• Dit was week 26

    Afgelopen week begon wel heel leuk: maandag gingen we een kijkje nemen in ons nieuwe huis! Voor mij was het de eerste keer dat ik binnen was, sinds we het kochten (B was er daarna nog een keer geweest, tijdens de bouwkundige keuring). ‘s Morgens werkte ik trouwens nog gewoon, en we begonnen ons bezoek aan Elst met een afspraak bij de notaris. Daar namen we alle keuzes voor ons samenlevingscontract door.

    En toen kon het feest beginnen! Superfijn was dat een vriendin mee kwam die binnenhuisarchitect is. Dus zij schakelde meteen in ‘werkmodus’ en hielp ons met opmeten, checkte details waar we zelf nóóit aan hadden gedacht en documenteerde alles handig op de plattegronden. Samen met haar kozen we ook verfkleuren voor de verschillende kamers – ik ben enorm benieuwd hoe alles er straks uit gaat zien.

    Na twee uur intensief keuzes maken waren B en ik superblij, maar ook behoorlijk gaar. We sloten de dag met z’n drieën af op een terrasje in het centrum. Conclusie: er is minimaal één leuke eetgelegenheid in Elst! O ja, en in het park om de hoek zitten allemaal konijntjes, zo schattig.

    Op dinsdag treinde ik naar Nijmegen voor een werkdag bij Einder. Best fijn toch, die kantoorvibe. Samen met een collega timmerde ik een campagnevoorstel in elkaar – heerlijk om weer live te kunnen sparren, in plaats van met zo’n stom beeldscherm ertussen. O ja, en een van de bladen waar ik aan meewerk is uit. Altijd leuk om zo’n nieuw nummer op m’n bureau te vinden.

    Ik sloot de werkdag af op het terras, waar ik bijpraatte met een van m’n (freelance-)opdrachtgevers. We bespraken onder andere het nieuwe verhaal dat ik ga maken voor Radboud Magazine.

    Woensdag begon ik de dag met een les hatha yoga. Daarna fietste ik door naar A voor een kop thee. Intussen kreeg ik goed nieuws: het reisadvies voor Zweden is per 1 juli code geel, en dat betekent dat we éindelijk daarheen kunnen. Yes! Over twee weken gaan we al.

    En toen was het tijd voor mijn eerste coronaprik. Pfizer kreeg ik – blij mee. Ik moet zeggen: mij bekroop toch een dubbel gevoel toen ik in die enorme Jaarbeurshal aansloot in de rij. Als je het met een dystopische bril zou bekijken, oogde het best een beetje creepy. Maar hé, ik heb hier lang over nagedacht en ervoor gekozen om vertrouwen te hebben in onze samenleving. Bovendien: nee, het liefst had ik geen vaccin nodig gehad, maar nog een keertje corona zie ik al helemáál niet zitten…

    Anyway. Minder fijn was dat ik bijna flauwviel (niets ernstigs, heb ik vaker na injecties) en uiteindelijk de 15 minuten wachttijd doorbracht in de EHBO-tent. Nou ja, het was best gezellig om wat te babbelen met de verpleegkundige van dienst. ;-) Daarna ging ik voorlezen bij A, en toen ik op de fiets zat naar huis, dacht ik: hmm, volgens mij gaat dit wat moeizamer dan normaal…

    En toen had ik koorts.

    Tja, dat was natuurlijk een beetje te verwachten met mijn ‘coronaverleden‘, maar qua planning had ik er geen rekening mee gehouden dat ik me ook donderdag nog beroerd zou voelen. Bleek wel het geval. Dus helaas, geen schrijfcoaching geven en ook geen ander werk, maar dutjes doen op de bank. Tussendoor keek ik trouwens wel de Netflix-miniserie The Queen’s Gambit af. Sterke serie, aanrader!

    Gelukkig voelde ik me vrijdag na een lange nacht slapen weer helemaal fit. Eigenlijk waren die vaccin-bijwerkingen een soort mini-corona, wat ook niet gek is als je bedenkt dat je lijf natuurlijk dénkt dat het corona krijgt. Vrijdag maakte ik dus een flinke inhaalslag qua (Einder)werk. Tussendoor had ik nog een uurtje pianoles, en na vijven fietste ik naar S toe voor een vrijdagmiddagborrel met haar en J. Het was superfijn om hen beiden weer te zien.

    2 dagen na m’n prik; weer een heel stuk vrolijker!

    Op zaterdag zou ik eigenlijk gaan fietsen en borrelen met collega’s in Nijmegen, maar dat ging niet door, dus plots lag het weekend voor me open. Jammer, en stiekem ook wel lekker! Ik begon de dag trouwens weer met een les hatha yoga.

    ‘s Middags besloten B en ik te lunchen bij de Veldkeuken in Amelisweerd. Lunch daar is niet compleet zonder taart, en daarna wandelden we nog een stuk rondom Fort Rijnauwen. Of nou ja, we liepen een stukje en bleven meer dan een uur in het gras zitten om schaapjes te knuffelen. Zo leuk!

    ‘s Avonds waren we beiden uitgeteld, dus we zetten een makkelijke film op (Mowgli, viel een beetje tegen, maar wat wil je hè) en aten ovenrisotto onder een dekentje op de bank. O ja, en we bakten nog appeltaart om zondag mee te nemen naar de jaarlijkse familiedag met B’s familie.

    Zondag ik werd ik brak en groggy wakker, ondanks tien uur slaap (en nee, ik had geen alcohol gedronken). Restjes vaccin-bijwerkingen misschien, maar ik voelde vooral dat de herfst van m’n cyclus flink was ingekickt. Ik wilde heel graag alleen onder een dekentje op de bank liggen en niets hoeven. Helaas kon dat niet, want we gingen naar die familiedag. Dus hup, in de auto naar Leeuwarden. Gelukkig is roadtrippen met B altijd een feestje – en heb ik bij hem allang niet meer het gevoel dat ik sociaal hoef te zijn.

    Rond een uurtje of drie hielden we het voor gezien (#zelfzorg) en eenmaal thuis was het avondprogramma heel eenvoudig: burgers van Meneer Smakers bestellen, Disneyfilm aan en samen cocoonen. Ik koos trouwens een keer voor de veganburger op basis van lupinebonen en wortel. Die was erg lekker, ik vond alleen de mangochutney erbij wat te zoet. De Mevrouw Smakers-burger met vleesvervanger blijft m’n favoriet.

    Zo, en toen was het alweer maandag – vandaag dus. Maar daarover volgende week meer.
    Fijne week!

    1+
  • Dit was week 25

    Deze week had ik vakantie. Eigenlijk zouden B en ik naar mijn moeder en stiefvader in Zweden gaan, maar dat plan is helaas (alweer) uitgesteld door corona. We hopen nu in juli te gaan; het vaccinatiepaspoort maakt dat hopelijk wat makkelijker.

    Anyway, we bleven dus in Nederland. Om toch even weg te zijn, schreef ik me in voor de retraite waar je al over hebt kunnen lezen, en we besloten ook om een paar dagen naar Maastricht te gaan. Een van B’s beste vrienden (J) woont daar tijdelijk – dus leuk om hem op te zoeken en tegelijkertijd de zuidelijkste stad van ons land beter te leren kennen.

    Maar goed, dat was woensdag pas! Laten we bij het begin beginnen.

    Maandag was stiekem tóch een werkdag. Ik heb een schrijfklus voor een nieuwe opdrachtgever, dus de dag begon met een leuk telefonisch interview. De rest van de dag besteedde ik aan het uitwerken daarvan, en ‘s avonds had ik pianoles. Normaal heb ik les op vrijdag, maar vanwege de retraite kon ik een les ruilen met een andere leerling.

    Op dinsdag stapte ik in de trein naar Amersfoort voor een NS-wandeling met M, een vriend die ik nog uit Nijmegen ken. We wandelden van station Amersfoort naar Soest-Zuid en praatten onderweg over zijn carrière- en toekomstplannen. M staat op een soort kruispunt in z’n leven en ik had aangeboden een keertje met hem te sparren daarover. Dat was superfijn om te doen, en de route die we liepen was prachtig. Onderweg lunchten we op een terrasje.

    O ja, note to self: vaker NS-wandelingen maken, want wat zijn die toch ontzettend handig en fijn! Je kunt gewoon met de trein, je loopt meestal een ‘enkele reis’ in plaats van een rondje en de route staat supergoed aangegeven, waardoor je niet steeds beschrijvingen hoeft te lezen maar gewoon de markeringen kunt volgen.

    Woensdag begon ik de dag lekker actief met een les ashtanga yoga, samen met A. Daarna dronken we nog een kop thee bij ‘t Koffieboontje op de Oudegracht. Man, dit laagdrempelige contact met haar ga ik écht missen als ik straks niet meer in Utrecht woon!

    Begin van de middag stapten B en ik met een grote backpack in de trein naar Maastricht. Last-minute hadden we een hotelletje geboekt, dat leek ons toch chiller dan drie dagen bivakkeren in J’s studio (het scheelde bovendien een hoop gesleep met luchtbedden, kussens en slaapzakken).

    Precies twee uurtjes later kwamen we aan in het Parijs van Nederland – ja, ik snap wel waarom Maastricht die bijnaam heeft! Ik was er wel eens geweest maar dat was alweer jaren terug. Nadat we hadden ingecheckt, vlijden we neer bij Café Sjiek (naar ik heb begrepen een begrip), waar we genoten van de lekkerste hapjes en drankjes.

    Na het eten nam J ons mee naar het Frontenpark – onderweg gooiden we nog even een fles rood in onze rugzak – en daar childen we tot het begon te schemeren. We eindigden de avond met dansjes in J’s woonkamer. Leven, man. Heerlijk.

    Donderdag begon eh, een tikje minder levendig. ;-) Laat ik zeggen dat de kater me nog meeviel, gezien de huisgemaakte cocktails waarvan we onszelf laat op de avond nog hadden bediend. We begonnen de dag met een katerontbijt bij de Brandweer. Daar hebben ze trouwens ook verschillende plantaardige opties, maar op dit punt vond ik het hoog tijd voor een uitsmijter met kaas.

    We besloten onze brakheid eruit te wandelen en liepen vanuit de stad naar de Sint Pietersberg. Wat mooi is het daar zeg! Er liep ook een grote kudde schapen en geiten rond, inclusief herder – wat me dan tóch weer een beetje aan Zweden deed denken (mijn moeder houdt daar ook schapen).

    ‘s Avonds dronken we cocktails bij Clichee, waar we ook een spelletje 30 seconds speelden (of Half a minute, eigenlijk, de smartphonevariant van dat spelletje). Daarna aten we smakelijke vegaburgers bij Café Forum – wat een relaxte vibe hangt daar! Sowieso viel me op wat een bruisende, uitbundige stad Maastricht is. Bijna on-Nederlands voelt het. Niet gek ook natuurlijk, voor een plek die zo ligt ingeklemd tussen Duitsland en België.

    Op vrijdag had J andere plannen, dus B en ik slenterden op ons gemakje nog wat door de stad. We genoten van een geweldig ontbijt in de groene binnentuin van Livin Room – een oase van rust in de stad. Later haalden we de lekkerste broodjes en vlaaien bij de Bischopsmolen, streken neer in het park en lagen gewoon een paar uur te kletsen in het gras. Tegen de avond reisden we terug naar Utrecht.

    Zaterdag begon ik de dag met hatha yoga in de studio. Daarna liep ik pardoes A tegen het lijf; reden genoeg om nog maar weer eens wat te drinken bij ‘t Koffieboontje. Inmiddels was B’s ándere beste vriend (W) bij ons, en ‘s middags speelden we met z’n drieën een potje Spirit Island. Verder was het een fijn aanrommeldagje. Boekjes lezen, pianospelen, dat soort dingen.

    En vandaag, zondag, ging ik op pad met Ruby het Racemonster. 46 kilometer fietste ik: een prachtige route langs Maartensdijk, Soest en Zeist. Ook bracht ik Henry II naar vriendin J (zie vorige dagboekblog), haalde ik een berg weekboodschappen bij de grote AH en ruimden B en ik samen het hele huis op. Morgen komen er hier mensen het huis bezichtigen, terwijl wij naar de notaris gaan voor ons samenlevingcontract. Shit’s getting real. ;-)

    Fijne week allemaal!

    1+
  • Dit was week 23

    Een ouderwetse dagboekblog – da’s lang geleden! Maar hey, waarom ook niet. Vanavond neem ik jullie graag mee in m’n afgelopen week. Komt-ie!

    Maandag trok ik met de hoofdredacteur en vormgever van VLOT een eindsprintje om het nieuwe nummer in elkaar te zetten. Daar was ik de ochtend mee zoet; ‘s middags schreef ik een berg webteksten in B1-taal voor Einder. B1-taal is toegankelijk Nederlands, ofwel: eenvoudige woorden, korte zinnen. Ik haal er altijd veel plezier uit om een complexe tekst zó te hertalen, dat-ie voor iedereen makkelijk leesbaar is. Dus dit was een fijn klusje.

    Op dinsdag ging ik met de trein naar Woerden voor de tweede dag van een (tweedaagse ;-)) training Eindredactie. Net als vorige week was dat ontzettend leuk en interessant. Ik wilde al zo lang een gedegen basis leggen onder m’n redactievaardigheden en hiermee is dat behoorlijk gelukt. We hadden ook enorm geluk met de groep, het was een enthousiast en divers clubje mensen. De locatie was ook niet mis trouwens: we zaten in Kasteel Woerden, midden in het centrum van de stad, waar we tussen de middag konden genieten van een heerlijke lunch op het zonnige terras.

    Woensdag was het weer tijd voor een (kort) Einderdagje. Ik schreef aan een interview en werkte de reportage uit die al een paar weken op me lag te wachten. Suboptimaal, dat laatste, want mijn ervaring is dat je verhalen het beste kunt uitwerken vlak nadat je op pad bent geweest. Ook al had ik nu een bandje waar in principe alles op stond – het schrijft gewoon zoveel makkelijker als alles vers in je geheugen zit.

    Halverwege de middag ging ik de deur uit voor een middagje Spoorwegmuseum met voorleeskindje A! En wat was dat leuk, zeg. A is nu bijna zeven jaar en ze was al weken aan het stuiteren voor dit uitje. We hebben het mega-gezellig gehad met z’n tweetjes. Ook fijn om achteraf nog wat te drinken met haar moeder en grote zus. Wat waardevol toch, de band die ik met dit gezin heb gekregen.

    Donderdag begon ik éindelijk weer eens de dag met een ommetje. Ik had namelijk al een paar dagen flink last van m’n voet en moest veel moeite doen om mezelf uit een negatieve gedachtenspiraal te houden (‘shit nee, nu ben ik weer terug bij af’, ‘niet wéér’, ‘ik wil niet stilzitten’, dat soort gedachtes ;-)). Maar nadat ik woensdag juist ruim 13.000 stappen had gezet en daarna alle pijn verdwenen was, moest ik opnieuw concluderen dat de theorie van fysio M lijkt te kloppen. Die ontsteking komt niet door iets fysieks, maar wordt (vooral) getriggerd door spanning en stress. Eerder door mentale dan fysieke overbelasting dus.

    Kortom, niet in paniek schieten en gewoon – met mate – blijven bewegen, want da’s ook goed om je stresslevels laag te houden. En vooral maar weer eens dat meditatiekussentje opzoeken……

    Anyway, verder was donderdag weer een Einderwerkdag (vanuit huis, zoals alle dagen deze week, maar dat spreekt in deze tijd voor zich). Tussendoor ging ik even naar de kapper, voor het eerst naar Hairmonk op de Oudegracht. Daarin ben ik trouwens keihard geïnfluencet ;-), want vlogger Teske tagde deze kapper eens in een video en toen dacht ik: hé, dat is interessant. Nou, dat was het zeker – ik ben superblij met m’n nieuwe haar.

    ‘s Avonds besloten B en ik om eindelijk Henry te stekken. Henry is de grote paradijsvogelplant die we vorig jaar kochten; als je m’n vlogs volgt, heb je hem misschien wel eens voorbij zien komen. Nou gaat het gelukkig erg goed met Henry – zó goed, dat-ie nogal zijn pot uit groeide. Hoog tijd om twee baby-Henry’s een eigen pot te geven dus. We zijn nu een paar dagen verder en het líjkt er gelukkig op dat Henry I, II én III de operatie allemaal hebben overleefd.

    Henry II en III.

    Op vrijdag werkte ik nog een paar uurtjes voor Einder, maar eigenlijk voelde ik meteen ‘s morgens al dat dit niet zo’n lekker dagje ging worden. Ondanks een lange nacht slaap was ik móé, niet normaal. Rond de middag besloot ik dat ik beter nu kon rusten en maandag wat extra’s doen. Nou ja, en de rest van de dag heb je al kunnen lezen.

    Zaterdag werd ik gelukkig een stuk frisser wakker. Om iets voor 10 stonden E en J uit Groenlo voor de deur. E en ik begonnen de dag met een wandeling van twee uur langs het water, waarin we konden bijkletsen. ‘s Middags speelden we met zn vieren Pandemic Legacy seizoen 2 (we zijn inmiddels in oktober aanbeland) en ‘s avonds vierden we hun huwelijk bij de Witte Zwaan, een goed restaurant in De Bilt. Dat etentje was ons huwelijkscadeau voor hen, en nou zijn ze inmiddels al een jaar getrouwd – maar ja, lockdown. We waren blij dat we dit uitje nog voor onze verhuizing konden doen.

    We gingen full out met een zevengangendiner en bijpassende wijnen – al moet ik bekennen dat ik het na vier halve glazen voor gezien gaf, dat is tegenwoordig meer dan genoeg alcohol voor me. E en ik aten trouwens de hele avond veganistisch, en dat viel niet tegen zeg, wauw. Alle gerechten die je hieronder ziet, zijn dus volledig plantaardig! Ik moet bekennen dat we bij de friandises (niet op de foto) wel wat meesnoepten met de niet-vegan fudge die de heren kregen, hey, alles in balans.

    Zondag – vandaag dus – bakte ik een stapel pannenkoeken als ontbijt. We speelden een potje Spirit Island (zie foto linksonder ^), maakten een ommetje door de zon en deden daarna nog een laatste sessie van ons Legacy-spel. Het was een superfijn weekend met z’n vieren.

    Wat ik altijd zo fijn vind met E en J is dat we tijd samen hebben én de vrijheid voelen om onze eigen gang te gaan. ‘s Morgens gingen zij bijvoorbeeld een stuk hardlopen terwijl B en ik uitsliepen, tussendoor kruipt B even achter de piano voor een stukje jazz en ik kan ook gewoon wat aanrommelen in huis terwijl E op de bank zit te lezen.

    Als avondeten bestelden we Thais met z’n vieren, daarna zwaaiden we onze lieve vrienden uit en maakte ik nog een heerlijke avondrit op Ruby het Racemonster.

    En nu is het zondagavond; in m’n ooghoek zie ik op de tv dat het Nederlands Elftal z’n eerste wedstrijd heeft gewonnen. Toch leuk, ik ben benieuwd hoe snel de oranjekoorts gaat stijgen komende week. Maar eerst is het bedtijd; morgen om acht uur wil ik weer de deur uit zijn voor een ommetje. Kijken of het me lukt.

    Fijne week!

    0
  • dinsdag, woensdag & donderdag

    • Genieten van een dagje op kantoor in Nijmegen. We mogen nu weer met twee mensen in 1 ruimte (mits 1,5 meter afstand kan) en dat maakt heel veel verschil voor het kantoorgevoel. Eerst mocht je maar in je eentje zitten en tja, dan kan ik bijna net zo goed thuiswerken…
    • Spontaan gevraagd worden om te blijven eten bij collega’s N en H. Dat dat gewoon chill en relaxed was. Me welkom voelen.
    • De heerlijke witte bordeaux die we dronken.
    • Complimenten voor het artikel dat ik schreef voor een nieuwe (Einder-)opdrachtgever. Extra fijn als een nieuwe klant meteen blij is met m’n werk!
    • Dat het mijn oma lukte om een foto van de bos bloemen te appen die we voor haar verjaardag hadden laten bezorgen. Hoe ze zei dat ze er zo van genoot.
    • Hoe mijn voorleeskindje en ik samen genoten van het prentenboek Slimme Lotje (en ook van de drie andere boeken die we lazen, maar deze was echt top, ze ging er helemaal in op, prachtig om te zien). Zeg nou zelf, heksen zijn toch ook supercool.
    • Uit eten bij Madeleine met lieve J de graphic designer. We zouden dit vóór corona al doen, ter ere van onze eerste zakelijke samenwerking, maar ja, toen werd de wereld even anders.
    • Het mooie open en oprechte gesprek dat we hadden.
    • De Madeleines als dessert. Uiteraard.
    0
  • zondag, maandag & dinsdag

    • Lekker aanrommelzondagje: bananenbrood bakken, klooien met de plantjes, krantje lezen, beetje opruimen in huis.
    • Samen met B ontbijten met verse croissantjes.
    • Eten met A (gnocchi met blauwe kaas, walnoten en salie, blijft een succesnummer!) en daarna samen kletsen en dingen voor onszelf doen op de bank.
    • Lekker veel vers zomerfruit in huis halen en daar de hele middag van snaaien.
    • Mediteren, vijf minuutjes maar, en voelen hoe goed dat toch voor me is.
    • Dat mijn baas het onzin vond dat ik vorige week een middag vrij had genomen omdat ik niet veel werk te doen had – en die verlofuren gewoon weer heeft bijgeschreven. Achteraf misschien logisch, maar ja, ik ga toch niet zo makkelijk een middagje de zon in als ik ‘even’ niets te doen heb… hoe dan ook, topwerkgever!
    • Voor het eerst in lange tijd weer zelf pizza maken (met deeg from scratch), en dat dat best goed gelukt was.
    • Zomerweer! Lekker rondlopen in topje en korte broek.
    • Goed gesprek op een terrasje met een oud-collega, beetje sparren over werk en waar we heen willen. Interessant.
    0