Wijnclub: 4x witte wijn uit Frankrijk

Eerder deze week schreef ik al over mijn nieuwe opgerichte wijnclub. Afgelopen zondag was de eerste editie! We verbouwden de woonkamer, maakten de eettafel twee keer zo groot (leve IKEA) en zo pasten er nét elf mensen, elf glazen, een stapel wijnboeken én twee keer vier flesjes in de ruimte. O ja, en een paar karaffen water en wat brood.

Mede-oprichter Sab en ik waren als eerst aan zet om de avond te organiseren. In het kader van ‘beginnen bij het begin’ kozen we het thema Frankrijk en fietsten op een zonnige middag naar Wijnhandel Peters aan de Biltstraat.

De aardige meneer achter de toonbank moest vast een beetje glimlachen vanbinnen toen we hem ons plan uitlegden, maar hij hielp ons graag op weg. Vier witte wijnen moesten het worden, zo divers mogelijk. Ik geloof niet dat ik ooit eerder voor honderd euro aan wijn kocht – maar ja, da’s dan weer het voordeel van met velen zijn.

BRING ON THE WINE

Ik telde de dagen af tot zondag en toen het plots zover was, had ik natuurlijk op het laatste moment weer veel te weinig tijd om het huis op te ruimen/een pizza op te eten/mascara op te doen. Ding-dong, daar ging de bel al.

De avond zelf deelden we op in twee delen. Nadat we de basics van het proeven hadden uitgelegd (hier een handig filmpje) hielden we eerst een blindproeverij, waar één voor één de vier wijnen voorbij kwamen. Op tafel legden we een lijstje met beschrijvingen van allevier de wijnen; aan de aanwezigen de taak om de juiste wijn bij de juiste omschrijving te passen.

Dat bleek lastiger dan gedacht. De sauvignon blanc pikten de meesten er wel uit (al beweerde mijn geliefde dat deze wijn “sowieso minder dan vijf euro kostte” ;)), maar het verschil tussen de chardonnay en de viognier was een stuk lastiger te onderscheiden. Interessant ook: bijna niemand vond de duurste wijn het lekkerst.

Halverwege de avond toonde clublid Wouter zich een uitstekende docent tijdens zijn ‘mini-college’ over de (on)zin van dure wijn, waar de prijs van zo’n fles nu precies vandaan komt en hoe je op zoek kunt gaan naar een goede prijs-kwaliteitverhouding.

Daarna vervolgden we het proeven met ronde 2, waar we in informele setting (lees: met meer geklets tussendoor ;)) iets vertelden over allevier de wijnen. Daarbij maakten we dankbaar gebruik van de levendige beschrijvingen van druivensoorten uit het Handboek voor de Moderne Wijnliefhebber (Hamersma & Klei).

Maar wat dronken we nou precies – en wat vonden we ervan?

 

The Holy Snail sauvignon blanc
Val de Loire, 2015 (12%)
9,99 euro

Dit zegt de verkoper: “Klassieke witte wijn uit de oude wereld. Deze knisperend frisse wijn stuift het glas uit. Frisse, opwekkende zuren in de neus, ook grassige en kruidige tonen: buxus, groen fruit.

Mooi gebalanceerd, lang en vol in de mond. Smaken van zwarte bes en citrus (grapefruit!) en wat bloemige tonen, perzik en tropisch fruit. Frisse afdronk.”

Wijnjournalist Hubrecht Duijker: “De woorden ‘uitstekend’ en ‘heerlijk’ geven een perfecte beschrijving van deze wijn. De wijn is zuiver, sappig en met frisse citrussmaken. Deze wijn vormt een geweldige combinatie met salades en visgerechten.”

LEUK OM TE WETEN:

Vorige zomer (juli 2015) organiseerde KLM voor het eerst een wijnproeverij aan boord van een vliegtuig. World Business Class Passagiers, journalisten en het KLM-wijnpanel proefden ‘blind’ zes wijnen. Na afloop onthulde Thérèse Boer – de vrouw van chefkok Jonnie Boer, het befaamde restaurant de Librije in Zwolle – welke wijnen geproefd waren. Ook deze wijn was erbij (de 2014-editie) en het was een van de favorieten en deze wijn is dat najaar ook vast aan boord verschenen bij KLM.

Waarom zo’n wijnproeverij op 10 kilometer hoogte? “Tijdens een vlucht is de smaak- en geurbeleving anders dan op de grond. Dit komt onder meer door de cabinedruk en de luchtvochtigheid. Smaak- en reukvermogen nemen gemiddeld twintig procent af in een vliegtuig. De maaltijden die aan boord geserveerd worden zijn daarom meer gekruid en de wijnen die KLM selecteert, hebben een volle smaak. Wijnen met een hoog tanninegehalte smaken op grote hoogte minder aangenaam en komen daarom niet voor in de selectie.”

WAT VONDEN WIJ:

Een aantal mensen vond deze wijn toch vrij zurig, maar de meningen daarover liepen zeer uiteen. Sommige mensen beoordeelden hem als érg zuur, anderen konden de frisheid wel waarderen.

Zelf was ik lange tijd helemaal geen fan van (de meeste) sauvignon blanc-wijnen, maar ik moet zeggen dat de Holy Snail me best lekker smaakte. Een licht wijntje dat niet zo’n overweldigende bom van vette smaken is, is af en toe eigenlijk best fijn. Volgende zomer in de brandende zon op het terras….hm ja, ik zeg doen.

Well of wine viognier
Pays d’Oc, 2014 (13%)
8,95 euro

Dit zegt het etiket: “Spatzuivere witte wijn, fijn en aromatisch, met indrukken van lychee en abrikoos. Beschaafd in de mond, droog en fris.”

Dit zegt de verkoper: “Het assortiment van Well of Wine bestaat uit wijnen die worden geproduceerd door vaak kleine, ambachtelijke producenten. Well of Wine levert aan de horeca en de gespecialiseerde wijnwinkel. Alle wijnen hebben hun eigen verhaal.”

Wijnexpert Harold Hamersma geeft deze wijn een 8+: “Er kruisen steeds meer onopgepimpte, niet te nadrukkelijke, natuurlijke en frisse viogniers mijn pad. Nu eens niet pronkend met goud, zware parfums en hoge hakken. Het Connie Breukhoven-achtige is er vanaf.”

WAT VONDEN WIJ:

Well of wine is het ‘huismerk’ van een aantal wijnhandelaren in Nederland die samenwerken onder dezelfde naam. “Gebalanceerd” was een term die ik veel terughoorde toen we deze wijn proefden. Duidelijk voller dan de sauvignon, zonder meteen IN YOUR FACE te zijn. Lekker, fijn wijntje. Gehoord tijdens de proeverij: “Als ik bezoek krijg, zou ik deze wijn zeker in huis halen.”

Well of Wine chardonnay
Pays D’oc, 2015 (13%)
8,95 euro

Dit zegt het etiket: “Bleke gouden witte wijn met fijne aroma’s van rijp geel en wit fruit (perzik) met wat amandel. In de smaak een ronde wijn van deze typische chardonnay, elegant ondersteund door een vleugje getoast hout.”

Wijnjournalist Onno Kleyn geeft deze wijn een 9+ in Volkskrant Magazine: “Wat een wijn, wat een beuker! Hij zingt, hij golft, hij sliert en zwiert met rijp fruit, ananas, gebruinde boter, vanille, hij roomt op als crème fraîche op verse volle melk. Hij benevelt en betovert, en dat allemaal zonder plat of log te worden. Nodig smeltende visgerechten, zoet gebraden kippen en je geliefde uit. Een wijn als ouverture van een wervelende opera tussen satijnen lakens.”

WAT VONDEN WIJ:

Enthousiaste kreten vulden de ruimte zodra mensen deze wijn proefden. “Wow, wow, woow wat een smaak!” Deze wijn was voor veel mensen uiteindelijk de favoriet. Niet gek ook, want zo’n volle, ronde, typische chardonnay is moeilijk te weerstaan (niet voor niets is het nog steeds wereldwijd de populairste druif).

Toch vond ik de chardonnay zelf uiteindelijk een beetje vervelen. Ja, natuurlijk, superlekker en alles, maar misschien is het omdat ik zo vaak chardonnay drink – ik vond het, in elk geval voor deze proefavond, wat minder ‘interessant’. Neemt niet weg dat je deze wijn ábsoluut in huis kunt halen als je indruk wil maken op je gasten (en toch niet compleet blut wilt zijn).

 

 

Dominique Cornin Mâcon Chaintré
Bourgogne 2015 (13%)
17,95 euro

De grande finale!

Dit zegt de maker: “Deze wijn raakt je in zijn charme. Hij heeft een uitbundige neus van onstuimige witte bloem, vers fruit en aroma’s van citrusschil. Een glas van deze wijn in de hand is een bloem op een revers, een heldere waterkleur, het is lente weer dat het leven verwarmt. En ook: rode appel, appeltaart, specerijen. Zachte, heldere smaken. Prettige afdronk. Een glas vol geluk.”

Wijnhandelaar Peters: “Een echte tranentrekker! Heftige, zware wijn, complex, enorm veel body. Deze wijn is een explosie van smaak in je mond.”

OK, VERTEL ME MEER!

Dit is in feite ook een chardonnay, maar dan een uit de bourgogne. Handig ezelsbruggetje: witte bourgogne is in feite altijd chardonnay, tenzij anders vermeld. Macon is een stad in midden-Frankrijk, tussen Dijon en Lyon in, het behoort tot de zuidpunt van de bourgogne.

Het internet zegt dat deze wijn de op-een- na-hoogste Macon Chaintre-wijn is (op basis van de scores van critici). Deze wijn is het afgelopen jaar steeds populairder geworden.

WAT VONDEN WIJ?

Ik wist niet dat wijn naar appeltaart kon smaken, maar dat heeft deze wijn onomstotelijk bewezen. En dan bedoel ik niet zo’n vieze, kleffe, mierzoete supermarkttaart, maar écht lekker, subtiel geurend, jammie. Herfst in een glas.

Hoewel ik en mijn mede-wijninkoper iets anders hadden verwacht van deze wijn (voller, meer booming misschien?) kan ik wel duidelijk proeven dat dit de meest complexe wijn is van allemaal. Of is dat omdat ik wist dat ‘ie het duurst was? Hoe dan ook, door deze wijn heb ik ook ontdekt wat stenige/mineraalsmaak in wijn betekent. Het maakt me wel nieuwsgierig naar méér betere wijnen.

En dat komt goed uit, want over vijf weken is sessie 2!

Ook als je 25 en vrouw bent kun je best schrijven over wijn

Waarom zijn wijnschrijvers vaak mannen – en dan ook nog vaak grijze mannen?
Ik bedoel, ik ben groot fan van ze hoor:

Harold Hamersma, Nicolaas Klei, Ilja Gort, Hubrecht Duijker, Onno Kleyn, Mr. Vino op Culy.

Maar sinds wanneer is wijnproeven iets waar alleen oudere mannen over kunnen schrijven? (En áls vrouwen het doen, wordt het vaak in een hihi-giebel-lipstick-kadertje gegoten, zo van o kijk dat meisje eens en haar wijntje.)

Dat kan anders, vind ik.

Nu zou ik mezelf láng geen wijnexpert noemen, eerder een geinteresseerde beginner ;) Hell, ik heb niet eens één cursus gedaan en ik ken hooguit twintig druivenrassen, geen tweehonderd.

Maar je moet ergens beginnen, toch? Dus waarom dan niet hier en nu?

Wat ik namelijk wél heb, sinds afgelopen zondag, is een wijnclub. Samen met een vriendin verzamelde ik tien geinteresseerden om me heen en vanaf nu gaan we elke zes weken samen wijnproeven, telkens met een ander thema als leidraad. Om onzelf én elkaar meer te leren over wijnlanden en -streken, druivensoorten, smaken in wijn, et cetera.

En vooral: om beter te leren wat we lékker vinden.

Hier op Suushi zal ik van dat alles verslag doen. Soms kort, soms misschien wat langer. En aangezien ik op dit moment de halve bibliotheekvoorraad aan boeken over wijn heb geleend (van de grote Larousse-wijnencyclopedie tot een piepklein boekje over proeven), zou het zomaar kunnen dat ik af en toe ook wat leuke feitjes opschrijf hier. Opdat ik het zelf onthoud.

En vooruit, ook zodat ik misschien ooit, in de verre toekomst, ook zo veel weet als Harold, Nicolaas en Onno.