• Wat ik allemaal doe de laatste tijd

    Ja hoi, al dat schrijven over restaurants, hardlopen, boeken en yoga is natuurlijk hartstikke leuk, maar wat spook ik eigenlijk verder allemaal uit tegenwoordig?

    Nou, een heleboel.
    (Oké, da’s vast niet zo’n verrassing, ik bedoel, is het ooit anders geweest?)

    Nee, zonder gekheid: ik ben zo veel van huis dat ik tegenwoordig op zaterdagochtend eerst samen met Tom twee uur lang een WERVELWIND door het huis doe, om alle was, afwas, stapeltjes en andere rommel zodanig te ordenen dat het weer een beetje leefbaar is. ;)

    Einder, NU.nl en de Volkskrant

    Alweer een half jaar ben ik economieredacteur voor NU.nl, parttime & freelance. Dat is hartstikke leuk: gezellige collega’s, prima werktijden en ik leer veel nieuws. Een halfjaar geleden wist ik echt NIETS over beurskoersen en ik zou mezelf nog steeds geen expert noemen op dat gebied, maar ik weet inmiddels wel hoe een faillissement werkt, hoe het precies zit met vrijhandelsverdragen CETA/TTIP en wat zoal de gevolgen van de lage rente zijn.

    Verder startten afgelopen maand twee nieuwe rubrieken in de Volkskrant, waarvan ik auteur ben. In De Opvolger komen twee generaties in een familiebedrijf aan het woord en in De Sprong interview ik mensen die radicaal van werkzaamheden zijn veranderd. Elke week verschijnt één van deze twee rubrieken op de economiepagina’s van de krant (geen vaste dag, maar het zal meestal op woensdag t/m vrijdag zijn). Tips voor beide rubrieken mogen overigens altijd mijn kant op!

    deopvolger1
    desprong1

    Is dat alles? Nee, integendeel, het belangrijkste komt nog! Sinds juli ben ik natuurlijk als schrijver in dienst bij Einder en sinds 1 oktober werk ik er om de week een dag extra. In oneven weken ben ik nu naast maandag, dinsdag en woensdag ook op vrijdag in Nijmegen te vinden. (O ja en sinds vorige week ben ik ook volgens internet officieel deel van het team. Jeej!) Het bevalt dus hartstikke goed daar in de Keizerstad. Wow, wat heb ik het toch getroffen met dit plekje…

    Half juli schreef ik al eens wat ik doe bij Einder en hoe leuk het daar is.

    “Nijmegen, da’s best een eindje reizen”

    Dat is de reactie van veel mensen als ik over m’n werk praat. Maar eigenlijk vind ik dat uurtje ‘s ochtends en ‘s avonds prima te doen. ‘Vroeg opstaan’ valt wel mee; de wekker gaat tussen half en kwart voor zeven en daar ben ik na ruim vier maanden zo aan gewend, dat zelfs opstaan in het donker niet vreselijk meer is.

    Ik heb de luxe dat ik 400 meter van een treinstation woon (Utrecht Vaartsche Rijn) en met de goede aansluiting op de intercity sta ik binnen exact 1 uur in Nijmegen. En vanaf het station is het nog maar vijf minuutjes fietsen naar kantoor.

    In de trein lees ik vaak boeken, typ blogjes of werk aan mijn sociale leven via WhatsApp. Het zijn, kortom, best ontspannen uurtjes, al is het wel significant drukker in de trein sinds de colleges weer zijn begonnen.

    nijmegengeenmist

    “En wat doe je verder nog dan?”

    Tiz natuurlijk niet alléén maar werk, hè, het leven. Gelukkig is er ook nog allerlei Leuks – onlangs, nu én binnenkort:

    • Uit eten gaan met Tom en met vrienden: onlangs bij De Veiling in Utrecht (leuk!), aanstaande zondag bij de Meesterproef in Nijmegen
    • De tweede sessie van m’n wijnclub, aanstaande zaterdag. Ditmaal wordt ‘ie georganiseerd door twee andere clubleden, dus ik hoef alleen maar achterover te leunen en lekkere wijntjes te proeven. Zin in.

    Lees ook welke wijnen we dronken tijdens de eerste sessie & wat we ervan vonden.

    • Rondjes hardlopen met en zonder maatjes. Dinsdag liep ik voor het eerst met collega’s Margriet en Ellis door Nijmegen, een proefrondje Zevenheuvelennacht. Over ruim twee weken loop ik de wedstrijd. Zin in!
    • En o ja, de dag daarna loop ik dan ook nog ‘even’ de 15 km-Zevenheuvelenloop. Te veel hooi op m’n vork? Ik ben er nog niet over uit… Het is in elk geval iets dat ik al bijna een jaar in m’n hoofd heb (om beide wedstrijden te lopen), dus hé, laat ik het maar gewoon DOEN en dan merk ik het wel.
    • Afgelopen maand logeerde ik weer een weekend bij mijn oma in Drenthe. Ze is inmiddels 83, ik voel me gezegend dat dit nog kan <3
    • In oktober dronk ik in totaal 4 glazen wijn (tegenover toch wel tientallen in september, toen ik op vakantie was in Frankrijk ;-)). Dat kostte wat moeite maar werd langzaam steeds meer een gewoonte. Nu nog zorgen dat ‘t zo blijft, want er is áltijd wel reden voor een feestje…. Gelukkig heb ik steeds meer fijne alcoholvrije alternatieven ontdekt, die deel ik binnenkort nog wel eens met jullie.
    • In de trein lees ik intussen ook nog steeds een hoop boeken. Vier weer deze maand; natuurlijk schrijf ik er binnenkort weer over, net als in september, augustus, juli, juni, mei, april en maart.
    • En dan ga ik nog een week naar Zweden, eind november! Mijn moeder en stiefvader (die daar wonen) heb ik inmiddels al sinds begin april (!!!!) niet meer gezien, dat is dus al dik een half jaar geleden. Hoogste tijd dus en gelukkig had ik nog precies genoeg vakantiedagen dit jaar. Tom gaat dit keer ook weer mee.
    hardlopenzevenh
    dessert

    O ja: en ik ga naar Cuba

    Volgens mij liet ik het al eens vallen in een blogje, maar inderdaad: ik ga naar Cuba! In mijn eentje, twee weken, in januari. Ticket is al geboekt, maar daarmee is dan ook alles gezegd.

    Plan is om vandaag naar Rotterdam te gaan om visum te regelen. Goede tips voor casas particulares, plekken waar ik heen moet, overleef-tips et cetera zijn meer dan welkom. De laatste weken waren zó vol dat ik me nog amper heb kunnen voorbereiden, dus dat wordt zo onderhand misschien wel een beetje tijd… Ik heb gehoord dat Cuba dit jaar zodanig overspoeld wordt door toeristen, dat het nodig is je verblijf weken/maanden van tevoren te regelen.

    cubaticket

    Goed, dat loopt allemaal vast wel los. Eerst vandaag nog m’n Volkskrantrubrieken schrijven en dan WEEKEND vieren. Morgen is het chilldag: ‘s morgens een stuk hardlopen in het bos en daarna lekker helemaal niets doen dat moet. En ja, dat plan ik in ;-) Ik kan niet wachten – al is het stiekem best moeilijk om even niets te doen als je de hele week loopt te racen.

    Maar hé, Netflix aan, kopje thee erbij; eigenlijk is er niet zo veel voor nodig om gelukkig te zijn.

    deeerstedag
    0
  • Van 48 naar 94 kilometer & nog zes dagen tot de Tilburg Ten Miles

    Yes, ik ben er bijna! Nog 5,5 kilometer te gaan en dan heb ik mijn maanddoel van 100 kilometer gehaald. Feest!

    Zaterdagochtend ging ik op tijd uit bed om samen met vriendinnetje V. 16 kilometer te lopen. Hoewel het even wat moeite kost om mezelf vóór acht uur uit bed te slepen, begin ik ochtenden lopen in het weekend steeds meer te waarderen. De wereld is nog stil, hier en daar kom je al andere lopers tegen en met een beetje geluk is het – zoals gisteren – strálend weer.

    En dan kom je om elf uur thuis en heb je het gewoon al gedáán – en de rest van het weekend een voldaan gevoel. (Dit in tegenstelling tot de weekenden waarin ik er de hele dag tegenop hik om nog te gaan lopen, uiteindelijk niet/korter ga en achteraf baal van mezelf.)

    runnning

    Opschroeven

    Goed, nu liep ik dus al 94, 5 km in augustus. Ter vergelijking: het afgelopen halfjaar liep ik meestal tussen de 40 en 65 kilometer per maand. En in juni liep ik vrijwel niet, vanwege mijn ongeluk.

    Dat ik het aantal kilometers flink heb opgeschroefd, is te merken, want:

    • Ineens heb ik weer de hele dag door honger HONGER. (Vooruit, trek, kindjes in Afrika hebben honger, I know.) Dat was tijdens m’n vorige halve-marathontraining in januari ook z0. Dat je zo veel kilometers loopt, dat je er bijna niet tegenop kunt eten. Nu houd ik gelukkig van eten, maar er zijn toch ook wel momenten dat het irritant wordt. En ik uit ergernis dus maar iets calorierijks/ongezonds naar binnen werk, om een tijdje geen trek te hebben. Niet slim, I know, dus iemand betere tips?
    • Mijn broeken zitten wat strakker om m’n benen. Uh wat? Nee, van hardlopen word je niet dik, maar dat je bovenbenen gespierder worden merk je wel een beetje. Niets extreems hoor, gelukkig. ;)
    • Ik betrap mezelf erop dat ik elke vrije minuut denk: ‘zal ik nog een rondje gaan?’ Ook als ik die dag al geweest ben. Het lopen zit dus in elk geval weer in m’n systeem, en dat is fijn.
    • Was ik ruim een maand geleden nog ZO ONTZETTEND ZENUWACHTIG voor de halve marathon, inmiddels krijg ik er steeds meer zin in.

    Maar eerst nog de Tilburg Ten Miles! Over minder dan een week sta ik aan de start. Startnummer is al binnen en komende week tref ik de laatste voorbereidingen. Dat betekent vooral: op tijd naar bed, even geen alcohol drinken en niet al te veel kilometers rennen.  Vanavond loop ik er nog zes. Woensdag nog acht en dan is het rusten tot zondag.

    startnummer

    Een dag later, op 5 september, vertrekken Tom en ik voor twee weken naar Zuid-Frankrijk. We gaan kamperen, nazomeren en heel veel chillen. Natuurlijk gaan mijn hardloopschoenen mee, maar mijn telefoon laat ik thuis, net als de vorige twee jaren. Even afkicken en zo en écht loskomen van het gewone leven. (En ook zónder Nike-tracking-statistiekjes kan ik vast prima stukken lopen, toch?)

    Zover is het nog niet: eerst nog één laatste weekje werken. Vandaag, morgen en overmorgen bij Einder en donderdag bij NU.nl. Even knallen nog – ik heb er zin in.

    Wie van jullie zie ik in Tilburg?

    0
  • Semi-kort update-blogje

    Wat vliegen de weken ineens weer. Zo zit je vijf van de zeven dagen thuis, zo ben je plots weer elke dag op pad. En ja, dan is er ineens ook een stuk minder tijd om te schrijven… Ik heb ontzettend veel plannen voor Suushi, loop over van de schrijf-ideeen, maar heb eenvoudigweg geen tijd om ze uit te werken. Luxe-probleem hè?

    Goed, even kort dus maar. Wat spook ik allemaal uit?

    vkstuk

    • Vorige week werkte ik een groot deel van de tijd aan een artikel voor Vonk, het zaterdagkatern van de Volkskrant. Over hoe media omgaan met rapporten zoals dat van de commissie-Oosting, over de Teevendeal. ‘Eerst nieuws brengen, dan pas filteren’…. Je kunt het hier lezen.
    • Tussen het schrijven door ook nog tijd voor hardlopen, chillen op m’n balkon in de zon met wijntjes & kletsen met vriendinnen.
    • En o ja! Ik schreef me in voor de halve marathon van Eindhoven. Op 9 oktober sta ik aan de start, samen met een paar vriendinnen. Spannend weer, zin om te trainen, yes, let’s go.

    10kveerle
    Samen met m’n nieuwe vriendinnetje Veerle beet ik alvast ‘t spits af, zondag.

    • Vrijdagavond nam Tom me als verrassing mee uit eten. In Maarssen, of all places, bij een espressobar (!) waar ze een paar keer per maand heerlijke driegangenmenu’s serveren. Je verzint het niet. Maar echt, dikke aanrader. Binnenkort meer hierover. (Al durf ik niet te zeggen wanneer – zoals ik zei, drukke weken.)
    • We gingen ook nog naar IKEA (op zaterdagmiddag nota bene! En we maakten zelfs geen ruzie!), gaven een berg geld uit aan nieuw meubilair en richtten de extra kamer in ons huis in als kleine werkruimte met bureau. Eerst fungeerde die ruimte vooral als berghok van zooi & verhuisdozen, dus ik ben blij om te zien dat Tom er op dit moment lekker aan het gamen is.
    • Al een maand wonen we nu in het nieuwe huis – wat zeg ik: vijf weken! En we moeten nog stééds de lampen en schilderijen ophangen.. en gordijnen kopen.. en overbodige troep in de schuur naar de kringloop brengen.. met andere woorden, die verhuizing houdt me nog wel even bezig.

    Overigens genieten we intussen allebei wel enorm van het nieuwe huis. Toch was het best gek om vorige week de sleutels van ons oude plekje in te leveren. End of an era… Terwijde, je was fijn. Maar o, wat is het leuk om ineens zo dichtbij de stad te zitten en te kunnen lopen (LOPEN!) naar vrienden toe.

    Deze week werk ik vier dagen bij NU.nl. Zo onderhand zitten mijn inwerkdiensten er bijna op; donderdag heb ik mijn eerste ‘echte’ dienst. Toch nog best spannend. Het is leuk op de redactie in Hoofddorp, ik werk in een gezellig team en leer veel nieuwe dingen op de economieredactie.

    Tussendoor tik ik ook nog hard aan een andere deadline voor de Volkskrant en daarnaast ben ik ook bezig met een erg leuk stuk voor Adformatie. Dat hoeft pas eind juli af, maar aangezien die maand nog veel drukker gaat worden, schrijf ik het ‘t liefst zo veel mogelijk nu al.

    Over anderhalve week gaan Tom en ik samen een paar dagen lekker naar Texel. Barcelona stond ook hoog op mijn travel wishlist, maar Tom wilde liever niet vliegen (want: klimaat!) en daar had ‘ie eigenlijk wel een punt. Dus waarom dan niet je eigen land verkennen? Nu ken ik Texel al redelijk, maar hij nog niet en het is een fijn eiland. Lekker burgerlijk wandelen, fietsen, spelletjes spelen en lekker eten… Uitwaaien bovendien, voor op 1 juli weer een hoop gaat veranderen.

    Want dan begin ik drie dagen in de week als tekstschrijver bij Einder!

    Ik kan niet wachten.

    footosuus

    PS. Kort, kort..ja ik weet het, 570 woorden is niet echt een kort blogje hè. Sorrynotsosorry.

     

    0
  • Fed Up

    Hoi, ik ben Suus en ik ben verslaafd aan suiker.

    “Hallo Suus.”

    OK, misschien overdrijf ik een beetje.

    Maar nadat ik deze week de documentaire Fed Up keek, dacht ik toch weer: ja, iets minder suiker, dat kan geen kwaad.

    Ik zag het NPO Gemist-linkje al minstens vier keer voorbij komen in mijn Facebook- en Twitterfeeds. Niet alles bleek nieuw voor me, maar er zaten een hoop opfrissertjes tussen. En die deel ik graag met jullie.

    Noot: zomaar wat notities en observaties die me te binnen schoten tijdens het kijken. Zelf oordelen? Check die docu! Hij duurt anderhalf uur en het eerste kwartier dacht ik ‘uh, waar gaat dit heen’, maar daarna werd het dus mega-interessant.

    Het gaat natuurlijk allemaal om Amerika, deze documentaire. Toch vrees ik dat we hier in Europa hard op weg zijn dezelfde kant op te gaan. Ook hier vind je op alle stations voedselverleidingen. Ook hier zijn er kinderen die opgroeien met suiker in overvloed. Die niet beter weten dan dat ze lam en hangerig zijn van de K3-koekjes en pakjes Taksi waar ze dagelijks op leven.

    En: ook hier zit in een groot deel van de spullen die je in de supermarkt kunt krijgen (toegevoegde) suiker en ook hier denken veel mensen nog steeds dat ‘light’ staat voor gezond.

    Nee, zegt Fed Up. Want:

    • Een light-product is, wat de voedselindustrie je ook wil doen geloven, geen gezond alternatief. Bij veel lightproducten is het vet vervangen door suiker. En daarmee ben je eigenlijk nog verder van huis dan wanneer je “gewoon” het volle product (met mate) eet.
    • Bovendien: als je cola light drinkt of een ander product met aspartaam/stevia/zoetstof, reageert je lichaam op die zoetstoffen precies hetzelfde als op suiker. O YEAH IETS ZOETS, denkt je lijf, ‘laat ik gauw meer insuline aanmaken’. En te veel insuline zorgt er dus voor dat sneller vet wordt opgeslagen. Daar komt nog bij dat het zoete ook maakt dat je hongerpikkel wordt gestimuleerd.
    • Suiker is verslavend. Dezelfde gebieden in je brein lichten op als bij heroine/cocaine. In feite is suiker zelfs 8 keer verslavender dan cocaine.
    • De voedselindustrie is écht ontzettend machtig. En is er niet uit om jou gezond te houden, maar om geld te verdienen.
    • Vruchtensap wordt in je lichaam op precies dezelfde manier verwerkt als cola. Eet liever heel fruit, want daarin zitten nog vezels die het ‘schadelijke’ effect van de grote hoeveelheid suiker afremmen.
    • Veel zinniger is het om kant-en-klaar/bewerkt voedsel te laten staan en zelf te koken, zodat je gezonde maaltijden eet waarvan je zeker weet dat er niet een paar eetlepels suiker in verstopt zit.

    Klinkt allemaal best logisch. Niet héél verrassend, zou ik zelfs willen zeggen. Maar daarnaast waren er ook dingen waar ik toch wel een beetje van schrok:

    • Dat je niet dik bent, wil niet zeggen dat je niet ongezond bent (!). In deze valkuil trap ik wel eens. ”Ach, ik kan het hebben’, denk ik dan, en vreet nog maar een paar koekjes/reep chocola weg. Maar volgens experts in deze documentaire bestaat er ook zoiets als “dun van buiten, dik van binnen”. En dat heeft dezelfde gezondheidsrisico’s (hartziekten, kanker, diabetes, et cetera). Hoe je lijf eruit ziet is dus lang niet altijd representatief.
    • Sommige voedingsproducten maken je letterlijk dik. Dat komt doordat ze alleen van suiker gemaakt zijn; dat zorgt ervoor dat meer insuline wordt aangemaakt. En insuline (= een hormoon) zet glucose in je lichaam direct om in vet. “Dat is simpelweg de taak van insuline.”
    • Logisch gevolg van het bovenstaande: twee producten die evenveel calorieën bevatten, kunnen door je lichaam volledig anders worden verwerkt. Een twee volkorenboterhammen zijn dus niet te vervangen door een chocolate chip cookie. ;) Calorieen tellen zegt dus niet alles. (Dat gevoel had ik altijd al, want als alle glazen wijn die ik in mijn leven heb gedronken 1 op 1 zou hebben ‘meegeteld’, zou ik 100 kilo wegen ;p).

    Wat me tot slot nog bij blijft:

    • De docu laat treffend zien hoe de voedselindustrie in haar lobby steeds met de vinger wijst naar “meer bewegen”. Dat heeft maar tot op zekere hoogte zin. It is about the food, we’re eating.
    • Eén maaltijd met veel suiker of 1 glas frisdank op z’n tijd maakt je niet dik, maar jarenlang dagelijks dit soort producten eten wel.
    • Gezondheidsorganisaties adviseren om niet meer dan 10 procent van je dagelijkse voeding uit suiker te laten bestaan. Shit, dat is bij mij sowieso veel meer. :’) (Ik denk niet dat ik dit echt ga veranderen want ik voel me prima en heb een gezond gewicht, maar het is nuttig om te weten.)
    • “De overheid [in de VS] subsidieert in feite de obesitas-epidemie”, aldus Michael Pollan.
    • Magere producten > te veel kaas > campagnes om mensen meer kaas te laten eten (‘cheese, glorious cheese’). Interesting.

    En o ja, wat me misschien nog wel het meest aan het hart ging: die arme kindjes…

    Fed Up is te zien op Uitzending Gemist.

    41Q2hiuZPSL._SX200_QL80_

    LET OP: de documentaire is maar beschikbaar tot 9 juni! Snel zijn dus. ;) (Al kun je hem vast ook elders vinden.)

     

     

    0
  • Tien jaar bloggen

    Deze maand bestaat mijn blog 10 jaar. Tien! Jaar! Op 25 mei 2006 maakte ik een blog aan, toen nog bij web-streepje-log punt nl: asmilemakesyourday.web-log.nl.

    Veertien was ik. Ik zat me gewoon een middag te vervelen op internet en dan was het mijn hobby om op allerlei random profielensites accounts aan te maken (denk: Cu2, Sugababes en wat had je nog meer allemaal?). Puur toevallig kwam ik dus op web-log.nl terecht, verzon ter plekke een accountnaam en tikte aldaar mijn eigen ‘Hello World’:

    NIEUW OP WEB-LOG.NL

    mei 25, 2006
    Door admin op 16:43

    Hoihoi, Goed, ik heb ook maar ‘ns een weblog aangemaakt.. je moet toch wat he  ! Ik ben alle instellingen nog aan het uitproberen, en ik hoop ook binnenkort mijn eigen lay-out te kunnen maken. Je ziet het wel!

    Tja, waarom ik ‘a smile makes your day’ een goed plan vond weet ik ook niet meer. ASMYD werd het al gauw in gesprekken met vriendinnen (spreek uit: esmit), dat was tenminste nog een beetje uit te spreken. Wie ik vond dat ik toen was:

    WHO’S THE GIRL?

    Hi there! Ik ben Suus (officieel gezien heet ik Susanne, maar Suus is gewoon veel… Suusiger!). Sinds 23 juli behoor ik tot het rijk der Veertienjarigen. Het allerliefst zit ik de hele dag in mijn eigen wereldje op mijn bed of achter de computer, te schrijven en te lezen, maar helaas bestaat er ook nog zoiets als school. Daar gaat het overigens wel goed, als een waar Stuusje zit ik in vwo4. Verder fitness ik zo’n 3x per week (Irresuustible sixpack, here I come, haha) en hou ik heel veel van mijn lieve vrienden <3. Ook ben ik muziekverslaafd, ik luister eigenlijk van alles. Helaas heb ik nog geen iPod, en aangezien ik geen tijd heb om te werken zal het nog wel even duren voordat ik me de trotse bezitter van zo’n geweldig ding mag noemen…

    Wil je nog meer over mij te weten komen, volg dan dit stappenplan:
    1. Klik op het gele sterretje in je IE-Browser [ik heb geen flauw idee hoe het eruit ziet in Firefox] en voeg asmyd toe aan je favorieten.
    2. Ga vervolgens elk vrij uurtje achter je computer zitten om te kijken of er nieuwe berichten op bovengenoemde site zijn geplaatst.
    3. Lees als vanzelfsprekend ook alle archieven met enige regelmaat door.
    4. Tot slot: reageer in overvloed op elk bericht, voor nog meer Suus-kennis!

    Succes verzekerd  .

    O, slechte woordspelingen! Internet Explorer! iPods! School-is-stom-meisjespraat! Ernstig. Dit was voordat Google Chrome bestond, voordat Facebook in Nederland hip werd, zelfs voordat ik ooit mijn eerste eigen centen had verdiend als kaasmeisje bij Albert Heijn.

    Twee lay-outs uit die tijd:

    asmyd1asmyd2

    In 2007 verhuisde ik m’n blogstekje naar XIZY (waar daar voor stond weet ik niet eens meer), in 2008 blogde ik op vik.web-log.nl en in 2009 registreerde ik suushi.nl.

    OK, eerlijk is eerlijk: tussen eind 2014 en begin 2016 heb ik hier niet geblogd. Waarom, dat vertelde ik al eens. Op een privé-webstekje elders na blogde ik in die periode überhaupt weinig, maar dat neemt niet weg dat het nu tien jaar geleden is dat ik met bloggen begon.

    Dat wil ik niet ongemerkt voorbij laten gaan!

    Het leuke is dat ik alle blogs die ik ooit schreef op asmyd, xizy, vik en Suushi nog heb. Vanwege mijn werk als journalist (en sowieso: het feit dat ik nu werk) staat het vrijwel allemaal offline – ik vind het niet zo’n lekker idee dat elke gek tien jaar aan online dagboeken van tiener-ik en student-Suus kan teruglezen.

    Toch is het soms ook jammer, want af en toe zat er best een leuk stukje bij. Vandaar dit plan: komende 10 dagen komt hier op Suushi elke dag een #REBLOG (hashtags for the win, man). Morgen een uit 2006, zondag uit 2007, enzovoorts, tot en met 2015. Omdat van dat laatste jaar dus geen (publieke) blogs zijn, verplaats ik een stukje van dat tijdelijke blog dat ik had hierheen.

    Een kleine trip down memory lane dus, voor mijzelf en voor de lezers die me al langer volgen. (Wie is er nog lezer van het eerste uur?!) Voor nieuwe lezers misschien ook leuk om te lezen wat ik vroegah allemaal schreef.

    Overigens, ik garandeer niet dat m’n tien jaar geleden geproduceerde schrijfsels van geweldige kwaliteit zijn. Dus vind je het allemaal maar niets, negeer deze reblog-streak dan gerust. Voor wie wel blijft hangen: veel leesplezier!

     

    0