A little bit of everything, all rolled into one

10x wat te doen op Texel

Al dagen wil ik schrijven over Texel. Ik ben alweer een tijdje thuis, maar moe en werken en ziekenhuisbezoekjes en verjaardagen – zo is er plots alweer een (mid)week voorbij. Nu dan toch!

Ik was al twee keer op het eiland geweest (in 2009 en 2012) en toch was deze vakantie weer helemaal anders dan de keren ervoor.

Om te beginnen was ik een beetje vergeten hóe fijn het eiland was. Eerlijk is eerlijk: toen Tom en ik begin deze maand last-minute besloten nog een weekje weg te gaan, was ik flink in de verleiding om een zuidelijker bestemming te boeken. Barcelona, Sicilië, Griekenland, Tenerife, het stond allemaal op mijn wensenlijstje.

Maar het argument van mijn liefste vond ik uiteindelijk toch wel sterk: 

“Ik kan het tegenover mezelf niet verantwoorden om alwéér in het vliegtuig te stappen.”

Want ja hé, als er iets slecht is voor onze planeet, dan is het vliegen. En we leven al vervuilend genoeg, met onze auto (een zuinige Peugeot 108, maar toch), regelmatige vleesconsumptie (biologisch waar mogelijk, maar toch) en liefde voor goed voedsel (tja jongens, avocado’s zijn dan wel gezond, maar ze groeien nu eenmaal niet om de hoek).

Goed, lang verhaal kort: we gingen naar de Wadden! En ik raad jou aan om hetzelfde te doen, want Texel is een heerlijke bestemming om er even tussenuit te gaan. Met je geliefde, met vrienden of familie, alles is leuk.

En met een beetje geluk – en dat hadden wij – is het er ook nog eens lekker weer. Wist je dat op Texel 30 procent meer zon is dan in de rest van Nederland? Toch prettig.

Goed, wat je daar dan zoal kunt doen? Dit bijvoorbeeld!

1. Huur een tandem

Huh, een tandem, is dat niet een béétje oubollig? Tja, ik moet zeggen dat Tom en ik ook wel enigszins verbaasd werden aangekeken toen we het ding huurden voor een dag. Maar hé, dat je voor 18 euro zó veel lol kunt hebben had ik niet gedacht.

Eigenlijk was het een beetje een noodoplossing: zo kon ik tóch fietsen met een linkerarm die nog maar weinig gewicht kon dragen. Maar ik zou het zo nog eens doen. We hebben zo veel gelachen met dat ding. En samen trappend ga je hard!

Op de tandem doorkruisten we in een dag het halve eiland, waaronder het prachtige lange stuk over de dijk, van Oudeschild naar De Cocksdorp. Daarna waren we weliswaar uitgeteld (en een beetje verbrand, want als je geen zonnebrandcrème smeert is die Texelse zon plots toch best fel!), maar vooral voldaan. Aanrader, zo’n tocht.

Met tussendoor terrasjes pakken voor een portie verse vis. Of koffie met appelgebak.

tomtandem
20160619_153026
20160619_153051

2. Wandel over het strand naar de vuurtoren

De eerste keer dat ik naar Texel ging, was dus in 2009, vlak na de eindexamens. Terwijl de meeste van onze klasgenoten naar feestoorden in Spanje vertrokken, gingen Eline en ik op avontuur in eigen land. Met onze fietsen en een stapel kookboeken in de trein, hup de boot op naar Texel.

We logeerden in een schattig huisje in De Koog, aan de westkust. Vanuit daar besloten we op een ochtend om helemaal via het strand naar de vuurtoren te lopen. Uiteindelijk moest dat zelfs via een omweg, want bij natuurgebied De Slufter heb je zoiets dat op de kaart (zo bleek later) aangegeven stond als Moeilijk Doorwaadbare Plaats. ;) Ach, we kwamen er en het was ontzettend gaaf om te doen.

Dit jaar deden ik en Tom de wandeling dunnetjes over. ‘Slechts’ tot De Slufter (ongeveer halverwege, een kilometer of 8, waarvan grotendeels over het strand), toen waren we moe genoeg. ;) Maar een volgende keer loop ik graag weer het hele stuk. Een (mini-)beproeving is het: de hele weg lang is de vuurtoren in zicht, als stipje aan de horizon dat lange tijd maar niet groter lijkt te worden. En dan toch!

IMG_20160621_215241

3. Ga schaapjes knuffelen

Op Texel wonen meer schapen dan mensen, en zeker als je in mei/juni gaat staan de weilanden en dijkhellingen vól met lammetjes en hun moeders. Ontzettend schattig, zeker als je, zoals ik, deze lente voor het eerst zelf een lammetje geboren hebt zien worden.

En, luguber of niet, op Texel hebben ze ook gewéldig lamsvlees, voor wie daarvan houdt. Zelf houd ik niet zo van de smaak, maar ik was het wel met Tom eens: als je hier lam eet, weet je tenminste dat de lammetjes een redelijk goed leven hebben gehad. Da’s lang niet overal zo.

lammie

4. Bezoek de Texelse bierbrouwerij

Sinds 1999 brouwen ze op Texel hun eigen bier, in een brouwerij tussen Den Burg en Oudeschild. De hop en tarwe groeien verderop op het eiland. Wij hadden een hilarische rondleiding van Alfons de gids, die het niet kon laten in bijna elke ‘informatieve’ zin een grapje te verwerken.

Twaalf soorten speciaalbier heeft TEXELS; na afloop van de rondleiding krijg je een proefplankje met vier kleine glaasjes. Skuumkoppe, hun bekendste bier, is nu mijn favoriete speciaalbiertje. Maar ook het witbier is goed en ik vond zelfs de dubbel lekker, terwijl ik helemaal niet houd van donker bier.

Een bezoek aan de brouwerij is trouwens óók leuk als je helemaal niet van bier houdt. Ze vertellen je namelijk ook van alles over het eiland zelf, en van alles dat je ziet straalt de enthousiasme en de liefde af – voor het eiland en voor het vak. Daar wordt toch iedereen blij van?

20160621_144054
20160621_145817

5. Haal een portie verse vis in Oudeschild

Havendorpje Oudeschild is een prima plek om even neer te strijken tijdens je fietstocht. Hier hebben ze de lekkerste verse vis (en de meeste zeemeeuwen die het willen opeten ;)). Rokerij Van der Star is een aanrader, we haalden er de lekkerste verse haring en paling – ik snap nu eindelijk wat ze bedoelen met ‘vis zo zacht dat ie smelt op je tong’, jeetje zeg, niet te vergelijken met wat je bij de supermarkt haalt.

20160621_161631

6. Beklim de vuurtoren 

Deze vakantie hebben we het niet gedaan, maar ik deed het eerder en het uitzicht is zeer de moeite waard. Bovendien kun je in de vuurtoren een glimp opvangen van hoe het eilandleven er in vroeger tijden uit zag.

O ja, en in de buurt van de vuurtoren ligt een geweldige strandtent annex restaurant. Daarover in deze blogpost meer. Nu vast dit:

20160621_203237
IMG_20160618_221247

7. Ga skydiven 

Ooo, dit had ik graag gedaan, maar met oog op m’n herstel was uit een vliegtuig springen nu toch niet het beste idee. Maar het kán dus wel hè, hier op Texel. Het vliegveld ligt midden op het eiland en ik zag elke dag wel vrolijke parachutes en ronkende vliegtuigjes in de lucht.

Die staat dus op m’n bucket list.

8. Vis op de Wadden naar je eigen seafood

De volgende keer dat ik naar Texel ga, wil ik graag m’n eigen eten van de Wadden plukken. Verschillende keren zag ik toen het eb was mensen over het wad lopen, met in hun hand een emmertje en schepnet. Van mijn oom en tante heb ik gehoord dat je op die manier prima je eigen kostje seafood bij elkaar kunt scharrelen.

Ook leuk: ga mee met een boot op zeehondentocht.

9. Strijk neer op één van de vele terrasjes

Need I say more?

Ja! Hier review ik alle plekken waar wij hebben vertoefd. Tipje van de sluier: op Texel hebben ze góeie hapjes en dito wijn.

IMG_20160617_162123

10. Waai lekker uit op de boot (heen &) terug naar Den Helder

Woei, wat vind ik varen fijn. Lekker op het open water, de wind in je haren, en – als er zon is – schitterend licht. Windsurfende zeemeeuwen om je heen… Vooruit, dat er op de terugweg een meeuw precies op Tom z’n jas poepte, vergeten we maar even.

Nee, die tocht heen & terug naar Den Helder is geen straf. En weet je: als je met de fiets gaat, betaal je maar 5 euro. Daar kan geen vliegticket tegenop.

IMG_20160617_140934
Kijk, hier is mijn rechteroog nog paars en ben ik nog een beetje #gehavendesuusie. Zonder ook maar een likje mascara, trouwens, want ja dat ging niet zo goed. Nu zie ik er alweer heel anders uit, maar zo is #thereallife soms ook ;)
0

De draad oppakken (met twee handen!)

Nou jongens, wat hoofdstuk Gehavende Suusie betreft goed nieuws: sinds m’n laatste post gaat het stukken beter met me. Het ongeluk is nu twee weken en twee dagen geleden en als je me ziet, zou je op het eerste gezicht niet zeggen dat me iets is overkomen.

Vooruit, wie wat dichterbij komt kijken, ziet het litteken-in-wording op mijn kin. Donderdag gingen de hechtingen eruit en nu heb ik een heuse pirate scar. Die voelt nog wat pijnlijker dan ‘ie eruit ziet, maar het gaat de goede kant op.

Intussen typ ik dit gelukkig ook weer met twee handen. Dat gaat weliswaar niet helemaal pijnvrij (urenlang tikken is niet het beste idee nu, pols moet nog wat rust hebben), maar is in elk geval een grote verbetering.

Het betekent namelijk ook dat ik weer kan werken. Donderdag was ik voor het eerst weer een dag(deel) op de economieredactie van NU.nl. Nu moet ik zeggen dat ik wel halverwege de middag al compleet gesloopt was en ik gisteren in feite de hele dag nodig heb gehad om bij te komen, maar hé, het is een begin!

Ik ben er maar wat blij mee, want er staat me een spannende week te wachten. Op vrijdag 1 juli begin ik bij Einder; ik tel de dagen af, zo veel zin heb ik om daar te starten. Een beetje spannend is het natuurlijk ook wel.

Texel

Voordat zowel Tom als mij een drukke juli en augustus te wachten staat, gingen we er met z’n tweetjes nog even tussenuit. Een kleine week verbleven we op Texel, in een heerlijke Bed & Breakfast waar we elke dag een heuse ontbijtmand op de kamer kregen bezorgd.

De eerste dag had ik nog wat moeite met het kauwen van harde broodjes, maar inmiddels is ook mijn kaak gelukkig een stuk minder pijnlijk. Taart, pizza, koekjes, ik kan weer lekker eten hoor. ;)

Dát hebben we dan ook zeker gedaan op het Waddeneiland. En ook: het halve eiland rond op een tandem (!), strandwandelingen, spelletjes & logische puzzels. Het was vaak zonnig en meestal droog (die ene dag dat het goot van de regen kwamen we ook prima door, met series in bed & thee/speciaalbier in cafeetjes).

Trouwens, even hoor, maar jongens wat is Texel mooi. Ik was een beetje vergeten hóe mooi, eigenlijk. Wat ben ik blij dat ik de verleiding om maar weer het vliegtuig te pakken (onder het mom van: ver weg is vast leuker) heb weerstaan. Het was een topweek – niet in de minste plaats vanwege m’n geweldige gezelschap. ;)

Goed, stay tuned de komende dagen voor twee Texel-posts: ik zal de eettentjes waar we zijn geweest reviewen (het liefst allemaal apart, maar ik heb niet de illusie dat ik daar komende weken tijd/energie voor heb) en ook m’n beste tips voor ‘wat te doen op het eiland’ op een rijtje zetten.

Voor nu: een mooie zaterdagavond en – in mijn geval – lekker slapen!

 

0

Regenboog

Kleine update:

  • Moe, moe, moe. Misschien naïef hoor, maar ik had dus wel een beetje onderschat hoeveel energie dit hele gedoe me zou kosten. Logisch, m’n lijf moet alle zeilen bij zetten om te herstellen. Maar leuk is anders. ‘Even’ naar het ziekenhuis en de tandarts en ik lig de rest van de middag doodop op de bank. Na twee uurtjes bezoek idem. Veel slapen en dutjes doen dus maar.
  • Uit het ziekenhuis wel ‘goed’ nieuws: mijn arm ligt toch niet in stukken. Op de scan waren wel een paar gekke dingetjes/scheurtjes? te zien maar geen grote breuk in elk geval. Scheelt weer: morgen mag gips eraf en dan krijg ik weer drukverband.
  • Mijn oog heeft zo onderhand alle kleuren van de regenboog gehad: hij is nu vooral geel.

geel
Niet mijn beste foto van het jaar

  • Typend met 1 hand haal ik – als ik mijn best doe – toch nog 148 aanslagen per minuut. Al gaat dit blogje nog wel wat langzamer, ook vanwege punt 1.
  • Elementary is een hele leuke Netflix-serie. Goed, ik was in het begin wat sceptisch, want Sherlock in New York? (En wie kan ooit nog tippen aan Benedict Cumberbatch & Martin Freeman?) Maar ik ben het eens met de positieve reviews op IMDb: ‘t is een goeie. En I like de twist van Lucy Liu als Joan (!) Watson.
  • Ik herhaal: ik heb echt de liefste vrienden van de wereld. Ze komen naar mijn huis ondanks dat het hier een zooi is (afwassen met 1 arm is geen succes) en koken dan ook nog de heerlijkste, voedzame én zachte maaltijden voor me. Maandag zette Jaap me een heerlijke Indiase soep voor van bonen, kikkererwten en kokosmelk, gisteren namen Eline en Joep mijn keuken over en kregen Tom en ik superlekkere zoeteaardappelpannekoekjes met hummus & geitenkaas & rucola. SO GOOD.
  • Wat eten betreft is er overigens verder nog niet echt vooruitgang; kaak nog steeds pijnlijk, daardoor ook oorpijn. Ik kom wel aan m’n calorieën hoor met zacht voedsel (en anders is er altijd nog de Nutridrink die Tom zijn tante me opstuurde, zo lief), maar bijten/kauwen is nog geen optie helaas. Hoe lang dat kan duren? Wel 2 tot 3 weken, zei de tandarts…
  • BOEH en ik heb zo’n zin in knapperige broodjes en pizza en hamburgers en alles dat lekker is. Maar ja hé, luxeprobleem.
  • Nog steeds krijg ik lieve berichtjes van over de hele wereld – van Nijmegen en Tilburg tot Beiroet en Los Angeles. Moeders van vriendinnen die een appje sturen, mensen die ik al jaren niet heb gesproken die nu toch een berichtje sturen.. note to self, dit helpt ontzettend, zelf ook weer meer voor anderen doen. <3
  • Ik deed bijna drie kwartier over dit blogje en ben nu alweer moe. Brb dutje doen op de bank.

O ja, en wie heeft er nog goede tips voor films & series op Netflix? En boeken die ik echt nog moet lezen? Vrijdag gaan we een paar dagen naar Texel. Dat was al gepland en hoewel het ‘met de fiets in de trein’-idee nu is vervangen door ‘auto volgooien en gaan’, zie ik er wel naar uit om even uit te waaien.

Ik ben in elk geval nu érg blij dat we geen vliegticket naar de zon hebben geboekt…

ziek1

0

Ongeluk

Goed, ik zou normaal dus niet zo gauw een post van Facebook 1 op 1 kopiëren naar mijn blog. Maar jongens, vergeef me want tikken met maar één hand gaat echt ontzettend langzaam…

Wait whut?

Hoi, ik ben een pechvogeltje. (Of eigenlijk een ontzettende geluksvogel hoor, want het had allemaal nog veel erger gekund.)

Vrijdagochtend, 08:47 uur. In een drukke stoet fietsers rijd ik – zoals elke dag – naar Utrecht CS. Ik ben al bij de Jaarbeurs, kan de fietsenstalling bijna zien liggen en mijmer een beetje over m’n plannen die dag.

BAM. Het volgende moment smak ik met m’n hoofd op het asfalt. Waar mijn fiets gebleven is? Geen idee, maar binnen een paar seconden realiseer ik me dat ik misschien hulp nodig heb.

‘Kan iemand misschien een ambulance bellen of zo?’

Nooit gedacht dat ik dat nog eens zou moeten vragen en al helemaal niet voor mezelf.

Lieve mensen knielen meteen bij me neer, slepen me van de weg af, praten me kalm door die eerste minuten heen. Ik heb pijn, maar gek genoeg ben ik verder heel rustig. Kun je Tom bellen, vraag ik aan de man die het bloeden van mijn kin stelpt met een tissue. Hulp is al onderweg.

Ik lig op het bankje voor restaurant RUIG. Intussen hoor ik op de achtergrond een jonge vrouw snikken en ik begrijp de reden van mijn val. ‘Mijn keycord’, zegt ze, ‘die hing uit mijn jaszak. En ik rijd altijd zo lekker hard.’

Op het moment dat zij mij inhaalde op haar snelle fiets, haakte de lus precies in mijn stuur. Dat werd natuurlijk opzij getrokken en ik vloog, met een smak op de grond. Je verzint het niet.

‘Ai, da’s een ouderwetse “op je bakkes gaan”, zegt Patrick de aardige ambulancebroeder terwijl hij mijn gehavende gezicht bestudeert. Na wat eerste hulp mag mijn Tom me zelf in de auto meenemen naar het ziekenhuis.

Het meisje brengt mijn fiets naar huis, de andere behulpzame mensen vervolgen hun weg. (Kent iemand een Tom, donker haar, die werkt vlakbij de Jaarbeurs/Rabo-toren? Ik zou hem zo graag bedanken!)

Een groot deel van de dag zitten we op de Eerste Hulp. O ja, en bij de tandarts, want van twee voortanden is een hoekje af. Maar zoals gezegd: het valt alles “mee”. Ik heb geen hersenschudding, ik kan nog lopen. Niemand anders raakte gewond.

Niettemin was ‘t een flinke smak. De schade: gebroken elleboog (en mogelijk onderarm), gekneusde pols, 4 hechtingen in m’n kin, een blauw oog, zere kaak (goddank niet gebroken) en verder bont gezicht en schrammen op m’n hoofd en lijf. O, en die tanden dus.

Ik kan dus voorlopig niet met twee handen tikken, niet in bad, geen fietstochtjes maken en al helemaal niet hardlopen.

O ja, en niet eten, want mijn mond gaat niet ver open en zelfs op banaan kauwen doet zeer.

Maar hee, ik leef nog en het komt allemaal wel weer goed. Dus iemand nog tips voor goed vloeibaar voedsel?

Dus. Dat schreef ik gistermiddag, ruim 24 uur na het ongeluk. We zijn nu alweer een dag verder. En inmiddels:

  • Kan ik niet alleen smoothies en tiramisu eten maar ook roerei, een zacht wit broodje met hummus in babyhapjes gesneden, en zelfs vanavond zachte risotto met tomatensaus en mozzarella. Ofwel: ik ben prima gevoed ;)
  • Heb ik twee nachten plat op mijn rug geslapen met een onbruikbare arm. De eerste nacht in drukverband, afgelopen nacht voor het eerst met gips. Wonder boven wonder heb ik best redelijk geslapen, alleen het om 3 uur ‘s nachts wakker worden omdat de pijnstillers zijn uitgewerkt is niet zo fijn…
  • Maken paracetamol en diclofenac m’n dagen (en nachten) dragelijk
  • Is mijn linker oog nog wel roodpaarszwart (BADASS!) maar gelukkig al een stuk minder gezwollen.
  • Heb ik me er enigszins bij neergelegd dat ik de komende tijd niet kan hardlopen (meh) — Let wel, de eerste uren na de val verkeerde ik nog in de illusie dat ik misschien best met mitella kon gaan rennen :’)
  • Baal ik nog steeds vooral van het feit dat ik net weer in een lekkere werkflow begon te komen, die nu ruw wordt verstoord
  • Kreeg ik ONTZETTEND veel lieve berichtjes, sms’jes, tips en troostende woorden uit alle hoeken van m’n sociale leven. DANK JULLIE WEL LIEVERDS het helpt echt <3
  • Realiseer ik me dat ik echt het allerliefste vriendje heb, die niet alleen zorgt dat er eten is en voor me kookt, maar inmiddels ook mijn haar in een staart weet te doen, me onder de douche helpt, onvermoeibaar rustig en positief blijft en midden in de nacht opstaat om pijnstillers en drinkyoghurt voor me te pakken
  • Trouwens: douchen met een vuilniszak om m’n arm, niet echt mijn hobby
  • Heb ik alweer 1 seizoen Netflix-serie gebingewatcht (Orphan Black seizoen 4)

Zo, dat is het nu wel zo’n beetje. Morgen terug naar het ziekenhuis voor een afspraak met de arts die nog eens goed naar mijn arm gaat kijken. Daarna door naar de tandarts, die als het goed is mijn gebit weer heel gaat maken. :)

Later meer updates – ik heb zo’n voorgevoel dat ik de komende weken een hoop nieuwe dingen ga ontdekken en hé, ik moet toch oefenen in het tikken met 1 hand!

Maar echt, jullie zijn helden jongens. Duizendmaal dank voor alle liefde.

0

Semi-kort update-blogje

Wat vliegen de weken ineens weer. Zo zit je vijf van de zeven dagen thuis, zo ben je plots weer elke dag op pad. En ja, dan is er ineens ook een stuk minder tijd om te schrijven… Ik heb ontzettend veel plannen voor Suushi, loop over van de schrijf-ideeen, maar heb eenvoudigweg geen tijd om ze uit te werken. Luxe-probleem hè?

Goed, even kort dus maar. Wat spook ik allemaal uit?

vkstuk

  • Vorige week werkte ik een groot deel van de tijd aan een artikel voor Vonk, het zaterdagkatern van de Volkskrant. Over hoe media omgaan met rapporten zoals dat van de commissie-Oosting, over de Teevendeal. ‘Eerst nieuws brengen, dan pas filteren’…. Je kunt het hier lezen.
  • Tussen het schrijven door ook nog tijd voor hardlopen, chillen op m’n balkon in de zon met wijntjes & kletsen met vriendinnen.
  • En o ja! Ik schreef me in voor de halve marathon van Eindhoven. Op 9 oktober sta ik aan de start, samen met een paar vriendinnen. Spannend weer, zin om te trainen, yes, let’s go.

10kveerle
Samen met m’n nieuwe vriendinnetje Veerle beet ik alvast ‘t spits af, zondag.

  • Vrijdagavond nam Tom me als verrassing mee uit eten. In Maarssen, of all places, bij een espressobar (!) waar ze een paar keer per maand heerlijke driegangenmenu’s serveren. Je verzint het niet. Maar echt, dikke aanrader. Binnenkort meer hierover. (Al durf ik niet te zeggen wanneer – zoals ik zei, drukke weken.)
  • We gingen ook nog naar IKEA (op zaterdagmiddag nota bene! En we maakten zelfs geen ruzie!), gaven een berg geld uit aan nieuw meubilair en richtten de extra kamer in ons huis in als kleine werkruimte met bureau. Eerst fungeerde die ruimte vooral als berghok van zooi & verhuisdozen, dus ik ben blij om te zien dat Tom er op dit moment lekker aan het gamen is.
  • Al een maand wonen we nu in het nieuwe huis – wat zeg ik: vijf weken! En we moeten nog stééds de lampen en schilderijen ophangen.. en gordijnen kopen.. en overbodige troep in de schuur naar de kringloop brengen.. met andere woorden, die verhuizing houdt me nog wel even bezig.

Overigens genieten we intussen allebei wel enorm van het nieuwe huis. Toch was het best gek om vorige week de sleutels van ons oude plekje in te leveren. End of an era… Terwijde, je was fijn. Maar o, wat is het leuk om ineens zo dichtbij de stad te zitten en te kunnen lopen (LOPEN!) naar vrienden toe.

Deze week werk ik vier dagen bij NU.nl. Zo onderhand zitten mijn inwerkdiensten er bijna op; donderdag heb ik mijn eerste ‘echte’ dienst. Toch nog best spannend. Het is leuk op de redactie in Hoofddorp, ik werk in een gezellig team en leer veel nieuwe dingen op de economieredactie.

Tussendoor tik ik ook nog hard aan een andere deadline voor de Volkskrant en daarnaast ben ik ook bezig met een erg leuk stuk voor Adformatie. Dat hoeft pas eind juli af, maar aangezien die maand nog veel drukker gaat worden, schrijf ik het ‘t liefst zo veel mogelijk nu al.

Over anderhalve week gaan Tom en ik samen een paar dagen lekker naar Texel. Barcelona stond ook hoog op mijn travel wishlist, maar Tom wilde liever niet vliegen (want: klimaat!) en daar had ‘ie eigenlijk wel een punt. Dus waarom dan niet je eigen land verkennen? Nu ken ik Texel al redelijk, maar hij nog niet en het is een fijn eiland. Lekker burgerlijk wandelen, fietsen, spelletjes spelen en lekker eten… Uitwaaien bovendien, voor op 1 juli weer een hoop gaat veranderen.

Want dan begin ik drie dagen in de week als tekstschrijver bij Einder!

Ik kan niet wachten.

footosuus

PS. Kort, kort..ja ik weet het, 570 woorden is niet echt een kort blogje hè. Sorrynotsosorry.

 

0