Skip to content

Categorie: reizen

Lekker eten in Slovenië: de beste tips

Hoi! B en ik zijn net terug van een heerlijke week in Slovenië. Even hoor: wat een prachtig land!

Goed, first things first: ik deel graag mijn tips voor goed en lekker eten in Slovenië met jullie. Zoals je misschien weet, haal ik er voorafgaand én tijdens mijn reizen veel plezier uit om de beste, leukste, tofste en interessantste eet- en drinkplekjes te vinden. Dat is, al zeg ik het zelf, ook dit keer prima gelukt. Met dank aan de Lonely Planet, TripAdvisor, Reisgenie en anderen – en hier en daar ook gewoon met dank aan gelukkig toeval. :)

Tijdens onze vakantie bezochten we 4 plekken: de meren Bled en Bohinj, het schilderachtige en ontzettend pittoreske kustplaatsje Piran, en hoofdstad Ljubljana. Dat zag er – héél in het kort – zo uit:

Het meer van Bled. Nee, deze foto is niet bewerkt – het meer is écht zo blauw.
Wandelen in de vallei van Bohinj. (En deze foto is inderdaad ook niet bewerkt.)
Hiken naar de top van berg Sija (1880m).
Piran, havenstadje dat zo op een schilderij past.
Piran.
Ljubljana.
Meer Ljubljana. Je snapt waarom deze stad in 2016 ‘Green Capital’ was (net als Nijmegen dit jaar). Ik ben verliefd!

Goed, op naar dat voedsel. En omdat dat nogal een lang verhaal is, vandaag deel 1: Bled en Bohinj. Ga je naar deze regio’s op vakantie, dan kun je hier lekker eten:

Dineren met spectaculair uitzicht: restaurant bij kasteel Bled
Om maar meteen met het állervetste te beginnen: je kunt eten in het kasteel van Bled. En dat wil je. Bled is namelijk het mooiste, blauwste, meest sprookjesachtige meer dat ik ooit heb gezien. Op een berg rondom dat meer ligt het middeleeuwse kasteel van Bled. En op de vroegere binnenplaats van het kasteel ligt nu een schitterend terras, van een goed restaurant.

Hier kun je lunchen of dineren; ‘s avonds ben je verplicht het tasting menu te kiezen (4 gangen met steeds 2 keuzes per gang, plus amuse en een glas bubbels als aperitief) voor 50 euro per persoon. Wijnen zijn tussen de 3 en 5 euro per glas – en o boy, die zijn goed. Zo goed zelfs, dat B en ik na een lange discussie ‘steen, papier schaar’ hebben gedaan om te bepalen wie naar huis zou moeten rijden (ik verloor).

Het eten is goed (niet briljant, als je hoge standaarden hebt, maar prima) en het uitzicht fenomenaal. Reserveer ruim op tijd, zodat je een tafeltje ‘with a view’ kunt boeken. Wij belden een dag van tevoren en er was helaas geen view-tafeltje meer (binnen), maar toen hadden we het enórme geluk dat het weer veel beter was dan verwacht, waardoor we op het terras konden zitten aan het allermooiste tafeltje in de avondzon. <3

Bled Castle Restaurant, Grajska cesta 61, Bled

Goeie pizza
Die scoor je bij pizzeria Pr’Kosnik, een kilometer buiten Ribcev Laz, het dorpje aan het meer van Bohinj. Lekker, genoeg, goedkoop (7-8 euro voor een enorme pizza)..wat wil je nog meer? Prima slobberwijn voor 1,20 per glas misschien? Hebben ze ook. Superlekkere chocolademousse toe? Yep. Tip: kies voor een halve euro extra de ‘grote’ pizza en neem de restjes mee als lunch voor de volgende dag. Nog een tip: laat de restanten daarvan vervolgens niet vier dagen achterin je auto liggen.

Lunch aan het meer
Geen zin om uitgebreid te dineren, maar wel behoefte aan een mooie pitstop – bijvoorbeeld tijdens je wandeling rondom het meer van Bohinj? Ga dan naar Kramar. Dit lunchtentje serveert eenvoudige gerechten en snacks. Volgens B is de hamburger (6 euro) niet enorm de moeite waard, maar ik at er voor 10 euro echt fantastische forel van de grill met aardappeltjes en gebakken groenten.

Restavracija Kramar, Stara Fužina 3, 4265 Bohinjsko jezero

Misschien nog wel betere forel
Op onze laatste dag in de regio Bled/Bohinj maakten we een stevige wandeling, naar de top van de berg Sija (1880m; we liepen vanaf 1535 m ;-)). Daarna hadden we natuurlijk HONGER! En dat kwam goed uit, want bij Pri Hrvatu – overigens alweer zo’n prachtig pekje: overdekt terras met uitzicht op de rivier en omgeving – serveren ze gebakken forel in wittewijnsaus. Forel is een lokale specialiteit in Bohinj, zeker in de zomer, dus ik ben niet een heel goeie vegetariër geweest afgelopen week… o man, wat was dat goed. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de wijn! Bij dit restaurantje serveren ze een prijswinnende witte wijn – Rebula Bagueri Superior 2013 – die echt de perfecte balans heeft tussen licht en complex, tussen fruit en mineraal/kruiden. Ja. Geef me er daar nog maar ééntje van.

Gostilna pri Hrvatu, Srednja vas v Bohinju 76, 4267

Ziet er niet slecht uit, toch? Binnenkort vertel ik je alles over de lekkerste eetplekjes van Piran!

Laat een reactie achter

4 dagen in Málaga

Nog nagenietend van Cuba boekte ik begin februari een vliegticket naar Málaga. Meer Spaans, tapas, zon en avontuur, daar had ik wel zin in.

Vier dagen dus in Zuid-Spanje. Alleen, zonder plan. Ik boekte een hostel, schafte een reisgids aan – tot zover m’n voorbereiding, want tot op het laatste moment was ik druk met allerlei andere dingen.

23 maart was het zover! Donderdagochtend stapte ik in de trein naar Eindhoven en ruim op tijd was ik op de luchthaven. Mijn enige zorgenpuntje, namelijk of mijn medium-sized backpack zou voldoen aan de strenge bagage-eisen van Ryanair, bleek ongegrond. Zonder al te veel gedoe kwam ik door de veiligheidsscans heen. Ruim drie uur later landde ik in Málaga.

OKE, DACHT IK. EN NU?

M’n reisgids leerde me dat ik voor 1,80 euro met de trein in het stadscentrum kon komen. Eenmaal daar bedacht ik dat het slim was om eerst m’n hostel te vinden, zeker omdat mijn telefoon bijna leeg was en ik het adres nergens had uitgeprint. Zonder verdwalen vond ik het Lights Out Hostel -leve MAPS.ME!

MAPS.ME is de offline kaartenapp die in Cuba al een aantal keer mijn leven redde ;) Ditmaal downloadde ik van tevoren de kaart van Málaga en dat bleek een slimme zet. Niet alleen wijst de gps-functie je prima de weg, ook staan op de kaarten een boel restaurantjes, winkels en andere nuttige plaatsen.

En wow, wat een hostel! Wie naar Málaga gaat, raad ik van harte aan om hier te overnachten. Voor 15 euro per nacht slaap je in een comfortabel bed, in een frisse en schone kamer met je eigen stopcontact. De badkamers hebben een regendouche, de toiletten zijn schoon (da’s in hostels soms wel anders) en alle kamers worden dagelijks grondig gelucht en gereinigd (da’s ook wel eens anders). Onder de bedden zijn grote lades die je met een (zelf meegebracht) slotje kunt afsluiten. Als je – zoals ik – met niet te veel bagage reist, past alles daar makkelijk in.

Het hostel heeft ook een keuken waar je je eigen maaltijden kunt koken, een koelkast waar je eten in kunt bewaren, een gezamenlijke ruimte én dakterras met cocktailbar.

En o ja, had ik al gezegd dat de locatie perfect is? Direct naast de Mercado Atarazanasde grote en enorm leuke markthal waar je o.a. stapels vers fruit en verse sapjes kunt halen, en dichtbij alles. Ik ben fan!

WIJN EN CHURROS

Goed, eenmaal gesettled & spullen gedropt besloot ik op ontdekkingstocht te gaan in de stad. Bovendien had ik inmiddels behoorlijk honger gekregen – het was al bijna 4 uur en ik had sinds m’n ontbijt niets meer gegeten.

Na wat omzwervingen belandde ik op het terras van een tentje op de hoek van een levendig plein. Ik bestelde een salade met brood en een glas witte wijn. Vakantiemodus AAN!

De rest van de middag struinde ik verder rond in de stad. Ik zat een tijdje in de zon op het Plaza de la Constitución, at churros bij Casa Aranda (volgens m’n reisgids de beste van Málaga), las een boek en keek wat rond. Stiekem wachtte ik een beetje op de avond; in het hostel kon je voor vijf euro een maaltijd eten mét gratis sangria erbij en ik hoopte dat dat een goede gelegenheid zou zijn om andere reizigers te ontmoeten.

EN DAT WAS HET!

Dat vind ik nou het leuke van alleen-reizen: in een mum van tijd heb je gesprekken met mensen van over de hele wereld. Andere soloreizigers zijn net zo goed op zoek naar gezelschap, dus je vindt altijd wel iemand om drankjes/hapjes mee te doen of samen dingen mee te ondernemen. Fijn, ook omdat je zo spreekt met mensen aan wie je anders voorbij zou zijn gelopen – omdat ze jonger, ouder of gewoon anders zijn dan jij. Als je reist, waardeer je iedereen veel sneller zoals ‘ie is, is mijn ervaring. Iedereen heeft zijn verhaal.

Lang verhaal kort: ik besloot mee te doen met de pub crawl die dagelijks werd georganiseerd en de avond eindigde urenlang dansend in The Gallery, één van de clubs in Málaga. Ik vond deze club zelf trouwens niet heel geweldig, maar het was lekker om te dansen, in het bijzonder doordat de muziek erg leek op wat in Cuba werd gedraaid. Om half vijf kroop ik moe maar voldaan in bed. ;)

Nee, ik besloot me niet te wagen aan tequila. Maar de tinto de verano smaakte ook prima ;)

BEETJE  CULTUUR SNUIVEN

De volgende ochtend bleef ik lekker lang in bed liggen. ;) Eenmaal wakker en opgefrist sprak ik met Maike, het Duitse meisje dat ik een avond eerder had leren kennen, af om samen de stad te verkennen. We streken neer op een terrasje aan het Plaza de la Constitución en genoten een tijdje van de zon.

Daarna wandelden we naar het Alcazaba, het ‘Alhambra’ van Málaga. Dit Moorse fort ligt op een heuvel die uitkijkt over de stad. Gaaf om te zien en doorheen te lopen.

Toen we trek kregen, sleepte Maike me mee naar een superleuk vega-eettentje. We aten er heerlijke fajita’s en zaten uren te kletsen over van alles en nog wat.

Na een pitstop van een paar uurtjes in het hostel sleepte ik Maike en Adrien, een Parijzenaar die we ook in het hostel ontmoetten, mee naar een wijnbar/proeflokaal dat om de hoek van het hostel bleek te zitten. Verwacht in Antigua Casa de Guardia geen chique gedoe, maar gewoon een lange toog met daarachter enorme tonnen wijn waar direct uit wordt getapt in kleine glaasjes. Ze schenken er voornamelijk zoete witte wijn uit de streek (o.a. Moscatel). Leuke ervaring!

‘s Avonds at ik weer in het hostel en daarna was ik zo gesloopt, dat ik (enigszins) op tijd naar bed ging.

Met een krijtje schrijft de barman het totaalbedrag op de bar. Deze 4,60 betaalden we voor drie glaasjes wijn – niet slecht, toch?
Dakterras van het hostel.

RENNEN IN DE ZON

Zaterdagochtend besloot ik voor het ontbijt een stuk te gaan hardlopen! Ik vind hardlopen op reis altijd heel leuk, omdat je vaak veel meer van de omgeving opneemt dan wanneer je ‘gewoon’ een stadswandeling maakt of met de bus gaat.

Ik liep onder andere een stuk langs het strand en legde in totaal 7 kilometer af. Meestal ben ik niet zo goed in rennen vóór ik iets gegeten heb, maar dit ging eigenlijk best lekker.

Terug in het hostel had ik weer met Maike afgesproken om samen op pad te gaan. We haalden een heerlijk sapje bij de overdekte markthal tegenover ons hostel, de geweldige Mercado Ataranzas. Sowieso heel leuk om een tijdje over deze markt te struinen: superveel fruit, noten, olijven, groenten (vlees, vis) – alles ziet er even heerlijk uit.

Ja, dat zijn aardbeien (!) daar vooraan. Gigantische én smaakvolle dingen voor 1 euro per kilo…

Dit sapje met biet, appel, citroen en gember kwam als geroepen…

Daarna gingen we naar La Recova, een typisch Andalusisch ontbijt-restaurantje dat verstopt zit achter een winkeltje vol broccante kitsch. Ik denk dat dit tentje inmiddels de weg naar de LonelyPlanet heeft gevonden, want het was er behoorlijk druk (hij stond ook in mijn Nederlandse reisgids).

Niettemin het wachten waard: verse toast met allerlei smeersels, olijfolie, tomaten, koffie, thee en sap… En dat alles voor 2,50 euro per persoon. Nice!

BEETJE HIER, BEETJE DAAR

Zaterdag slenterden we verder wat door de stad, dronken koffie/chocomel, aten nog wat hier en daar en gingen tenslotte naar het Picasso Museum. De beroemde schilder is geboren in Málaga en daar zijn ze in deze stad natuurlijk maar wat trots op. De moeite waard, dit museum! Informatief, afwisselend en precies ‘groot’ genoeg als je het mij vraagt.

Plaza de la Merced.
De ‘cola cao’ (warme choco) en carrot cake bij Noviembre waren érg lekker.

Selfie in de winkelstraat ;)

SEQUENCE

‘s Avonds was het weer tijd om uit te gaan! Zaterdagavond, leuke stad, fijne mensen…wat heb je nog meer nodig? Ditmaal besloot ik niet mee te gaan met de pubcrawl, maar m’n eigen plan gemaakt. In de afgelopen 2,5 dag had ik immers genoeg leuke barretjes voorbij zien komen tijdens m’n ontdekkingstochten.

Maar niet voordat we nog een potje Sequence speelden op het dakterras. De Saudische Mohammed had dat spel bij zich – ik kende het nog niet, maar het was zeker voor herhaling vatbaar (en niet alleen omdat hij en ik wonnen ;)).

De avond bestond verder uit dansjes en drankjes. Om kwart over drie ‘s nachts bedacht ik me pas dat de zomertijd was ingegaan – nou ja, de volgende dag kon ik toch weer uitslapen.

Blacklight etc..

En toen was het alweer zondag! Tijd voor een fietstocht – want ik had gehoord dat dat ook heel leuk was om te doen in Málaga. Na een ochtend chillen in de zon op het dakterras (het was eindelijk echt goed warm en windstil!) gingen Maike, ik en Annika – een ander Duits meisje dat bij ons was aangesloten – op zoek naar een plek om fietsen te huren. De ‘gewone’ fietsen waren helaas allemaal uitverkocht, dus toen huurden we maar e-bikes. Dat bleek, toch wel een beetje tegen mijn verwachting in, een prima ervaring.

We fietsten een heel stuk langs de kustlijn (gaat lekker zo, op 25 kilometer per uur!) en streken tussendoor ergens neer voor goeie lunch.

Juist ja… lunch ;)
Deze salade met zalm, avocado, feta, broccoli en olijfolie was echt to die for. (Ja, er zat wat vis in… ik ben een travelling omnivore, zo is besloten tijdens deze reis ;)).

& HET LAATSTE AVONDMAAL

Rozig en tevreden van de zon en het fietsen keerden we tegen de avond weer terug in de stad. In mijn beste Spaans boekte ik telefonisch een tafeltje bij Vineria Cervantes, een populaire wijn- & tapasbar waar we twee dagen eerder al tevergeefs hadden geprobeerd een tafeltje te krijgen.

Wat een goed idee bleek dat! De tapas waren fantastisch, de wijn zo mogelijk nog beter en het was leuk om met vijf verschillende mensen aan tafel te zitten en zo een heerlijke laatste avond te hebben.

Na middernacht dook ik m’n bed in – stiekem alsnog te laat, want om 04:45 uur zou de wekker gaan… in alle vroegte (6:25 uur) zat ik weer in het vliegtuig naar huis.

Wat een heerlijk weekend zo, zeg. Málaga is een fijne stad en zo even een paar dagen op avontuur, dat ga ik vaker doen!

1 reactie