in een klein hoekje
scherven zelf veeg ik vandaag bij elkaar daarbij is het zaak dat ik me niet te vaak bezeer het gekke is hoe meer ik alles buiten mij in stukjes breek – hoe meer ik heel
scherven zelf veeg ik vandaag bij elkaar daarbij is het zaak dat ik me niet te vaak bezeer het gekke is hoe meer ik alles buiten mij in stukjes breek – hoe meer ik heel
als het zomer was dan zou ik zingen want dan maakte het niet uit dat de ruiten zouden springen van mijn stemgeluid
Suusie, wanneer leer je het nou eens? de zin (in) alles komt vanzelf weer als je stopt met dingen doen omdat je vindt dat je ze zou moeten doen. Niets moet maar en dus wat wil je echt?
het is niet zozeer dat ik je wil zien nee het is meer dat ik wil dat je mij wil zien
Er is iets veranderd: ik ben niet meer altijd bang voor Donkerte en Kou. Sterker nog, gisteren dacht ik zeker vier keer: ‘het is winter – wauw‘.
Voor de kortste dagen van het jaar: plak glow-in-the-dark-sterren (maar dan in de vorm van pijltjes) in de donkerste hoekjes van je hoofd dan raak je tenminste niet meer verdwaald in de nacht.
als je je doorweekte laarzen uit trekt je twee lagen sokken in een plasje op de grond legt en de linoleum vloer voelt zo heerlijk warm aan je voeten