in een beetje van alles

Ruimte maken

‘Ik ben een heel ander mens dan in 2015’, schreef Webkim deze week op haar blog. Ze refereerde aan een blogpost die ze destijds schreef over het eenzame gevoel dat ze vaak had – een stuk dat voor enorm veel reacties zorgde.

Net las ik het zinnetje in de trein naar huis, en het raakte me. Omdat ik een heleboel haal uit Kims verhaal. Niet dat ik nu perse een ‘ander mens’ wil zijn, hoor, maar…wacht, misschien in zekere zin toch ook wel.

Ik ben bezig om rustiger te worden. Daarom doe ik nu (bijna) elke dag een mindfulnessoefening (soms twee!) en stel ik voor het eerst écht prioriteiten in mijn leven. Maak ik mezelf tot prioriteit. Probeer ik te leren dat een ‘Suusdag’ in mijn agenda een net zo belangrijke afspraak is als een date met vrienden of familie – waardoor ik dus ‘nee’ zeg als iemand vraagt of we die dag af kunnen spreken. Het grappige is dat hierdoor mijn hoofd ook rustiger lijkt te worden. Zelfverzekerder, misschien.

Ik ben bezig om mijn verdriet aan te kijken en te accepteren. Voor het eerst probeer ik écht te erkennen dat ook donkere puzzelstukjes bij het leven horen. En dat dat oké is. Natuurlijk ‘weet’ ik wel dat heus niemand altijd blij kan zijn, maar we leven toch met z’n allen in een wereld waarin het lijkt alsof altijd maar vrolijk zijn de norm is. Waarin je eigenlijk een beetje raar lijkt als dingen niet lukken of je je even niet goed voelt.

Maar hé, blijkbaar is je verdrietig voelen niet altijd hetzelfde als ongelukkig zijn. Ja, ik heb – voor het eerst in jaren – regelmatig intens verdriet. (Oud verdriet, denk ik, vooral, want heel lang was ik nauwelijks verdrietig.)

En ik ben een gelukkig mens.

Tot slot (en dit vloeit misschien voort uit het voorgaande): ik ben op allerlei manieren bezig te leren om meer ruimte in te (durven) nemen.

In letterlijke zin (ik, met dit lichaam, mag er zijn, hallo mooi lief fijn lijf), maar dat niet alleen. Ook door te (proberen) de rust te nemen om langzamer en duidelijk te praten (eng!) – en zo meer tijd te vragen. Door mijn huisgenootjes te vertellen over de dingen waar ik doorheen ga – ik mag ruimte innemen in mijn huis, hoef me niet te verstoppen. Door mijn agenda structureel minder vol te plannen met afspraken. Door minder te gaan werken – ruimte te maken om te groeien op andere, misschien minder prestigieuze vlakken. Door weer bewuster met mijn geld om te gaan – meer financiele ruimte te creeeren.

En zo nog meer van die dingen.

Dus ja, weet je, wie weet sta ik over twee jaar ook wel op een plek waarvan ik nu nog het bestaan niet vermoed.
Ja.

Eigenlijk ben ik daar gewoon ontzettend benieuwd naar.

Write a Comment

Reactie

  1. Wat een mooi stuk! Ben toevallig de laatste tijd ook heel erg bezig met mindful zijn, opgeruimd zijn, meer ruimte creëren. Is alleen maar positief dat je stappen zet om voor jezelf te zorgen! You go!