hoe ziet jouw ideale chilldag eruit?

    Met dank aan Shirah.

    3+
  • zaterdag

    • Suusdag. Te beginnen met een les yin yoga en daarna de rest van de dag he-le-maal niets hoeven.
    • Hermitten met B: de vierde Detective-case spelen (wat VET is dit toch), Wie is de Mol? en Sorjonen kijken, burgers van Meneer Smakers bestellen. Sowieso: spelen. Brené Brown zei het ooit al, to rest and play is een levensbehoefte. Het houdt ons gezond.
    • Dat ik gisteren alle ‘nuttige’ dingen die urgent waren al had gedaan, waardoor ik de boel nu echt even de boel kon laten. Het was nodig. Meteen voor komende maand ook weer elke week een SUUSDAG in m’n agenda geblokt.
    0