Nu het kan

Het is kerstvakantie en ik zit aan de keukentafel. Door de kamer klinkt de Top 2000, de tafel zelf is nauwelijks zichtbaar door de berg foto’s die er in stapeltjes over verspreid ligt. Georganiseerde chaos.

Vanmorgen haalde ik de foto’s op bij HEMA; zo’n zeshonderd stuks, een doosje vol. Het is mijn selectie van beelden uit 2019 en ik gebruik deze vrije weken om ze netjes in een album te plakken.

Terwijl ik hier zo zit, foto’s plakkend, verhalen ophalend, steeds vergetend dat de kop thee naast me koud wordt, en op de achtergrond B af en toe hoor grinniken om zijn boek, overvalt het me weer.

Man, wat een goed jaar was dit voor mij. Wat bof ik dat ik al deze dingen, al deze mensen heb mogen meemaken. Het is bijna niet te bevatten hóe veel er was in 2019. Ik bedoel, 600 foto’s…en ik heb écht mijn best gedaan om te selecteren. En dan zijn er ook nog genoeg dingen geweest waarvan ik vergat een foto te maken.

Tegelijkertijd ben ik me er enorm van bewust dat dit niet vanzelfsprekend is. Dat alles in één klap zomaar anders kan zijn. Het is nog geen half jaar geleden dat we de moeder van een vriend begroeven, en vorig jaar met Kerstmis had niemand durven denken dat zij er dit jaar al niet meer bij zou zijn. Eergisteren nog kreeg ik een appje van een vriendin, dat de moeder van haar lief ziek is. Ook mijn eigen oma kreeg dit jaar slecht nieuws.

En wat me misschien nog wel het meest aangreep, was de zus van een vriendin die een paar dagen na haar 31e verjaardag te horen kreeg dat ze doodziek was, kanker overal, prognose: zes maanden. Het werden er nauwelijks twee.

De verhalen beginnen vaker te komen. En de realiteit is dat dat de komende jaren nog veel vaker gaat gebeuren. Naast al het goede nieuws over vrienden die trouwen, baby’s krijgen, ouders die dertig of zelfs veertig jaar getrouwd zijn, is dit er ook.

Het geeft al die kleine en grotere momenten die voor me op tafel liggen een andere dimensie. De kwetsbaarheid van het leven, en de dankbaarheid erom, gaan hand in hand. Het maakt dat ik de mensen op de foto’s nog eens goed bekijk, voor ik ze zorgvuldig inplak. Dat ik mijn vrienden extra stevig knuffel, als ze hier bij me thuis komen. Dat ik een paar tranen laat, als ik het blog lees van die jonge vrouw die er nu niet meer is.

En het doet me realiseren dat ik voor 2020 van alles kan bedenken en wensen, maar dat ik vooral hoop dat er nog een beetje meer mag zijn van dit, van hier en nu: liefsten die gezond blijven en waar ik tijd mee mag besteden, een fijn warm thuis waar ik kan pianospelen, schrijven, lezen en koken, een baan waarin ik kan blijven leren en me gewaardeerd voel, en een B naast me waarmee ik dit alles deel.

Misschien klinkt het allemaal eenvoudig, cliché zelfs zo je wilt, maar vandaag voel ik me doordrenkt van besef hoe bijzonder fragiel het allemaal is. Dus voel ik het maar, dit moment, nu het kan.

Dank voor 2019, lieve lezer.
Ik wens je een prachtig 2020.

Het is oké

In mijn concepten staan allemaal blogjes klaar met terug- en vooruitblikken. Hoe was 2019, hoe wordt 2020, zelfs een halve samenvatting van het afgelopen decennium. Maar ineens voel ik niet meer zo de behoefte ze af te maken.

Dat kan ermee te maken hebben dat ik al een paar dagen flink verkouden ben, wat grieperig ook. Dan voel ik niet zo de behoefte om te delen en te zeggen: kijk mij eens met mijn leven.

Maar ook los daarvan denk ik wel eens: pfoe, wat zijn we toch veel met onszelf bezig in deze wereld. En ja, ik dus ook. Onze carrière, ons uiterlijk, onze persoonlijke ontwikkeling, alle gedoe en sores…

We verzinnen steeds wel weer wat om ontevreden of ongelukkig over te zijn.

Daarmee bedoel ik niet dat geen shit ís, natuurlijk. Er gebeuren behoorlijk rottige dingen in de wereld, dingen om je terecht zorgen over te maken: klimaatverandering, ziekte, oorlog, misbruik, corruptie.

Maar als ik even kritisch naar mijn eigen leven kijk, vind ik dat ik me behoorlijk vaak druk maak over dingen die dat echt niet waard zijn. Dat ik de perfecte kerstkaarten nog niet gevonden heb, bijvoorbeeld, dat de nieuwe tv wel erg groot is in de woonkamer (hello, first world problems?!), of dat de nieuwe spijkerbroeken die ik bestelde (zelfde maat en model als ik al in de kast heb liggen) ineens te klein vallen.

Twee dagen terug stond ik te vloeken in de regen toen het niet binnen vijf minuten lukte om m’n kettingkast goed terug op m’n fiets te zetten.* Ja oké het regende, het werd al donker, ik was snipverkouden en haalde mijn hand open aan de scherpe randjes, maar kom op Suusie, zo’n ramp is dat allemaal niet.

You’ll survive, zeg maar.

Dus dat is dan misschien wel mijn belangrijkste voornemen voor 2020: zeik niet zo (met dank aan dit boek, haha).

Er is zo veel in onze wereld om blij en dankbaar voor te zijn. En ik wil mijn dagelijkse portie energie liever steken in het béter maken van de wereld, in anderen verder helpen, in zorgen dat we het samen goed hebben, dan in steeds maar zoeken naar tekortkomingen (in mezelf en anderen), in zelfverrijking en in boos worden omdat dingen niet gaan zoals ik wil.

Dus de volgende keer dat ik met gereedschap sta te klooien in de regen, of ik weer eens onredelijk chagrijnig ben omdat de trein niet rijdt, ik een ingrediënt ben vergeten te halen in de supermarkt (of vul hier een andere willekeurige futiele gebeurtenis in), wil ik proberen mezelf weer een hand op de schouders te leggen, er een zacht klopje op te geven. M’n schouders op te halen.

Laat maar Suusie, ja balen maar zo belangrijk is het niet. Het is oké.

*Uiteindelijk bleek ik het ding er verkeerd om op te hebben gedaan – toen ik de twee onderdelen omwisselde was het probleem opgelost. Weer wat geleerd ;-)

2019: de 10 leukste eet- en drinkplekjes van Utrecht

Inmiddels weet ik in Utrecht aardig goed waar je moet zijn om lekker te eten en drinken (en ook: waar je beter kunt wegblijven…). Omdat mensen me regelmatig om tips vragen: hier mijn favoriete plekjes van Utrecht in 2019!

1. Wijn en bruschetta’s van Verde Marrone
Verde Marrone ontdekte ik per ongeluk toen wijnbar Talud9, dat er tegenover huist, weer eens propvol zat. De eigenaren hadden ook door dat ze meer klanten kregen dan ze aankonden, en openden daarom deze nieuwe tent met eigen concept. Bij Verde Marrone alleen Italiaanse wijnen op de kaart, én een hele reeks verse bruschetta en andere hapjes.

Donkere Gaard 2

2. Taartjes van de Bakkerswinkel
Natuurlijk eet ik ook wel eens op andere plekken in Utrecht een taartje. Maar keer op keer kom ik weer tot de conclusie dat niets kan tippen aan de lekkernijen van de Bakkerswinkel. Voor hun cheesecake met witte chocolade en framboos fiets ik graag een blokje om, en in het weekend haal ik er ook graag een halfje vers desembrood (Van Menno). Althans, háálde, want sinds kort bak ik zelf!

Tip: ‘s avonds kun je bij de Bakkerswinkel ook kaasfonduen. Dit probeerde ik afgelopen week uit en was erg leuk en lekker! Heb je heimwee naar je wintersportvakantie, of zoek je gewoon een knus, romantisch en niet te ingewikkeld restaurant, dan raad ik je dit zeker aan.

Wittevrouwenstraat 2

Taartjes van de Bakkerswinkel kun je ook heel goed mee naar huis nemen!

3. Uitgebreid dineren bij Madeleine
Ja oké, ze stonden natuurlijk in de Volkskrant dit jaar en sindsdien is het er standaard zó druk dat dat bijna een beetje afdoet aan de gemoedelijke sfeer. Maar Bistro Madeleine is niet voor niets een van mijn favoriete restaurants geworden dit jaar. Mooie, originele gerechten en smaken, heerlijke (bijpassende) wijnen. Enige minpuntje: voor vegetariërs hebben ze, behalve de groentegerechten (ter grootte van een tussengerecht), wat minder keus.

Madeleine zit trouwens praktisch naast Verde Marrone en Talud9, dus begin je avond zeker met een goed glas daar!

Het Wed 3A

4. Biertjes bij Olivier
Bij Olivier moet je sowieso even naar binnenlopen, ook als je niet van bier houdt. Dit Belgisch biercafé is namelijk gevestigd in een oude kerk – inclusief torenhoog plafond, orgel en fresco’s op de muur. Dat maakt wel dat je op een zaterdagavond knettergek wordt (de akoestiek is, zoals je zult begrijpen, niet geweldig) maar hé, het goede speciaalbier maakt veel goed.

Tip: ga rond de middag naar Olivier, als het lekker rustig is, en bestel een warme wafel met kersen en/of chocomel.

Achter Clarenburg 6A

5. Pizza van O’Panuozzo
Ja, als ik ooit verhuis uit Utrecht, zal ik dit plekje denk ik het meeste missen. De pizza’s van O’Panuozzo zijn beter dan die in (Noord-)Italië, ik beloof het je. Vooruit, er staat dan ook een team rasechte Italianen in de keuken én achter de bar, en ze importeren al hun ingrediënten uit la bella Italia. Originele smaakcombinaties en vooral een HELE. LEKKERE. KORST. Glas bijzonder prima huiswijn erbij (voor 3,75 euro, waar vind je dat nog in Utrecht?!) en je hebt mij gelukkig, hoor.

O, en vergeet zéker ook niet de tiramisu te proeven. Die is namelijk echt heel goed hier.

Mariastraat 35 (er zit ook een vestiging aan de Voorstraat, maar daar schenken ze geen wijn)

6. Indonesisch bij Blauw
Heb je zin in een goeie rijsttafel, dan ga je naar Blauw. Dit restaurant – met knalrood interieur ;-) – is al jaren dé hotspot voor Indonesisch eten. Onlangs gingen B en ik ergens anders rijsttafel eten, en hoewel dat ook prima was hadden we achteraf toch een beetje spijt. Blauw is gewoon het allerbest.

Springweg 64

7. Simpel en gezellig eten bij West
Eetcafé West zit bij mij om de hoek en wat ik hier zo prettig vind, is dat het niet pretentieus is. Bij West vind je prima eten voor schappelijke prijzen. Verwacht geen bijzondere combi’s, maar gewoon, een goede maaltijd zonder poespas. En vooral (!): geen gedoe met shared dining-concepten – dat was vijf jaar geleden leuk voor de verandering, maar inmiddels ben ik er heel erg klaar mee. Negen van de tien keer betekent het vooral “duur en weinig”, en een excuus om alle borden in random volgorde op tafel te kwakken.

Nu moet ik bekennen dat West wél de optie heeft om halve gerechten te bestellen, maar dat is vooral handig als je niet kunt kiezen en verder hoef je je daar ook niets van aan te trekken. ‘De huiskamer van Utrecht’, noemen ze zichzelf – en dat geeft wel een goed beeld van de sfeer.

Vleutenseweg 433

8. Lekker dineren en wijntjes in de zon bij Blij
Eén stapje meer ‘restaurant’ dan West, maar nog steeds lekker no-nonsense én met verrassend goed eten – dat vind je bij Blij. In de zomer kun je heerlijk aan het water zitten (de Vecht stroomt door de achtertuin) en ook binnen is dit een gezellige plek. Ook geschikt voor grotere groepen; de kaart heeft voor elk wat wils, de wijn is lekker en de desserts stellen niet teleur.

Brugstraat 2

9. Cocktails van Behind Bars
In een zijstraatje van de Oudegracht, op loopafstand van de Dom, zit Behind Bars. Bij deze knusse cocktailbar vind je op het menu niet de ‘standaard’ cocktails, maar allerlei eigen creaties met namen als Antibiotic, Painkiller en Reina’s Heritage (hoewel je ook gewoon een Cosmo kunt bestellen hoor). Naast de ‘vaste’ kaart maken ze ook drankjes op aanvraag, dus ben je in een avontuurlijke bui, laat je dan vooral verrassen!

O ja, en let even goed op de huisregels als je de kaart bestudeert, want je wordt óók nog gerickrolled, haha.

10. Whiskeyproeven bij The Malt Vault
Woon je in Utrecht en heb je nog nooit van deze plek gehoord? Dat kan kloppen. De eigenaar wil namelijk geen zuipende toeristen in z’n whiskeybar, dus The Malt Vault heeft geen uithangbord en je moet met een trappetje naar de werf langs de Oudegracht om er te komen. Alleen te vinden als je weet waar je moet zijn, dus, en dat alleen al maakt deze plek zo leuk.

In een van de werfkelders hebben ze een muur met meer dan 100 flessen whiskey, en de barman bedenkt graag een proeverij die precies past bij jouw smaak. Heb je geen idee wat jouw smaak is? Geen probleem, hij helpt je graag op weg. Voor erbij serveren ze kaas-, worst- en chocoladeplankjes.

Oudegracht aan de werf 54A