om tijd deden wij niet druk:
zonder voeten dansten we de nacht,
onze woorden een patroon vlechtend
– tijdig doordacht op goed geluk –
wij tegen de slaap vechtend

er was geen torenklok om half zeven,
– gewoon een sms –
maar het besef van tijd sloeg:
mijn stem aan barsten en slaap vertikt.

Misschien is leven toch meer grenzeloos
dan de onbegonnen dag herzien?

Alsof als je zou puzzelen en passen,
je alles opnieuw zou beleven,
maar nee:
reconstructie is schijn
en het wordt nooit zoals het was.

Het huis is een slagveld van de winter
zand en stof en borden en propjes overal.

Maar nu: als je alles weg zou vagen,
schijnt daar plots toch de lente door het glas.

Vannacht riep ik om hulp,
ik was verdwaald, maar
de enige die dat zelf niet wist.

In het flitsen van de discolampen slaakte ik mijn kreet
geluidloos – het zou het toch niet hoorbaar zijn
want de stampende boem-boem doorboorde mijn stem.
Soms is het slopend om stuurloos te zijn.

Ik viel op, maar verborg me.
Omdat voor de val hoogmoed komt,
danste ik op het podium de wereld weg.
Of eigenlijk, mijzelf.

En natuurlijk viel ik:
spoken door mijn dromen
en met een dreun in mijn hoofd werd ik wakker
in een gat van verloren geheugen.

Ik wil niet meer, ik schreeuw niet meer.

Pasta e fagioli (Suusie-versie van het Veganomicon-recept)

duur:
30 min, behalve als je vergeet op tijd de pasta in de pan te gooien. Dan 12 min extra.

goedkoop & makkelijk:
ja.

nodig:
- 200 gram (of zoveel je wilt) pasta, het liefst penne of pipe rigate
- 1 potje witte bonen (hak)
- 2 blikken gepelde tomaten(-blokjes kan maar hoeft niet, zelf een beetje prakken in de pan levert hetzelfde op  en scheelt de helft van het geld)
- 6 teentjes knoflook (nee, is niet absurd veel, geeft goede smaak)
- 1 theelepel oregano (of 1/2 oregano en  1/2 tijm)
- 60ml groentebouillon (1 blokje oplossen in lauw water) of droge witte wijn
- 2 eetlepels olijfolie

1. Schil de knoflook en snijd ze in reepjes, blokjes of wat je prettig vindt. Niet te klein. Zet een grote pan op het vuur en verhit de olijfolie. Gooi de knoflook erin en fruit ‘m een minuutje, laat de stukjes niet bruin worden (m.a.w. zet het vuur niet te hoog). Vergeet niet de afzuigkap aan te zetten, anders vragen je huisgenoten zich af waar die rare lucht vandaan komt.

2. Voeg de tomatenblokjes, groentebouillon en oregano toe en breng het geheel aan de kook. Zet dan het vuur laag (maar zorg dat het prutje zachtjes blijft koken) en laat dit zo minstens 20 min borrelen zodat de saus flink indikt. Niet korter, dat gaat ten koste van de smaak - liever langer, laat in elk geval alles goed doorkoken en intrekken. Roer af en toe en prak de tomaten tot moes.

3. Zet intussen een andere pan met water op het vuur. Voeg een scheutje olijfolie en wat zout toe en kook de pasta in 10-12 minuten gaar. Als je goed time’t, is alles precies tegelijk klaar. :) Doe een paar minuten voor de pasta klaar is, de bonen bij de rode saus en laat ze opwarmen. Niet te hard meer koken, dan barsten ze open.

4. Giet de pasta af voor je ‘m aan de saus toevoegt (duh, je hebt niet voor niks 20 minuten gewacht tot die saus eindelijk niet meer waterig is) en roer het mengsel goed door elkaar. Beveel je Vriendje de tafel te dekken en smikkel samen aan tafel, in bed of voor de tv.

Toch heeft het wel een reden dat ik gisteren niet schreef. Hoewel de dag goed begon naast mijn lief in bed en fijn eindigde met Sabienne en een goede film, waren er behoorlijke pieken en dalen. Nog een week door en door en doorgaan was geen leuk vooruitzicht. Had die week vrij dan helemaal niets veranderd?, dacht ik verward.
Gelukkig stond Judith ’s middags voor de deur met een kapotte fiets; het samen sleutelen en theeleuten verdreef mijn somberte naar de achtergrond. Toch vroeg ik me vanmorgen nogmaals af waarom ik me nu meteen weer zo moedeloos voelde. Een gesprek met Vriendje eindigde in de volgende conclusie. Eigenlijk vind ik mijn studieprestaties helemaal niet goed genoeg. Ik haal geen achten en negens meer zoals op de middelbare school en ik moet behoorlijk blokken om bij te blijven. Zo stilletjes aan ben ik daarom mezelf veel minder ‘leuks’ gaan toestaan. Feestjes tot diep in de nacht zouden me alleen maar vermoeien, wijntjes met vriendinnen doen kostbare studietijd teniet en ’s avonds de stad in gaat ten koste van mijn slaap en energie. Helaas werkte het zo niet. De gedachte aan ALLEEN MAAR studeren deed me zo rot voelen dat ik HELEMAAL NIET meer studeerde.

Kortom, ik kwam in een cirkeltje terecht. In de woorden van Vriendje:

“Je kunt jezelf ook boosten met leuke vooruitzichten, maar die ontneem je jezelf omdat je moet studeren – wat je dan vervolgens niet doet omdat je je kut voelt omdat je alleen maar studeert. Cirkeltje..”

Goed, dat moet anders. Dus zit ik nu in de trein naar Eindhoven om daar te vieren dat Vriendje en ik een jaar samen zijn! Januari 2009 kwamen we bij elkaar, maar het is een maand uit geweest… funny fact is dat 23 februari tevens de dag is dat ex-Vriendje Bram en ik verkering kregen (in 2007, voor ruim dertien maanden). Zo past alles steeds mooi in elkaar, als je er op let.

Dan nog even over veganisme: ik eet bergen brood, fruit, noten en andere meuk weg (yaay voor pindakaas, bananen en soyachocomel) en voel me op-en-top. De Veganomicon -ooit gekocht in Amerika- zit in mijn tas voor vanavond. Tijd om mijn lief er eens van te overtuigen dat lief-voor-de-aarde-zijn zo slecht nog niet is. ;)

Gisteravond heb ik heerlijk vegan gegeten bij de Mexicaan! Klik hier voor een foto van mijn fantastische salade. Vervolgens gingen ik en Alexander toch maar aan de wijn. Hier had ik lang over getwijfeld, maar technisch gezien was ik niet illegaal bezig: met de afspraak die ik eind januari met vriendinnen maakte, zeiden wij dat 1 keer ‘zondigen’ was toegestaan. Nou, dat is gelukt hoor. ;) (En ja, wijn is officieel niet helemaal vegan, maar goed, op het forum las ik dat ik lang niet de enige ben die dat soms of iets vaker voor lief neemt.)

Wonderbaarlijk genoeg was ik totaal niet katerig toen ik vanmorgen om elf uur wakker werd. Zou het komen door mijn gezonde eetgewoonten van de laatste dagen? Ik had in elk geval trek in een vullende fruitsalade dus snelde naar AH voor bananen, kiwi’s en appels en maakte een bak vol voor Alexander en mijzelf. Veel fijner eigenlijk dan mijn gewoonlijke katerontbijt van kaas, gebakken ei en chocola.

Nu ben ik bij mijn lieve 13-jarige nichtje thuis. We gaan zo een fijne meidenfilm kijken onder het genot van een bak popcorn - want dat mag ik gelukkig wel, YAAY! Toen ik vanmiddag hier kwam zat mijn tante klaar met thee en ik kreeg toch nog chocolade. Puur en fairtrade zonder melkpoeder, speciaal uitgezocht - enorm lief! Dit was namelijk iets dat me er bijna van verhinderde uberhaupt te beginnen met mijn project.. ik vind het vreselijk om mensen teleur te stellen en het idee dat iedereen zich in bochten moet wringen om rekening met mij te houden, is niet fijn. Gelukkig doet tot dusver niemand moeilijk, oom en tante hebben vanavond heerlijke wraps gemaakt. Er stonden allerlei bakjes op tafel met verse groenten (van sla en champignon tot avocado en appel) dus ik at mijn buikje rond. (:

Oeps, berichtje toch alweer langer geworden dan het plan was. Ach, ik schrijf tenminste weer - want dat is minstens zo gezond voor mij!

Dus dat deed ik! Ik koos een recept, gaf mijn laatste geld uit aan de beste kwaliteit pure producten en mengde al die yum yum organic stuff in een geimpoviseerde beslagkom. Trots stond ik met mijn gloednieuwe voor-kerst-gekregen bakspulletjes en knalrode schort in de keuken. Nu staat mijn browniebakblik in de soort-van-oven van de buren (onze oven doet het niet meer, remember, maar gelukkig heeft dit huis tussendeuren waardoor ik makkelijk even hun krakding kan lenen) en ik kan niet wachten tot ze klaar zijn. Neef uit Leiden is op dit moment onderweg hier naartoe dus straks gaan we lekker samen proeven.

Vanavond laat ik het me wat avondeten betreft makkelijk maken, we gaan heerlijk uit eten bij de Mexicaan. Volgens Tina is het daar ook voor veganisten goed toeven, dus ik ben benieuwd! Nee, ik leef lang niet zo sober als ik dacht te moeten doen. Ik begin vegan-zijn steeds leuker te vinden. Het stimuleert me, dwingt me tot nadenken en wakkert mijn creativiteit aan. (:

Vandaag ben ik terug getreind naar mijn kamer. Ik moet bekennen dat ik daar een beetje tegenop zag. Bijna een week was ik bij m’n ouders en ik was helemaal ontstresst. Weer naar Nijmegen betekende in mijn hoofd terug naar die stress, de drukte, de mensen die meteen hun mening klaar hebben over mij, mijn studie, allerlei random verplichtingen… Bovenal zou ik weer helemaal voor mezelf moeten zorgen. Dit maakte me toch weer onrustig.

Natuurlijk viel het gewoon mee, hihi. Bepakt en bezakt doorliep ik het bus-trein-wandeltraject en eenmaal op mijn kamer deed ik gelijk de kaarsjes en de wierook aan. Nu lig ik lekker in bed en lijkt het ‘op tijd slapen’-gedeelte van mijn plan zowaar te gaan lukken. Om me heen is het nog een rommeltje van de afgelopen hectische weken, maar daar breng ik morgen verandering in.

Twee dagen heb ik gehad, nog achtendertig te gaan.. mijn vertrouwen leeft, maar ik kijk wel uit naar zondag; dan ga ik zeker voor een grote mok chocomel!

Nu moet ik wel zeggen, het was vandaag niet heel lastig om kippenverenbrood en koeienbottenwinegums te ontwijken. Onder het mom van we-hebben-al-veel-te-lang-niets-samen-gedaan gingen mama en ik een dagje naar het thermencomplex. Heerlijk baden en stomen dus, ik voel me compleet gereinigd. Een beter begin van een detox-maand kon er niet zijn!

Tijdens de lunch in het restaurant werd ik voor het eerst geconfronteerd met m’n voornemen. Het viel me op hoe beperkt de keus was voor een veganist: in werkelijk elk gerecht of hapje zat vlees (varierend van tosti-speciaal tot gemarineerde runderlapjes), vis (van broodje krab tot gambasalade), ei (van omelet tot uitsmijter) of kaas (van panini-brie tot pasta pesto). Zelfs de meeste soepen waren niet veilig. Er was keus uit chinese tomatensoep (room), champignonsoep (spekjes), uiensoep (gegratineerde kaas) en groentebouillon met verse kruiden. Om een lang verhaal kort te maken: het werd natuurlijk die laatste.

Vond ik het erg om niet veel te kunnen kiezen? Totaal niet. Eigenlijk gaf het me juist enorme rust om 90% van de kaart te kunnen afstrepen zonder zelfs maar in overweging te gaan. Op het krijtbord werden allerlei verse sappen en smoothies aangeprijsd. Ik informeerde of er yoghurt doorheen zat en bestelde vervolgens zonder twijfel een banaan-aardbeismoothie. Hij smaakte fantastisch. :]

Morgen ga ik terug naar Nijmegen. Ik heb nu al zin om de stad af te struinen en binnen te lopen bij alle speciaalzaakjes, Verse, onbewerkte groenten en fruit halen bij de groenteman, en biologisch brood, noten, cacao en soyazuivel shoppen bij de natuurvoedingswinkel. Eens kijken of ik daar lekkere vegan chocomel mee kan maken. ;] Wat ik morgen ga koken weet ik nog niet, maar het smaakt vast goed. Ik houd jullie op de hoogte!