Kleine voeten

Kijk, op zich gaat het best goed met mijn ecologische voetafdruk.

  • Ik heb al ruim 2 jaar niet in een vliegtuig gezeten.
  • Zo’n driekwart van m’n garderobe is inmiddels tweedehands (leve Vinted!). En B koopt principieel alleen nog duurzame kledingmerken.
  • We eten thuis vrijwel alleen plantaardig. Af en toe smokkel ik met een rozijnenbroodje waar melkpoeder in zit, of iets met een beetje ei erin, maar dat is het wel.
  • We gingen op zomervakantie met de trein.
  • De kachel staat hier op 18 á 19 graden, ik ben gewend geraakt aan die temperatuur en anders pak ik een dekentje, kruik of warmere trui. Onze cv-ketel staat overdag op 60 graden en ’s nachts op eco-modus (lees: uit).
  • B en ik zijn aan het uitzoeken hoe we ons huis beter kunnen isoleren, zodat we (nog) minder hoeven te stoken. Hopelijk kunnen we komend jaar ook zonnepanelen op het dak leggen.
  • We doneren maandelijks 75 euro aan de Clean Air Task Force, een van de meest effectieve goede doelen op het gebied van klimaat.

Ik ben superblij met al deze dingen. Het is een enorme vooruitgang in relatief korte tijd: krap drie jaar geleden at ik nog biefstuk in Los Angeles.

En toch vind ik het soms moeilijk dat het – objectief gezien – nog niet genoeg is. Dat ik nog altijd een grotere voetafdruk heb dan zo’n 90% van de wereldbevolking. Dat we met z’n allen eigenlijk nog veel meer zouden moeten doen, dan ik nu doe.

Dat is geen zelfkritiek. Ik voel me meestal niet schuldig of slecht over mijn gedrag (tenzij ik benzine tank, dat voelt altijd vervelend). Ik vind het gewoon jammer dat we in een wereld leven waarin duurzame keuzes maken nog niet de standaard is. Dat je überhaupt moet nadenken – en dus tijd, geld, brainspace én motivatie moet hebben – om een beetje groen te leven.

Het is veel makkelijker om naar IKEA te gaan en je mandje vol te laden, dan om urenlang Marktplaats af te struinen. Na de verhuizing gingen we al twee weken met onze zaklamp naar de wc toen ik tegen B zei dat ik het beu was. “Sorry, maar we rijden nú naar IKEA en halen een paar 5 euro-plafonnieres. Ja, ik weet dat het kut geproduceerd wordt. Maar ik heb hier nu geen brainspace voor.”

Het is trouwens ook veel makkelijker om naar de woonboulevard te rijden met je auto, dan de bus te pakken. (En hoe ga je dat op de terugweg doen met al die spullen?)

Het is ook sneller om een vliegticket te boeken dan om te leren hoe treinreizen door Europa werkt. Waarom kun je nog steeds voor een paar tientjes door Europa vliegen? Natuurlijk gaan mensen dat dan doen – snap ik best. Maar dat het überhaupt bestaat, wat is dat voor waanzin?

Het is simpeler om gewoon te zeggen dat je vlees eet, of desnoods vegetariër bent, dan om stug vast te houden aan een veganistische leefstijl. En ja, natuurlijk vind ik cheesecake ook lekker en vind ik het leuk om een ijsje te halen en natuurlijk wil ik dan niet de hele zomer lang dezelfde twee sorbetsmaken eten die ze hier in het dorp hebben. Dus ja, dan maar roomijs, het leven moet wel leuk blijven.

Ik wil alleen zo graag dat het leven over 30 jaar óók nog leuk is.

Met dank aan Loes.

2+

5 reacties op “Kleine voeten”

  1. Oh Suus, wat zeg je dat mooi. Dat vind ik soms ook knap lastig, dat het gewoon zoveel gemakkelijker is om vervuilend te zijn. Bijvoorbeeld dit weekend, onze gasleverancier ging failliet en dat hoorden we zaterdag en dan lees ik in alle communicatie (vanuit de officiële Vlaamse kanalen) dat je bij het uitkiezen van een nieuwe gasleverancier vooral eerst een test moet doen waar het het goedkoopste is.

    Want dat is blijkbaar het enige criterium dat telt.

    En nou begrijp ik dat gas überhaupt niet oké is, want fossiel, daar moeten we toch ook eens vanaf en liefst met een rotvaart, maar hoe ik daaraan moet beginnen (als huurder in een klein appartement in een groot complex) is nog veel moeilijker.

    Afijn, ik geloof wel dat klimaatvriendelijke keuzes normaler worden en ik leerde dat er een Social tipping point is als 25% van de mensen acties begint te nemen, dus daar zet ik dan maar vol op in, maar makkelijk is het zeker niet.

    En oh, die anekdote van de zaklampen, ik zag het helemaal voor me. xD

    0
    • Ja precies, da’s ook nog eens zo: soms kun je vanuit jouw positie (in dit geval ‘huurder’) gewoon niet zo veel. Ja, hooguit het punt agenderen, maar je blijft toch afhankelijk van anderen. Dat social tipping point stemt wel hoopvol. <3 Zo’n gedachte helpt mij idd ook vaak: als ik dingen anders doe, heeft dat effect op de mensen om mij heen, en zo verspreidt het zich steeds verder. Een groene olievlek, haha!

      0
  2. pff ja, toen ik laatst mijn bloemenpak wou kopen wou ik dat perse niet via zalando (ter inspiratie van jou), en het liefst tweedehands. maar natuurlijk nergens te vinden en toen was het ook nog eens black friday waardoor het bloemenpak voor de helft van de prijs op zalando staat. en dan ook vooral dat bijna iedereen tegen me zegt als ik daarover klaag (het wordt me wel heel makkelijk gemaakt zo!) “ach wat maakt het uit” of “je kunt ook co2 ter compensatie doen bij zalando” of “ach, gun jezelf het gewoon”. maar dan baal ik daar dus van, dat het gemak altijd zo aanwezig is.

    0
    • Poe ja, die reacties uit de omgeving herken ik ook. ‘Wees toch niet zo hard voor jezelf.’ ‘Gun jezelf het gewoon.’ Ja… maar ik gun mezelf juist die fijne en leefbare aarde. ;-) Evengoed superlastig en helaas kun je het niet altijd 100% ‘goed’ doen – alleen al omdat er niet 1 definitie van goed is. Soms is een keuze die beter is voor het milieu, weer slechter voor bijvoorbeeld dierenwelzijn… En het blijft natuurlijk altijd een schatting. Ugh, ingewikkeld. Enige wat volgens mij écht een oplossing is, is zo veel mogelijk dingen lokaal kopen zodat je weet waar het vandaan komt. Of dingen zelf maken. (Maar dat doe ik ook nauwelijks ;-))

      0
      • Ik ben bang dat zelfs lokaal kopen niet altijd te oplossing is (tomaten lokaal uit een slechte kas kunnen ‘slechter’ zijn dan uit de volle grond uit Spanje). Wat denk ik wel altijd klopt zijn de volgende stelregels:
        – gebruik / verbruik minder
        – als je gebruikt, probeer het dan tweedehands te regelen (hoewel zelfs daar op af te dingen valt: gaat de verkoper door jouw aankoop dan sneller iets nieuws kopen?)

        En ook: bewust er mee bezig zijn en het erover hebben is super waardevol – zie Loes’ comment over de 25%. Dat jullie de reacties krijgen die jullie krijgen, geeft aan dat jullie erover vertellen en dat is echt super waardevol. Wellicht reageren mensen inderdaad afwijzend in het begin, maar wie weet wat voor zaadjes je plant…

        0

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.