Skip to content

REBLOG 2010: De extremen van de jeugd

2010, ook al zo’n moeilijk jaar. Waarom had ik ook alweer bedacht om één blog per jaar opnieuw te plaatsen? 

O ja, overdaad schaadt, daarom. Als je jezelf dwingt om écht te schrappen, te kiezen (of dat nu in kleding, boeken, vakanties of woorden is), dan wordt wat overblijft veel krachtiger.

Dus vandaag lezen jullie niet over de aanloop naar m’n 19e verjaardag (en dat ik het wel prima vond om 18 te zijn). Jullie lezen ook niet . Wat dan wel? Het overkoepelende thema van mijn leven toen.

Toch grappig, om te lezen dat sommige dingen nog wel herkenbaar zijn, maar dat ik inmiddels veel meer rust heb gevonden – en erachter ben gekomen dat veel dingen gewoon met elkaar zijn te verenigen, al lijkt dat op het eerste gezicht niet zo. 

All I want is everything

26 augustus 2010 [19 jaar]

Ik denk zwart-wit en ik wil de extremen. Ik wil heftig liefhebben en keihard vallen. Ik wil geen liefdesverdriet. Ik wil de veiligheid en intimiteit van een relatie, ik wil de spanning van een eerste date en ik wil even helemaal niks, gewoon vrienden zijn met iedereen. Ik wil dat iedereen mij lief en aardig vindt en ik wil rondlopen met piercings en een eigen kledingsstijl en zeggen wat ik vind zonder bang te zijn wat anderen daarvan denken. Ik wil niet vrienden hoeven zijn met iedereen en ik wil open staan voor alle moois in elk persoon.

Ik wil fit en gezond zijn; goed slapen, niet te veel drinken, veel aan sport doen. Ik wil vega en bio eten en ik wil een nachtelijke milkshake en patatje-met als afsluiter van het zoveelste laatgeworden feestje die week. Ik wil hakken van zeven centimeter en ik wil all stars. Ik wil lang en trots zijn, klein en nietig. Ik wil hard en veel werken en dagenlang nietsdoen. Ik wil naar New York en ik wil niet met het vliegtuig want dat is slechter voor het milieu dan je je kunt voorstellen. Ik wil mijn rijbewijs maar niet een zomer lang werken en alle verdiensten daar aan uitgeven. Ik wil helemaal niet autorijden om dezelfde reden als net gezegd met het vliegtuig. Ik wil vliegen.

Ik wil kunnen leven zonder telefoon en Facebook en ik wil makkelijk en veel contact met hen die ik liefheb. Ik wil leven als kluizenares en ik wil het land afreizen om af te spreken met allerlei interessante, mooie, lieve en nieuwe mensen. Ik wil jong moeder worden maar zeker nog lang geen kinderen.

Kon ik maar geen college missen, altijd aantekeningen maken en de beste studente van de werkgroep zijn – en tegelijkertijd feesten tot diep in de nacht en optimaal genieten van wat ze noemen  ‘studententijd’. Kon ik maar elke dag bij Starbucks ontbijten zonder blut en dik te zijn. Waarom kan ik niet mezelf ontdekken en in een relatie zijn tegelijk? Waarom kan ik niet kiezen?

Kon ik maar in alle rust de heftigheid beleven. Ik wil zoeken, ik wil vinden.
Ik wil de extremen, de extremen van de jeugd.

2 reacties

  1. Wow, deze vind ik echt prachtig. Heb ik nooit eerder gelezen volgens mij.
    Trouwens, het zijn toch niet alleen de extremen van de jeugd?
    Ik herkende alles over milieu, en ook:
    “Ik wil jong moeder worden maar zeker nog lang geen kinderen.”

    Benieuwd trouwens wat we “ook niet” lezen, daar ben je een stukje vergeten :-)

  2. Wat schrijf je toch goed. En dat deed je al jaren geleden. Topreeks, ik kom hier met spanning en plezier elke dag langs. Topidee!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.