A little bit of everything, all rolled into one

op stap

Drie dagen ben ik nu aan het wandelen. Dat wil zeggen: al drie dagen op rij tik ik dagelijks de 10.000 stappen aan. Dat is natuurlijk nog niet zo lang, en toch sta ik versteld van wat het al teweegbrengt.

10.000 stappen – je hoort wel eens dat je zo veel dagelijks moet lopen om in goede gezondheid te blijven. Maar hoeveel is dat eigenlijk, 10.000 stappen?

Ik heb al een paar jaar een Fitbit, dus ik wist dat ik op een gemiddelde werkdag tussen de 5.000 en 8.000 stappen zette. Dat wil zeggen: een gemiddelde werkdag pre-corona. Fietsen naar de trein, lopen van de fietsenstalling naar het perron en terug, regelmatig door het kantoorpand lopen voor overleg met collega’s… en dan maakte ik vaak ook nog een lunchwandeling.

Ging ik hardlopen, dan werden het al gauw 12.000 tot 30.000 stappen (dat laatste in de hardloop-hoogtijdagen waarin ik halve marathons rende).

Dat is tegenwoordig wel even anders. Als ik niet oppas, zit ik vrijwel de hele dag op m’n stoel – en kom daar alleen af om te eten of naar het toilet te gaan. Trouwens, die Fitbit lag al een jaar in een la, dus ik werd nauwelijks geconfronteerd met m’n sedentair gedrag. Tijd voor actie, besloot ik dit weekend. Mijn doel: een week lang elke dag 10.000 stappen lopen.

Gek genoeg had ik me nooit gerealiseerd dat 10.000 stappen best een wandeling is, misschien omdat ik ‘vroeger’ vrijwel automatisch de 8.000 aantikte. 10.000 stappen jongens, dat is bijna anderhalf uur lopen.

Kost best veel tijd dus, zou je zeggen.
Klopt, en toch denk ik nú al: dit moet ik blijven doen. Dit is een investering die me op lange termijn ontzettend veel oplevert.

Wandelen, besef ik, is veel meer dan je ene voet voor de ander zetten. Nu ik dagelijks loop, ervaar ik heel sterk hoe lichaam en geest met elkaar verbonden zijn. Het is alsof de fysieke activiteit ook mijn hoofd in beweging brengt. Alsof ik, puur door mijn lijf in gang te zetten, ook de radertjes in mijn hoofd laat draaien. Zodat ze soepel en gesmeerd blijven.

Gisteravond kwam ik bijvoorbeeld moe en sip thuis. Dat ik na het eten nog een wandeling ging maken, was puur omdat ik pas op 6.500 stappen zat. Ik liep een half uur en toen ik terugkwam keek B me verbaasd aan. ‘Zo, jij ziet er opgekikkerd uit.’

Het klopte, dat simpele halfuurtje had m’n interne mist doen optrekken. En ook vandaag merkte ik dat het me goed deed om de thuiswerkdag te onderbreken met een uur wandelen langs het kanaal. Daarna kon ik met frisse moed verder, problemen leken plots een stuk minder groot.

Natuurlijk is drie dagen écht te kort om al conclusies te trekken – en eigenlijk ook om dingen te roepen als ‘DIT WIL IK BLIJVEN DOEN!’ (ja jongens, ik ken mezelf zo onderhand een beetje ;-))

Maar die 10.000 stappen kunnen wel eens de opstap vormen naar een heel ander leven.


Lees je Suushi graag? Doe een kleine bijdrage aan de jaarlijkse kosten van dit blog: https://tikkie.me/pay/51o8871j499eoap6gpi9 Mijn dank is groot!

2+

Reacties

  1. Goed bezig. Wandelen kan een mens inderdaad heel erg goed doen! Hoewel het in mijn geval ook altijd veel pijn oplevert, maar uiteindelijk wegen de voordelen toch wel op tegen de nadelen en probeer ik het dus ook regelmatig te doen. 10.000 stappen per dag is alleen voor mij een beetje teveel gevraagd. :)

    0

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.