De nachten

Vandaag ben ik moe. Het is vrijdagochtend 9 uur, ik ben wakker sinds 6 uur en vannacht was een ‘redelijk goede’ nacht: we lagen om 9 uur in bed en kleine M kwam maar 2 keer voor een voeding (om half 1 en om iets over half 4).

Omdat de nachten hiervoor een stuk onrustiger waren en ik merkte dat de rek er een beetje uit begon te raken, besloten B en ik de nacht weer eens te verdelen. Hij sliep in ons bed en deed de eerste nachtvoeding, ik ging in die tijd op zolder liggen met oordoppen in om een paar uur goede slaap te pakken.

Natuurlijk werd ik alsnog wakker van m’n huilende kind, maar het scheelt toch ietsje als je dan gewoon kunt blijven liggen.

De afgelopen tijd vind ik het bij vlagen moeilijk, die nachten. Dat begon er eigenlijk mee dat ik hoorde dat de baby van vrienden (6 weken jonger) al tijden van 20 tot 7 uur slaapt, zonder onderbreking. En vervolgens vertelde B dat zijn tennismaatjes zo verbaasd waren dat kleine M met haar 7 maanden nog meerdere keren per nacht wakker wordt, soms wel 5 keer.

Dat soort dingen helpen gewoon niet.

Want ik weet heus dat elk kind anders is. Dat er genoeg kinderen zijn die de eerste 2 jaar niet ‘doorslapen’. Sowieso vind ik dat we in Nederland een ongezonde focus hebben op doorslapen – het is normaal dat baby’s (en oudere kinderen!) nachts wakker worden. Voor voeding, voor troost, en gewoon, omdat ze de vaardigheid ‘slapen’ nog aan het leren zijn.

Het helpt wél als ik verhalen hoor van een andere vriendin, die nog elke nacht met haar 6 maanden oude baby tegen zich aan slaapt. Of als iemand vertelt over haar 4-jarige die halverwege de nacht tussen zijn ouders in kruipt, en dat oké voelt omdat iedereen zo de meeste slaap krijgt.

Dit is een van de weinige dingen die ik echt mis aan Instagram: ik volgde een paar accounts zoals Vroedvrouw Margot en The Nurturing Kind, die informatie en ervaringen delen over responsief ouderschap in de nacht. (Gelukkig verschijnt eind mei een boek hierover, Zachte nachten – ik heb al een pre-order gedaan.)

Soms denk ik: heeft kleine M die nachtvoedingen echt nog nodig? Maar dan voel ik hoe gulzig ze twee borsten leegdrinkt en concludeer ik: ja, dit is niet alleen comfort-sabbelen. Ze groeit ook weer hard, de laatste weken. En zoveel vaste voeding eet ze nog niet.

Soms denk ik: hoe kan het dat ze makkelijk 7-9 uur aan een stuk sliep toen ze 3 maanden oud was, en nu nog maar 3-4 uur, hooguit 5?

Soms denk ik: moeten we toch slaaptraining proberen? Maar ik kan het gewoon niet, het voelt tegennatuurlijk om m’n kind te laten huilen. 5 à 10 minuutjes jengelen gaat nog wel, dat is haar moe-huiltje en we ‘helpen’ haar dan juist door haar niet te verstoren bij het zelf in slaap vallen. Dat voelt anders dan haar doelbewust laten brullen. Ze mag getroost worden. Ze krijgt de ruimte om het zelf te proberen, maar ze hóéft het niet alleen te doen.

Soms denk ik: zou het helpen als we proberen het voedingsritme te verschuiven zodat ze overdag meer binnenkrijgt? Een paar nachten probeerden we langere blokken tussen de voeding te laten, maar het enige resultaat daarvan was dat we allebei tig keer uit bed moesten en eindeloos rondliepen met een huilend, zich overstrekkend babymeisje.

Ik heb daar gewoon geen puf voor ’s nachts.

Kom dan maar hier, denk ik, drink maar en slaap lekker verder tegen mij aan. Op een dag houdt het vast vanzelf op (toch?) en misschien ga ik deze nachtelijke knusheid ooit nog missen.

Intussen is ook dit weer een momentopname. Want ruim een week geleden zei ik nog tegen B dat ik de nachten zo prima vond: 2 keer een snelle voeding, waarna kleine M direct weer insliep en ik haar zonder moeite in d’r eigen bed kon leggen. “Ik heb helemaal geen slaaptekort nu”, ik hoor het mezelf nog zeggen. ;-)

Kortom, over een week kan dit weer totaal anders zijn – twee ‘goede’ nachten en ik zit er ongetwijfeld heel anders bij. Vandaag probeer ik maar weer mee te bewegen. Te accepteren dat er deze vrijdag niet zo veel spannends gaat gebeuren en dat er waarschijnlijk weinig uit m’n handen komt. Ik heb m’n plannen afgezegd zodat we rustig met z’n tweetjes thuis zijn.

Mijn dochter deed net een dutje in de draagzak en wordt nu wakker. Als het lukt, doe ik het volgende dutje mee. En vanavond vroeg naar bed.


Geplaatst

in

door

Tags:

Reacties

3 reacties op “De nachten”

  1. Loes

    Succes Suus! Klinkt niet gemakkelijk.

  2. Kelly vds

    Oh herkenbaar! Wij hadden twee snelle slapers, maar intussen ook al enkele jaren bewogen nachten. Zowel mijn oudste (5j) als mijn jongste (2,5j) hebben periodes dat ze vaker eens tussen ons belanden ‘s nachts. Lastig soms, vermoeiend ook, maar als je dan merkt hoe goed ze daar slapen, tussen mama en papa, dan is het ons dat helemaal waard. Dit moment in hun leven kunnen we dit bieden, een veilige, warme plek om te slapen ❤️ het voelt veel beter om ze dat dan te geven ipv er tegen te vechten. En het riedeltje ‘eens je ermee begint, dan stopt het niet’ – dat is echt niet waar. We denken soms dat die nachten in ons bed er net voor zorgen dat ze tijdens andere nachten zich ook in hun eigen bedje goed genoeg voelen. Slaap is zo belangrijk :) wij zijn hier nogal van het principe: zoveel mogelijk slaap pakken, al betekent dat soms (intussen al minder) dat we elk bij 1 van onze kindjes in een bed liggen.

  3. Wij hebben ondertussen een familiebed gemaakt waar mijn lief en ik met onze bijna vierjarige samen slapen. Hij slaapt bij ons omdat we dan allemaal het beste slapen. Vroeger verdeelden wij ook de nachten: 2 nachten mijn lief, 2 nachten ik en dat hebben we eigenlijk gedaan tot een paar weken terug, maar ik miste het lief naast mij. Ik denk dat we er eindelijk wel een beetje uit zijn, uit die onderbroken nachten. Of ze komen toch alleszins minder vaak voor dan vroeger. Net als Kelly zijn wij ook van zoveel mogelijk slaap, maakt niet uit hoe en ik heb er vertrouwen in dat hij niet voor altijd in ons bed gaat blijven liggen :p

    Het is heel lastig soms hé, als je zo moe bent. Maar het is ook héél belangrijk voor de kleintjes dat ze zich veilig voelen. En eerlijk gezegd ken ik ook genoeg volwassenen die ’s nachts wakker worden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.