Skip to content

Intentie

Als je, zoals ik, de neiging hebt om nogal veeleisend te zijn naar jezelf, is het maar een dunne scheidslijn tussen dingen doen omdat je diep vanbinnen voelt dat ze de juiste zijn, en jezelf dingen opleggen.

Zo schreef ik gisteren in mijn dagboek dat er eigenlijk een min of meer vast lijstje is van dingen die ik al jaren met vlagen wil of probeer te doen. Vegetarisch (en liefst zo veel mogelijk helemaal plantaardig) eten. Weinig alcohol drinken (daarmee bedoel ik: 1, hooguit 2 glazen per week). Mediteren. Yoga.

Iets in mij zegt al jaren: toe maar Suusie. Die dingen zijn goed voor je. Ze doen je groeien. Toch “lukt” het me al jaren niet om ze consistent te doen. O, thuis eet ik vrijwel altijd vega hoor, maar ben ik in een restaurant waar ze carpaccio hebben, of hert, dan vind ik het soms moeilijk om die verleiding te weerstaan. En de laatste maanden ben ik voor het eerst langere tijd bewust bezig met – proberen – bijna elke dag even te mediteren, een mindfulnessoefening te doen, en af en toe tijdens de dag even m’n voeten te voelen en diep in en uit te ademen.

Het punt is: zodra ik mezelf vaste regeltjes ga opleggen, worden die dingen al gauw een ‘moeten’. En moeten veroorzaakt spanning. Oordeel. Mogelijkheid tot falen.

Dus nee, ik hoef niet elke dag te mediteren.
Wel probeer ik steeds vaker zo bewust en aanwezig te leven, dat ik het wil doen. En het grappige is: hoe meer ik mediteer, hoe ‘wakkerder’ en dichter bij mezelf ik me voel, waardoor ik juist al die andere terugkerende thema’s – vega eten, de wijn laten staan, thuis zijn in plaats van overal en nergens – makkelijker kan doen.

Hetzelfde met yoga. Zolang ik bikram yoga uiteindelijk zag als workout, als manier om fit (lees: slank) te blijven, als sporten, werd het op de lange termijn een moeten. Werden de lessen bovendien vaak steeds minder leuk. Ik stelde ook geen grenzen: lukte het me om 1 keer in de week te gaan, dan vond ik dat eigenlijk te weinig. Twee keer minstens, was m’n eigenlijke overtuiging – vooruit, een keer was misschien acceptabel, maar drie keer, dat zou pas echt goed zijn. Hetzelfde gold voor hardlopen.

Pas nu ik werkelijk naar bikram yoga ga om te ontspannen en in mijn lijf te komen, om bij mezelf te raken, om mijn lichaam te eren en te respecteren (o, ik besef hoe wazig die zin misschien klinkt, maar nou ja dat is dan maar zo)… Pas nu “houd ik het vol”. Het voelt namelijk niet meer als volhouden. Het voelt als iets waarvoor ik bewust kies. En ik kies ervoor om dat 1 keer in de week te doen. Dat is – voor mij – genoeg. Dat past bij mijn leven op dit moment.

Maandag is altijd de dag dat ik naar yoga ga. Maar vorige week – Nieuwjaarsdag – ging ik niet. Dus dacht ik: ik haal de les later in. Maar toen ik in mijn agenda keek, zag ik dat het moeilijk was om een gaatje te maken – er stonden al vrij veel afspraken in de avond. De enige optie was woensdag – m’n thuiswerkdag – om zes uur opstaan en de les van 6:30u pakken. Ik had dat al bijna zo’n beetje bedacht om te gaan doen, voelde toen de tegenzin opbouwen…

en ineens dacht ik: zeg, waarom zou ik eigenlijk?
Mijn doel met yoga, mijn reden om erheen te gaan, is ontspannen en voor mijn lijf zorgen. Mild leren zijn. Niet elke week gaan no matter what zodat ik een vinkje kan zetten in mijn agenda. Om zes uur opstaan betekent korter slapen, minder rust en mezelf in een ritme dwingen waar ik niet in zit. Dat hoort helemaal niet bij “ontspannen en voor mezelf zorgen”. En al helemaal niet bij mild zijn naar mezelf toe.

Mild zijn, besloot ik uiteindelijk, is: deze week is er redelijkerwijs even geen ruimte. Volgende week zorg ik dat die ruimte er wél is, want ik vind yoga belangrijk.

Dus ik sloeg een keertje over. Vertelde mezelf dat dat oké was.
Nee: méér dan oké. Helemaal goed.
En weet je wat? Deze maandag had ik de fijnste yogales in tijden.

 

One Comment

  1. Heb je moeite dingen van jezelf te accepteren?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.