A little bit of everything, all rolled into one

Wennen & lijstje met dingen

Ja, weer beginnen met werken hè. Ik zal eerlijk zijn: dat was best even wennen na drie weken vrij in december. Meer dan anders, misschien wel. Logisch ook, er is nu geen kantoor om naar terug te gaan. En daarmee is de overgang van ‘vakantie’ naar ‘werkdag’ een hele vage: ik ben thuis, net als vrijwel alle dagen sinds september.

Nou was ik in de kerstvakantie wél een paar dagen de deur uit. Ik ging een weekend logeren bij A en was rond Oud en Nieuw bij E en J in Groenlo. Allebei superfijn – en achteraf ben ik extra blij dat ik de mogelijkheid heb benut om even weg te gaan. Want hoe fijn dit huis ook is, het is goed om nieuwe ervaringen op te doen.

Het kerstdiner dat we bestelden bij Waku Waku was trouwens ook een héél goede nieuwe ervaring!

Nu is het januari, een grijze januari. Het lukt me gelukkig om vóór het begin van elke werkdag even naar buiten te gaan, een blokje om. Ik ga dan als het ware naar mijn werk, zo voelt het echt een beetje. Hop, de deur achter me dicht trekken, tien tot dertig minuten lopen door de ontwakende wereld en dan naar de werkkamer.

Wat hierin helpt, is dat m’n collega’s en ik tegenwoordig wandelen met de Ommetje-app. Zo krijgt dat dagelijkse rondje een sociaal én competitief element! Je ontvangt bonuspunten als je vóór 9 uur ‘s morgens al een Ommetje hebt gemaakt. Drie keer raden wat mij afgelopen dagen op tijd m’n bed uit kreeg…

Voor wie het leuk vindt: ik maakte zojuist een nieuw team aan in de app.
Wees welkom om mee te lopen in team Blokkie met code KWWTL. Zie je daar!

Maar ja, verder begin ik dus wel op een punt te komen dat ik denk: mag er weer een beetje? O, er is genoeg te schrijven, te lezen, te koken en te bakken, te bespreken via de telefoon. En ik heb weer een tijdelijke Xbox-verslaving, ditmaal speel ik oldskool Sims 4.

En toch.

Het is januari, vertel ik mezelf nog maar eens.
Winter. Korte dagen. Tijd om je terug te trekken.
En het is dus helemaal niet raar dat ik niet helemaal in de pas loop. Wat minder gemotiveerd of energiek ben. (Los van dat dit niet eens de héle tijd aan de hand is, allerminst zelfs! Er zijn heel veel leuke dingen, ook nu. En mentaal voel ik me rustig, stabiel en doorgaans tevreden met wat er is. De winterdips die ik vroeger had, zijn in geen velden of wegen meer te bekennen.)

Goed, een ouderwets lijstje dan, met wat random dingen die ik jullie al de hele tijd wil vertellen.

  • Onze BeterBoompje-kerstboom doet het supergoed! In tegenstelling tot de verdrietige dode bomen die deze week overal op straat liggen, staat Pim (zoals we ‘m hebben gedoopt) nog vrolijk in onze woonkamer te stralen. Zondag brengen we hem terug naar het depot, en dan planten ze hem weer in het bos. Fijn idee.
  • Ik stapte over naar een duurzame zorgverzekering. ASR scoort volgens deze test het beste – en is bovendien een ‘kleine’ verzekeraar, niet een van de grote jongens. Ik koos de verzekering van Ditzo.
  • Met dank aan jullie heb ik Vinted helemaal ontdekt. Weet je nog dat ik schreef dat ik zo’n weerstand voelde tegen tweedehands kleding kopen? Well, crossed that bridge. Oké, ik moest het even ‘leren’ en dat kostte wat moeite en tijd. Maar als je doorhebt hoe je dit handig aanpakt, is het helemaal niet moeilijk – en eigenlijk zelfs superleuk. Voor een paar tientjes heb ik nu twee prachtige warme truien van Filippa K en er zijn ook drie spijkerbroeken naar me onderweg. Waar vind je bijna-nieuwe jeans van G-star en Tommy Hilfiger voor weinig geld? Tip jongens, Vinted is awesome.
  • Soms denk ik: zucht, dat tweedehands kopen is inderdaad meer moeite en gedoe dan gewoon nieuwe spullen aanschaffen. Fair enough, maar vooral omdat het nog niet in mijn systeem zit. En toen realiseerde ik me dat als ik 25 euro uitgeef aan mijn favo G-star-jeans in plaats van 140 euro (let wel: exact hetzelfde model, hooguit een paar keer gedragen), ik heel wat uren minder hoef te werken voor die broek. Weegt makkelijk op tegen de ‘zoektijd’ op Vinted/Marktplaats. Sterker nog, als je nieuwe kleding gaat shoppen kost dat óók tijd. Een middagje winkelen vinden we heel normaal…
  • In de kerstvakantie ben ik flink aan het opruimen geweest. En nu geef ik de spullen die ik niet meer hoef, gratis weg op Marktplaats. Eerst vroeg ik er een paar euro voor (kost immers moeite om zo’n advertentie te maken, contact met kopers te leggen, et cetera). Maar toen kreeg ik een mega-enthousiaste, vrolijke mail van E over hoe fijn het is om dingen gratis weg te geven aan anderen. Hun enthousiasme, blije verhalen en het goede gevoel dat je krijgt van zowel opruimen als weggeven. Prompt veranderde ik de prijs van al m’n advertenties in “Gratis”. En verrek. Wat is het leuk om dit zo te doen.
  • Ik weet niet meer zeker of ik dit al schreef hier, maar in december kocht ik dus een refurbished Macbook Pro. Dikke tip, jongens. Zélfs als het milieu niet je eerste zorg is; je bespaart ook gewoon bakken met geld. Mijn laptop (model 2019) kwam op het oog gloednieuw binnen, inclusief netjes dichtgesealde Apple-doos. Hij werkt héérlijk. Online vind je allerlei refurbished stores; ze geven meestal 2 tot 3 jaar garantie op je producten. Ik kocht mijn MacBook op iUsed, daar kun je ook selecteren hoeveel gebruiksporen er zichtbaar mogen zijn (van nul tot veel; ik ging voor vijf sterren, ‘zo goed als nieuw’. Zo’n miep ben ik dan ook wel weer ;-)).
  • Is er bij jullie ook zo’n babyboom gaande? Zonder overdrijven: de afgelopen 7 weken is er elke week minstens één iemand in mijn omgeving die vertelt dat ze zwanger is. Komt dit alleen doordat ik in de levensfase zit waarin dit nu eenmaal gebeurt, of zouden de coronacrisis en de lockdown er ook wat mee te maken hebben?
0

Down time

Vandaag had ik een intake bij de fysiotherapeut. Yep, weer een nieuwe fysio. Het was de eerste expert die niet één seconde naar mijn voet heeft gekeken en toch ging ik opgetogen naar huis.

M is een sportfysiotherapeut gespecialiseerd in revalidatie na langdurige blessures. Helemaal nieuw was hij eigenlijk niet voor me; jaren terug hielp hij me van shin splints af. En nadat de vorige sportfysio – waar ik in het najaar één sessie had – het liet afweten, besloot ik hem te mailen.

Het moet nou eindelijk maar eens afgelopen zijn met die peesontsteking van mij.

Nadat ik had geprobeerd de situatie uit te leggen zonder dat het verhaal ál te lang werd

in de zomer van 2018 kreeg ik pijn aan mijn enkel, daar liep ik een Tilburg Ten Miles lang doorheen dom dom dom, fysio-oefeningen haalden weinig uit, begin 2019 stelde de orthopeed de diagnose ‘peesontsteking’, meer fysio haalde een beetje iets uit, vanaf juni 2019 ging ik heel heel heel voorzichtig weer hardlopen onder begeleiding van een coach, met muizenstapjes leek dat uiteindelijk goed te gaan tot ik in december 2019 op weer op vijf a zeven kilometer zat, BAM terugval in januari 2020, gestopt met hardlopen, drie maanden weinig doen en toen gaan fietsen, dat ging goed tot ik in de zomer een week lang wat veel wandelde, BAM terug bij af, fietsen met klikpedalen sloopte de boel verder, naar de podotherapeut voor steunzolen, hielp een beetje maar niet eindeloos, naar de huisarts die er twee keer een injectie in zette en me doorverwees naar de sportfysio, die gaf me een oefenschema dat ik zes weken lang om de dag braaf volgde maar toen was die fysio ineens pleite en nu sukkel sukkel sukkel ik maar door – 

stond M op en liep hij naar het whiteboard aan de muur.

‘Ken je de Schijf van Zeven?’, vroeg hij. ‘Nee, het heeft niets met voeding te maken.’

Hij legde uit dat er iets moet zijn wat mijn herstel belemmert. Kan niet anders, je lichaam wil genezen, dus blijkbaar zit ergens een blokkade. Eye-opener: vaak is dat stress.

Stréss? Ja. Spanning. Hormonen. Iets met te veel cortisol en zo.

Kortom: niet (alleen) een fysiek probleem. Anders hadden die steunzolen, 29284 verschillende oefeningen, corticosteroïden-injecties, het stoppen-met-hardlopen, de diclofenac-zalf, Arnica-sportgel, Marmot-olie, de regelmatige yoga, stevige sneakers met goed voetbed, foamroller, voetmassages, icepacks, ijsbaden, warme kruikjes en het eindeloze wachten wachten wachten rusten heus het probleem wel opgelost.

‘Je lichaam en geest zijn één. Je kunt ze niet los van elkaar zien. Ik kan jou wel weer een mooi setje oefeningen meegeven, maar daar help ik je waarschijnlijk niet verder mee. Zeg, ben je vaak druk?’

Dit was het moment waarop terloops opmerkte dat het misschien semi-relevant was dat ik deze zomer ontdekte dat ik ADHD heb. M begon te lachen: ‘Ik vermoedde al zoiets toen ik je hoorde praten, haha! Mijn puberdochter heeft ook ADHD, ik dacht al wat signalen te herkennen…’

Kijk, now we’re talking. Iemand die snapt hoe mijn hoofd werkt. Hoe fijn is dat?!

De Schijf van Zeven, vertelde M, is een opsomming van zeven manieren om je brein gezond te houden. Samen liepen we ‘m na, en bekeken hoeveel tijd ik dagelijks besteed aan slapen, beweging, focus, reflectie, spelen, down time en verbinding met anderen.

Wacht, down time?

Ja, zei M, dat betekent dat je echt helemaal niets doet. Dat je gewoon uit het raam staart, bijvoorbeeld. Of een korte power nap houdt. Maar bij veel mensen gaat hun hoofd dan al meteen weer nadenken en reflecteren. ‘En helemaal bij mensen met ADHD’, voegde hij eraan toe met een twinkelende grijns.

En gamen dan, vroeg ik? Dat is speeltijd. Net als een boek lezen of een podcast luisteren. Zelfs mediteren of yoga is geen downtijd, meer reflectie. Ook allemaal nodig en nuttig, maar niet hetzelfde als niets-doen.

Uh, zei ik. Ik geloof niet dat ik dan ooit downtijd heb.

Misschien, zei M, was dat hardlopen voor jou wel de manier om tot die downtijd te komen. Alle onrust en energie eruit knallen, daarna bijkomen onder de douche en hup, lekker moe op de bank. eindelijk rust. Herkenbaar?

Terwijl hij dat zei vóelde ik het ineens hevig in mijn lijf. Ja, zo was het! Met fietsen kon ik het ook hebben. Een lekker lange wandeling komt eveneens in de buurt, maar die lullige blokjes door de wijk waar ik tegenwoordig toe veroordeeld ben doen natuurlijk niet veel.

Ze putten me simpelweg te weinig uit.

Goed nieuws, besloot M zijn verhaal: ‘Ik weet nog wel een boel andere vormen van sport die jou dat gevoel wél gaan geven. Neem volgende week je sportkleding maar mee. Dan gaan we aan de slag.’

2+

20 x 2021: mijn intenties voor het nieuwe jaar

Tweeduizendeenentwintig, daar zijn we dan. Ergens voelt het gek om een lijst intenties neer te zetten voor een volledig jaar. Als 2020 ons immers íets heeft geleerd, is het wel dat het leven soms onverwachte wendingen neemt. Dus wat valt er eigenlijk écht te plannen?

Aan de andere kant: als ik kijk wat ik in 2020 wél deed, is er best veel gewoon gelukt. Het hangt natuurlijk ook maar net af van wát je je voorneemt te doen. Dagelijks even naar buiten gaan is een stuk makkelijker dan een wereldreis maken.

Net als vorig jaar is deze lijst geen opsomming van eisen. Allemaal zijn het dingen waarvan ik nú denk: dit zou ik graag doen, dus laat ik mezelf helpen door het te noteren. Maar als het leven anders loopt – de wereld doet raar, mijn interesse vervliegt – dan is dat ook oké.

Credits: Merel bracht me vorig jaar op het idee om deze lijst te maken.

1. Regelmatig wandelen

Het is zo fijn om de (werk)dag te beginnen met een wandeling van twintig tot dertig minuten. Daar wil ik graag mee doorgaan als morgen de werkweek weer begint.

Subdoel: blessurevrij worden. In de eerste plaats door braaf m’n fysio-oefeningen te blijven doen, en daarnaast door héél rustig op te bouwen.

2. Elke week een nieuw plantaardig recept proberen

Zo houd ik de drempel laag en blijf ik toch m’n repertoire uitbreiden. Een keer per week is hier trouwens een richtlijn; prima als het af en toe een weekje niet lukt ivm drukte, maar ik wil mezelf er graag aan blijven herinneren.

Een recept kan trouwens een hoofdgerecht zijn maar bijvoorbeeld ook een lekkere taart, een nieuw ontbijtje of een recept voor koekjes.

3. Vrijwilligerswerk doen

Hoe druk ik het ook denk te hebben; ik vind het goed om een deel van mijn wekelijkse tijd onbaatzuchtig te besteden aan het beter maken van een ander en (daarmee) de wereld. Niet alles draait om mij.

Voorlopig lees ik nog voor aan A; dat traject sluiten we waarschijnlijk in het voorjaar af. Daarna kijk ik of ik nog eens meedoe aan de VoorleesExpress (in principe wel, maar dit hangt ook af van onze woonplannen dit jaar) of dat ik een ander soort vrijwilligerswerk zoek.

4. Beter leren afbakenen en grenzen stellen op mijn werk

Dit is een heel belangrijke. Zowel in tijd als in taken laat ik het vaak te ver komen – waardoor mijn agenda en hoofd vollopen en er geen ruimte meer is om creatief te zijn, of überhaupt te ademen. Genoeg is genoeg.

Ik ben bezig mijn zakelijke agenda om te zetten in een systeem met kleurtjes, zodat ik precies zie welke soort taken er op me wachten. En ik blok voortaan dagdelen voor één taak of project zodat er meer overzicht ontstaat.

5. Weer rondcrossen op Ruby het Racemonster

Of eigenlijk: haar écht fatsoenlijk inwijden, want dat viel afgelopen zomer behoorlijk in het water.

Dit plan moet nog even wachten tot het voorjaar (ik ben vast een watje maar ik vind nu fietsen toch wel erg koud), maar dat is prima. Voorlopig vermaak ik me met wandelen; hopelijk kan mijn voet straks ook weer wat meer belasting verdragen.

6. Véél minder nieuwe spullen kopen

In 2020 leerde ik dat de klimaatbelasting van spullen enorm is. In het algemeen geldt: hoe duurder iets is, hoe vervuilender. Daar komt bij dat ik ontdek hoeveel vrijer en rustiger het voelt om minder spullen te hebben. Het geeft letterlijk ruimte en scheelt tijd, geld en stress.

Heb ik wat nodig, dan wil ik zo veel mogelijk eerst kijken of het tweedehands (Marktplaats) of refurbished te krijgen is. Zeker bij elektronica, want dat is per euro drie keer vervuilender dan gemiddeld.

Sowieso wil ik proberen minder impulsief te kopen, maar vaker de tijd nemen om me af te vragen of ik een bepaald product écht nodig heb. Afgelopen weken merk ik dat dit al veel vaker kan dan ik denk. Bij het opruimen van de badkamerkast ontdekte ik bijvoorbeeld nog drie ongebruikte deo’s en twee shampooflessen. Die wil ik nu eerst helemaal opgebruiken, voor ik de voorraad aanvul.

7. Mooie verhalen schrijven, portfoliostukken waar ik trots op ben

Als ik kijk naar de dingen waar ik afgelopen jaar op werkgebied het meest trots op ben, dan staan al mijn freelanceklussen daarbij. Voor Radboud Magazine maakte ik een kerstinterview met monnik Thomas Quartier. En ik maakte ook twee interviews voor DUB waar ik veel plezier aan beleefde.

Bij Einder deed ik trouwens ook mooie dingen. Zo werkte ik mee aan een grote productie voor de Universiteit Twente, een interviewserie waar telkens twee medewerkers met elkaar in gesprek gaan. En samen met collega’s help ik een opdrachtgever aan een boek.

In 2021 wil ik graag meer van dit soort projecten gaan doen.

8. Kaartjes sturen

Ik vind het altijd erg leuk om analoge post te krijgen én om anderen er blij mee te maken. Dit jaar stuurde ik voor het eerst geen kerstkaarten – vooral omdat het stiekem best een berg werk is in een maand die vaak toch al druk is.

In plaats daarvan stuurde ik afgelopen maanden regelmatig een kaartje naar mijn oma’s, en naar anderen in m’n omgeving. Hier wil ik in het nieuwe jaar rustig mee doorgaan.

9. Overstappen naar dierproefvrije en veganistische make-up en verzorgingsproducten

Mijn wenkbrauwpotlood, concealer en lipstick zijn van Max Factor, m’n mascara van Maybelline. Ik heb al gezocht naar duurzame, dierproefvrije alternatieven maar heb nog geen producten gevonden die ik net zo fijn vind (tips welkom!). Verder draag ik weinig make-up, maar als ik kritisch door mijn badkamerkast snuffel zit daar nog best wat spul bij waar ik eigenlijk niet achter sta.

Dit jaar zou ik graag m’n Andrélon-shampoo vervangen door een duurzamer variant. Nog liever zou ik willen stoppen m’n haar met shampoo te wassen, maar dat project is al twee keer gestrand (ZO MOEILIJK om door die eerste weken te komen).

Ook mijn Iris-dagcreme van Weleda blijkt niet vegan, sommige van hun andere producten wel dus dat is makkelijk overstappen. Vorige week bestelde ik de granaatappel-dagcreme en daar ben ik erg blij mee.

Binnenkort maar eens een inventarisatie en plan van aanpak maken voor de rest. Zoals kijken hoe je zelf deodorant kunt maken – hieronder kreeg ik onlangs al een goed recept getipt.

10. Mijn Engelse taalniveau oppoetsen; drie Engelstalige boeken lezen

Na een half jaar in Taiwan (2011-2012) begon ik spontaan te bloggen in het Engels. Maar komende zomer is het tien jaar geleden dat ik naar Taiwan vertrok. (Jemig jongens, tién jaar?!) En sinds ik ben afgestudeerd, begint mijn Engelse vocabulaire steeds verder weg te zakken.

Dat voelt niet prettig. Ik wil me goed kunnen blijven uitdrukken als ik praat met mensen die geen Nederlands spreken.

Hoe: in de eerste plaats door meer Engels te gaan lezen, en zo nu en dan een Engelstalige podcast te gaan luisteren. Drie Engelse boeken wil ik in 2021 lezen. Met de eerste – Utopia Avenue – ben ik al begonnen.

11. In totaal twintig boeken lezen

Dat is een boek per 2,5 week. Te beginnen met een heel aantal boeken die al tijden (soms al jaren) in mijn kast liggen te wachten. Ga ik ze komend jaar niet lezen, dan wordt het hoog tijd om ze weg te doen. ;-)

Maar ik hoop natuurlijk vooral dat ik enorm ga genieten van al die mooie verhalen die op me liggen te wachten.

12. Me verdiepen in mijn cyclus

Sinds 2017 heb ik een Mirena-spiraaltje maar dat ding heeft eigenlijk nooit echt lekker gezeten. Lang verhaal maar als het goed is, gaat-ie er half januari uit. (Niet omdat we nu al kinderen willen trouwens ;-))

Hoe dan ook, ik zie ernaar uit om het maandelijkse ritme van mijn lichaam weer volop te voelen. Niet dat ik nu géén cyclus heb, maar het voelt toch wat afgevlakt allemaal. Enerzijds prettig (geen hevige menstruatiepijn), anderzijds ook gek (alsof de seizoenen van je lijf minder aanwezig zijn).

In 2021 wil ik aandacht steken in het (nog) beter leren kennen van mijn cyclus, én daar naar gaan leven. Een goede vriendin houdt in haar agendaplanning rekening met de tijd van de maand. Denk bijvoorbeeld: minder sociale afspraken en meer cocoon-tijd in je PMS-week en juist meer sociale en creatieve dingen in de weken rond je ovulatie.

Je hebt tegenwoordig allerlei apps waarmee je je cyclus kunt tracken (zoals Clue, Flo en Kindara). Het boek De cylcus-strategie schijnt een goed beginpunt te zijn; het is als e-book te leen bij de online bibliotheek. Daar ga ik maar eens mee beginnen.

13. Mijn online privacy verbeteren

Bijvoorbeeld door consequent een VPN te gebruiken (doe ik al een beetje) en een wachtwoordmanager te installeren. En door uit te zoeken of ik een andere mailserver dan Gmail kan gebruiken, eentje die goed beveiligd is.

Tip: de Privacyweek van de Correspondent.

14. Digitaal minimalisme verkennen

Dat je digitaal en online alles kúnt bewaren, maakt de verleiding groot om dat ook te doen. Wat als je het ooit nog eens nodig hebt?

Nou is het inderdaad leuk om soms door oude mapjes te bladeren. En ik ben blij dat ik sommige van mijn schrijfsels van de middelbare school nog heb. Toch is het ergens ook ballast. Clutter. Iets dat ruimte inneemt in mijn leven.

Ik ben deze maand al begonnen om structureler de e-mails weg te gooien die ik niet meer nodig heb. Maar in Gmail wacht nog een berg van 15.000 oude mailtjes op me. Ik durf te wedden dat minder dan 10% daarvan nu nog waarde voor me heeft. Tijd om op te ruimen!

Hetzelfde met foto’s: mijn archief in iCloud groeit en groeit. Welke van die foto’s zijn me écht wat waard?

15. Naar zee

Deze stond er vorig jaar ook op en ik vind het wel een mooie om erin te houden. Af en toe wil ik naar zee, even uitwaaien.

16. Fotoboek van 2020 (af)maken

Zojuist bestelde ik de foto’s die ik afgelopen week selecteerde (163 stuks, een stuk minder dan vorig jaar!) en als ze bezorgd worden kan ik ze gaan inplakken. Muziekje erbij, pot thee ernaast… Fijn winterproject, moet lukken.

17. Nederland verkennen: dagjes en week(end)jes weg in eigen land

Dat weekje in Zeeland beviel behoorlijk goed. Wat is er eigenlijk veel moois in de buurt – je hoeft helemaal niet ver weg te gaan om het leuk te hebben. In 2021 hoop ik dat we weer een keer zo’n fijn huisje opzoeken. Misschien kunnen we in de zomer wel naar de Wadden.

Bij vrienden bivakkeren is ook een goede optie trouwens. Deze kerstvakantie logeerde ik een paar dagen bij A en bij E en J, en in beide gevallen was het zó lekker om er gewoon even uit te zijn. Zolang ik maar bij mensen ben waarbij ik het gevoel hebt dat ik niets ‘hoef’ (lees: waar ik ook gewoon in m’n boek kan duiken) houd ik dat best lang vol. Het is fijn om in elkaars omgeving te zijn en tijd samen te besteden.

18. Een dag per week niets plannen

Om creatief, energiek en blij te blijven, heb ik ruimte nodig. Het is dus van levensbelang dat ik genoeg spontane tijd in mijn leven laat. Suusdagen, maar ook daarnaast voldoende buffertijd – om te mijmeren, te doen wat in me opkomt. Of dat nou twee uur met een vriendin bellen is, koekjes bakken, een blog schrijven of beginnen aan dat ene nieuwe werkproject.

Ik wil erop blijven letten dat ik één dag per week van tevoren geen afspraken maak. Zodat ik pas op de dag zelf kan voelen waar m’n behoefte ligt.

19.Met beide benen op de grond blijven, ofwel: niet vliegen

In 2020 deed ik mee aan de FlightFree-beweging. Ook in 2021 wil ik niet in een vliegtuig stappen.

Wordt aan de ene kant nog makkelijker, denk ik, omdat ik nog sterker en dieper voel dat ik dit wil doen. Toch neem ik het bewust op als puntje in deze lijst.

20. Naar mijn intuïtie luisteren. Op haar durven te vertrouwen

Want eigenlijk wéét je het diep vanbinnen vaak wel.
Doe maar, durf maar.

1+

De oogst van 2020

Eind vorig jaar schreef ik:

in 2020 wil ik een jaar niet vliegen,
en geen vlees eten.

Op dat moment voelden deze voornemens als een giant leap forward. Een sprong die daardoor ook wel wat spannend was. Ga ik dit echt doen? Hoe dan? En zou het lukken?

Nou jongens, het is gelukt, in dit gekke coronajaar, en daar ben ik beretrots op. Je zou kunnen zeggen dat ‘niet vliegen’ dit jaar makkelijker was, maar anderzijds was het misschien júist verleidelijk om dit jaar wel het vliegtuig naar m’n moeder te pakken. Of een weekendje te boeken naar een land met code geel.

En er is natuurlijk nog veel meer gebeurd, dit jaar. Dit is de oogst van 2020:

  • Ik was getuige op de bruiloft van E en J. Zo bijzonder. <3
  • Ik haalde mijn WSET2-diploma, ofwel Internationaal Wijnbrevet.
  • Ik blies dit blog nieuw leven in. En hoe! 265 blogjes schreef ik in totaal, tegenover 69 vorig jaar. Daar zitten natuurlijk een heleboel drie-dingen-van-vandaag-posts bij, maar niettemin.
  • Ik kwam erachter dat ik ADHD heb. Dat zette m’n hoofd even behoorlijk op z’n kop (of liever gezegd: ik kwam er dus achter dat mijn hoofd in zekere zin opsekop werkt ;-)). Maar ik ben zo blij dat ik toch die test ben gaan doen. Leer daardoor nog bijna elke dag nieuwe dingen over mezelf.
  • Ik kreeg een nieuwe opdrachtgever; als freelancer schrijf ik nu ook voor universiteitsblad DUB.
  • Ik werkte zo’n negen maanden vanuit huis. En mijn Einder-collega’s en ik werden behoorlijk goed in Teams-meetings.
  • Bij Einder kreeg ik (na de zomer) een nieuwe rol als aanjager innovatie & ontwikkeling. Naast m’n andere werkzaamheden, trouwens. Het gaf veel nieuwe energie.
  • Ik switchte van ‘geen kinderen willen’ naar ‘waarschijnlijk wel’. Hierover meer in deel 2 van m’n Q&A-video (verschijnt binnenkort, beloofd!).
  • Ik volgde een cursus culinair en wijnschrijven bij Onno Kleyn. En studeerde summa cum laude af, jippie.
  • Ik las 15 boeken.
  • Ik kreeg corona. Daar hebben we het nou wel lang genoeg over gehad. ;-)
  • Ik leerde mezelf vloggen en video’s maken en begon een YouTube-kanaal. Nee, ik ben nog lang geen pro, maar dat hoeft ook niet. Ik heb er lol in en als ik m’n laatste vlogs vergelijk met de allereerste video’s, heb ik al zo enorm veel geleerd.
  • Ik werd pescetariër (in januari), toen vegetariër (in augustus), en ben nu semi-veganist.
  • Ik eet dus al maanden (vrijwel) geen kaas meer. En het grappige is dat dat niet eens moeite kost. Wie had dat gedacht?
  • Met vrienden en B deed ik een aantal supervette bordspellen en escape games. Waaronder Pandemic Legacy (seizoen 1 en 2), Detective, het Medusa Rapport, The Queen (de escape room van spellenwinkel Subcultures) en Spirit Island.
  • Ik wandelde denk ik nog nooit zo veel; in elk geval nog nooit zo váák. Op dit moment vooral weer korte stukjes (want voet), maar we komen er wel.
  • B en ik studeerden voor het eerst samen op de piano, een quatre mains-stuk van Tjsjaikovsky. En inmiddels werken we aan ons tweede project, een stuk van Fouré.
  • Op de piano leerde ik zelf ook een paar nieuwe stukken; Ab Ovo en Sonderling van Joep Beving, een Romanze van Beethoven en Fly van Ludovico Einaudi. En nog een paar kleine oefen-stukjes, zoals een minimal-versie van Let it Snow. Kun je (deels) bekijken in deze kerstmedley.
  • Ik leerde refurbished apparaten kopen en mijn go-to-webshop is nu Marktplaats.
  • Als ik moet huilen vind ik dat steeds meer oké. Niet dat ik het nou voorheen zo stom vond, maar vaak voelde ik me wel ongemakkelijk, zeker in gezelschap. Of het verdriet was zo intens dat het me overspoelde of ik er wanhopig van werd. Dat is veel minder zo. Hoe gek het misschien ook klinkt: ik ben blij met mijn verdriet.
  • We gingen met de Volkswagenbus op vakantie naar Frankrijk. En ik leerde weer eens (zoals Lindsey het onlangs ook mooi schreef) dat je helemaal niet Europa uit hoeft voor een topvakantie.
  • Je hoeft zelfs niet eens Nederland uit, want ook ons weekje in Zeeland begin december was super.
  • Ik ging véél bewuster kleding kopen. En in plaats van een uitpuilende, rommelige kast heb ik nu een fijne rustige indeling volgens het principe van Project 333. Met (bijna) alleen maar items waar ik superblij mee ben.
  • Ik herontdekte yoga. En ga sinds augustus twee keer per week naar les (nu natuurlijk weer via Zoom). Ik weet niet of ik het eerder zo lang en consistent volhield. Het is superfijn.
  • Ik kwam erachter dat ik eigenlijk heel goed ben in (en goed ga op) veel alleen zijn. Al kan ik ook enorm genieten van tijd besteden met anderen. Zo logeerde ik aan het begin van de kerstvakantie een weekend bij A en ben ik nu een paar dagen bij E en J in Groenlo.
  • Ik ben me veel rustiger gaan voelen, en vooral: standvastiger. Steviger en meer verankerd in mezelf.

Zo. En nu op naar 2021, lieve lezers. Dank voor alles dit jaar – voor al jullie fijne comments, mails, sms’jes en jullie goede tips, handreikingen en inspiratie. Wat neem jij mee naar het nieuwe jaar?

3+

De boeken die ik in 2020 las (en wat ik ervan vond)

Op aanraden van Loes maakte ik tóch maar dat boekenlijstje af. Wat las ik in 2020? Vijftien boeken om precies te zijn – als ik goed geteld heb tenminste, ik sluit niet uit dat ik een titel vergeten ben.

De meesten waren goed, een enkeling legde ik halverwege weg. Dat zou ik vroeger als ‘falen’ hebben bestempeld, nu denk ik daar anders over. Mijn tijd is kostbaar en het leven is te kort om slechte teksten te lezen.

Echt goed, aanraders:

  1. Tijdmeters, David Mitchell. David Mitchell is voor B en mij dé ontdekking van 2020. B kreeg dit boek van zijn zus cadeau voor z’n verjaardag, verslond het en raadde het mij minstens zeven keer aan. Intussen staat Mitchells halve oeuvre hier in de kast – zelf lees ik op dit moment Utopia Avenue, zijn laatste boek (dat ik misschien nog wel leuker vind dan Tijdmeters, al ben ik er pas net in begonnen). Het is een heerlijk idee dat ik daarna nog een aantal boeken heb te gaan.
  2. Zomervacht, Jaap Robben. Las ik aan het zwembad in Frankrijk. Prachtig gevalletje show, don’t tell. Zo’n boek dat een beetje pijn doet en je tegelijkertijd blij maakt omdat het zo schitterend is geschreven. Ook te leen bij de online bieb, als e-book en luisterboek.
  3. Hallo witte mensen, Anousha Nzume. Supertoegankelijk boek over racisme en wit privilege. Als je wit bent, zou je dit boek eigenlijk sowieso moeten lezen. Leest makkelijk weg ook. Ook te leen als e-book bij de online bieb.
  4. BAM. Een reis van niets naar niets, Jelle Brandt Corstius. Leuker dan zijn eerdere reisverslag As in tas. Ik heb meerdere keren tot tranen toe zitten lachen. Je leest er in een avondje doorheen, vermakelijk én leerzaam tegelijk, Zeker als je zelf ook van plan bent een treinreis door Rusland te maken. Ook te leen als e-book bij de online bieb.
  5. Ooit aten we dieren, Roanne van Voorst. Tja, niet echt meer een verrassing hè. Dit boek verandert je leven, staat op de cover, en hoewel dat vaak een wat overtrokken kreet is, was het in dit geval écht zo. Roanne gaf mij het zetje dat ik nodig had om (bijna) alle dierlijke producten uit m’n leven te bannen.
  6. Roofstaat (compact), Ewald van Vugt. Net als Hallo witte mensen vind ik dit eigenlijk verplichte kost voor alle Nederlanders. Ook als je niet zo into geschiedenis bent, is het goed om eens een ander (lees: accurater, minder propaganda-achtig) beeld te krijgen van onze “heldendaden” in de koloniale tijd – en daarna. In feite gaat het over wie we zijn als Nederland, en hoe we onszelf zien/ Geloof me, na dit boek kijk je heel anders naar wat in veel geschiedenisboekjes nog altijd de “Gouden Eeuw” heet… Ook te leen als e-book bij de online bieb. En voor wie van lezen houdt: Roofstaat is er ook in een uitgebreide versie (865 pagina’s). De compact-versie is met 248 bladzijden een stuk sneller te verslinden :-)

Ook prima leesvoer:

  1. Het boek waarvan je wilde dat je ouders het hadden gelezen (en je kinderen blij zijn dat jij het doet), Philippa Perry. Begon sterk, werd daarna wat langdradig. En ik ben het niet overal met haar eens. Toch is er wel wat waardevols blijven hangen, vooral over ‘je kind als spiegel van je eigen pijn’.
  2. Het beste wat we hebben, Griet op de Beeck. Ja, Griet schrijft prachtig. En ook dit boek was weer fijn om te lezen. Hoewel het bij mij uiteindelijk niet zo is blijven hangen als haar eerdere werken.
  3. De droom van de leeuw, Arthur Japin. Speelt in Rome, dat is sowieso fijn als je van die stad houdt. Ook deze las ik in de zomervakantie en daar was het precies het juiste boek voor. Ook te leen als e-book in de online bieb.
  4. The Amulet of Samarkand (Bartimaeus #1), Jonathan Stroud. De Bartimaeus-triologie is een van B’s favoriete fantasyseries. Ik heb me met deel één goed vermaakt, maar moet geloof ik nog even weer wat sneller worden in Engels lezen voordat ik ontspannen aan deel twee begin.
  5. ADHD: hoe haal je het uit je hoofd?, Cathelijne Wildevanck. Het beste boek over ADHD dat ik tot nu toe las. Inzichtelijk en praktisch, zonder in clichés te vervallen.

Mwah, de keus is aan jou:

  1. Ons huis staat in brand, Malena Ernman (de moeder van Greta Thunberg). Ik raakte vooral gedeprimeerd van de eerste helft van dit boek, en moet bekennen dat ik het daarna heb weggelegd (dus misschien is de tweede helft beter?). Ik ben all for meer bewustzijn over de klimaatcrisis, maar lees liever iets wat me inspireert in plaats van wanhopig maakt.
  2. Druks. Mijn (on)rustige leven met ADHD, Francien Regelink. Tja Francien is/was natuurlijk ook een blogger en ik wil m’n collega’s helemaal niet afkraken. Maar hoewel dit boekje vermakelijk was en er zeker bruikbare dingen in stonden, vond ik het eerlijk gezegd niet zo sterk geschreven. Al ben ik wél fan van de titel. :-)
  3. Gids voor vrouwen met ADHD, Terry Matlen. Naarstig op zoek naar betrouwbare infomatie over ADHD bij vrouwen zocht ik dit boek. In één of twee hoofdstukken vond ik super-rake passages, maar uiteindelijk zijn grote delen van het boek voor mij toch niet zo herkenbaar. Hij blijft nog even in mijn kast, maar haalt de toplijst niet.
  4. De twijfelmoeder, Patricia de Ryck. Niet heel diepgaand, wél fijn als je jezelf aan het denken wilt zetten over de vraag of je kinderen wilt.

Nee, laat maar zitten:

  1. Good vibes, good life: gids voor een mooier en zinvoller leven, Vex King. Sorry, over dit boek heb ik echt niets goeds te melden. Een berg aan elkaar geplakte, semi-diepzinnige Instagramclichés. Je kunt je tijd echt beter besteden.

Wat zijn jouw boekentips dit jaar? Ofwel, welk boek mag zéker op mijn lijstje voor 2021?

1+