A little bit of everything, all rolled into one

in twee weken met de camper door Frankrijk

Goed, tijd om jullie wat meer over Frankrijk te vertellen! Voor wie het komende weken ook nog aandurft om naar het buitenland te reizen – of wie alvast goede adresjes zoekt voor volgend jaar. We hadden namelijk twee erg fijne kampeerplekken én een spontane actie aan het eind van de reis.

Met dank trouwens, die campings, aan de ANWB en z’n Kleine Campinggids. Dat boekje hadden we vroeger altijd in de auto liggen, en omdat ik de neiging heb om dagenlang het internet af te struinen op zoek naar de perfécte camping – net zo lang tot ikzelf én B er gek van worden – leek zo’n gids me een goede afbakening.

Toegegeven, je kunt dan nog stééds kiezen uit honderden campings door heel Europa, maar als je van tevoren een streek kiest én bedenkt welke eisen je stelt aan een kampeerplek, kom je een heel eind. Bij alle campings staat een kort verhaaltje ter sfeerimpressie, en daarnaast een hele rits icoontjes waarmee je precies kunt zien welke voorzieningen er zijn.

Wij wilden bijvoorbeeld graag naar een camping met een zwembad en de mogelijkheid om wat te eten of te drinken. Een camping met plekken met voldoende schaduw, waar je ‘s morgens vers brood kunt halen – en uiteraard een terrein met plekken die elektriciteit hebben en waar camperbusjes zijn toegestaan. ;-)

Doordat we last minute het plan omgooiden, wisten we amper twaalf uur voor vertrek pas waar we precies heen zouden gaan. We besloten om gewoon te rijden naar een camping in Midden-Frankrijk die fijn klonk, en van daaruit verder te zien.

autorit

Deel 1: bijkomen in de Limousin

Na een rit van zo’n negen uur kwamen we eind van de middag aan bij Le Rianon, een rustige boerderijcamping van Nederlandse eigenaren. We werden hartelijk onthaald, en al gauw zou blijken dat dit echt een gezellige, persoonlijke camping is – de eigenaren maken graag een praatje en doen hun uiterste best om het je naar de zin te maken. Op het terrein lopen de kippen vrij rond, de drie hondjes komen regelmatig even buurten en verder zijn er ook lieve schaapjes en paarden.

De camping zelf is heel klein – ik denk dat er naast ons hooguit zes tot acht andere kampeerders waren. ‘s Avonds serveert de eigenaresse een heerlijk diner aan een lange tafel voor wie wil (vanwege corona was dat dit jaar met maximaal twee gezelschappen).

Hier in de Limousin kwamen we rustig bij en lieten we het drukke Nederlandse leven langzaam van ons afglijden. ‘s Avonds genoten we van de schitterend mooie sterrenhemel.

Grappig detail: van de campingeigenaren begrepen we dat Winston Gerschwanovitz en Renate Verbaan er een weekje eerder ook hadden verbleven. Kan me best voorstellen dat je als BN’er zo’n rustige plek in de middle of nowhere uitzoekt. ;-)

Tip: download de app SkyView, dan kun je precies zien welke sterren(beelden) en planeten er in de lucht staan, supercool.

le rianon
le rianon

Deel 2: zwemmen en schaduw zoeken in de Dordogne

Na vijf dagen hadden we wel trek in wat nieuwe prikkels. Inmiddels was de temperatuur opgelopen tot tegen de veertig graden, dus we besloten door te rijden naar een wat koelere plek – paradoxaal genoeg ruim drie uur rijden naar het zuiden, in de Dordogne.

Zo belandden we op camping Picouty, vlak buiten het dorpje Payrac. De plaatsen liggen er grotendeels onder de berkenbomen en de camping heeft een fantastisch zwembad van 20 meter lang, waar B en ik elke dag 30 banen in zwommen. Meestal had je dan het volledige zwembad voor jezelf.

piscine le picouty

Vanaf deze camping maakten we een paar keer een uitstapje. Zo gingen we kanoën op de Dordogne en bezochten we bedevaartsoord Rocamadour – dat vooral héél toeristisch was, maar waar we wel superlekker hebben gedineerd met uitzicht op de vallei.

Dineren deden we bij hotel-restaurant Beau-Site. Je eet daar drie gangen voor 34 euro; ze hebben een paar vegetarische opties, maar niet als deel van dat menu. Daarnaast schenken ze goede wijnen. Ik dronk een fantastische viognier die ik héél graag mee naar huis had genomen…

rocamadour
rocamadour
Overal ‘binnen’ (en dus ook in de basiliek) moest je in Frankrijk verlicht een mondkapje op.
rocamadour
rocamadour
rocamadour hotel beau-site

Verder besteedden we de tijd met spelletjes (Codenames Duet, Level 8, Skipbo – vooral semi-eenvoudige kaartspellen, op vakantie moet je niet te ingewikkeld doen), boeken lezen in de zon en natuurlijk kaas eten en lekkere Franse wijntjes drinken.

boek op de camping

Deel 3: uitwaaien aan de Atlantische kust

Halverwege week twee ontstond een spontaan plan. Twee vrienden, W en C, waren op vakantie aan de kust bij Bordeaux, waar W’s moeder een vakantiehuisje heeft. En W was vrijdag jarig… we besloten hem te verrassen en zo reden we donderdag drieënhalf uur naar het westen.

Dat huisje staat in een village naturiste, een ruim opgezet resort met allemaal huisjes in het bos. Ik was nooit eerder op een naturistencamping (of iets vergelijkbaars) geweest – wel vaak naar de sauna – en het verraste me hoe relaxed ik dit vond. Is het eigenlijk niet gek, hoe ongemakkelijk we in onze wereld omgaan met naaktheid?

Ik vond het in elk geval een verfrissing om gewoon (half)naakt op een terras te kunnen zitten (al droegen we rondom het huisje wel deels kleding, meer uit gemak). En misschien wel m’n beste vakantieherinnering was het moment dat we, op de laatste dag, urenlang speelden in de Atlantische golven. In de stralende zon, zonder bikini, gewoon puur mens zijn, zo blij als een kind.

zwaardvis
Logischerwijs heb ik weinig beeldmateriaal van deze plek – maar deze schotel van zwaardvis en groenten die we ‘s avonds aten, wilde ik toch nog even laten zien.
1+

de 10 leukste plekken om lekker te eten in Utrecht

Inmiddels weet ik in Utrecht aardig goed waar je moet zijn om lekker te eten en drinken (en ook: waar je beter kunt wegblijven…). Omdat mensen me regelmatig om tips vragen: hier mijn favoriete plekjes om te eten en drinken in Utrecht!

1. Wijn en bruschetta’s van Verde Marrone

Verde Marrone ontdekte ik per ongeluk toen wijnbar Talud9, dat er tegenover huist, weer eens propvol zat. De eigenaren hadden ook door dat ze meer klanten kregen dan ze aankonden, en openden daarom deze nieuwe tent met eigen concept. Bij Verde Marrone alleen Italiaanse wijnen op de kaart, én een hele reeks verse bruschetta en andere hapjes.

Donkere Gaard 2

2. Taartjes van de Bakkerswinkel

Natuurlijk eet ik ook wel eens op andere plekken in Utrecht een taartje. Maar keer op keer kom ik weer tot de conclusie dat niets kan tippen aan de lekkernijen van de Bakkerswinkel. Voor hun cheesecake met witte chocolade en framboos fiets ik graag een blokje om, en in het weekend haal ik er ook graag een halfje vers desembrood (Van Menno). Althans, háálde, want sinds kort bak ik zelf!

Tip: ‘s avonds kun je bij de Bakkerswinkel ook kaasfonduen. Dit probeerde ik afgelopen week uit en was erg leuk en lekker! Heb je heimwee naar je wintersportvakantie, of zoek je gewoon een knus, romantisch en niet te ingewikkeld restaurant, dan raad ik je dit zeker aan.

Wittevrouwenstraat 2

taart van de Bakkerswinkel
Taartjes van de Bakkerswinkel kun je ook heel goed mee naar huis nemen!

3. Uitgebreid dineren bij Madeleine

Ja oké, ze stonden natuurlijk in de Volkskrant dit jaar en sindsdien is het er standaard zó druk dat dat bijna een beetje afdoet aan de gemoedelijke sfeer. Maar Bistro Madeleine is niet voor niets een van mijn favoriete restaurants geworden dit jaar. Mooie, originele gerechten en smaken, heerlijke (bijpassende) wijnen. Enige minpuntje: voor vegetariërs hebben ze, behalve de groentegerechten (ter grootte van een tussengerecht), wat minder keus.

Madeleine zit trouwens praktisch naast Verde Marrone en Talud9, dus begin je avond zeker met een goed glas daar!

Het Wed 3A

4. Biertjes bij Olivier

Bij Olivier moet je sowieso even naar binnenlopen, ook als je niet van bier houdt. Dit Belgisch biercafé is namelijk gevestigd in een oude kerk – inclusief torenhoog plafond, orgel en fresco’s op de muur. Dat maakt wel dat je op een zaterdagavond knettergek wordt (de akoestiek is, zoals je zult begrijpen, niet geweldig) maar hé, het goede speciaalbier maakt veel goed.

Tip: ga rond de middag naar Olivier, als het lekker rustig is, en bestel een warme wafel met kersen en/of chocomel.

Achter Clarenburg 6A

5. Pizza van O’Panuozzo

Ja, als ik ooit verhuis uit Utrecht, zal ik dit plekje denk ik het meeste missen. De pizza’s van O’Panuozzo zijn beter dan die in (Noord-)Italië, ik beloof het je. Vooruit, er staat dan ook een team rasechte Italianen in de keuken én achter de bar, en ze importeren al hun ingrediënten uit la bella Italia. Originele smaakcombinaties en vooral een HELE. LEKKERE. KORST. Glas bijzonder prima huiswijn erbij (voor 3,75 euro, waar vind je dat nog in Utrecht?!) en je hebt mij gelukkig, hoor.

O, en vergeet zéker ook niet de tiramisu te proeven. Die is namelijk echt heel goed hier.

Mariastraat 35 (er zit ook een vestiging aan de Voorstraat, maar daar schenken ze geen wijn)

pizza O'Panuozzo

6. Indonesisch bij Blauw

Heb je zin in een goeie rijsttafel, dan ga je naar Blauw. Dit restaurant – met knalrood interieur ;-) – is al jaren dé hotspot voor Indonesisch eten. Onlangs gingen B en ik ergens anders rijsttafel eten, en hoewel dat ook prima was hadden we achteraf toch een beetje spijt. Blauw is gewoon het allerbest.

Springweg 64

7. Simpel en gezellig eten bij West

Eetcafé West zit bij mij om de hoek en wat ik hier zo prettig vind, is dat het niet pretentieus is. Bij West vind je prima eten voor schappelijke prijzen. Verwacht geen bijzondere combi’s, maar gewoon, een goede maaltijd zonder poespas. En vooral (!): geen gedoe met shared dining-concepten – dat was vijf jaar geleden leuk voor de verandering, maar inmiddels ben ik er heel erg klaar mee. Negen van de tien keer betekent het vooral “duur en weinig”, en een excuus om alle borden in random volgorde op tafel te kwakken.

Nu moet ik bekennen dat West wél de optie heeft om halve gerechten te bestellen, maar dat is vooral handig als je niet kunt kiezen en verder hoef je je daar ook niets van aan te trekken. ‘De huiskamer van Utrecht’, noemen ze zichzelf – en dat geeft wel een goed beeld van de sfeer.

Vleutenseweg 433

8. Lekker dineren en wijntjes in de zon bij Blij

Eén stapje meer ‘restaurant’ dan West, maar nog steeds lekker no-nonsense én met verrassend goed eten – dat vind je bij Blij. In de zomer kun je heerlijk aan het water zitten (de Vecht stroomt door de achtertuin) en ook binnen is dit een gezellige plek. Ook geschikt voor grotere groepen; de kaart heeft voor elk wat wils, de wijn is lekker en de desserts stellen niet teleur.

Brugstraat 2

eten bij Blij Utrecht

9. Cocktails van Behind Bars

In een zijstraatje van de Oudegracht, op loopafstand van de Dom, zit Behind Bars. Bij deze knusse cocktailbar vind je op het menu niet de ‘standaard’ cocktails, maar allerlei eigen creaties met namen als Antibiotic, Painkiller en Reina’s Heritage (hoewel je ook gewoon een Cosmo kunt bestellen hoor). Naast de ‘vaste’ kaart maken ze ook drankjes op aanvraag, dus ben je in een avontuurlijke bui, laat je dan vooral verrassen!

O ja, en let even goed op de huisregels als je de kaart bestudeert, want je wordt óók nog gerickrolled, haha.

10. Whiskeyproeven bij The Malt Vault

Woon je in Utrecht en heb je nog nooit van deze plek gehoord? Dat kan kloppen. De eigenaar wil namelijk geen zuipende toeristen in z’n whiskeybar, dus The Malt Vault heeft geen uithangbord en je moet met een trappetje naar de werf langs de Oudegracht om er te komen. Alleen te vinden als je weet waar je moet zijn, dus, en dat alleen al maakt deze plek zo leuk.

In een van de werfkelders hebben ze een muur met meer dan 100 flessen whiskey, en de barman bedenkt graag een proeverij die precies past bij jouw smaak. Heb je geen idee wat jouw smaak is? Geen probleem, hij helpt je graag op weg. Voor erbij serveren ze kaas-, worst- en chocoladeplankjes.

Oudegracht aan de werf 54A

0

Cali en meer

‘Ik lees je stukjes altijd graag’, zei een van onze samenwerkingspartners onlangs op het Einderfeest, waar we het 21-jarig bestaan van ons bedrijf vierden. Dat ze Suushi kende had ik natuurlijk kunnen weten, we hebben elkaar ook op Facebook, en toch verraste ze me want zij is zelf ook schrijver en een goede ook.

En toen bedacht ik dat ik echt al tijden geen stukje heb geschreven, hier. Dus hoe staat het eigenlijk, in het leven van de Suser? Nou, best goed. Er waren behoorlijk wat feestjes de laatste weken – dat Einderfeest dat ik samen met een paar collega’s op poten zette, een bruiloft van twee vrienden, een cocktailavond in de nieuwe woontoren naast CS met fenomenaal uitzicht op de stad.

En laat ik vooral Californië niet vergeten, want da’s ook nog maar twee weken geleden ook al lijkt het al minstens een maand. In m’n eentje vloog ik de grote plas over en na een vlucht van 11 uur én een douane-rij van 3,5 uur (!!!, thanks Trump) was ik in San Francisco. Daar zocht ik vriendinnetje E en haar man B op. En dat was chill.

We kletsten bij in Dolores Park, struinden door The Mission. Reden een dagje naar de wijngaarden van Napa Valley, waar we ondanks autopech-die-uiteindelijk-geen-pech bleek best een prima tijd hadden (wat wil je ook, met wijnproeverijen om 11 uur ’s morgens). Van de oogst ga ik nog wel een avondje lol hebben – althans dat hoop ik, want ik geloof niet dat ik ooit bijna 90 euro uitgaf aan twee flessen wijn. Ja, pfoe, aan de prijzen moeten ze echt wat doen daar, maar dat terzijde.

Terwijl E en B doordeweeks gewoon aan het werk waren, verkende ik in m’n uppie de stad. En ik had het misschien nog nooit zo goed met mezelf. Hoogtepunt – letterlijk en figuurlijk – was de fietstocht over de Golden Gate Bridge, naar het dorpje Sausolito en nog een stukje verder. Verder bezocht ik het MOMA, at een goddelijk bord hummus met biet en geitenkaas, zocht me een ongeluk naar lekkere taartjes en werd uiteindelijk helemaal niet blij van de aanblik van de stikdrukke, toeristische, overpriced Cheesecake Factory.

Donderdag vertrokken E en ik samen naar Yosemite National Park, en terwijl er vier dagen regen en onweer was voorspeld, hadden we vrijwel alleen maar heerlijk weer. Ach, die nieuwe regenjas die ik in alle haast nog had aangeschaft, komt hier in Nederland vast ook nog van pas. Yosemite was overigens schitterend, ik heb prachtige foto’s maar eigenlijk vertellen die maar half hoe mooi het was in de valleien. En ik heb ook weer een behoorlijke portie ‘rijden door hoge bergweggetjes zonder vangrail’ gehad – E mocht niet rijden in de VS dus zij was dj/navigator/watervoorziener/kletsbuddy, terwijl ik de kilometers wegtikte.

Na vier dagen Yosemite (ga je daar ooit heen en zoek je goeie accommodatie; ik kan Yosemite Bug enorm aanraden! – betaalbare tent cabins en heerlijk eten) tuften we alweer terug naar SF. Ik was graag nog een week in de natuur gebleven, maar het voornaamste doel van deze Amerikareis was ‘mensen opzoeken’ en dus stapte ik de volgende ochtend in het vliegtuig naar LA. Daar spendeerde ik nog vier dagen met m’n Amerikaanse familie, wat enorm leuk en bijzonder was. Het was immers de eerste keer dat ik ‘alleen’ met de ouders van m’n stiefvader op pad was, en zoals ik weet van de logeerpartijen bij m’n Nederlandse oma; daarvan krijg je andere gesprekken, dieper contact.

Ruim twee weken na vertrek was ik óók heel blij om weer in Nederland te zijn, want jongens wat hebben we toch eigenlijk een prima en móói landje hier. Ja, heel vet natuurlijk allemaal, die Amerikaanse megasteden, maar ook een béétje onhandig dat je overal een auto voor nodig hebt, en jammer dat in de aankleding van die steden commercie doorgaans voor schoonheid gaat. Laten we hier alsjeblieft niet te veel die kant op gaan.

Intussen is het leven hier dus weer op volle kracht. Het zijn de langste dagen van het jaar en dat maakt het vooral moeilijk om op tijd in bed te liggen, terwijl dat wél nodig is, gezien de werkweken die ik komende maand draai. Gelukkig betekent lange dagen doorgaans ook veel energie, én zin in alles wat eraan komt. Fijne week jongens!

0

Nog meer lekker eten in Slovenië: Piran

Begin deze week maakte ik een lijstje met de beste eetplekken die ik aandeed tijdens mijn verblijf in de regio Bled en Bohinj. Vandaag de volgende bestemming van onze reis naar Slovenië: alles over lekker eten in Piran!

We zouden eerst alleen naar de Sloveense bergen gaan, maar nadat ik op verschillende blogs had gelezen dat je dit havenstadje eigenlijk niet mag overslaan, op de cover van de LonelyPlanet een schitterende foto van Piran staat én we ontdekten dat het maar twee uurtjes rijden is vanaf Bohinj, besloten we toch 2 dagen en 2 nachten door te brengen aan de Adriatische kust.

Dat bleek een erg goede keus! Het is er namelijk heerlijk vertoeven – en je kunt er superlekker eten.

Ook in Piran kun je goed eten. Vooral vis, vis, vis, schaal- en schelpdieren en vis. Maar ook andere dingen hoor. Bijvoorbeeld hier:

Cantina Klet

Dit plekje staat op nummer 1 van TripAdvisor én heeft een ster (aanbeveling) in de Lonely Planet. Natuurlijk vanwege het lekkere eten, maar ook – vermoed ik – vanwege het concept en de locatie. Cantina Klet ligt in de hoek van een rustig pleintje in het centrum van Piran. Het terras heeft schaduw van een grote druivenplant; de ober komt je drankjes opnemen en als je iets wilt eten, loop je zelf naar het open luik van de ‘Fritolin’. We aten er mosselen met gesmolten kaas en tomatensaus die de ober ons aanraadde en gebakken zeebaars met polenta. En verder dronken we er een fles Malvazija (Sloveeens witte wijn) en kwamen een beetje bij van de reis. Daar was het een erg prima plek voor.

Prvomajski trg 10, Piran

Pirat

Dit restaurantje aan de rand van het centrum serveert een lunchmenu voor 7 euro. Hoewel dat lekker klonk (gnocchi met tonijnsaus, salade, soep), hadden B en ik allebei meer zin in pasta – en dus gingen we voor black tagliatelle met garnalen en zwaardvis. Was lekker, net als de huiswijn, die ook hier weer voor 1,20 euro per glas voor je wordt ingeschonken.

Župančičeva ulica 26, 6330 Piran

Koffie bij Caffe Neptun

Piran is helemaal niet super-crowded, maar als je de (relatieve) drukte dan toch wilt ontvluchten, ga dan lekker op het terras zitten bij Neptun. Dit chille koffiezaakje aan het water serveert hele goeie ‘cold brew’. Wij kwamen hier elke dag wel even voor een drankje en een spelletje; niet te lawaaiig, mooi uitzicht op de helderblauwe zee. Ze hebben er ook cocktails.

Dantejeva ulica, 6330 Piran

Pizzeria Petica

Bij Petica haal je naar verluidt de beste pizza’s van Piran, en dat kan ik me goed voorstellen. De pizza rucola die B en ik er deelden, smaakte érg goed als late night snack (we hadden nogal eh, stevig geluncht bij Cantina Klet – zie hierboven). Ik heb er helaas geen foto van, dus neem maar van me aan dat ‘ie er ook goed uitzag. ;)

Župančičeva ulica 6, 6330 Piran

Ontbijten op het plein bij Mestna Kavarn

Eén van de vuistregels die ik aanhoud bij het kiezen van eettentjes op reis, is: vermijd de grote pleinen. Je betaalt deels voor de locatie en de meeste gasten komen eenmalig, dus zo’n restaurant doet doorgaans weinig moeite om de kwaliteit hoog te houden. Resultaat: overpriced, matig toeristenvoedsel. Ik was dan ook wat sceptisch toen Mestna Kavarna op TripAdvisor werd genoemd als supergoed ontbijtplekje.

Maar goed, het was onze laatste ochtend, B en ik hadden honger en we waren tot dan toe weinig (lees: geen) goede ontbijtlocaties tegengekomen in Piran. En nou, mijn scepsis was onterecht, want we hebben lekker gegeten hier op het Tartini-plein! Voor ruim zes euro heb je scrambled eggs of een ‘mixed breakfast’ met croissant, broodjes, beleg en rauwkost. Sandwiches kosten rond de 5 euro.  Een koningsontbijt zou ik het niet noemen, maar naar Sloveense maatstaven (waar men niet echt veel ontbijt) is het prima.

Tartinijev trg 3, 6330 Piran

0

Lekker eten in Slovenië: de beste tips

Hoi! B en ik zijn net terug van een heerlijke week in Slovenië. Even hoor: wat een prachtig land! Goed, first things first: ik deel graag mijn tips voor goed en lekker eten in Slovenië met jullie. Zoals je misschien weet, haal ik er voorafgaand én tijdens mijn reizen veel plezier uit om de beste, leukste, tofste en interessantste eet- en drinkplekjes te vinden. Dat is, al zeg ik het zelf, ook dit keer prima gelukt. Met dank aan de Lonely Planet, TripAdvisor, Reisgenie en anderen – en hier en daar ook gewoon met dank aan gelukkig toeval. :)

Tijdens onze vakantie bezochten we 4 plekken: de meren Bled en Bohinj, het schilderachtige en ontzettend pittoreske kustplaatsje Piran, en hoofdstad Ljubljana. Dat zag er – héél in het kort – zo uit:

meer van Bled
Het meer van Bled. Nee, deze foto is niet bewerkt – het meer is écht zo blauw.
Bohinj Slovenië
Wandelen in de vallei van Bohinj. (En deze foto is inderdaad ook niet bewerkt.)
Mount Sija Slovenia
Hiken naar de top van berg Sija (1880m).
Piran
Piran, havenstadje dat zo op een schilderij past.
Piran
Piran.
Ljubljana
Ljubljana.
Ljubljana
Meer Ljubljana. Je snapt waarom deze stad in 2016 ‘Green Capital’ was (net als Nijmegen dit jaar). Ik ben verliefd!

Goed, op naar dat voedsel. En omdat dat nogal een lang verhaal is, vandaag deel 1: Bled en Bohinj. Ga je naar deze regio’s op vakantie, dan kun je hier lekker eten:

Dineren met spectaculair uitzicht: restaurant bij kasteel Bled

Om maar meteen met het állervetste te beginnen: je kunt eten in het kasteel van Bled. En dat wil je. Bled is namelijk het mooiste, blauwste, meest sprookjesachtige meer dat ik ooit heb gezien. Op een berg rondom dat meer ligt het middeleeuwse kasteel van Bled. En op de vroegere binnenplaats van het kasteel ligt nu een schitterend terras, van een goed restaurant.

Hier kun je lunchen of dineren; ‘s avonds ben je verplicht het tasting menu te kiezen (4 gangen met steeds 2 keuzes per gang, plus amuse en een glas bubbels als aperitief) voor 50 euro per persoon. Wijnen zijn tussen de 3 en 5 euro per glas – en o boy, die zijn goed. Zo goed zelfs, dat B en ik na een lange discussie ‘steen, papier schaar’ hebben gedaan om te bepalen wie naar huis zou moeten rijden (ik verloor).

Het eten is goed (niet briljant, als je hoge standaarden hebt, maar prima) en het uitzicht fenomenaal. Reserveer ruim op tijd, zodat je een tafeltje ‘with a view’ kunt boeken. Wij belden een dag van tevoren en er was helaas geen view-tafeltje meer (binnen), maar toen hadden we het enórme geluk dat het weer veel beter was dan verwacht, waardoor we op het terras konden zitten aan het allermooiste tafeltje in de avondzon. <3

Castle Bled restaurant
Castle Bled restaurant

Bled Castle Restaurant, Grajska cesta 61, Bled

Castle Bled restaurant

Goeie pizza

Die scoor je bij pizzeria Pr’Kosnik, een kilometer buiten Ribcev Laz, het dorpje aan het meer van Bohinj. Lekker, genoeg, goedkoop (7-8 euro voor een enorme pizza)..wat wil je nog meer? Prima slobberwijn voor 1,20 per glas misschien? Hebben ze ook. Superlekkere chocolademousse toe? Yep.

Tip: kies voor een halve euro extra de ‘grote’ pizza en neem de restjes mee als lunch voor de volgende dag. Nog een tip: laat de restanten daarvan vervolgens niet vier dagen achterin je auto liggen.

pizza Pr'Kosnik

Lunch aan het meer

Geen zin om uitgebreid te dineren, maar wel behoefte aan een mooie pitstop – bijvoorbeeld tijdens je wandeling rondom het meer van Bohinj? Ga dan naar Kramar. Dit lunchtentje serveert eenvoudige gerechten en snacks. Volgens B is de hamburger (6 euro) niet enorm de moeite waard, maar ik at er voor 10 euro echt fantastische forel van de grill met aardappeltjes en gebakken groenten.

Restavracija Kramar, Stara Fužina 3, 4265 Bohinjsko jezero

Kramar Bohinj
Bohinj
Pri Hrvatu Slovenia

Misschien nog wel betere forel

Op onze laatste dag in de regio Bled/Bohinj maakten we een stevige wandeling, naar de top van de berg Sija (1880m; we liepen vanaf 1535 m ;-)). Daarna hadden we natuurlijk HONGER! En dat kwam goed uit, want bij Pri Hrvatu – overigens alweer zo’n prachtig pekje: overdekt terras met uitzicht op de rivier en omgeving – serveren ze gebakken forel in wittewijnsaus.

Forel is een lokale specialiteit in Bohinj, zeker in de zomer, dus ik ben niet een heel goeie vegetariër geweest afgelopen week… o man, wat was dat goed. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de wijn! Bij dit restaurantje serveren ze een prijswinnende witte wijn – Rebula Bagueri Superior 2013 – die echt de perfecte balans heeft tussen licht en complex, tussen fruit en mineraal/kruiden. Ja. Geef me er daar nog maar ééntje van.

Gostilna pri Hrvatu, Srednja vas v Bohinju 76, 4267

Pri Hrvatu
Pri Hrvatu

Ziet er niet slecht uit, toch? Binnenkort vertel ik je alles over de lekkerste eetplekjes van Piran!

Verder lezen? > Nog meer lekker eten in Slovenië: Piran

0