De VEGAPROEF: restaurant Vroeg

Na die geslaagde VEGAPROEF bij restaurant Wally schreeuwt het “plantaardig uit eten”-experiment natuurlijk om een vervolg. Aan de vegans die nu hopen op een tweede recensie met voedsel zonder dierlijke producten: stop maar met lezen. Niet omdat je bij Vroeg niet lekker plantaardig kan eten, maar omdat ik dat (nog) niet heb uitgetest.

Nu schrijf ik dit blogje natuurlijk niet voor niets. Ik at namelijk wél vegetarisch bij Vroeg, een geweldige plek in Bunnik (5 km van mijn huis) waar toch vooral vlees en vis domineren op de kaart.

De (eerlijke) reden? Ik durfde het even niet aan, dat honderd procent plantaardig. Heel leuk natuurlijk, zo’n ervaring als bij Wally, maar soms heb je al genoeg andere dingen aan je hoofd en wil je je niet ook nog eens ‘lastige gast’ voelen.

Eerst maar eens kijken dus, of je bij Vroeg goed kunt lunchen zonder gebakken dood dier. ;-) Noem het maar: de Vegaproef, deel 1. Dan kom ik later wel eens terug voor de échte plantaardigheidstest (deel 2). En zo werd dit etentje niettemin een VEGAPROEF.

Lees gauw verder of die geslaagd was…

Foto (c) Google Images
Foto (c) Google Images
Foto (c) Vroeg
Foto (c) Vroeg

VLEESNOCHVISSERS

Bij Vroeg – een gemoedelijk en stijlvol etablissement in een boerderij, vlakbij natuurgebied Amelisweerd – at ik al eens eerder, toen wél vlees. “Maar ook vleesverlaters, vegetariërs en vleesnochvissers kunnen hier terecht”, lees ik op hun website. Dat belooft wat.

Ik ben dan ook een béétje teleurgesteld, als ik het menu lees. Het klinkt allemaal súperlekker, maar vrijwel overal zit vlees of vis in: zijlende met gemarineerde bospaddenstoelen en oude kaas, zuurkoolquiche met eendenbout, forel met citroenroom…

Toch moet het gezegd: de klassieke (lees: saaie) salade geitenkaas-walnoot-appel-balsamico is op deze lunchkaart gelukkig niet te vinden. Als vegetariër kun je bij Vroeg kiezen uit een tosti geitenbrie (toch nét anders) met pompoen en veenbessensalsa, een salade met geitenbrie, pompoen en munt, grofgesneden brood met oude kaas en olijvenchutney, een kruidige pompoensoep met gepofte kastanje of een maaltijd van drie sneeen brood (waarvan één met geitenbrie, één met geroosterde pompoen en één met kaas-rucolakroketjes).

Dat deze opties deels een beetje ‘hetzelfde’ klinken, neem ik voor lief. Ze klinken immers wél lekker en creatiever dan ik op menig plek zie. Ik besluit voor het laatste te gaan, ingedeeld onder het kopje Voor de stevige trek. Nou, kom maar op met die kroketten!

EN HOE SMAAKTE DAT DAN?

“Wauw”, laat ik me ontvallen als de serveerster mijn bord voor m’n neus zet. Het ziet er werkelijk geweldig en smaakvol uit. En ik kan je vertellen: dat ís het ook. Wat de roze frambozendressing(?) op het bord doet weet ik niet helemaal zeker, maar de kroketjes zijn prima, de geitenbrie lekker en het knapperige volkorenbrood – uit eigen bakkerij! – is werkelijk fantastisch.

Nee, als vegetariër heb ik totaal niet het gevoel dat mijn maaltijd onder doet voor die van m’n vleesetende tafelgenoten (al moet gezegd: de op houtskool gegrilde hamburger zag er ook goed uit – de gemiddelde planteneter zal me deze uitspraak niet in dank afnemen).

Zeg mensen-van-Vroeg, waarom zetten jullie niet meer vleesnochvis-opties op de kaart? Jullie zijn er duidelijk goed in.

WhatsApp Image 2017-01-16 at 4.09.09 PM

STERREN

Wat ik mis (maar toegegeven, dit is gekrabbel in de marge), is misschien op het menu een icoontje bij de ándere gerechten die mogelijk vegetarisch te bereiden zijn. Nu ik nog eens een blik op de kaart werp, denk ik immers dat het wel moet lukken om bij het ‘gegrild brood met gebakken paddenstoelen en spek’ dat laatste ingredient weg te laten. En hey, is dat gerecht dan niet al helemaal plantaardig?

Niettemin, conclusie: Vroeg is in elk geval VEGAPROOF*. Met één sterretje, want: vegetariërs kunnen hier lekker eten, veganisten vooralsnog niet – er staat niets 100% plantaardigs op de kaart. Al heb ik daar ook niet om gevraagd. Dus binnenkort – lees: na m’n Cubareis – maar eens met hen bellen en dan (hopelijk) terug voor de enige echte VEGAPROEF**!

Foto: (c) Vroeg
Foto (c) TripAdvisor
Foto (c) TripAdvisor

P.S. Sowieso voor de vega(n)-fans en andere foodies: bij Vroeg zit ook een geweldige bakkerij waar je allerlei soorten vers brood, lekkers én streekproducten kunt halen. Ruikt heerlijk, smaakt nog beter. Dikke aanrader.

 

De VEGAPROEF: Restaurant Wally

Zoals je wellicht weet, is uit eten gaan een grote hobby van me. In Google Docs houd ik een lijstje bij van de restaurants, lunchtentjes en taartjescafés waar ik nog graag eens heen wil. En het is dat ik mezelf een budget gesteld heb, anders zou ik minstens twee keer per week buiten de deur dineren.

Eigenlijk was het juist die liefde voor uit eten gaan (en m’n stiekeme droom om ooit culinair recensent te worden), die me lange tijd tegenhield om weer vegetariër te worden. Laat staan veganist! Want zeg nou zelf: hoe vaak zie jij op de menukaart van een gemiddeld restaurant een vegetarische optie staan waarvan je gaat watertanden? Vaak is het toch vlees, vlees, vlees, vis, en als je geluk hebt O JA ook nog iets met groenten. Zelfs (of: juist?) bij de ‘betere’ restaurants staat dood dier nog vaak centraal.

Goed, eerlijk is eerlijk, de afgelopen tien jaar is zéker wat veranderd. Groenten zijn hip, schreef recensent Mac van Dinther begin 2016 al in de Volkskrant. Vega(n) eettentjes schieten als paddenstoelen (haha) uit de grond en elke zichzelf respecterende horecagelegenheid heeft toch tenminste één vegetarische optie op de kaart staan – al is het maar die eeuwige geitenkaassalade of dat broodje hummus.

Zo weet ik inmiddels dat je bij hamburgerrestaurant Wally in Nijmegen (Hertogstraat) de béste black beanburger van Nederland kunt krijgen. Fantastische bite, goeie smaak, zéker met een dun plakje lichtpittige bleu d’Evert erop.

Vegetariër-zijn is dus behoorlijk ingeburgerd, anno 2017. Maar eh, wat nou als je als restaurantganger helemaal niets dierlijks wil eten?

DE VEGAPROEF

Met m’n Nijmeegse vriend Aaron had ik al een tijdje terug afgesproken om burgers te eten bij Wally. Aangezien ik het VeganChallenge-experiment voorlopig voortzet, zat ik daarover enigszins met m’n handen in het haar. Zou ik nu dan de ‘lastige gast’ gaan spelen? Het etentje afzeggen? Of toch, uit sociaal oogpunt, deze avond cheaten?

Omdat Wally een hippe jonge tent is in de groenste stad van Europa, koos ik voor het eerste. Ik zou in elk geval kunnen informeren wat de opties waren, toch? Dus stuurde ik het restaurant een berichtje via Facebook:

Ik houd enorm van jullie vegaburger met black beans, maar nu eet ik deze maand veganistisch dus ik vraag me af: is deze ook helemaal plantaardig (of als zodanig te bereiden)?

Binnen een uur (!) kreeg ik een reactie met het verzoek de chef te mailen. Die – hallo, Stefan! – stuurde een werkelijk alleraardigst mailtje terug, dat er in het kort op neerkwam dat het zéker mogelijk is, al zouden er wat beperkingen zijn. De burger zelf is plantaardig, het broodje helaas niet. De koolsla ook niet, maar hij kon wel speciaal voor mij aparte koolsla maken zonder dressing waar ei in zit. En ook de friet – gebakken in plantaardige olie en een klein deel ossenwit – kon ‘ie apart bereiden, als ik dat wilde. (Ik mailde terug dat dat niet per se nodig was, dan zou ‘ie immers een pan frituurvet moeten wegdoen – ook niet zo milieubewust.)

apc_0071
Ze hebben er trouwens ook lekkere zelfgemaakte limonade. (Foto: Aaron)

‘HOI SUSANNE, WAT KAN IK VOOR JE DOEN?’

Ja uh, en toen stond ik vanavond dus even met m’n mond vol tanden. Want dat was dus Stefan de chef, die bij ons tafeltje kwam. ‘Ja, als jij zo mailt, ga ik je natuurlijk ook even googlen’, grijnsde hij. Gelijk heeft ‘ie natuurlijk.

Doe mij dan maar datgene wat jij bedacht had, zei ik hem. Black bean burger dus, zónder broodje maar met sla, een bak koolsla en frietjes. Aaron ging ook voor de vegaburger, maar dan ‘gewoon’ die van de kaart.

OK, lang verhaal kort: ik heb werkelijk superlekker gegeten. Vooruit, een béétje sip zag het er wel uit, zo’n burger-zonder-broodje op een bord. Maar de smaak was geweldig: goeie bite, perfect gekruid. En nog meer feest: Stefan had zelfs speciaal voor mij vegan mayonaise (zonder ei) gemaakt. ‘Was even experimenteren, maar eigenlijk best leuk: leer ik ook weer eens wat nieuws.’

apc_0070

Kijk, zo’n positieve instelling, daar houden we van! De gezellige chefkok kwam zelfs tot twee keer toe even buurten en vertelde daarbij a) dat ‘ie mijn kookblog gevonden had (‘je bent nog niet zo heel lang veganist, hè?’), b) dat ze bij Wally bezig zijn een tweede vegaburger ‘vast’ op het menu te zetten (NIEUWS!) en c) dat de koolsla-zonder-ei die hij voor me maakte misschien ook wel het vaste recept wordt (‘kunnen we meer vegetariërs blij maken’).

Conclusie: als (parttime) planteneter word je bij tenminste één restaurant in Nederland als VIP behandeld. Was er dan helemaal niets aan te merken op deze ervaring? Vooruit, een burger mét broodje was leuk geweest – brood is vaak gewoon vegan en de biologische bakker zit om de hoek. Maar ja, wie gaat er dan ook veganistisch eten bij een hamburgertent? ;-)

Pluim dus voor Stefan en het team van Wally. Dit restaurant is VEGAPROOF!

apc_0069
De ‘gewone’ vegaburger van Wally. Geloof me: als je dit eet, mis je vlees totaal niet. (Foto: Aaron)

Disclaimer: ik word niet betaald door Wally voor deze post en heb ook geen gratis eten gekregen. Wel een vriendelijke prijs overigens; we betaalden 23,50 voor twee burgers, friet, koolsla én limonade.

Uit eten: De Witte Zwaan

Afgelopen zomer konden Tom en ik geen genoeg krijgen van etentjes buiten de deur. En dankzij de AH restaurantactie was dat in veel gevallen ook nog eens niet (al te) slecht voor ons budget. Van m’n goede vriendin Eline en haar vriend kregen we de tip om eens te gaan eten in De Bilt, bij de Witte Zwaan.

Echt een beleving, zei ze: creatieve amuses, geweldige gerechten, fijne sfeer.
Dat moesten we natuurlijk proberen. Toevallig was Tom begin september jarig – uitstekende reden om lekker uit eten te gaan toch?

Van Elines lofzang bleek geen woord gelogen! De Witte Zwaan is een stijlvol, klassiek restaurant waar elke gang een creatieve verrassing is.

Omdat foto’s soms meer zeggen dan duizend woorden:

20160902_190518
Bij ons glas cava kregen we een interessant krokantje, creatief geserveerd op een grote kei met gleuven.
20160902_191017
Amuse één
20160902_191904
Amuse twee: ‘ijshoorntjes’ van gedroogde mango. Ik geloof dat de vulling avocado-ijs was..
Voorgerecht: makreel op twee manieren. De helft van het gerecht zat, zoals je ziet, in een 'blik' dat voor onze neus werd opengetrokken. Leuk detail!
Voorgerecht: makreel op twee manieren. De helft van het gerecht zat, zoals je ziet, in een ‘blik’ dat voor onze neus werd opengetrokken. Leuk detail!
Voorgerecht
Tussengerecht: langzaam gegaard buikspek met o.a. rode biet, bloemkool en hazelnoot. Ik ben zelf eigenlijk niet zo’n fan van varkensvlees, maar dit was écht heel goed. Textuur, smaak, alles klopte.
20160902_202415
Hoofdgerecht: rood gebakken rundersukade (wow, wat was dit zacht en mals!) met heerlijke jus van zwarte knoflook, geserveerd met puree en verschillende soorten uitjes.
En als klap op de vuurpijl dit bijzondere dessert, dat ik in het halfdonker helaas niet goed op de foto kreeg. Aan tafel werd met een gieter water gegoten in het dubbele bakje, waar blijkbaar droogijs (?) in zat. De reactie die ontstond veroorzaakte stoomwolken om de ronde diepe kom heen. Gaaf!
En als klap op de vuurpijl dit bijzondere dessert, dat ik in het halfdonker helaas niet goed op de foto kreeg. Aan tafel werd met een gieter water gegoten in het dubbele bakje, waar blijkbaar droogijs (?) in zat. De reactie die ontstond veroorzaakte stoomwolken om de ronde diepe kom heen. Gaaf! Wat erin zat? Iets met framboos en rabarber, jasmijn en witte chocolade. Mooi.
20160902_214359
En bij de koffie kregen we óók nog een keur aan lekkers. Het hield niet op hier ;)

Ja, dat was een feestje dus. En o ja, bij het tussengerecht dronk ik óók nog een heerlijk glas primitivo. (Ik moest rijden, dus daarna ging de wijn helaas aan me voorbij.)

Als ik dan toch iets moet verzinnen dat beter kan: de bediening sprong er niet echt uit. Ze deden hun werk, maar heel persoonlijk vond ik het niet, en dat verwacht ik toch wel een beetje in dit prijsklassement.

Dat mag gekrabbel in de marge lijken, ik vraag me wel af of ik opnieuw zo verrast word als ik nóg eens naar de Witte Zwaan zou gaan. Wie luxe(r) uit eten gaat, wil zich toch wat ‘in de watten gelegd’ voelen. Die extra mile ontbrak voor mij een beetje. Maar hé, misschien ook niet gek, aangezien het restaurant al wekenlang vol zat met mensen die voor de restaurantactie kwamen.

En laat onverlet dat dit een eetbeleving was die ik nog niet eerder zo had gehad.

De Witte Zwaan
WAT: klassiek restaurant in modern jasje
WAAR: Dorpsstraat 8, De Bilt
BUDGET: 3 gangen ca. 50 euro p.p., excl. drank

 

6x lekker eten op Texel

Het parkeervignet mag dan nog steeds op de voorruit van de auto zitten, toch lijkt het alweer eeuwen geleden dat Tom en ik een weekje vakantie hadden op Texel. (En stiekem is dat natuurlijk ook zo: we waren er in juni.)

Maar hé, ik ben jullie nog een lijstje eet- en drinktips op het eiland verschuldigd. Dit blogje stond al tijden in m’n concepten, maar wegens tijdgebrek maakte ik het nooit af. Nu dan toch maar even.

In een week tijd deden we dus héél wat eet- en drinktentjes op het eiland aan. Sommige waren zéér geslaagd, andere wat minder. Om jou die slechte(re) ervaringen te besparen, deel ik hier m’n persoonlijke toppers (in willekeurige volgorde).

Venezia
Wat: pizzeria
Waar: Den Burg
Budget: 10 euro p.p. (excl. drankjes)

Zoek je eenvoudig, lekker én budgetvriendelijk eten zonder al te veel poespas, ga dan naar Venezia. Deze qua interieur oubollig-kitscherige Italiaan serveert prima pizza’s en pasta’s voor een schappelijke prijs. Daarom erg geschikt voor grotere gezelschappen, maar met z’n tweetjes kun je er ook prima zitten.

(c) Venezia
(c) Venezia

Lokaal 16
Wat: ontbijt- en lunchcafe annex koffiebar
Waar: Den Burg
Budget: 3-25 euro p.p. (net wat je wilt ;))

Van een eiland als Texel, waar toch relatief veel oudere mensen en gezinnen komen, verwachtte ik helemaal geen hip koffietentje. Daarom was ik blij verrast toen we Lokaal 16 vonden. (Als je gewend bent aan de hipsterheid van Utrecht, snak je op een gegeven moment toch naar thee-van-losse-blaadjes en een goed stuk carrotcake ;)) Dit kleine tentje zit een beetje verstopt in de ‘restaurantstraat’ van Den Burg. Ze hebben er lekkere tosti’s, koffie, gebak en ook verse sapjes en smoothies. Vooruit, mijn gezonde sapje was toch íets te veel gember, maar niettemin: leuk!

De Smulpot
Wat: overdag café, ‘s avonds restaurant
Waar: Den Burg
Budget: 5-40 euro p.p. (afhankelijk van of je een drankje doet of gaat dineren)

Wat aan de buitenkant oogt als een vrij doorsnee bruine kroeg, is eigenlijk een hartstikke hippe plek. En de wijn! O, de wijnkaart van de Smulpot wilde ik wel hélemaal proeven (maar dat liet mijn budget niet toe). Meer-dan-prima hapjes trouwens ook hier, althans de bruschetta’s die we hier op dag 1 op het terras aten waren uitstekend. Als je nog niet overtuigd bent: ze delen gratis bitterballen rond aan gasten.

Bij het restaurant zit trouwens ook een hotel. Kan me voorstellen dat dat best een prima plek is om je vakantie op Texel te vertoeven.

(c) De Smulpot
(c) De Smulpot

Kaap Noord
Wat: strandpaviljoen
Waar: De Cocksdorp
Budget: 20-30 euro p.p. (voor 3 gangen)

Dit is de enige tent waar we in een week tijd twee keer zijn geweest. Dat zegt wat, nietwaar? Bij Kaap Noord – zoals de naam al doet vermoeden helemaal op de noordpunt van het eiland – kun je zowel buiten op het terras als binnen lekker zitten. De sfeer is zoals dat hoort in een strandpaviljoen: ongedwongen, beetje ruig (je kunt het ook rommelig noemen), gezellig dus en met lekker eten. Ook de maaltijdsalades hier zijn een aanrader als je na een week vis, pizza en friet zin hebt in iets gezonds. ;) Loop na het eten een stuk over het strand of richting vuurtoren om uit te waaien.

Rokerij Van der Star
Wat: Vishandel met verse vis uit de Noordzee
Waar: Oudeschild
Budget: 2-8 euro p.p.

Op een eiland moet je natuurlijk minstens één keer goede vis eten. Bij Rokerij van der Star, naast de haven van Oudeschild, ben je aan het goede adres. De gerookte paling die wij hier aten was werkelijk god-de-lijk en de haring was zó zacht, jeetje, ik wist niet dat haring ook zo kon smaken. Bakje patat erbij, prima lunch of snack tijdens je fietstocht over het eiland. Hier kom ik zeker terug.

(c) Vispaleis Van der Star

Novalishoeve
Wat: biologische boerderij en lunchcafé
Waar: Den Hoorn
Budget: 3-10 euro p.p.

Zodra ik het erf opliep, was ik helemaal blij. Want wat een leuke plek is de Novalishoeve zeg. In Zweden heb je dit soort plekken heel veel: boerderijen met een horecagelegenheid erbij, waar zelfgemaakte producten worden opgediend – die je bovendien vaak ook nog kunt kopen in het winkeltje ernaast. Bij de Novalishoeve bakken ze hun eigen brood en brownies, serveren ze goeie koffie én kun je over het terrein struinen en de varkens in de stal zien chillen. Als je houdt van een beetje biologische gezelligheid, ben je hier aan het goede adres.

(c) Biojournaal.nl

PS. Ik ben normaal niet zo van het bashen van restaurants, maar blijf alsjeblieft weg bij Pizzeria Italia in De Koog. Deze tent had toen wij erheen gingen een 8.4 (!!!) op Iens, maar de pizza’s zijn echt te goor voor woorden. Kartonnen bodems en smakeloze toppings. Geloof me, dan kun je nog beter patat gaan halen – maar liever nog een bakje verse vis!

Geweldig uit eten bij Teus in Houten

Vrijdag alweer. En wat een diverse week! Drie dagen bij Einder, een dag bij NU.nl en vandaag ga ik hard aan het werk met een artikel voor de Volkskrant. Omdat ik uit mezelf ruim voor m’n wekker wakker werd (ik begin geloof ik écht te wennen aan dat op tijd naar bed gaan & vroeg opstaan) is er nu nog tijd voor een blogje, voor de werkdag begint.

Ik moest jullie namelijk nog steeds vertellen over ons etentje bij Teus! Tom had nog een etentje van me tegoed. ‘Als ik weer een baan heb, neem ik je mee’, riep ik dit voorjaar steeds in de tijd dat ik fulltime freelancer slash werkzoekende was. Dus ja, belofte maakt schuld hè?

Bovendien vind ik het ontzettend leuk om uit eten te gaan (goh, verrassing) én om zijn pretoogjes te zien als ik hem meeneem naar een nieuw, interessant restaurant. En Teus stond al máánden op mijn lijstje, nadat ik op verschillende plekken goeie verhalen had gelezen.

Foto: TripAdvisor

Ding-dong

Bij Teus loop je niet zomaar naar binnen, nee, je belt aan bij de voordeur. Alsof je op bezoek gaat bij een vriend, dus. Het idee is dat iemand van de bediening open doet en je welkom heet – alleen hoorde het personeel de bel niet (en wisten wij niet zeker of wel wel echt op de goede plek waren). Uiteindelijk deed een andere gast voor ons open. Ach ja.

Je loopt binnen in een lange, smalle gang met donkere muren. Daarnaast is de ‘woonkamer’, iets dat er daadwerkelijk uitziet als een (design-)woonkamer en waar je eerst lekker een drankje kunt drinken als je dat wilt. Wij dronken er beide een glas chardonnay en kregen daar op de bank ook alvast onze amuse geserveerd: een glaasje gazpacho van gerookte tomaten met een stukje smalle crostini. Lekker!

Foto: Rebecca Wijsbeek

Aan tafel

Vervolgens werden we naar onze tafel begeleid, verder naar achteren in het gebouw. Je komt dan terecht in half-industriele, half design-knusse ruimte met in het midden de open keuken en daaromheen tafels en stoelen.

Foto: BIj Teus
Foto: Bij Teus

Bij Teus is er geen menukaart, maar één vast verrassingsmenu van de chef. Je kunt kiezen uit 3 t/m 7 gangen en van tevoren wordt gevraagd naar eventuele specifieke wensen. Wij kozen voor 4 gangen.

Dat zag er zo uit:

IMG-20160804-WA0010

IMG-20160804-WA0009 (1)

IMG-20160804-WA0003 (1)

IMG-20160804-WA0002 IMG-20160804-WA0004 (1)

Een impressie van het menu*

Amuse: gazpacho ~ crostini ~ cress (plantje met smaak van beukennootjes)

Voorgerecht: gebrande snoekbaars ~ peterseliewortel ~ bospeen ~ bosui ~ oosterse dressing ~ gele wortel ~ shiitake ~ groene curry-mayo ~ gebakken rode ui ~ gele watermeloen

Tussengerecht: zeewolf-filet ~ inktvis/sherrydressing ~ kerrie ~ panko ~ daslook-olie ~ polenta ~ bloemkool (wit en paars) ~ geroosterde okra ~ krokantje

Hoofdgerecht: eendenborst, gegrild in de Big Green Egg ~ lasagne met geconfijte eend ~ chimichurri ~ crème van bataat ~ prei ~ koolrabi uit de oven ~ raddiccio ~ gebakken venkel ~ jus van sereh

Dessert: kersenbeignet ~ champagne-sabayon ~ amarenen-bavarois ~ blondie-taartje ~ verse kersen ~ sorbet van pruimen met rozemarijn ~ cacao tuille

*Met een beetje hulp van de mensen bij Teus. ;) Op zelf alles onthouden moet ik natuurlijk nog wel even oefenen als ik ooit professioneel restaurantrecensent wil worden.

En o ja, het liefst had ik er heerlijke glazen wijn bij gedronken, maar omdat ik op de terugweg chauffeur was, hield ik het na dat ene fijne glas chardonnay (‘gewoon’ de huiswijn, die is dus meer dan prima) voor gezien.

Daar hadden ze bij Teus dan wel weer wat leuks op verzonnen: druivensap van chardonnay-druiven. :)

IMG-20160803-WA0003 (1)

Kan ik nog iets bedenken dat níet (of minder) goed is aan Teus? Hm, lastig. Vooruit dan: de bediening was soms wat gehaast, ik had me nog wel wat meer ‘in de watten gelegd’ willen voelen. Maar dat maakte het meisje dat ons in het begin vrolijk bediende weer helemaal goed.

En toen Tom aan het eind van de avond aan de ober vroeg wat een van de apparaten precies was die hij in de keuken had zien staan, kwam de chefkok himself bij ons aan tafel uitgebreid toelichting geven. Leuk!

Wat echt iets toevoegt aan de avond is dat je kunt zien hoe de professionals je eten staan te bereiden, terwijl jij lekker zit te tafelen. Zelf zat ik met mijn rug naar de keuken toe, maar Tom kon me in geuren en kleuren vertellen wat er gaande was en vermaakte zich opperbest. ;)

En natuurlijk wilden de mannen die al dat fantastische eten bereidden best even voor me op de foto.

20160803_215715 20160803_215735

Kortom, gaat dat zien. Eten bij Teus is niet zomaar even een happie scoren, maar echt een avondje uit. Maar dan wel zónder dat het (te) pretentieus of opgeprikt is. Een culinair huiskamerrestaurant dus – en dat zijn de betere plekjes om te kennen, als je het mij vraagt.

Teus, ik kom gauw weer bij je terug. Dan op de fiets, zodat ik ook je heerlijke wijnen kan proeven.

En lieve lezers, tot slot nog een gratis supertip: je kunt Bij Teus reserveren met de AH restaurantactie. (Moet je wél op tijd boeken, want het zit vaak al weken van tevoren vol…)

Smakelijk!

Bij Teus

WAT: culinair huiskamerrestaurant
WAAR: Plein 3, Houten (in het Oude Dorp)
BUDGET: 4 gangen voor 40 euro en dan stapsgewijs omhoog tot 7 gangen voor 55 euro p.p. (excl. drank)
GAAN, WANT: voor wie het een feestje vindt om uit eten te gaan, is dit gewoon een heerlijke plek