Skip to content

Maand: september 2018

Voluit leven

Op Instagram deelde ik gisteren de eerste twee pagina’s uit een boek waar ik net in begonnen ben. Voluit leven, heet het, en volgens mij heb ik nog nooit zo veel reacties kregen op een story. Niet gek eigenlijk, want het heeft een boodschap die ingaat tegen veel van wat we zien en leren in deze maatschappij.

De auteurs verwoorden hun boodschap enorm treffend, dus ik denk dat je het beste zelf de eerste twee pagina’s kunt lezen:

 

Wie wel eens mindfulness en/of zelfcompassie beoefent, bekend is met boeddhisme en spiritualiteit of zelfhulpboeken leest, herkent deze denkgang misschien wel. Leren aanvaarden, voelen, dingen doorleven in plaats van vermijden, dat gaat je uiteindelijk verder brengen. Terwijl we toch met z’n allen enorm aan het zoeken zijn naar die ‘truc’ om gelukkig te leven.

Ja, dacht ik toen ik dit las. Ja, ja, ja. Niet dat ik er trouwens altijd naar handel. Ik kan inmiddels wel wéten dat het niet helpt om emoties en vervelende dingen weg te stoppen, mijn neiging om dat te doen is er natuurlijk nog evengoed. Ik zie het mezelf regelmatig doen, dat vermijden van pijn, of denken dat er wat ‘mis’ is als iets tegenvalt. Wie niet? Het is menselijk. En niet voor niets ga ik komende maanden samen met m’n therapeute met dit boek aan de slag.

HET HOORT ERBIJ
Toch begin ik me af te vragen in hoeverre we überhaupt doorhebben, dát we zo doordrenkt zijn van die overtuiging van maakbaarheid en dat streven naar continu gelukkig zijn, altijd gave dingen doen, ons steeds maar goed voelen. En: het een probleem vinden of zelfs in paniek raken, als dat even niet zo is. Na m’n post van gisteren vroeg mijn huisgenootje of ik haar de pagina’s wilde sturen; ze wilde ze laten lezen aan haar vriend. O, zei die, “dus het is niet altijd leuk en dat hoort er gewoon bij. Interessante kijk.”

Kortom, het klonk als ‘nieuw’ voor hem. Misschien is het wel nieuw voor veel van ons. Het is in elk geval relatief nieuw voor mij. Nog maar anderhalf jaar geleden besloot ik eindelijk, na 20 jaar, het oude verdriet van de scheiding van m’n ouders onder ogen te zien. Ja, ook ik was ontzettend goed in hard rennen en dansen door het leven, in almaar meer en beter willen, in m’n onrust ontwijken, in denken dat er iets ‘mis’ was als ik me ergens vervelend of ongemakkelijk over voelde. Nog maar kort besef ik dat ik me best rot mag voelen dat mijn moeder geëmigreerd is naar Zweden, ook al ben ik écht blij voor haar. En nog maar pas lukt het me om me écht kwetsbaar te tonen en te huilen bij goede vrienden. Toe te geven dat ik in de war ben, of troost nodig heb.

Reacties als die van de vriend van m’n huisgenoot zijn precies de reden dat ik deze dingen deel. Ook al heb ik soms het idee dat mensen daardoor denken dat het ‘niet zo goed met me gaat’. (Waarom zou ik anders immers een psycholoog nodig hebben?) Maar misschien is dat mijn eigen invulling – net als dat ik de neiging heb haastig te zeggen “dat het gewoon goed met me gaat hoor, het juist interessant is om met diepere lagen van mezelf aan de slag te zijn, super leerzaam en zo, top, alles”.

Ben ik blijkbaar ergens toch bang dat mensen me als ‘minder’ zien. Minder sterk, veerkrachtig, wat dan ook. Terwijl ik ervan overtuigd ben dat aan jezelf werken alleen maar supernuttig is.

EN/EN
Hoe dan ook: ik denk dat het belangrijk is, dat we hierover praten. Dat het normaler wordt om je af en toe een tijdje niet goed te voelen. Dat we opener worden over de shit in onze relaties, zoals Esther Perel onlangs bij Zomergasten betoogde. Dat we leren dat als er iets niet goed gaat in ons leven, het niet onze (of iemands) schuld is. Dat we niet falen. Dat je relatie niet mislukt is als je soms naar je geliefde kijkt en denkt: “ugh, you’re still here“. Dat het normáál is om verdriet te hebben om dingen – ook als je rationeel hebt bedacht dat het niet nodig is om verdrietig te zijn. Dat je soms een kutdag hebt op je werk. Of een kutperiode. Dat dat er – tot op zekere hoogte natuurlijk – gewoon bij hoort.

Voluit leven is, zeggen de auteurs van het boek, is positieve én negatieve emoties ervaren. Geluk én lijden. “Het is leven vanuit en/en. En we zijn somber, gespannen, onzeker, en we doen intussen toch wat we belangrijk vinden.”

Nu ik dit schrijf, besef ik dat het inderdaad echt kan samengaan. Ik ga goed op mijn werk de laatste tijd, en ik schrijf dit terwijl ik twee dagen weekend zonder afspraken voor me heb liggen. Dat vooruitzicht vind ik fantastisch: lekker op de bank met een boek, De Sims 3, een reep chocola, thee, misschien nog wel in bad, even naar de sportschool, struinen door de bieb, of ergens een taartje eten, vooral precies wat ik op dat moment wil. Leven.

Tegelijkertijd hebben B en ik best moeilijke weken, waarin we tegen onze beider ‘ingewikkeldheden’ aan lopen, we samen een nieuwe balans moeten vinden. Ook leven. En we zijn óók gisteren gezellig naar IKEA geweest, bestelden Thais, kropen op de bank voor een aflevering Band of Brothers. Kortom, het is er allemaal, en antwoorden of panklare oplossingen zijn er vaak niet. Lekker optimistisch hè ;-) Dus ik zou zeggen, laten we elkaar vooral een beetje helpen onderweg.

2 reacties

Lezerspoll: dit lezen jullie graag op SUUSHI

Zo zeg wat ontzettend leuk, jullie reacties op mijn poll. Nuttig, bovendien! Zo dacht ik altijd dat ik meer zou moeten schrijven over hardlopen, koken en uit eten gaan (dit was een stille eis van me, besef ik nu), maar zijn dat juist de dingen die jullie het minst interessant vinden.

Bijna allemaal lezen jullie graag over dingen die ik meemaak en m’n gedachten/inspiratie-stukjes (ruim 90 procent). Mindfulness (68 procent) komt op de tweede plek. Dat is dan meteen een goede stok achter de deur, want ik begin bij m’n therapeute met een programma waar ook mindfulness bij hoort.

Meer dan de helft van jullie (60 procent) vindt fotoblogjes ook leuk. Mooi, want zoals ik al schreef, lijkt het me leuk die weer meer te maken – in elk geval een keer per maand, bij wijze van terugblik. Eind volgende week dus de eerste! Tenminste, als ik het weer een beetje in m’n systeem krijg om foto’s te maken van dagelijkse dingen.

Verder zou ongeveer de helft (51 procent) het tof vinden om meer te lezen over eco-lifestyle. In de categorie stokken-achter-deuren is dat ook een héle goede, want ik ben een vreselijk slechte vegetariër dit jaar – zeg maar gerust: géén vegetariër, of nou ja, thuis wel maar buiten de deur slack ik enorm – en ik stapte al vier keer in een vliegtuig dit jaar. Shit.

Over dat vliegen wil ik overigens graag nog schrijven binnenkort, want ik heb besloten om in januari dit keer geen ‘verre reis te maken’, met het klimaat als belangrijkste reden. Niet dat ik mezelf daar nu verder mee vrij pleit (ik blijf een klootzak, om met Arjen van Veelen te spreken) maar toch, alle beetjes helpen?

Ondanks de ‘lagere’ scores op hardlopen/voedsel/etc. wil nog steeds ruim een derde van jullie trouwens best recepten zien op Suushi (35 procent). Ik zit er dus over te denken om de sporadische post die ik op m’n kooklogboek EAT plaats, voor het gemak ook even hier te delen. Eveneens een derde (32 procent) leest graag reisverslagen – misschien maak ik nog wel eens een project van ‘toerist zijn in eigen land’, dat speelt al langer door m’n hoofd!

Ruim een kwart (27 procent) van jullie, tot slot, stemde op ‘hardlopen’. Wat dat betreft ben ik er niet helemaal over uit. Ik denk niet dat SUUSHI een echt hardloopblog is of moet zijn – ik twijfel of ik langere tijd interessant over rennen kan schrijven. Dat laat ik graag aan mensen als Annemerel en Webkim over. Maar in m’n dagboekposts zal vast af en toe een training of wedstrijdavontuur voorbijkomen.

Zo, dus, ja. Ik kan verder. Sterker nog, ik zit vol nieuwe ideeën en als ik in m’n agenda kijk, heb ik komende weken best tijd om wat meer te gaan schrijven. Want ja, nu ik maandelijks een stuk meer geld uitgeef aan het in-de-lucht-houden van dit blog, kan ik er maar beter ook goed gebruik van maken. ;-)

Nee, ff serieus: super leuk, dat jullie hier allemaal nog lezen. Dank jullie wel daarvoor. Want ja, ik kan wel blijven zeggen dat ik hier vooral voor mezelf schrijf – bloggen is stiekem natuurlijk hartstikke interactief. Althans, dat maakt het zo leuk. Dus, ja. Jippie. Ik ben nog lang niet klaar.

Laat een reactie achter

Frisse start (+ lezersonderzoek!)

Nou, dat was me het weekje wel, site-technisch gezien. Woensdag kreeg ik mail van Antagonist – m’n hostingservice – met de verontrustende boodschap dat SUUSHI.nl per direct was afgesloten. “Vanaf je pakket wordt spam verzonden”, was hun verklaring.

Ik schrok me natuurlijk rot – vanwege die spam, maar vooral omdat ik vreesde dat 12 jaar aan blogposts met één druk op de knop in de prullenbak was beland.

RUSSISCHE BOTS
Zó veel zorgen hoefde ik me gelukkig niet te maken, bleek een uurtje en wat mailcontact later. Het probleem lag bij de ‘subscribe’-functie die ik een tijdje terug op Suushi heb geïnstalleerd; enkele tientallen van jullie hebben zich aangemeld om een mailtje te krijgen als ik hier iets post. Superhandig natuurlijk, maar helaas hadden Russische spambots die subscribe-functie ook gevonden. Zo had ik ineens meer dan 10.000 ongewenste abonnees. Oeps…

Gelukkig kon ik met een druk op de knop de subscribe-plugin weggooien en daarna zette Antagonist m’n site weer online. Maar ja, ik was nu juist zo blij met die e-mailfunctie!

Na heel wat gepruts is het vanmiddag gelukt om een nieuwe subscribe-plugin te installeren, mét CAPTCHA – dat vinkje dat nu ook bij de comments staat, waar je moet bewijzen dat je geen robot bent. ;-)

Let op: ik heb vandaag bijna alle abonnees overgezet naar het nieuwe subscribe-systeem. Je hoeft je dus niet opnieuw aan te melden. Helaas zijn een paar mailadressen verloren gegaan in het proces. Check dus even goed of je nog steeds mailtjes krijgt, en meld je eventueel opnieuw aan in de rechter zijbalk. >

EN ALS DAT NOU HET ENIGE WAS
Door dat gepruts met CAPTCHA’s en nieuwe subscribe-plugins ontdekte ik dat m’n WordPress-versie hopeloos verouderd was. En, belangrijker, dat de laatste backup die ik maakte alweer twee jaar oud was. Niet echt handig, he, als je – zoals ik – meer dan duizend blogs online hebt staan. Helaas bleek opnieuw backuppen niet zo simpel, want m’n schijfruimte bij Antagonist was vol. Om dezelfde reden kon ik niet meer updaten naar de nieuwste versie van WordPress én lukte het niet om nieuwe plugins te installeren. Grmbl…

Vanmiddag, na een hoop omwegen en gerommel – waarbij ik ook nog eens per ongeluk bestanden verwijderde, waardoor SUUSHI.nl allerlei 404-foutmeldingen gaf – besloot ik eieren voor m’n geld te kiezen en een groter serverpakket te bestellen. Meer dan twee keer zo duur als wat ik tot nu toe per jaar betaalde, maar vooruit. Het alternatief is heel veel tekst en foto’s offline halen en daar heb ik ook geen zin in.

Om het hele verhaal tóch nog een beetje leuk te maken, installeerde ik vandaag een nieuw WordPress-thema. Blij mee! Wat vind jij?

VOORUIT JA, MAAR HOE DAN?
Investeren in m’n blog was een bewuste keus: ik haal de laatste tijd weer veel lol uit het schrijven van stukjes hier. Misschien nog wel méér uit de online contacten en real life-gesprekken die bloggen opleveren. Ja, daar wil ik wel meer van.

Met deze mooie nieuwe lay-out is de verleiding weer groot om planmatiger te gaan bloggen. Gelukkig weet ik uit ervaring dat schrijven hier vooral lekker losjes en hobbymatig moet blijven, maar ik heb natuurlijk wel eens wat volgens bepaalde thema’s / rubrieken geschreven. Hardlopen bijvoorbeeld, of boeken, gezond eten, restaurants en reizen.

Misschien weet je nog wel dat ik een paar jaar terug elke maand een blogje met momentopnames maakte, foto’s met een kort overzicht van wat ik allemaal deed. Zulke dingen wil ik eigenlijk weer gaan doen. Nu ik de journalistiek steeds meer heb losgelaten, voel ik me weer vrijer om hier te plaatsen wat ik wil.

HELP ME OP WEG
Voordat ik me in allerlei ambitieuze plannen stort: ik ben benieuwd wat jullie leuk vinden aan Suushi. Waarom kom je hier graag, wat zou je willen lezen? Ik beloof niet dat ik aan alle vragen ga voldoen, maar een klein lezersonderzoekje levert vast wat op – op z’n minst nieuwe schrijfzin en inpsiratie.

Dus, wil je me helpen door hieronder in te vullen wat jij graag tegenkomt op Suushi? (Oké, ‘onderzoek’ is wel een groot woord in dezen, maar ach ;-)). Reageren onder dit stukje mag natuurlijk ook!

Wat en waarover lees jij graag op Suushi? (Je kunt meerdere antwoorden aanvinken)

Bekijk resultaten

Laden ... Laden ...
Laat een reactie achter