• 14 podcasts die je niet wilt missen

    Schreef ik eind 2019 nog dat ik (eindelijk) het fenomeen podcast had ontdekt, inmiddels ben ik heel wat boeiende luisterverhalen verder. Podcasts laten zich nu eenmaal erg goed combineren met m’n dagelijkse ommetjes, en ook als ik in m’n eentje een flink stuk in de auto zit – zoals naar E in Groenlo – vind ik het prettig om me te laten meevoeren door een verhaal.

    Hoog tijd dus om jullie weer eens een lijstje favorieten te tippen. Nou ja, lijstje… zeg maar gerust: lijst. ;-) Daarmee kom je de zomer wel door, toch? Veel luisterplezier!

    1. Zwarte Muisjes

    Laten we beginnen met wat serious stuff. Zwarte Muisjes gaat over een belangrijk thema waar je nog (te) weinig over hoort: psychische problemen rondom de zwangerschap.

    Podcastmakers Maarten Dallinga (een man, wat ik extra tof vind in dit kader!) en Denise Hilhorst spreken met verschillende vrouwen die rondom hun zwangerschap depressief en angstig werden. En dat doen ze ontzettend goed. Ik denk dat deze podcast sowieso interessant is, of je nu wel of niet zelf een kinderwens (of al kinderen) hebt.

    2. Creatiedrift

    Weet je even niet meer waar je de inspiratie vandaan moet halen? Luister een aflevering Creatiedrift! In deze podcast gaat ontwerper Ruben Stelli in gesprek met creatieve makers, doeners en denkers. Elke aflevering gaat over het creatieve leven van degene die te gast is. Inmiddels zijn er bijna dertig afleveringen verschenen.

    Voor wie niet kan kiezen, deze vond ik erg interessant:

    3. Betrouwbare Bronnen

    Politieke junkies kennen deze podcast van Jaap Jansen en Pieter Gerrit (‘PG’) Kroeger vast al wel – hij gaat richting de tweehonderd afleveringen! Maar hoewel-ie me al een aantal keer getipt was, ben ik op de een of andere manier nu pas aangehaakt. Maar ik vind het mega-boeiend. Jaap en PG spreken over de laatste ontwikkelingen in de Nederlandse politiek – en belangrijker: voorzien dat geheel van historische context.

    Vaak is dat een ander perspectief dan je in dagelijkse analyses in de krant krijgt; ik merk dat ik door deze podcast echt genuanceerder naar gebeurtenissen ga kijken. Zelfs al zijn het soms ook een beetje twee mannetjes die hun mening als feit verkondigen. ;-)

    4. De Rudi & Freddie Show

    Deze podcast zou je kunnen zien als de links-progressieve tegenhanger van Betrouwbare Bronnen. Al doe ik De Rudi & Freddie Show daarmee ook enorm tekort, want Correspondent-auteurs Rutger Bregman en Jesse Frederik praten over veel méér dan Haagse politiek. Laatst wijdden ze bijvoorbeeld een aflevering aan plantaardig eten (Nog niet geluisterd? Doen!) en ze gingen ook in gesprek met de makers van de gevierde documentaire Klassen.

    Stiekem had ik de laatste jaren een beetje een Bregman-allergie ontwikkeld, maar daar ben ik door deze podcast van teruggekomen. Want eerlijk is eerlijk: die jongen stelt een hoop relevante zaken aan de kaak. En laten we Jesse Frederik niet vergeten, de journalist die helemaal in het toeslagenschandaal dook en er een boek over schreef. Mooi om iemand te horen spreken die zich écht verdiept heeft en dus niet zomaar wat roept.

    5. Cocaïnekoorts

    Ik ben gek op podcasts over misdaad. Je weet wel, van die series die zich ontvouwen als een goede detective (zoals Bob, El Tarangu en De Brand in het Landhuis – hieronder volgen er nog een paar). En als zo’n verhaal dan waargebeurd is, heb je al helemaal mijn aandacht. De NRC-podcast Cocaïnekoorts duikt in de misdaadzaak rond Ridouan Taghi, die ooit begon als jonge hasjverkoper in Vianen en uitgroeide tot een van de grootste drugsbarons van Europa.

    In vijf afleveringen nemen ze je mee in het leven van Taghi – en daarmee ook van de steeds extremer wordende georganiseerde misdaad in Nederland.

    Cocaïnekoorts

    6. De moord op Patrick

    Nog zo’n waargebeurd verhaal – en ditmaal echt een mysterie dat voortduurt tot op de dag van vandaag. De moord op Patrick (NPO 1) gaat over een cold case; die van tennisleraar Patrick, die op Tweede Kerstdag 2002 dood gevonden wordt in zijn appartement. Podcastmaker Sanne Boer bijt zich vast in het verhaal. Ze spreekt met de betrokkenen van destijds, en neemt jou als luisteraar mee in haar zoektocht en overpeinzingen. Inclusief het boeiende vraagstuk over waar journalistiek ophoudt en opsporing begint.

    Dit was zo’n podcast waarvan je merkt dat je tijdens het luisteren zelf allemaal theorieën ontwikkelt. Wie spreekt er de waarheid, wie liegt? Klopt het verhaal wel, waar zitten de gaten? En natuurlijk: wie heeft Patrick vermoord?

    De moord op Patrick

    7. De Kasteelmoord

    Nou, en mocht je nog niet genoeg moordzaken hebben geluisterd, dan kan ik de vierdelige VPRO-podcast De Kasteelmoord ook aanraden. De moord is blijkbaar al jaren een van de meest besproken zaken van België (wist ik ook niet). In 2012 wordt landheer Stijn Saelens dood aangetroffen in zijn kasteel. Zijn schoonvader is al snel hoofdverdachte. Wat is hier gebeurd? Was het inderdaad een moord in opdracht, en waarom dan? En waarom lijken er drie Nederlanders betrokken?

    Dit is een wat kortere podcast, die je tijdens een paar autoritjes zo uit hebt.

    De Kasteelmoord (podcast) - VPRO | Listen Notes

    8. Klimaattherapie

    Volgens mij heb ik deze podcast al op verschillende manieren geplugd hier op Suushi, maar blijkbaar stond-ie níet in m’n vorige lijstje tips. Dus toch maar even: Klimaattherapie is wat mij betreft een must-listen (is dat überhaupt een term?). Cecilia Adorée (die je misschien kent uit GTST) voelt zich ongemakkelijk omdat ze zo weinig weet over hoe het nou écht gaat met de wereld, en besluit op onderzoek uit te gaan. Dat levert een serie eerlijke en herkenbare gesprekken op.

    Bij haar aan tafel zitten experts uit allerlei hoeken: niet alleen de usual suspects op het gebied van klimaatverandering, maar ook bijvoorbeeld een psycholoog, een duurzame ondernemer, een boer – en zelfs sjamaan (en voormalig topsport-diëtiste) Saraï Pannekoek.

    Ook de ‘Solo-podcast‘, waarin Cecilia haar eigen inzichten en twijfels verwoordt, vond ik bijzonder treffend en herkenbaar. Sowieso is het mooi om door de afleveringen heen haar ontwikkeling te merken. De podcast begint vrij nuchter en zakelijk, en wordt naar verloop van tijd steeds spiritueler.

    Klimaattherapie de Podcast | himalaya

    9. Beethoven is meer dan een hond

    Heb je altijd al meer willen weten over klassieke muziek? Van m’n pianodocente kreeg ik de tip om Beethoven is meer dan een hond (NPO) te luisteren. In deze toegankelijke podcast nemen twee jonge meiden je mee in de (West-Europese) muziekgeschiedenis. Soms een tikje té popi-jopi vind ik persoonlijk, maar daarmee houden ze het wel luchtig –waardoor je blijft luisteren.

    'Beethoven Is Meer Dan Een Hond' van AVROTROS op Apple ...

    10. De Val van Srebrenica

    Zo ongeveer aan het andere einde van het spectrum (qua luchtig), maar wel steengoed, is De Val van Srebrenica (NTR/NPO). Twee jonge podcastmakers – die, zoals ze zelf ook zeggen, nog nauwelijks konden lezen toen de genocide in de Bosnische stad plaatsvond – duiken 25 jaar na de vreselijke gebeurtenis de geschiedenis in. Zelf was ik ook een kleuter toen dit gebeurde, dus ik vond het bijzonder (en belangrijk) om eindelijk eens echt te horen wat daar nu precies gebeurd is.

    De serie bestaat uit acht afleveringen; elke aflevering beschrijft één dag in de aanloop naar de val van de enclave. Wat gebeurde er precies, hoe zag de situatie eruit? En waarom kon het zó misgaan? Aan het woord komen mensen die erbij waren, wat het verhaal extra indringend maakt. Aanrader.

    De Val van Srebrenica

    11. Laura H. – de podcast

    Ook zo’n verhaal dat ik eigenlijk maar half had meegekregen toen het gebeurde: dat van Laura H., een meisje uit Zoetermeer dat afreist naar het kalifaat van IS – én daar uiteindelijk weer uit weet te ontsnappen met haar kinderen. Ook los van het verhaal is dit een fijne podcast, want Thomas Rueb (die een boek schreef over Laura) heeft een erg prettige stem om naar te luisteren. Je kent hem misschien wel van de podcast NRC Vandaag.

    Deze podcast is trouwens gemaakt door hetzelfde collectief als ‘Bob’ en ‘El Tarangu’.

    10 Podcasts die iedereen zou moeten horen! • BunnyHoppa

    12. Ondertussen in de kosmos

    Yes, ook de Volkskrant heeft inmiddels een wetenschapspodcast! Vooruit, zo ervaren als NRC (Onbehaarde Apen) zijn ze nog niet, maar ook Ondertussen in de kosmos beantwoordt boeiende vragen. Over ufo’s bijvoorbeeld, quantuminternet, kernenergie (do or don’t?) en over de vraag of enig kinderen zielig zijn.

    Stiekem vind ik het altijd extra leuk om deze podcast te luisteren omdat presentator Tonie Mudde (chef van de wetenschapsredactie) mijn leidinggevende was toen ik bij de Volkskrant werkte. Voelt dan toch meteen een beetje vertrouwd. :-)

    13. Schrijfvis

    Houd je van schrijven, dan word je vast erg gelukkig van deze podcast. Ik vind ‘m in elk geval erg leuk én nuttig. Schrijver Dennis Rijnvis (ook een oud-collega van me, we werkten allebei voor NU.nl) praat in zijn Schrijfvis-podcast met bekende schrijvers over hun schrijfproces. En dat doet-ie goed. De podcasts zijn inhoudelijk én vermakelijk. Zijn website vol tips trouwens ook.

    Blog maken? Zo regel je alles (van url tot logo en foto's ...

    14. VPRO Zomergasten

    Tot slot: heb je zin in nóg meer inhoud en vergeet je tijdens de zomervakanties steevast om Zomergasten te kijken (zoals ik)? Goed nieuws: de afleveringen zijn te beluisteren als podcast! En met ruim drie uur per aflevering ben je daar wel effe mee zoet.

    Ik luisterde tot nu toe twee afleveringen, die met schrijver Ilja Leonard Pfeiffer (goed!) en die met viroloog Jaap Goudsmit (ook interessant, zeker het stuk waar hij het heeft over wetenschap en fouten maken in je carriere). Voor de Zomergasten-fans onder ons: welke afleveringen moet ik ook zéker nog luisteren?

    Podcast Luisteren (PodNL): VPRO Zomergasten

    Weet jij nog een goede podcast die ik niet mag missen? Tip ‘m in de comments!

    0
  • Vegan voor beginners: 4 tips voor startende planteneters

    Plantaardig eten is de toekomst. Beter voor de planeet, immers, en – als je het goed doet – ook beter voor je lijf. Maar eh… waar begin je nou eigenlijk, als verstokte carnivoor?

    Weet je, als ik het even op me in laat werken vind ik het zo ontzettend gááf. Hoeveel er al ís, wat er gebeurt en hoe hard het ineens gaat.

    Ik herinner me dat ik als student een weekje vegan probeerde te eten – iedereen keek me raar aan en ik gaf het al na een paar dagen op. Vegetariër zijn was trouwens al best moeilijk; in restaurants was je veroordeeld tot een saaie groentelasagne of geitenkaassalade.

    Dat is nog maar tien jaar geleden.
    En jongens, kijk nou toch!

    Vorige week in de IKEA.

    Het is 2020 en grote bedrijven verkennen serieus de plantaardige voedselmarkt. Het vegan assortiment van supermarkten groeit giga-snel en Burger King verkoopt sinds kort een plantaardige Whopper. Onlangs zag ik in Volkskrant Magazine een advertentie waarbij wijnen werden aangepijsd met het argument ‘en ze zijn ook nog eens vegan’. Hier in de stad hangen deze maand overal posters van het plantaardige merk Flora: ‘boter, maar dan beter’.

    Wauw, wat gaat het hard.

    Ja, natuurlijk zijn er nog genoeg mensen die veganistisch eten zien als ‘extreem’. Maar dat worden er steeds minder. Wat natuurlijk enorm helpt, is dat vegan voedsel een enorme imagoverbetering heeft ondergaan. Celebrities als Beyoncé en Billie Eilish zijn veganist. Maar ook bijvoorbeeld showbizzveteranen als Paul McCartney, Moby, Brad Pitt en Madonna eten plantaardig.

    Zelf heb ik inmiddels meer vegetarische dan vleesetende vrienden. Mijn beste vriendin E en ik zijn op dit moment allebei aan het switchen naar een vegan leefstijl. Mijn schoonouders eten grotendeels plantaardig. En hoewel ik nog steeds samenwoon met een kaasmonster, zie ik dat ‘mijn’ transitie ook invloed heeft op hoe B naar zijn eten kijkt.

    Oké, allemaal mooie ontwikkelingen.

    Tegelijkertijd realiseer ik me dat dit ook mijn bubbel is. In het linkse, hoogopgeleide, progressieve milieu waarin ik verkeer kan dit allemaal vrij probleemloos – daarbuiten is vlees nog vaak de norm. En zoals Des treffend schreef: niet iedereen kan het zich veroorloven om hiermee bezig te zijn.

    Kun jij dat wél, lees dan gauw verder!

    In deze blog ga ik er vanuit dat je er al van overtuigd bent dat je (meer) plantaardig wilt eten. Als je wilt weten waarom een mens in godsnaam herbivoor zou worden, zijn daar gelukkig héél veel goede boeken, films en blogposts over geschreven waar mensen met meer kennis, kunde en ervaring je daar alles over kunnen vertellen.

    Twee tips:

    Oké, dan mijn tips om herbivoor te worden. Komen ze:

    1. Begin klein

    Start je weg naar plantaardig(er) eten op een manier die bij jou en je leefstijl past. Je maakt het jezelf makkelijker als jouw vergan eetpatroon niet te veel afwijkt van het omnivore voedsel dat je tot nu toe at. Ja, uiteindelijk eet je als veganist gevarieerder – en ik durf wel te zeggen: lékkerder – als je plantenvoedsel aan je voedingspatroon toevoegt dat je misschien nog niet kent.

    Denk aan verschillende soorten bonen, granen als bulgur en parelcouscous, smaakmakers als chipotlepepers en edelgist.

    Maar het is cruciaal dat je manier van eten vertrouwd blijft aanvoelen. Het moet namelijk niet gaan voelen als iets wat je ‘volhoudt’.

    Dus eet je ‘s avonds graag aardappelen-groenten-vlees? Ga voor aardappel-groenten-vegaburger (er zijn inmiddels duizend soorten). Is jouw ontbijt meestal iets met yoghurt of melk? Koop plantaardige zuivel en houd de rest van de ingrediënten hetzelfde. Zo maak je de stapjes voor jezelf klein en aanvaardbaar.

    Ook quiche kan heel goed veganistisch!

    Een aantal dingen die je bijvoorbeeld kunt vervangen:

    • Op brood: vegetarische kipfilet, boterhamworst, filet americain of hummus in plaats van vlees en kaas. Pindakaas en andere notenpasta’s zijn trouwens ook plantaardig, net als jam, appelstroop en sommige soorten hagelslag.
    • Plantaardige roomboter (Flora) in plaats van koeienboter.
    • Ongezoete soja-, amandel- of havermelk in plaats van koemelk. Idem voor kookroom; de supermarkt heeft steeds meer plantaardige varianten.
    • Tussendoor: vegan muesli- en notenrepen (bijvoorbeeld die van Nakd of Trek), pure chocolade (check of er geen melkpoeder inzit; cacaoboter is overigens wel plantaardig!). Tony’s pure chocolade-varianten. O ja en er zijn tegenwoordig ook vegan Magnums en ik vind ze een succes.
    • Diner: vegetarische ‘kipstukjes’ in plaats van dode vogeltjes. De Beyond Meat-burger (en worsten van hetzelfde merk). Plantaardig gehakt door de pastasaus of lasagne. Vegan mayonaise van Remia.
    • Voor in het weekend: de meeste afbakbroodjes zijn gewoon vegan, net als het croissantdeeg van Danerolle. En hé, vruchtensap natuurlijk ook! En heb je zin in pannenkoeken, dan heb ik ook een lekker recept voor je.

    Lees ook: 10x vegan producten uit de supermarkt

    2. Eet genoeg zoetigheid, snacks en comfort food

    Tijdens de eerdere (korte) plantaardige episodes in mijn leven merkte ik vooral dat ik al snel héél gezond ging eten. Plantaardig eten ís natuurlijk ook vaak gezonder dan dierlijk voedsel: je eet al gauw veel groenten, fruit, granen en producten op basis van soja.

    Hartstikke mooi, maar het zorgde er wel voor dat mijn brein dat vegan eten als een soort dieet ging zien. En ik weet niet hoe het met jou zit, maar de meeste mensen houden diëten niet eeuwig vol.

    Soms wil je gewoon vet, suikerrijk comfort food. (Ik wel tenminste.)

    Precies om die reden ga ik nu actief op zoek naar ‘lekkere’ (=ongezonde) plantaardige dingen. Zodat ik m’n snaai-brein leer dat vegan eten ook romig, zacht, zoet en vullend kan zijn. Nu ik bijvoorbeeld heerlijke vegan fudge brownies heb ontdekt, droom ik een stuk minder over mijn favoriete cheesecake van de Bakkerswinkel.

    Lekkere vegan taartjes in Utrecht vind je bijvoorbeeld bij:

    • Rose & Vanilla (Amsterdamsestraatweg 13), ik schreef er al eerder over. Let op: niet alles is hier vegan, maar de meeste taartjes wel. Mijn favoriet is de choco-kokostaart, je proeft daarin eigenlijk geen kokos en de textuur is die van ganache.
    • ‘t Koffieboontje (Oudegracht 92). Dit is een koffietentje (goh!) en je kunt er ook afhalen. Ze hebben drie soorten vegan taartjes, volgens mij zijn ze ook raw. Allemaal goed, die met chocolade en bergamot (!) vind ik het lekkerst.
    • Ekoplaza (Amsterdamsestraatweg 15 / Twijnstraat 46 / Nachtegaalstraat 51A). Ja ja, ook bij de biosuper prima vegan taartjes. De carrot cake vond ik niet zo, maar hun fudge brownies zijn fantastisch.
    • Life’s A Peach. Hier moet ik nog heen, dus recensie volgt snel. Maar dit is dus echt een vegan bakkerij dus ik ben héél benieuwd.
    • Bammetje. Idem. Je moet er alleen van tevoren bestellen en dat vergeet ik steeds. Komt! ;-)
    Ook vegan: de kaneelbroodjes van Albert Heijn! Je vindt ze op de broodafdeling.

    3. Gun jezelf de tijd

    Eerlijk is eerlijk: nep-kip komt tegenwoordig aardig in de buurt, maar het heeft gewoon niet de malse zachtheid van een kippenborstje. En hoe absurd veel de Beyond Meat-burger ook op een ‘echte’ hamburger lijkt, uiteindelijk ís het natuurlijk geen koe.

    Plantaardig voedsel kan dus best wennen zijn, als je al 30, 40 of 50 jaar dierlijke dingen eet. Het kost tijd om vertrouwd te raken met nieuwe smaken en texturen.

    Aan het Syrische eten van Moush Moush kon ik toch wel wennen :-)

    Maar dat je er aanvankelijk niet super-enthousiast over ben, betekent niet dat je het niet kunt léren eten. Zo hoor ik van meerdere mensen in mijn omgeving dat ze behoorlijk moesten wennen aan cappuccino met plantaardige melk, maar na vaak genoeg proberen nu niet meer anders willen (en nu zelfs gruwelen van koeienzuivel).

    Zelf ruik en proef ik in koeienyoghurt tegenwoordig een vaag stal-aroma (lees: mestlucht) dat ik vroeger nooit opmerkte.

    Eind juli lepelde ik op de Franse camping likkebaardend een half bakje epoisses leeg. Maar toen ik vorige week weer eens een afbakpizza met vier kazen at, dacht ik: hmm, is dit het nou? Zelfde toen ik laatst een paar blokjes oude kaas nam was ik niet zo onder de indruk – ik vond ze vooral heel erg zout.

    Je brein en smaakpapillen zijn flexibel. Andere smaken wénnen. Echt. En hé, je hebt de tijd.

    4. Je hoeft het niet alleen te doen

    Tot slot: vergeet niet dat je niet de eerste of enige persoon in de wereld bent die bezig is met plantaardig(er) eten. Steeds meer mensen in Nederland eten veganistisch.

    Ik merk dat het mij ontzettend veel support geeft dat anderen in mijn omgeving ook (deels) plantaardig eten. Het helpt gewoon om het met E te hebben over de sociale kanten van je transitie (‘kan ik mijn omgeving vragen om zich aan te passen?’), om fijne mailtjes met receptentips te krijgen van lezers op Suushi en om jullie reacties en adviezen te lezen.

    Dat geldt dus ook voor jou. Je bent niet alleen.

    Ik ben er. Tientallen andere Nederlandse bloggers zijn er (De Groene Meisjes, The Vegan Effect, The Monkey and the Elephant, Mille Pagine, Lisa Goes Vegan, Lisa Steltenpool – kennen jullie nog andere leuke?). En als je buiten de landsgrenzen gaat kijken vind je nog véél meer tips, inspiratie en harten-onder-de-riem.

    Maar goed ook, want eten is nu eenmaal een sociaal en cultureel gebeuren.

    Ook als je betere dingen te doen hebt dan de hele dag nadenken over je volgende maaltijd (ik snap dat niet iedereen zo’n foodie is ;-)), kan het erg fijn zijn om af en toe te sparren over je nieuwe eetgewoontes. Om een ander te vragen hoe hij een ei vervangt, wat haar ervaringen zijn met vegan parmezaanse kaas, hoe je dat rare jackfruit nou moet bereiden en welke sojakwark het lekkerst is.

    Kortom, ga niet op een plantaardig eilandje zitten. Zoek anderen op, vraag hulp, vind steun.

    En ontdek hoeveel kracht en verbinding je daardoor ervaart.

    #krachtvoer
    1+
  • zaterdag

    • Het nieuwe boek dat ik aan het lezen ben, Het boek waarvan je wilde dat je ouders het hadden gelezen (en je kinderen blij zijn dat jij het doet). Ook interessant als je geen kinderen hebt. Het gaat over interne dynamieken en triggers, over wat er op lange termijn gebeurt als je gevoelens wel/niet serieus neemt, welke onbewuste signalen jouw ouders vroeger afgaven en welke impact dat op je leven heeft. En oké, ook over kinderen. Bijvoorbeeld wat er éigenlijk aan de hand is als je kinderen boosheid, ergernis of ongemak in jou opwekken. Hoe ‘breuken’ in de relatie met je kind ontstaan én hoe je die kunt herstellen.
    • De les hatha yoga in de ochtend. Zo fijn om het weekend met yoga te beginnen.
    • Dat mijn viend J kwam eten, we elkaar voor het eerst in maanden zagen en prachtige open gesprekken voerden op de bank. Het was ineens één uur ‘s nachts, zeg maar. En ook: hoe ik merk dat steeds meer van mijn vrienden ook bezig zijn met klimaatverandering, duurzamer leven, plantaardig eten, (bijna) niet meer vliegen, minder consumeren. De kracht die dat geeft. We doen het samen.
    0