Het beste boek dat ik dit jaar tot nu toe las: De Japanse wijsheid van ma, van Miriam Evers.
Ik stuitte erop via een artikel in Trouw en was meteen gegrepen door de materie. ‘Op zoek naar de waarde van leegte in een volle wereld’, is de ondertitel. En op de achterflap:
‘In een wereld die steeds voller, sneller en luider wordt, raken we iets essentieels kwijt: de tussenruimte. Die ogenschijnlijk lege momenten waarin niets hoeft en alles mag ontstaan. In Japan bestaat daar een prachtig woord voor: ma. Het gaat over de ruimte tussen de dingen – en vooral over de kwaliteit van die ruimte. De pauze tussen twee ademhalingen. De stilte die een gesprek diepgang geeft. De leegte waarin iets nieuws kan ontstaan.’
Mijn schoonmoeder had het boek al gekocht, dus ik leende het van haar. Maar nu heb ik het zelf alsnog gekocht. Want dit is zo’n boek dat ik in de kast wil hebben, om zo nu en dan opnieuw doorheen te bladeren. Wat een pareltje. Goed en zorgvuldig geschreven. Toegankelijk én met diepgang. En de inhoud is voor mij een schot in de roos.
Misschien ook omdat ik me herken in het verhaal van de auteur: Miriam had jarenlang drukke banen in de marketing, communicatie en uitgeverswereld, maar begon zich steeds meer af te vragen waarom we toch de hele tijd met z’n allen zo gejaagd zijn. Kan dat niet anders?
Tijdens die zoektocht kwam ze uit bij het begrip ‘ma’ (spreek uit: ‘mah’).
Nou ja, ik kan er nog een boel over zeggen maar dat doet Miriam na haar jarenlange onderzoek véél beter dan ik. Dus ik zou zeggen, lees vooral dat boek. Voor mij was het een verademing en een enorme inspiratiebron.
Diep vanbinnen voel ik hoe belangrijk dit is. Dat ma perfect omvat waar ik al jarenlang naar zoek: het vertragen, de leegte in het leven opzoeken – op grote en kleine momenten. Of het nou gaat om minder op m’n telefoon zitten, meer ruimte vrijlaten in m’n agenda (ik schreef er vorig jaar nog over, maar ook al in 2018 en waarschijnlijk nog eerder – yep, 2017 bijvoorbeeld), oefenen met yoga en meditatie of door de dag heen verbinding maken met m’n lichaam.
Het zijn allemaal vormen van ma.
Zoals Miriam opmerkt: juist in die tussenruimte leeft van alles. We hebben ma nodig, als mens. Niet alleen omdat we stukken minder gestrest door het leven gaan wanneer we er ruimte voor maken, ook omdat we veel meer vanuit bezieling en volle levenslust gaan leven. Omdat we juist in die momenten weer voelen wie we zijn en wat ertoe doet.
In haar boek onderzoekt Miriam vanuit verschillende invalshoeken wat nu precies de kracht van ma is – en waar je allemaal ma kunt vinden. Tipje van de sluier: het is niet ingewikkeld. Integendeel. En als je ernaar op zoek gaat, is ma eigenlijk overal. (Natuurlijk gaat ze ook even in op de smartphone, die ons alle laatste restjes ma afpakt als we niet uitkijken.)
Nu ik het boek uit heb, weet ik nog zekerder: ik wil een yogaopleiding doen.
(En een nieuw inzicht: misschien wordt het wel yin yoga.)


Geef een reactie