A little bit of everything, all rolled into one

donderdag t/m zondag

  • Na lang dubben besluiten om ‘s morgens tóch naar yoga te gaan.
  • Een extra dag vrij zijn, man wat was ik daar aan toe.
  • Naar Spaghetteria en de Malt Vault. In de categorie ‘sponsor je favo horecatentjes’ besloten we bij die laatste plek aan de barrel aged cocktails te gaan. Wauw, daar kregen we geen spijt van. (Nee, gelukkig ook de volgende dag niet.)
  • Uitslapen. Lees: voor het eerst in weken géén wekker, wat heerlijk was dat zeg.
  • Beginnen aan Detective, een supervet nieuw spel dat ik B voor zijn verjaardag gaf. Ik zal niet te veel verklappen, maar je bent een team dat misdaden oplost en Cluedo is er niets bij. Er is een echte online database waar je vingerafdrukken moet invoeren die je tijdens het spel vindt, het verhaal zit supersterk in elkaar en zo nu en dan heb je zelfs Google nodig om aan de juiste informatie te komen.
  • Dat ik (uiteindelijk toch) superlekker vegetarisch Perzisch at.
  • Dat het zulk lekker zonnig en zacht weer was.
  • De nieuwe muziek die ik op de piano aan het oefenen ben. Merken dat ik toch langzaam beter word, doordat ik de lage noten (F-sleutel) veel sneller en makkelijker kan lezen dan een jaar geleden.
  • Alleen thuis zijn, ook wel weer eens fijn. Een grote schaal caponata maken (#selfcare, ook lekker koken als er niemand komt eten), glas carmenere erbij, top.
  • Studeren voor m’n WSET2-examen. Ik zag er best tegenop om te gaan blokken, maar eigenlijk is het gewoon superleuk om te merken wat ik allemaal al geleerd heb – en waar ik m’n kennis nog kan finetunen.
  • Videobellen met A, en met J en E. Merken hoe goed het me doet om liefsten te ‘zien’.
  • Het laatste restje van de fles carmenere bij het avondeten. Jee wat was die lekker, eentje om te onthouden.

PS. In de categorie ‘duurzame tips’: na jullie opmerkingen over wegwerp-mondkapjes ben ik toch verder gaan zoeken naar herbruikbare exemplaren die minder benauwd zijn dan het stoffen kapje dat ik had. En ik vond ze! Bij Manfield scoor je een setje van 4 met leuke prints voor 15 euro. Leek me een goede investering, aangezien we waarschijnlijk nog wel een tijdje mondkapjes moeten dragen in het ov… ik ben blij.

0

10x vegan producten uit de supermarkt

Ik wilde al heel lang een blog schrijven over vegan producten uit de supermarkt. Omdat ik daar zelf de afgelopen tijd élke week nieuwe ontdekkingen doe. En omdat ik denk dat voor veel mensen een verandering in hun eetpatroon dáár begint: bij wat je koopt in de supermarkt.

Daar, in de Albert Heijn, Jumbo, Lidl of waar je dan ook maar je weekboodschappen doet, beslis je immers voor zo’n 80 procent wat jij en je eventuele huisgenoten eten in een week.

Natuurlijk zijn er ook mensen die bewust de supermarkt mijden, en hun boodschappen voornamelijk halen op de markt, in de natuurwinkel of bij mediterrane stalletjes en speciaalzaken. Doe ik zelf deels ook – als ik de mogelijkheid heb, steun ik liever een lokale ondernemer dan een multinational.

Toch richt ik me in deze post op producten uit de supermarkt, omdat nu eenmaal de meeste Nederlanders daar het gros van hun boodschappen halen. Gaan al die Nederlanders in de supermarkt ándere dingen kopen, dan heeft dat een enorme impact!

Ik ben zelf bezig om een aantal van mijn ‘go to’-dierlijke producten te vervangen door plantaardige varianten. Deels deed ik dat al; ik koop al jaren ongezoete soja-, haver- en amandelmelk voor m’n ontbijt en dat gebruik ik ook als ik bijvoorbeeld pannenkoeken bak.

Maar er waren ook een hoop dingen die ik verdraaid moeilijk vond om te vervangen. Ei, om te beginnen. Room. Pesto. Kwark. En niet te vergeten: roomboter. O, wat hield ik van roomboter. Mij maakte je niet wijs dat je net zo goed margarine kon gebruiken. Rotzooi vond ik het.

Toch heb ik nu al een paar maanden geen roomboter in huis.

Maar goed, ik dwaal af – m’n punt is dat ik allerlei interessante nieuwe producten aan het uitproberen ben. En waarom zou ik die experimenten niet met jullie delen? Om te beginnen deel ik vandaag graag m’n 7 favoriete plantaardige producten – én 3 nieuwe ontdekkingen.

flora plant roomboter plantaardig

1. Flora Plant

Ja, om dan maar meteen met die roomboter te beginnen: Flora Plant is wat mij betreft echt dé ontdekking van het jaar, hoor. Ik eet het zelfs ‘zo’ met wat zeezout op een geroosterd broodje – en dat zegt wat. (Lees: dat zou ik met random margarine nóóit hebben gedaan, yuck.)

vivera plant schnitzel als kip

2. Vivera krokante schnitzels

M’n favoriete vegaburger van het moment is deze krokante ‘kip’-schnitzel van Vivera. Niet alleen de mijne trouwens, ook B is fan. De textuur doet goed stevig en vlezig aan en het krokante korstje is gewoon écht goed.

ah amandelmelk ongezoet

3. AH ongezoete amandelmelk

Plantaardige melk heb je inmiddels in drieduizend soorten. Ik ga sowieso altijd voor een ongezoete variant (nergens voor nodig, die suiker, en dat zoete smaakje past sowieso minder goed bij veel gerechten). Het huismerk AH heeft een prima amandelmelk voor een redelijke prijs. Naast deze koop ik ook wel eens rijstmelk, havermelk en (zo nu en dan) sojamelk. Heel groot vind ik het verschil niet – zeker niet als je de melk verwerkt in gerechten.

O ja, drink je melk in je koffie of thee, dan schijnt Alpro Barista Oat een aanrader te zijn! Schuimt supergoed en de smaak combineert lekker met je drankje.

ah kwarq soja

4. AH KwarQ soja

Nog zo’n huismerk-topper: plantaardige KwarQ van AH. B eet dit tegenwoordig elke ochtend met muesli en fruit; toen-ie onlangs bij wijze van experiment besloot z’n ontbijtboterhammen te vervangen door zuivel, probeerde hij tegelijkertijd koeienkwark en deze plantaardige kwark uit. Zijn conclusie: even lekker. En ja, waarom zou je dan kiezen voor de optie die koeien pijnigt en het klimaat enorm belast?

KwarQ is er trouwens ook in een amandelvariant. Die is minstens zo lekker (misschien nog wel een tikje smaakvoller!), maar ook ruim twee keer zo duur. Die afweging is aan jou. :-)

maza hoemoes ras el hanout

5. Maza hoemoes ras el hanout

Ook hoemoes bestaat anno 2020 in tig varianten – zo veel, dat ik niet durf te zeggen of er iemand bestaat die ze überhaupt állemaal heeft uitgeprobeerd. Ik niet in elk geval. ;-) Maar ik weet wél dat de ras el hanout-hoemoes van Maza één van m’n favorieten is. Ik wissel deze vaak af met de tomaat-basilicum-variant en die met chipotle.

quorn chicken free slices

6. Quorn Chicken Free Slices

Houd je van kipfilet op je brood? De chicken free slices van Quorn komen aardig in de buurt. Fijn als ik eens wat anders op m’n brood wil dan hummus, pindakaas of vegan filet americain. Ik eet deze plakjes ook soms ‘los’ als snack.

remia mayolijn

7. Remia Mayolijn

Misschien heb je deze mayonaise toevallig al in huis. Zo ja: suprise, it’s vegan! Zo nee: ook als je geen ambitie hebt om veganist te worden, zou dit nog wel eens een tip voor je kunnen zijn. Remia Mayolijn is namelijk niet alleen ei-vrij, maar bevat ook ruim de helft minder vet dan ‘gewone’ mayonaise. Nou is het mij persoonlijk vooral om die ei te doen, maar goed, ieder z’n beweegredenen. :-) Hoe dan ook, deze mayo is wat je ervan verwacht: prima saus om je friet of aardappelkroketjes in de dippen.

Oké, tot zover de producten die ik zelf tegenwoordig bijna altijd in huis heb. Toen ik vandaag boodschappen deed, vond ik namelijk weer een aantal interessante plantaardige producten om uit te proberen. Het lijkt wel of het assortiment van m’n Appie elke week groeit! Deze tips geef ik je dus ook nog graag mee…

allioli vegan chovi

8. Vegan aioli

Ken je die gele kuipjes aioli die te vinden zijn op menig BBQ-festijn? Goed nieuws: ze zijn er nu ook in een vegan-variant. Ik was superblij toen ik hierachter kwam, want ik HOU van aioli (en dan is het ineens heel jammer dat er eigeel zit in de ‘gewone’ variant).

PS. Ik heb ‘m net even voorgeproefd, en oprecht, ik proef geen verschil met ‘andere’ aioli. Aanrader dus.

puro vegan pesto

9. Pesto rosso & genovese

Tja, nog zo’n ding dat me lang tegenhield om veganist te worden: pesto. Verse pesto welteverstaan, want hmmmm, parmezaan pecorino.. oké, daar ga ik later nog wel eens wat op verzinnen. Over pesto uit een potje hoef ik me in elk geval niet meer druk te maken, want ik vond vandaag deze twee pesto’s van het Italiaanse merk Puro. En hé, als zelfs de Italianen pesto-zonder-kaas durven te maken…

pulled oats

10. Pulled oats

Hier ben ik dus héél nieuwsgierig naar! Pulled oats zag ik de laatste tijd al regelmatig tegenkomen op veganistische blogs. Dit schijnt een nieuwe soort vleesvervanger te zijn die superlekker is. Ik weet nog niet wat ik ermee ga maken, maar nam in elk geval alvast een doosje mee naar huis. Zo te zien kun je er alle kanten mee op, dus dat komt wel goed.

0

niet moeilijk doen

We gingen uit eten met de collega’s van B’s vorige werkplek. ‘We’, want ik mocht mee – superleuk, zo kon ik eindelijk eens de mensen ontmoeten met wie hij ruim een jaar heeft samengewerkt.

Al maanden had B het erover. We zouden naar een goed Perzisch restaurant gaan – zijn vorige baas is Iranees – en naar verluidt hadden ze er geweldige ingemaakte knoflook. Uhm, zei ik nog, is het handig om even door te geven dat ik vegetariër ben? Nah, zei B, die snel de menukaart opzocht in Google, er is sowieso een vegetarische optie. Komt wel goed.

Eenmaal aan tafel bleek dat we als groep een aantal gerechten deelden – er kwam geen menukaart aan te pas. Eerst kregen we een paar feestelijk uitziende voorgerechten: iets met kip, iets met gehakt en – gelukkig – een superlekkere aubergineschotel. ‘Straks zetten ze de hele tafel vol met heerlijke schotels’, zei een van m’n tafelgenoten verlekkerd. Voor de zekerheid at ik vast een extra stukje brood.

Maar toen de serveerster twee grote plateaus in het midden van ons gezelschap zette, schrok ik toch een beetje. ‘Lamskoteltjes, rundvlees, gegrilde kip’, lichtte ze toe, en wees ze één voor één aan. Daarnaast nog een aantal losse gerechten: runderstoof, een soort gehaktballetjes in saus, een schotel met stukjes kip en een schaal gegrilde tijgergarnalen.

Het enige zonder vlees was de sla bij de schotel, die duidelijk als decoratie was bedoeld, en de drie kleuren geurige rijst op mijn bord.

Ik zag B naar me kijken. ‘Maakt niet uit’, zei ik snel, ‘laat maar, geeft niets, ik wil niet lastig doen.’ Maar hij beantwoordde de vragende blikken van z’n collega’s al: ‘Suus is vegetariër.’ Ik kon wel door de grond zakken.

Op zulke momenten voel ik een enorm conflict in mezelf. Bovenal wil ik niemand. tot. last. zijn. En ik wil dat mensen me aardig vinden. Maar juist daarom ga ik keer op keer over mijn eigen grenzen. En dat voelt óók rot.

Er is, zo lijkt het wel, geen goede uitweg.

Als ik hierover nadenk terwijl ik rustig op te bank zit, neem ik me altijd voor om de volgende keer wél te durven. Om gewoon aan te geven wat voor mij belangrijk is. Hoe moeilijk is dat nou? Dan vind ik dat ik juist moet oefenen in dit soort situaties, dat het de enige manier is om van die angst af te komen. Bovendien: alleen als ik mijn grenzen aangeef, kunnen anderen die respecteren.

Maar beland ik ín zo’n situatie, dan kan ik compleet niet meer nadenken en wil ik alleen nog maar dat het zo snel mogelijk voorbij is.

Omdat ik maar bleef zeggen dat dat vlees me niet uitmaakte (terwijl ik me eerlijk gezegd al misselijk voelde worden bij de gedachte dat ik dood dier zou moeten eten vanavond), vroeg één van de tafelgenoten of ze me misschien toch een gehaktballetje zou opscheppen. ‘En er zijn ook garnalen, eet je die wel?’

‘Ja, prima, doe maar’, hoorde ik mezelf opgewekt zeggen. ‘Normaalgesproken eet ik dit niet, maar ach, dan ben ik een beetje flexi vandaag.’

In mijn ooghoek za ik dat B’s baas naar de keuken liep, terwijl B weer naast me kwam zitten. ‘Er wordt wat voor je geregeld, geen enkel probleem’.

Nauwelijks vijf minuten later kreeg ik twee dampende schalen vol gevulde groenten en Iranese curry – het rook fantastisch en zag eruit als precies waar ik zin in had. Opgelucht schepte ik het gehaktballetje en de tijgergarnaal over naar het bord van B.

Later, toen we zaten te eten (het was inderdaad allemaal érg smaakvol), dacht ik plots: misschien vinden ze me nu júist niet leuk omdat ik niet eens voor mezelf op durf te komen. Had ik ook daarom gewoon moeten zeggen: sorry maar ik eet geen vlees, wat onhandig dit, kunnen we wat regelen?

Het zijn gewoon zo veel gedachten en gevoelens door elkaar. Dat ik de gasther niet wil beledigen of in verlegenheid brengen. Dat ik van tevoren zelf duidelijker had moeten aangeven dat ik vegetarisch eet. Dat ik niet ondankbaar wil overkomen. Dat ik juist wil laten blijken hoezeer ik het waardeer dat ik er vanavond bij mag zijn. Dat ik niet wil dat wat ik doe (of laat) negatief afstraalt op B.

En zo laat ik het dus allemaal gebeuren en moeten er andere mensen voor míj gaan staan – B in dit geval – in plaats van dat ik dat zelf doe. Laat ik mezelf dus in de steek. Doe ik mijn overtuigingen en principes geweld aan. Ik besef dat dat vrij hard klinkt voor zo’n ‘kleine’ situatie, maar hé, als het me niet eens lukt voor mezelf op te komen in alledaagse situaties, hoe kan ik dan verwachten dat ik het doe als het écht ingewikkeld is?

Uiteindelijk werd het trouwens een gezellige avond. Ik had leuke gesprekken en zat een hele tijd te praten met de kinderen van B’s baas, twee mondige tieners met prachtige donkerbruine ogen. De jongen vertelde me alles wat-ie wist over auto’s en dinosauriërs, het meisje wilde duidelijk ook van alles van míj weten.

‘Zeg’, zei ze op een gegeven moment bedachtzaam. ‘Jij bent toch vegetariër? Een meisje uit mijn klas ook. En ik wil misschien ook vegetariër worden als ik later groot ben. Was dat moeilijk toen je ermee begon?’

Overigens, die ingemaakte knoflook was inderdaad de moeite waard.

3+

woensdag

  • Lunchen in de tuin van Einder, in de zon.
  • Dat ik om 16 uur naar huis kon en nu WEEKEND heb. (Vooruit, op één klein dingetje na, ik wacht nog op een reactie van iemand, maar that’s it.)
  • Sorjonen kijken op de bank met B. O ja en de vegetarische draadjesvleeschkroketten van Mora (in samenwerking met de Vegetarische Slager), wat zijn die goed man. Niet vegan helaas, er zit boter en ei in, maar hé, in elk geval geen dood dier. ;-)
0

maandag & dinsdag

  • Dat een vriend uit Nijmegen op bezoek kwam, we hadden elkaar minstens een jaar niet gezien en het was meteen weer vertrouwd. En dan te bedenken dat ik een uh, intense dag had gehad (druk op werk plus nieuwe medicatie waar ik totaal niet lekker op ging). Ik wilde de afspraak bijna cancellen maar bedacht uiteindelijk dat het misschien ook juist fijn zou zijn, en bovendien een goede oefening voor mij om meer te leren dat ik ook best een ‘hoopje’ mag zijn bij vrienden. En dat bleek het precies te zijn. Ik kikkerde er juist enorm van op.
  • Hoe lief B was toen ik belde vanuit de AH XL waar ik compleet overprikkeld was en de wereld niet meer snapte.
  • Pizza’s van O’Panuozzo. Ja, dit ga ik toch wel missen op de dag dat ik helemaal plantaardig ga eten… hoewel ik zeker eens ga proberen hun vegetariana-pizza te bestellen zonder mozzarella, wie weet! O ja en ik moet ook de vegan pizza van Punk Pizza nog proberen.
  • Opdrachtgever die blij is met het interview dat ik voor hen maakte. Toffe schrijfklus sowieso – toegegeven, het was even aanpoten, maar dit is precies het soort werk dat ik graag doe. Waar ik van leer en groei.
  • Op pad samen met onze nieuwe stagiaire. Hoe leuk en gezellig we het hadden onderweg in de auto.
  • Schrijftraining geven, ja hier word ik toch ook wel vrolijk van, anderen coachen in mijn vak.
0