A little bit of everything, all rolled into one

Lekker eten in Utrecht: De Markt

Zondagmidag, in de auto naar huis.

Suus: “Zullen we vanavond anders even een happie eten in de stad?”

Tom: “Nou uh, ik wil eigenlijk een beetje sparen, we gaan wel zo’n beetje elke week uit eten de laatste tijd…”

Suus: “Hmm ja dat is waar, maar is ook zo leuk hè. OK, we kunnen anders ook wel iets simpels koken thuis.”

Tom: “We kijken wel even.”

Paar uur later: 

Tom: “Ik stap nu op de fiets! Honger, zin in!”

Suus: “Zit al aan een tafeltje bij De Markt. Tot zo!”

demarkt

Zo ging dat dus, en zo belandden Tom en ik gisteren weer bij De Markt, een fijn restaurant in de Drieharingstraat (de “restaurantstraat” van Utrecht, een smalle steeg tussen de Vredeburg en de Oude Gracht).

Twee keer heb ik hier nu gegeten: de eerste keer nam mijn goede vriendin Joyce me mee. En beide keren verbaasde ik me over de verrassende menukaart, de gezellige ongedwongen sfeer en de méér dan uitstekende prijs-kwaliteitverhouding.

voorgerechthapjes

IMG-20160607-WA0027

Voor 12 euro heb je bij De Markt een geweldige pizza of een heerlijk bord pasta. En dan niet zo’n “saaie” margaritha/carbonara die je overal vindt, nee, bij de Markt at ik een pizza met blauwe kaas, vijgen, prosciutto en rucola. Of spaghetti vongole met stukjes spek erdoor, afgeblust met sherry.

(En nu zou ik jullie graag een foto van die geweldige pasta laten zien, maar die was natuurlijk op voordat ik dát bedacht.)

O, ik moet hier nog gauw terug om de gnocchi met truffel, asperges, paddestoelen en raddicchio te proeven. Of de dorade met gepofte zoete aardappel, macadamianoten, olijven en geroosterde venkel. En ik wil ook nog wel eens bij wijze van voorafje genieten van het lekkers van de antipasti-bar.

Had ik al gezegd dat ze bij de Markt ook een prima wijnkaart hebben?

IMG-20160607-WA0026
Hier drink ik gewoon water hoor, terwijl ik aan het bedenken ben hoe ik het beste deze heerlijke pizza kan verorberen.

Kortom: ben je in Utrecht & heb je zin in een lekker hapje no-nonsense eten binnen (redelijk) budget, dan is dit een aanrader. Tip: kom op tijd (of stel je in op even wachten met een drankje aan de bar), want je kunt niet reserveren & het zit vaak vol.

Al valt dat deze zomerweken – waarin half Nederland op vakantie is – gelukkig mee; afgelopen zondagavond om 19 uur konden Tom en ik zo aanschuiven.

En als er geen plek is, loop dan gewoon één deur verderop naar binnen: daar zit Naast de Markt, van dezelfde eigenaar. ;)

WAT: Restaurant De Markt
WAAR: Drieharingstraat 31, zijstraatje tussen de Vredeburg en de Oude Gracht (de ‘restaurantstraat’)
BUDGET:
11-16 euro voor een hoofdgerecht. Je kunt hier voor 30-40 euro prima eten met 2 personen. Al zien de toetjes er óók erg lekker uit. 
GAAN, WANT: 
dit restaurant serveert verrassende combinaties – weer eens wat anders dan de standaard-pizza’s en pasta’s die je bij elke Italiaan vindt
LET OP: voor die-hard vegetariërs is de keuze niet reuze. Al valt daar in overleg wellicht wel een mouw aan te passen

 

 

 

0

Lekker eten in Utrecht: Jasmijn & Ik

Een goede kok weet zijn maaltijden zó te bereiden dat je als (semi-)vegetariër niets tekort komt.

Daar schort het nogal eens aan in Nederlandse restaurants (denk: de eeuwige geitenkaas-salade of pasta-met-groenten), maar níet bij Jasmijn & Ik. Dit Aziatische fusion-restaurant in Utrecht staat niet voor niets op vega-websites aangeprezen als ‘vegetariër-vriendelijk’.

Vooruit, de gegrilde eendenborst begeleid met flinterdunne pannenkoekjes is er óók ontzettend lekker, maar geloof mij, eet hier vegetarisch en je komt niets tekort. Sterker nog, na deze avond geloof ik weer steeds meer dat goed vegetarisch eten een groot deel van de oplossing van het vlees-probleem is.

Jasmijn & Ik dus. Ik was hier één keer eerder geweest, toen Eline in 2014 afstudeerde. Sindsdien wilde ik Tom er al mee heen nemen: hij houdt ook enorm van Aziatisch eten en moet nog een beetje overtuigd raken van het feit dat restaurant-voedsel ook lekker kan zijn als het vega is.

Deze week was het zover. En o man, wat was dit goed.

Foto: Jasmijn & Ik
Foto: Jasmijn & Ik

Jasmijn & Ik is Aziatisch eten in een modern jasje. De kaart heeft Chinese, Thaise en Vietnamese invloeden. Je kunt een aantal gerechten bestellen om te delen (Jasmijn-hapjes) of je kunt kiezen voor een viergangendiner, waarvan het hoofdgerecht ook weer uit vier gerechten bestaat (Jasmijn-banket). Wij gingen voor het laatste.

Vooraf kregen we eerst een amuse, een klein kommetje kokos-soep met gepureerde meloen en chili-olie. Daarna kwam het voorgerecht: een grote, dampende kom pittige bouillon. In het midden lag een grote (vlees)tomaat en verder zat er van alles in dat lekker was. Complexe smaken, goed in balans.

Het tussengerecht was een bakje met kleine stukjes watermeloen-salade, afgemaakt met onder andere basilicum, pinda’s (!), vissaus (!) en – opnieuw –  pepertjes. Met een mooigevormd stuk cassave-kroepoek ernaast. Hoewel mijn mond na het eten hiervan enigszins in de fik stond, schraapte ik m’n bordje tot de laaste hap leeg.

En toen kwam het hoofdgerecht!

20160714_211823
Deze foto doet absoluut geen recht aan de kwaliteit van het eten, maar ik had het te druk met smikkelen om foto’s te maken.

Vier grote borden kregen we geserveerd: smaakvolle groene curry met onder andere courgette, broccoli, asperges en een soort vega-stukjes die niet onderdeden voor vlees, een grote schaal Vietnamese koolsalade (die smaakte als friszoete vulling van goede spring rolls), daarnaast gefrituurde filodeeg-buideltjes met een vulling van mungbonen, soja en groenten – deze vond ik het allerlekkerst -, gewokte blokjes tofu in pittige chilisaus (dit smaakte naar de tofu in Taiwan).

Tot slot, speciaal voor Tom, een portie zachtroze gegrilde eendenborstfilet met een stoommandje flinterdunne pannenkoekjes en saus erbij. Afgaande op zijn reactie was dat ook erg smaakvol.

We aten onze buikjes rond, kregen daarna nog toetjes – gestoomde chocoladecake met kokosroom erbij, en spekkoek met o.a. passievruchtencreme – en toen was het ineens laat op de avond.

O ja, niet te vergeten: Jasmijn & Ik heeft zelfgemaakte limonade met citroengras, munt en gember die ongelofelijk lekker is (en verkoelend werkt in je mond). Vanavond dronk ik geen wijn en ik heb het geen seconde gemist.

Nadat ik op Instagram een foto postte van de avond, merkte Aniek terecht op dat je ‘het allerlekkerste eten in Azië eet’. Nietemin: Jasmijn & Ik komt er heel dichtbij.

WAT: Aziatisch fusion-restaurant
WAAR: Utrecht, Kanaalstraat (Lombok), ongeveer een kwartiertje lopen vanaf CS
BUDGET: 4-gangen ‘Jasmijn-banket’ is 34,50 p.p.; Jasmijn-hapjes kosten tussen de 6 en 12 euro per stuk
GAAN, WANT: zo lekker vegetarisch én Aziatisch eet je niet vaak
LET OP
: reserveer op tijd een plekje, want het zit er (ook doordeweeks) vaak vol

 

0

Lekker eten in Utrecht: dineren in de watertoren

Sinds ik een jaar geleden voor het eerst hoorde over ‘het restaurant in de watertoren’, wilde ik naar WT Urban Café & Kitchen. Al helemaal toen één van mijn AD-collega’s er was geweest: zo stampvol, zei hij, dat je twee maanden van tevoren een tafeltje moet boeken.

Duidelijk: dat moest ik meemaken.

Begin mei gingen we in Tolsteeg wonen, om de hoek bij de watertoren. Nu keek ik elke dag uit op die toren, met in de top het mysterieuze restaurant dat in mijn hoofd al bijna mythische proporties aannam.

Maar hé, als freelancer in betweeen opdrachtgevers ga je niet zomaar >50 euro p.p. uitgeven aan een avondje uit. ‘Zodra ik weer voltijd wérk heb’, beloofde ik Tom, ‘neem ik je mee.’

Dus deze week was het zover! (JA, ik heb werk en JA het is geweldig, ik vertel er gauw meer over, maar niet vandaag.)

watertoren utrecht
De watertoren. (Foto: Architectuurbureau.nl)
watertoren utrecht
Deze foto is gemaakt vanuit een hijskraan in de buurt. (Foto: Bouwbedrijf Stokkers)
watertoren utrecht
Laatste 3 foto’s (c) WT Urban Cafe & Kitchen
watertoren utrecht
watertoren utrecht

‘Het is een beetje de Eiffeltoren, maar dan voor Utrecht’, zei Tom toen we op de verjaardag van Joyce waren en hij ook vanuit haar huis de toren kon zien. De watertoren is een ijkpunt in de stad, of in elk geval in dit stadsdeel.

Restaurant WT Urban Cafe & Kitchen zit op de 9e en 10e verdieping. (Ik kon zo gauw niet vinden hoe hoog de toren precies is, weet iemand dat?) Met de lift ga je naar boven. Hoewel het één restaurant is, reserveer je specifiek voor een van de twee verdiepingen, omdat die erg verschillend zijn.

De 9e verdieping is industrieel ingericht, met weliswaar kleine ramen maar fijne zitjes en zicht op de open keuken. Een wenteltrap brengt je omhoog naar de 10e verdieping, die muren van glas heeft en een prachtig uitzicht geeft op Utrecht.

Gaaf dus, die 10e verdieping en dat is ook te zien aan de wachttijden: ik had het geluk dat ik op de avond zelf nog even keek op de site en er 1 plekje vrij was. Anders was de eerstvolgende datum met vrije plaatsen 1 augustus (!!) geweest. Op de 9e verdieping kun je nu ongeveer half juni terecht – of dus, als je geluk hebt, spontaan op een avond wanneer andere gasten hebben afgezegd.

Genoeg over praktische zaken. Hoe is het eten?

Tom
voorgerecht

We begonnen de avond beiden met een goed glas chardonnay. Al gauw kwam daar een warm, knapperig broodje bij met beurre noisette en wat gerookte ham. Nom.

Bij WT Urban Café & Kitchen kies je een 3-, 4- of 5-gangenmenu (voor 34 / 39 / 44 euro). Bijpassende wijnen zijn 6 euro per glas.

Wij gingen voor vier gangen. Mijn voorgerecht was een soort vijgentaartje op bladerdeeg, met frambozen, iets van room en nog wat smaakmakers. Ik had eigenlijk de gemarineerde zalm besteld, maar blijkbaar was er iets misgegaan bij het bestellen en ik vond dit eigenlijk ook wel prima.

Hoewel: het was lekker, maar ik had ook een beetje het gevoel dat ik een toetje aan het eten was. Nu ben ik best een zoetekauw, maar (zelfs) wat mij betreft had dit voorgerecht wel een tikje hartiger gekund.

Tom had intussen sashimi van hamachi, een Japanse vissoort die lijkt op makreel. Smaakte goed.

Als ‘tussengerecht’ had ik burrata, een soort verse mozzarella die is ingespoten met room, zodat ie fluweelzacht wordt. Tom had eend met een Aziatisch tintje. Niets op aan te merken.

Eend (Tom) en burrata (Suus).
Eend (Tom) en burrata (Suus).

Het hoofdgerecht spande voor mij de kroon. Ik had rundvlees uit Nieuw-Zeeland – tja, erg milieuvriendelijk was het niet, maar wel erg lekker. Fluweelzacht, goed gegaard vlees met fantastische sauzen en garnituren erbij (zoete wortel, tuinbonen, waterkers, mousse van bieten).

Het lamsvlees van Tom was ook heerlijk. Hij had er een soort currypasta bij met veel komijn, en ook asperges en nog wat andere groenten.

Voor de oplettende kijker:  ja, halverwege de avond zijn Tom en ik inderdaad van plek gewisseld. Zodat hij ook eens direct uitzicht had op de stad!
Voor de oplettende kijker: ja, halverwege de avond zijn Tom en ik inderdaad van plek gewisseld. Zodat hij ook eens direct uitzicht had op de stad!
watertoren
Bijzonder: de zwarte ‘spikkels’ zijn stukjes gerookte zwarte olijf. De ziltige smaak ervan paste goed bij de maaltijd.

Overigens: noem me een barbaar, maar een bakje verse frites of iets anders aardappel-achtigs had hierbij niet misstaan.

En dan het toetje! Ik heb er helaas geen foto’s van, maar geloof mij: het was heerlijk. Zodra de serveester de woorden ‘moelleux au chocolat‘ uitsprak, wist ik genoeg – dat ging ik eten, sowieso. Mijn tafelpartner had een creatief dessert met peer op vier manieren. Omdat we de volgende dag weer vroeg op moesten besloot ik de dessertwijn te skippen, maar aan de tafel naast ons zag ik al dat dat ook een goed idee was geweest.

Na afloop van het diner liepen we nog even naar buiten, een rondje om de toren heen.

watertoren utrecht
Deze & de andere foto’s van het restaurant: WT Urban Cafe & Kitchen.
watertoren utrecht

OK, recap please: wat vonden we ervan?

GOED:

  • Mooi menu, verse ingrediënten, prima presentatie op je bord. Kortom, een ‘luxe’ uitstraling heeft WT Urban Café & Kitchen zeker. Knisperende groenten, het vlees is goed gaar en de wijnen passen er uitstekend bij.
  • Het unique selling point van dit restaurant is natuurlijk het uitzicht over de stad maakt. Dinner with a view, dat maakte voor mij toch wel echt de ervaring. Spectaculair.
  • De serveersters weten waar ze het over hebben. Van tevoren werd het menu goed uitgelegd, bij elke gang werd een toelichting gegeven en ook met de wijnkennis zit het goed.
  • We kregen zonder problemen een karaf kraanwater geserveerd en het broodplankje vooraf was inclusief (/gratis). Zeker dat eerste mag je misschien ook verwachten als je meer dan 100 euro betaalt voor 2 personen, maar ik vind het toch altijd een fijn pluspunt als men niet moeilijk doet over water, wanneer je al wijn hebt besteld. Dat is helaas nog niet overal zo…

MINDER:

  • Het eten was prima, maar ik heb in deze prijsklasse ook (nog) beter gegeten. Waar dat aan lag? Ik kan er de vinger niet goed op leggen. Misschien waren sommige gerechten toch net iets te veel verschillende smaken. Drupje van dit, drupje van dat, allemaal lekker maar daardoor springt niets er echt uit.
  • Op de 10e verdieping stonden de tafels wel érg dicht op elkaar. Halverwege de avond wisten we van de drie stellen om ons heen precies wie ze waren en wat ze te bespreken hadden (en zij dus ongetwijfeld ook van ons). Ruimte om ‘privé’ met elkaar te praten was er voor mijn gevoel te weinig.
  • Klein maar niet onbelangrijk puntje: de stoelen – die toch comfortabel ogen – zaten een beetje matig. Halverwege de avond kregen Tom en ik allebei pijn in onze onderrug en we zagen ook verschillende andere gasten over hun rug wrijven en steeds verzitten.

WT zit er pas anderhalf jaar. Het is een goed restaurant, dat zeker ook nog ruimte heeft voor verbetering. Ik denk dat ik de volgende keer kies voor de 9e verdieping – daar heb je weliswaar geen uitzicht, maar wel wat meer ruimte om in rust te dineren.

Het loont in elk geval de moeite om over een tijdje nog eens te gaan kijken.

0