• vrijdag & zaterdag

    • De nieuwste aflevering van Onbehaarde Apen luisteren tijdens m’n ochtendwandeling. Over dat het beeld van de (oer)man als jager nu toch echt – wetenschappelijk bewezen – de deur uit kan. “Een vondst in Peru zet het beeld van de jagende man en de zorgende vrouw op zijn kop. Hoe komt het dat we nog steeds denken in patriarchale termen? Hoe terecht is dat en hoe komen we er vanaf?
    • Even op pad voor een freelanceklus. Op pad! Een live-gesprek! Het deed me belachelijk goed.
    • Eten bij B’s broer. Zijn neefje en nichtje, wat lief en leuk en knuffelig zijn ze toch.
    • Dat M en A hierheen kwamen voor spelletjes, pizza en gezelligheid. Het was mega-fijn om in gezelschap te zijn en de tijd vloog.
    • Sneeuw! Een witte winterwereld, ik had niet gedacht dat dat nog zou gebeuren dit jaar.
    • De zelfgemaakte pizza’s van B die weer zo goddelijk waren. Misschien zelfs lekkerder dan die van O’Panuozzo… Inderdaad, dat zegt wat.
    0
  • Even eruit

    Eigenlijk had ik nu in Zweden moeten zijn. Maar ja hè, corona.
    We hadden de boottickets al geboekt. Flexibele tickets natuurlijk, want in deze tijden weet je nooit hoe het leven loopt. (Dat weet je sowieso niet, alleen zijn we ons er nu van bewust.)

    Zweden was als enige land nog code geel en hoewel het advies ‘ga niet naar het buitenland’ al gold, ik zal het maar eerlijk zeggen, wilde ik gewoon heel graag weer een keer naar het huis van mijn mama. Daar ben ik nu al bijna twee jaar niet geweest; in het vroege voorjaar van 2019 voor het laatst.

    Maar toen werd Zweden toch code oranje. En hoewel we rationeel gezien nog steeds weinig risico lopen (we zouden van tevoren niemand zien, reizen met de auto, verblijven alleen daar op het erf) voelde het niet goed om de regel ‘na terugkomst 10 dagen in quarantaine’ te verbreken. Zeker niet gezien B’s werk in de zorg.

    Dus we gingen niet.
    De vakantieweek lieten we wél staan, allebei waren we erg toe aan even helemaal niets. En omdat thuis de muren zo onderhand weer behoorlijk op me af kwamen, boekten we last-minute een weekje Zeeland.

    In plaats van aan m’n moeders keukentafel zit ik dus nu hier in een ándere rustige boerderij. Met uitzicht op de dijk, een fijne keuken en de zee op nauwelijks tweehonderd meter afstand.

    Ik lees boeken van David Mitchell (tip voor alle schrijvers, lees dit interview met hem), speel potjes Detective en Terraforming Mars met B, bak kruidnootjes en eet chocola. Doe zo nu en dan een yoga-oefening op de ruime vloer hier. Geniet van het opstaan-zonder-wekker, van het leven zonder klok. Ga in bad met bruisballen van de Lush.

    Zelfs dat ik tóch even soort-van aan het werk moest (de schrijfopdrachten van m’n cursus lagen nog op me te wachten) was helemaal niet erg. Zonder verdere verplichtingen was het zelfs wel lekker, een beetje schrijven, creatief zijn.

    Ik heb indrukwekkende dromen hier. Slik een paar dagen m’n medicatie niet en schrik een beetje van hoe onrustig ik plots weer ben, is dit echt hoe ik de wereld tot nu toe altijd beleefde? Tikkende voetjes, duizend gedachten, gekauw op m’n wangen. En plots weer zin in een glas wijn om dat hoofd even uit te zetten.

    Soms merk je in de afwezigheid van dingen pas haar effect. En precies daarom is het óók fijn om even weg te zijn; zodat we straks weer kunnen thuiskomen.

    Intussen blijf ik graag nog even hier.

    3+
  • dinsdag, woensdag & donderdag

    • Dit artikel in The Guardian, waarin de duurzaamheidsjournalist van die krant maar liefst 18 mythes over de consumptie van dierlijke producten en veganisme ontkracht. Die kerel heeft z’n huiswerk gedaan zeg, top. (En vooral ook gaaf dat een Britse kwaliteitskrant een artikel maakt met de kop ‘Why you should go animal-free’).
    • Weer eens curry madras maken met een verspakket van Appie. Tip jongens, als je een keer geen inspiratie hebt – gewoon hop, precies alles wat je nodig hebt in één doos. Deze is erg lekker met vegetarische kipstuckjes (bijvoorbeeld die van de Vegetarische Slager).
    • Dat J kwam eten, fijn om hem even over de vloer te hebben.
    O ja en dit was er ook nog: léuke post van de gemeente! Nou ja, voor zover het onderwerp ‘leuk’ is natuurlijk, maar toch. ;-)
    • Tussen de middag bellen met m’n nichtje. Eerder in de week belde ik ook al met een vriendin tijdens een lunchpauze-wandeling. Goeie combi: even bijpraten, sociaal contact én naar buiten. #lockdowntips
    • Voorlezen aan A. Ik was eind van de middag best gesloopt van de werkdag en voelde me sowieso niet lekker, maar achteraf ben ik zo blij dat ik toch gewoon op de fiets ben gestapt. Dat meisje weet me altijd weer op te kikkeren. Zo leuk om te zien hoe enthousiast ze is over de verhalen die we samen lezen!
    • Dat het op m’n werk eindelijk niet meer absurd druk is, maar gewoon ‘te doen’.
    Oké, ik besteed nog steeds een significant deel van de week aan Teams-vergaderingen ;-) Maar in elk geval nu weer met pauzes tussendoor.
    • Mijn collega’s bij Einder. Wát een fijne mensen toch.
    • Dat m’n nieuwe interview voor DUB, het Utrechtse digitale universiteitsblad, online staat. Ik interviewde hoogleraar letterkunde Geert Buelens en dat was enorm leuk. We spraken over lees- en schrijfplezier, de dalende leesvaardigheid onder jongeren en waarom dat een bedreiging vormt voor de democratie, over de kracht van fictie én hoe je een goede column schrijft. Lezen dus!
    • Oude seizoenen van Hunted bingewatchen. Aanrader als je nog een leuke serie zoekt! Geen fictie trouwens, maar een spannend tv-programma waarin twaalf Nederlanders drie weken uit handen moeten zien te blijven van een professioneel opsporingteam. Superboeiend, allereerst al om te zien hoe makkelijk het tegenwoordig is om mensen te vinden op basis van hun digitale gedrag…
    0
  • dinsdag

    • De dag beginnen met een blokje om het park. Ik had vandaag niet veel tijd, mijn eerste vergadering begon om 8 uur, maar ik besloot om 7.45 tóch even tien minuten naar buiten te gaan. En ja, ook dat heeft dus zin. Het kan altijd even.
    • Geïnterviewde die tevreden is over m’n verhaal. Als zo’n stuk dan af is weet ik weer waarom ik dit zo graag doe.
    • Dat het lukte om 16.30 uur te stoppen met werken. Uitloggen, yin yoga doen (een Zoom-les vanuit de studeerkamer, want ik had een beetje keelpijn), en ‘s avonds bewust even NIET naar werkdingen kijken.

    0
  • zaterdag

    • Hatha yoga op zaterdagochtend. Wat is yoga toch een fijn ding om het weekend mee te beginnen.
    • Wijnclub ‘corona-stijl’; in twee kleine groepjes op verschillende locaties. Mede-organisator S hadden een concept bedacht waarbij we de zes wijnen overschenken in glazen flessen. Werkte super! Ook ons idee om wél een Zoom-verbinding op te zetten, maar de avond te verdelen werkte goed: deels in plenaire gesprekken (geluid aan en presenteren/wijnen bespreken met de andere locatie) en daarnaast proefmomenten (geluid uit) om te kletsen met je eigen gezelschap.
    • Borrelplank erbij met allemaal lekkere hapjes, waaronder zelfgemaakte muhammara en guacamole.
    0