Huiselijk geweld

Dat de huizenmarkt op dit moment ellendig is, wisten we natuurlijk wel. Maar toen B en ik in de kerstvakantie besloten nu écht op huizenjacht te gaan, hadden we geloof ik niet helemaal voorzien wat er dan allemaal op ons af zou komen.

Het is de laatste maanden één van de grootste energievreters hier, dat zoeken-naar-een-koophuis. Man, wat een intensief proces. Vooral heel anders ook dan een huurhuis zoeken – klinkt logisch, maar ergens had ik het niet verwacht.

Als je een huurhuis zoekt, kijk je vooral of het huis groot genoeg is, logisch ingedeeld, of het een beetje oké bereikbaar is en prettig aanvoelt. Zoek je naar een koophuis, dan zit je ineens met je fietssleutel in het raamkozijn te peuren om te controleren of het hout niet verrot is. Je klopt op de muren (zijn ze stevig, zijn ze dragend, wat is de kwaliteit?), opent kastjes en lades om de schanieren te checken, neemt een kijkje in de meterkast. Je denkt diep na over je wensen en eisen en hoe belangrijk die zijn. Ineens hoor je jezelf aan de makelaar vragen uit welk jaar het dubbelglas komt. Stamt de cv-ketel uit 2008, dan weet je ineens dat dat een probleem is (én wat het kost om een nieuwe te kopen). Je denkt na over hoe je leven er over vijf of tien jaar uit zou kunnen zien: pas je dan ook nog in dit huis? En je kijkt uitgebreid naar de wijk: wat voor plek is dit, wie zijn de buren, hoe is de sfeer? Is er groen in de buurt?

We zijn nu zo’n drie maanden aan het zoeken. Eerst deden we alleen voorzichtige verkenningsrondes op Funda: wat voor soort huizen en dorpen spreken ons aan? Worden we blij van een nieuwbouwhuis (B duidelijk NIET ;-)), hoeveel kamers willen we, vinden we een tuin belangrijk (JA)? Hoe makkelijk reis je vanaf plek X naar de bewoonde wereld?

En ook niet onbelangrijk: wat kunnen – en willen – we uitgeven?

Langzaam ontstond een duidelijk lijstje. Een woning in een levendig dorp rondom Arnhem of Nijmegen. Minstens 100 vierkante meter (liefst 120), met minimaal drie slaapkamers (vier, bij voorkeur), een tuin. Genoeg daglicht in huis, een niet-te-kleine keuken. Als het even kan: een bad (maar da’s totaal geen must, badkamers kun je verbouwen – en liever alleen een douche dan douchen in bad). En dit dan het liefst onder de drieënhalve ton.

Precies ja: net zoals die duizenden andere starters.

Tja, en dan ga je die giga-overspannen huizenmarkt op en leer je al snel een paar dingen:

  1. Overbieden is tegenwoordig noodzaak. En dan gaat het niet om tienduizend euro erbij, nee, denk zeker aan 10 tot 15 procent van de vraagprijs erbovenop. Bij een huis van 350.000 euro gaat dat dus om 35.000 tot 50.000 (!) euro.
  2. Je kunt alleen een hypotheek krijgen voor de taxatiewaarde van je huis. Dat betekent dat (het grootste deel van) wat je overbiedt, uit eigen zak komt. Yep. Heb jij nog een halve ton liggen? ;-)
  3. Vanwege punt 2 (taxatiewaarde = maximale hypotheek) laten aankoopmakelaars in de prakijk hun eigen taxateur de waarde van het huis bepalen. Voor jou als koper lekker handig, want met een beetje geluk kan die taxateur het huis taxeren op 15.000 euro boven de vraagprijs – en dat kun je dan ‘gratis’ extra overbieden. Niet echt gratis natuurlijk, want je hebt wel een hogere hypotheek, maar je hoeft die 15K in elk geval niet uit eigen zak te betalen. Lees: je kunt 15K éxtra overbieden.
  4. Kopen zonder aankoopmakelaar is (bijna) niet te doen. Je komt er simpelweg niet tussen. Zodra een huis op Funda komt, zijn de bezichtigingen vaak al vol. Of nou ja: ‘vol’, want een aantal bezichtigingsplekken zijn per definitie gereserveerd voor betalende klanten van makelaars. Zo kan het gebeuren dat wij nu – via onze aankoopmakelaar – wél nog mogen komen kijken als we bellen, terwijl iemand die via Funda belt al achter het net vist. Een compleet vercrackt systeem natuurlijk, dat zichzelf in stand houdt.
  5. Over vercrackte systemen gesproken: er bestaat een ‘behind the scenes’-Funda. Copaan heet het (volgens mij zijn er meerdere systemen, Move is er ook eentje) en hier komen alle huizen eerder op dan op Funda. Soms een paar uur eerder, soms zelfs een paar dagen sneller. En je raadt het al: op Copaan kom je alleen via je aankoopmakelaar. Zodra je handtekening onder de offerte staat, krijg je je logingegevens. Ik moet trouwens wel zeggen dat Copaan daadwerkelijk een veel fijner – en verfijnder – zoeksysteem is dan Funda. Je stelt eerst een uitgebreid zoekprofiel op en ziet daarna per huis in één oogopslag de plus- en minpunten die voor jou gelden.
  6. Het gaat allemaal razendsnel. Het proces van bieden is tegenwoordig geen heen-en-weer-onderhandeling meer met de verkopers. Nee, iedereen doet één bod – blind, dus zonder dat je weet wat andere mensen bieden – en dan wint de hoogste bieder. Vreselijk stressvol natuurlijk, want hoe weet je in godsnaam dat je niet veel te veel hebt betaald (of juist nét duizend euro te weinig…).
  7. Mensen zijn compleet hysterisch. Wij hebben nu één keer op een huis geboden; na lang twijfelen besloten we 31K boven de vraagprijs te bieden. Eenendertigduizend euro, mensen. Een astronomisch bedrag natuurlijk. Maar het was ook dan een huis dat we écht heel graag wilden. Nou, wat denk je? We waren vierde. Het huis ging uiteindelijk weg voor 52K boven de vraagprijs.

Nou, je snapt het, te midden van al dit huiselijk geweld worden we af en toe horendol. En wat ook gebeurt: onze eisen verschuiven. Wilden we aanvankelijk géén klushuis, maar het liefst een plekje waar we zó in kunnen, inmiddels hebben we al precies in kaart wat het kost om een woning compleet te renoveren. En de term ‘bouwdepot‘ is ook niet vreemd meer voor me. O ja, dan loop je trouwens wel meteen tegen het volgende probleem aan: vrijwel alle aannemers en bouwmensen zitten de komende 1,5 jaar (!) vol. Je kúnt dus niet meteen gaan verbouwen, als je dat al zou willen.

We hebben onszelf inmiddels een limiet gesteld van één bezichtiging per week. Zo’n kijkronde kost immers toch al snel een halve dag omdat we twee keer een uur moeten rijden, en bovendien ben je ongemerkt alle vrije uurtjes aan het piekeren, rekenen, nadenken en discussiëren over wat je wel of niet wilt gaan bieden en wat er eventueel aan het huis zou moeten gebeuren. Gelukkig hebben we een aantal ervaren mensen in onze omgeving die meekijken – geloof me, dat is echt goud waard.

En weet je: nog steeds leren we van elke bezichtiging. Telkens worden we een stukje wijzer. Want dat is het wel met huizen kopen: je kunt je nog zo blindstaren op de Funda-plaatjes; pas als je er rondloopt, kun je je echt voorstellen hoe het voelt.

Deze week gaan we weer twee keer bieden. Voordeel van de hysterische markt is dat je wél vrij snel weet of je het huis hebt gekregen – meestal binnen een dag. Dus ja, daar gaan we dan. Duim je mee?

2+

tien dingen van de zomer

Jongens, waar is de zomer gebleven? Vier september is het, ik beweeg me met honderdveertig kilometer per uur richting Nijmegen, een druilerig landschap flitst langs het raam. Donkergroen en grijs – de tinten van het limbo tussen nazomer en herfst.

Wat een rare maanden waren het. Tot diep in juli had ik het gevoel dat het nog mei was, de dagen leken gewoon te veel op elkaar. Feitelijk ‘miste’ ik ook zo’n drie weken – in maart zaten we immers achttien dagen in thuisisolatie.

Oké, maar er was toch heus wel wát, dit afgelopen seizoen. Omdat kaderen altijd helpt om overzicht te krijgen: een lijstje met tien dingen van deze zomer.

1. Ik begon met vloggen

Oké, stiekem al in april, maar na wat aarzelend gepruts in iMovie stapte ik al snel over naar Final Cut Pro. En nee, pro ben ik nog lang niet maar ik word langzaamaan wel beter in video’s maken. Zo zie je maar weer: als je iets wilt leren, moet je gewoon beginnen. Durf maar, ook als het resultaat niet meteen geweldig is. De enige manier om te komen waar je heen wilt, is door te doen.

Bekijk mijn YouTube-kanaal.

2. We gingen tóch op vakantie

Wel, niet, wel, niet, tóch wel… Tja, toen de coronacrisis in maart begon, zagen B en ik onze reisplannen voor later dit jaar al snel in het water vallen. Dit wordt een zomer in Nederland, concludeerden we. Tot in juni het aantal besmettingen zo hard daalde dat we tóch naar Italië konden – dachten we, want half juli begon het tij te keren.

Ik ben superblij dat we uiteindelijk wél even naar het buitenland zijn gegaan. Die twee weken Frankrijk waren precies wat ik nodig had om een beetje zomergevoel te kweken.

3. Nooit eerder werkte ik zo lang en zo vaak thuis

En dat beviel verrassend goed. Deze week ben ik voor het eerst weer vier werkdagen op pad, en dat is best wennen.

Lees ook: 4 lessen uit 4 maanden thuiswerken: zo houd je het nog even vol

4. Ik leerde mezelf over SEO en gaf Suushi een upgrade

Weet je nog dat het hier voorheen meer een eenvoudig online schrijf-schriftje was? Ook fijn hoor – niet voor niets keer ik al jaren steeds weer terug naar minimalistische WordPress-thema’s. Maar weet je, zo’n eenvoudige lay-out heeft één nadeel: eerder schrijfwerk op dit blog (lees: de 1.582 posts die níet op de homepage staan) is vrij moeilijk te vinden.

Tenzij je op goed geluk gaat grasduinen in het archief, kom je niet zomaar de teksten tegen waar ik het meest trots op ben. En dat vond ik zonde.

Dus installeerde ik deze zomer de Yoast-plugin, las een heleboel over zoekmachineoptimalisatie én besloot welke lessen ik daaruit meenemen en welke ‘trucjes’ ik lekker naast me neerleg.

SEO-tips: zo is je blog beter vindbaar in Google.

5. Plantaardig eten werd een gewoonte

In Frankrijk stopte ik me twee weken lang vol met wijn en kaas. En hoewel ik genoot van al die camembert, geitenkaas, saint augur en epoisses, was ik er eenmaal thuis hélemaal klaar mee. Een week lang at ik plantaardig, en dat voelde zo goed dat ik er eigenlijk sindsdien mee door ben gegaan.

Ben ik dan nu strikt veganist? Nee, allerminst. Ik eet plantaardig zolang dat fijn is en goed voelt, en maak hier en daar uitzonderingen als dat zo uitkomt. Wekelijks ontdek ik allerlei nieuwe lekkere plantaardige vervangers voor dierlijke producten – en dat ervaar ik als een superleuke zoektocht.

Mijn favoriete ontdekkingen:

  • KwarQ sojakwark van Albert Heijn. (Ook B is fan en eet dit nu vaak als ontbijt in plaats van zijn vertrouwde boterham met kaas.)
  • AH haver fraiche, creme fraiche op basis van haver.
  • Chocolade-mueslirepen van TREK, fijn en vullend tussendoortje.
  • De verse fudge brownies van EkoPlaza.
  • Taartjes van Rose & Vanilla. (Let op, niet alles is hier vegan, maar het meeste wel.)
  • Karmasan, vegan parmezaanse kaas, ook verkrijgbaar bij EkoPlaza.
  • Natura ei-vervanger (= een mengsel van lupinemeel en maiszetmeel), ik gebruik ‘m vooral voor pannenkoeken.
En deze quiche met tomaat en basilicum!

6. Ik had inspirerende ontmoetingen

De laatste tijd ben ik nogal zoekende in mijn werk – een van de redenen dat het hier een beetje stil is, want zoals je zult begrijpen is dat nogal een persoonlijk proces. Om mezelf op weg te helpen, voerde ik afgelopen maanden een aantal gesprekken met anderen in mijn netwerk. Een paar keer mondde zo’n ‘koffiedate van een uurtje’ uit in urenlang praten over het leven. Wat een energie gaf dat!

7. Ik kocht een racefiets

Jaaa, Ruby het Racemonster mag natuurlijk niet ontbreken! Na drie maanden op m’n Marktplaatsfietsje vond ik het tijd om te investeren in een fiets die me écht goed past. En hoewel ik nog minder van Ruby heb genoten dan ik had gehoopt (peesontsteking, je weet wel), ben ik superblij met haar.

Wacht maar, volgend seizoen gaan we samen knallen.

8. Mijn 29e verjaardag was een klein-maar-fijn feestje

En dat was eigenlijk precies goed.

9. Voor het eerst kregen vrienden een baby

Weet je nog dat ik vorig jaar ceremoniemeester was op een bruiloft? Nou, die lieve vrienden van me hebben vorige maand hun eerste kindje gekregen. En o wat is ze mooi en leuk!

Dit is voor het eerst dat directe vrienden van mij een baby krijgen, en eigenlijk voelt dat verrassend ‘gewoon’. Zelf kan ik me bij kinderen hebben nog weinig voorstellen – al denk ik er wel over na – en stiekem is het best handig om eerst bij anderen te spieken hoe dat nou is, zo’n gezinsleven. Voorlopige conclusie: niet eens zo wereldschokkend als ik dacht.

10. Ik gaf me op voor een schrijfcursus

Eind september begint-ie pas, m’n cursus Wijnschrijven en Culinair schrijven, en ik kan niet wachten. We hebben al een eerste opdracht gekregen – komende weken hoef ik me dus niet te vervelen.

Sowieso is er genoeg te doen, nu alle dingen in het leven weer zo’n beetje zijn begonnen: nieuwe werkprojecten, pianoles, yoga, zwemmen, mijn voorleesgezin en niet te vergeten het spannende Pandemic Legacy-spel dat we spelen met E en J.

Genoeg om over te schrijven en de filmen dus. Het wordt wel weer eens tijd voor een weekvlog, vind je niet?

0

dinsdag, woensdag & donderdag

  • Genieten van een dagje op kantoor in Nijmegen. We mogen nu weer met twee mensen in 1 ruimte (mits 1,5 meter afstand kan) en dat maakt heel veel verschil voor het kantoorgevoel. Eerst mocht je maar in je eentje zitten en tja, dan kan ik bijna net zo goed thuiswerken…
  • Spontaan gevraagd worden om te blijven eten bij collega’s N en H. Dat dat gewoon chill en relaxed was. Me welkom voelen.
  • De heerlijke witte bordeaux die we dronken.
  • Complimenten voor het artikel dat ik schreef voor een nieuwe (Einder-)opdrachtgever. Extra fijn als een nieuwe klant meteen blij is met m’n werk!
  • Dat het mijn oma lukte om een foto van de bos bloemen te appen die we voor haar verjaardag hadden laten bezorgen. Hoe ze zei dat ze er zo van genoot.
  • Hoe mijn voorleeskindje en ik samen genoten van het prentenboek Slimme Lotje (en ook van de drie andere boeken die we lazen, maar deze was echt top, ze ging er helemaal in op, prachtig om te zien). Zeg nou zelf, heksen zijn toch ook supercool.
  • Uit eten bij Madeleine met lieve J de graphic designer. We zouden dit vóór corona al doen, ter ere van onze eerste zakelijke samenwerking, maar ja, toen werd de wereld even anders.
  • Het mooie open en oprechte gesprek dat we hadden.
  • De Madeleines als dessert. Uiteraard.
0

20 dingen voor in 2020: halfway point

Begin januari maakte ik een blog met 20 dingen voor in 2020; een lijstje met dingen die ik dit jaar graag wil doen. Geen harde goede voornemens, schreef ik, maar gewoon: het zou leuk zijn als dit lukt.

En toen kwam corona.

Zo zie je maar weer: het leven valt niet te plannen of te regisseren, zelfs al hebben we die illusie hier in het voorspelbare Nederland vaak.

Het virus en de lockdown maakten de mogelijkheden om eropuit te trekken natuurlijk een stuk beperkter. Aan de andere kant leidde dit gekke voorjaar bij mij juist tot allerlei nieuwe inzichten en mogelijkheden – het zou dus te makkelijk zijn om de 20 dingen zonder pardon van tafel te vegen.

En trouwens, sommige voornemens blijken zich niets aan te trekken van een pandemie. Dus laten we ‘m er eens bij pakken!

1. Dagelijks blijven mediteren

Tja, daar is een beetje de klad in gekomen in de eerste maanden. Maar sinds een paar weken pak ik deze goede gewoonte weer op – zelfs als ik dagelijks vijf minuutjes ‘zit’, merk ik hoe goed dat me doet. Ik gebruik altijd de app Insight Timer en doe meestal een mantrameditatie (uit het boek Leven met wind mee van Jelle Hermus).

Conclusie: op de goede weg.

2. Mijn wijnbrevet halen

Nou, gelúkkig ging de WSET2-cursus gewoon door! Als je m’n vlogs kijkt, heb je gezien dat ik afgelopen maanden regelmatig heb zitten proeven en studeren. Helaas is het examen uitgesteld naar begin oktober, dus ik zal nog even moeten wachten voor ik (hopelijk) het papiertje in ontvangst kan nemen.

Conclusie: gaat prima zo.

3. Een dag per week plantaardig gaan eten

Om te beginnen met het goede nieuws: ik ben alweer ruim een halfjaar vegetariër! En dat begint eindelijk écht te wennen. Voelt goed, zelfs. Blij dat dit lukt.

Maar eh.. o ja, ik was van plan om een hele dag per week vegan te eten. Eigenlijk had ik dit in januari ge-downgrade naar ‘een avond per week plantaardig koken’ en dat ging best aardig (haha), maar toen kwam corona en werd ik ziek en wekenlang doodmoe was ik blij als ik überhaupt een maaltijd op tafel kreeg.

Niettemin: regelmatig eten we ‘toevallig’ plantaardig en ik heb wél m’n repertoire vegan recepten uitgebreid – ook met dank aan lezers van Suushi, die me hun favorieten stuurden. Ik maakte bijvoorbeeld:

Conclusie: hier kan – en wil! – ik weer wat bewuster mee omgaan. ‘Plantaardig maandag’ lijkt me een mooi doel om naartoe te werken; laat ik beginnen met bij de weekboodschappen altijd weer één veganistische maaltijd mee te nemen.

4. Weer 10 kilometer kunnen hardlopen

Tja, ik was zo goed op weg in januari… en toen klapte m’n peesontsteking er weer in. Helaas pindakaas. Inmiddels ben ik lekker aan het wielrennen en heb ik het hardlopen even op pauze gezet. Sinds een week heb ik steunzolen die er hopelijk voor gaan zorgen dat ik écht herstel van die hardnekkige blessure.

Conclusie: met de fysio werk ik er naartoe om in het najaar weer voorzichtig te gaan rennen. Maar die 10 kilometer in 2020 laat ik los – ik kan ze er qua conditie vast uit persen, maar dat lijkt me blessuretechnisch een zeer onverstandig plan.

5. Vrijwilligerswerk doen

Yes, dat doe ik, en ik ben zo blij dat ik dit heb opgepakt! Ik haal ontzettend veel plezier uit het wekelijkse voorlezen aan A, mijn lieve voorleeskindje. En hoewel voorlezen door corona ook wat anders liep – twee maanden lang konden we alleen contact hebben via WhatsApp video – hebben we inmiddels een goede band opgebouwd. Tegenwoordig kan ik gelukkig weer op woensdag na werktijd ‘live’ bij haar langs.

Conclusie: vanwege corona mag het gezin nogmaals meedoen met de VoorleesExpress, en ik heb gezegd dat ik deze nieuwe serie van 20 sessies – vanaf september – graag met hen doe. Zijn ze superblij mee. Goed bezig, Suusie.

6. Een lange wandeling maken op een mooie plek in Nederland

Hmm, even denken… volgens mij heb ik dit nog niet gedaan. Wel maakte ik dit jaar natuurlijk – net als de rest van Nederland – meer wandelingetjes door de wijk dan in de rest van m’n leven, maar dat is iets anders dan echt lekker de natuur in. Ik ging trouwens wel naar het strand met A en daar wandelden we een flink stuk, en loop ook zo nu en dan een uurtje langs het water in Utrecht.

Conclusie: ik wil nog steeds graag een dagje wandelen (15 tot 20 km), dus tijd om wat te plannen. Ik ga binnenkort een vriend of vriendin vragen om dit samen te doen.

7. Reizen met de trein

Tja, dit is typisch een voorbeeld van een plan waarbij corona roet in het eten gooide. M’n geplande Londen-tripje ging niet door en hoewel ik al precies had uitgezocht wat de mogelijkheden zijn om naar mijn moeder in Zweden te treinen, was dat afgelopen tijd geen optie. En het plan van B en mij om dit najaar een écht lange treinreis te maken is uitgesteld naar volgend jaar.

Conclusie: ik wil nog steeds graag andere manieren van reizen verkennen. Zodra de grenzen weer wat langer open zijn (en als we geen tweede golf krijgen) pak ik dit voornemen op.

8. Op Einder-dagen na de lunch een korte wandeling maken

Dit heb ik de eerste maanden van 2020 braaf gedaan – was superfijn en vaak gingen er ook een paar collega’s mee. Nu ik thuis werk, is de grootste uitdaging om inderdaad één of twee keer per dag even de deur uit te gaan – want voor ik het weet blijf ik uren plakken achter m’n beeldscherm, en daar word je niet bepaald frisser of productiever van.

Conclusie: aandachtspuntje, want ik weet hoe goed het me doet. Ik zet nu dagelijks een wekkertje om 11 uur, dan ga ik even wandelen. Ook al is het maar vijf minuten, dat maakt niet uit.

9. Tweedehands kledingwinkels (en sowieso: kringloopwinkels) in Utrecht verkennen

Hmm, dit heb ik nog niet gedaan. Ook hier kan ik weer ‘corona’ zeggen, maar eigenlijk is dat bullshit want de laatste weken ben ik wél weer de stad in geweest voor nieuwe spullen.

Conclusie: een bezoekje aan de kringloopwinkel op 5 minuten fietsen hiervandaan lijkt me een goed begin. Het heeft geen haast, maar mooi als ik hier een keer zin/tijd voor heb.

10. Weer naar Best Kept Secret

Long story short: ging niet door. En volgend jaar kunnen we niet, want dan hebben we een bruiloft. Wat ik trouwens superjammer vind, want ik heb megaveel zin in een weekendje dansen, ciders en chillen aan het water.

O ja, we deden trouwens wel een ‘BKS’-weekendje in het park. Schrale troost, maar was wél gezellig.

Conclusie: helaas pindakaas. Hopelijk is BKS over twee jaar nog niet failliet – juni 2022, we komen eraan.

11. Bewuster nadenken over waar ik mijn geld aan uitgeef

Corona was grappig genoeg een vrij lucratieve tijd voor me, want ja, niet uit eten en niet winkelen en geen drankjes op terrassen en niet treinen of op vakantie. Tegelijkertijd wél twee freelanceklussen naast m’n baan en ook nog een werkgever die zo chill was om mijn reiskostenvergoeding te laten doorlopen.

Maar eerlijk is eerlijk, de laatste weken ligt mijn bestedingspatroon weer een stuk hoger. Die nieuwe wielerhobby van me is niet goedkoop (hoewel ik wél mijn eerste fiets voor 150 euro op Marktplaats kocht in plaats van meteen naar de winkel te sjeezen!), ik ben alweer een paar keer uit eten geweest en ook op terrasjes te vinden.

Conclusie: ik vind het eigenlijk wel prima zo. Nu ons plan om een tijdje te gaan reizen is uitgesteld, is de noodzaak om te sparen een stuk minder. Zolang ik een beetje blijf nadenken of ik werkelijk geld uitgeef aan dingen die belangrijk voor me zijn – en niet aan random zooi – ben ik tevreden.

12. Naar zee

Yes, ik ging naar zee met A! In het Hemelvaartsweekend waaiden we samen uit in Noordwijk. Was sowieso een gave ervaring, want we boekten een megachique hotelsuite en gingen voor het eerst uit eten ‘met maatregelen’.

Conclusie: zee is fijn. Ik wil best nog eens, maar: doel gehaald.

13. Mijn fotoalbums van 2019 en 2018 (af)maken

Klaar!

Conclusie: was een leuk project. Ik wil ook nog eens fotoboeken maken van de andere jaren, maar op dit moment heb ik daar geen zin in. Misschien een mooi kerstvakantieproject voor komend jaar.

14. Lammetjes knuffelen in Zweden

Tja, dat ging dus óók niet door… snik. Stiekem hoop ik dat we ergens in de zomer alsnog kunnen gaan, maar zolang Zweden code oranje heeft is dat geen optie. Ik kan altijd nog vanaf daar werken, maar dat geldt niet voor B. Hopelijk worden deze maatregelen dus snel weer versoepeld…

Conclusie: boeh, stom.

15. Nijmeegse collega’s uitnodigen in mijn huis – en leven – in Utrecht

Best goed gelukt! In februari kwamen N en H eten, een paar dagen later schoof C aan nadat we een dagje op vlogcursus waren geweest in Amsterdam, en vlák voor corona losbarstte dronk ik ook nog wijn met M. O ja, en een andere collega woont tegenwoordig zelfs in Utrecht – biedt ook mogelijkheden.

Conclusie: gelukt, was leuk en voor herhaling vatbaar.

16. Een paar keer een SUUSWEEKEND plannen

Hahahahaha. ‘Gewoon even helemaal niets’ schreef ik. Nou, dat heb ik geweten. Suusweken waren het, wat zeg ik, Suusmáánden!

En dat beviel behoorlijk goed.

Conclusie: ik kan en wil niet meer zonder Suustijd. Sterker nog, ik vind het heerlijk om niet meer wekenlang van tevoren een volle agenda te hebben. Toch blijft afbakenen een dingetje – daarom heb ik een aantal grenzen geformuleerd, regels zo je wilt, die me hierin helpen. Vertel ik nog een keer wat over.

17. Ayahuasca doen

Tja, corona. En volgens mij zijn ceremonies tegenwoordig ook soort van verboden?, dus dit zou nog wel eens ingewikkeld kunnen worden.

Conclusie: wil ik nog steeds, al ben ik de laatste tijd ook op zoek naar andere (missschien mildere) manieren om aan de slag te gaan met de diepere lagen in mezelf. Binnenkort heb ik een afspraak voor een holistische massage en een vriendin wees me ook op regressietherapie. Het is een ‘alternatief’ pad waar ik deels kritisch over ben – er zijn immers veel kwakzalvers die de onzekerheid van mensen uitbuiten – maar ik geloof ook dat we in het westen vaak te beperkt kijken naar lichaam, geest en gezondheid.

Iets om verder uit te zoeken dus.

18. Nieuwe muziek (blijven) ontdekken

Zonder festivalzomer schiet dit er een beetje bij in. Wel heb ik begin dit jaar Billie Eilish ontdekt en alleen daarom al zeg ik: gaat top dit.

Conclusie: je kunt nu eenmaal niet alles tegelijk in je leven. Maar tips voor fijne en gave artiesten zijn altijd welkom!

19. Actief oefenen met kleine, dagelijkse zelfzorg

Hier doe ik nog steeds mijn best voor. Automatisch kleine dingen opruimen gaat langzaam beter (dit kost mij blijkbaar buitensporig veel energie) en ik neem meer tijd om goed en lekker ontbijt en lunch te maken.

En jullie waren het die me erop wezen dat ik een poosje bezig was met ‘bewust jezelf aaien‘ (deel van de zelfcompassietraining die ik deed) – daar ben ik weer mee begonnen.

Conclusie: zelfzorg is key voor de manier waarop ik wil leven. Ik ben blij dat ik dit blijf oefenen.

20. Een grote reis maken (ja, zonder vliegtuig)

Niet vliegen‘ is natuurlijk ook een doel voor me in 2020 en in die zin is corona juist top: we hebben met z’n állen radicaal minder gevlogen. Dat maakt me blij.

Maar ja, die grote reis (per trein) gaat dit jaar dus niet door. Ik heb er op Suushi nog weinig over verteld – bewust, ik wilde het eerst wat concreter maken – maar ik denk dat ik er binnenkort wel wat over kan schrijven. Stiekem weten we namelijk best goed wat we willen. De vraag is alleen even wanneer dat weer mogelijk is.

Conclusie: voorlopig nog even geen lange reisjes, helaas. Maar met een beetje geluk gaan we deze zomer wél twee weken naar Italië.

Iseomeer
Vorig jaar was Italië namelijk fantastisch.
0

vrijdag

  • Na werktijd jeu-de-boulen en borrelen met collega’s bij de Kazerne.
  • Merken dat ik geen zin had in (veel) alcohol drinken, het voelde als weggaan bij mezelf – en gewoon toegeven aan de behoefte om wat rustiger aan te doen en na een gezellige avond om elf uur in bed liggen.
  • Heel sterk voelen dat ik B gewoon echt de allerleukste, mooiste en liefste vind en zo blij ben dat hij in mijn leven is.
0