De campus – ja, ik ben er nog, kom ik zo op! – is veranderd in een ghost town. De lanen zijn verlaten, Dining Halls zijn gesloten en zelfs 7-Eleven (normaal gesproken altijd open) is dicht. Af en toe rijdt er nog een auto, hier en daar loopt een student met een koffer achter zich aan, maar verder is de levendigheid ver te zoeken. Ook in de dorm is het merkbaar stiller. Op mijn eigen kamer – die heb ik nu voor mezelf, want Russisch meisje is verhuisd naar een flat – maar ook op de gangen. Ik maak geen praatjes meer bij de waterautomaat; de Nederlandse meiden zijn een paar dagen geleden vertrokken.
Wat zal ik eens eten vanavond? Het enige waar ik zo onderhand nog naar verlang is comfort food, pasta’s met groenten of chili sin carne, maar elke avond naar een westers restaurant is niet praktisch en past bovendien niet in mijn budget. Wat zal ik eens doen vandaag? Het zwembad en de sportschool zijn gesloten, er is niemand om thee mee te drinken en bovendien gaan morgen naar ik heb vernomen alle winkels en restaurants voor minstens vier dagen (!) dicht. Chinees Nieuwjaar is net zoals bij ons met Kerst, heb ik gemerkt; de ai mai is tot de nok toe vol gestapeld met feest-eten, het is er een drukte van jewelste en iedereen bereidt zich voor om een paar dagen naar familie te gaan.
Gelukkig heb ik ook plannen. Morgen ga ik naar Tainan, en dan blijf ik een paar dagen bij Rainy en haar familie. Ik vind het spannend; het is een echt familiegebeuren, en ik zal me waarschijnlijk deels moeten redden met m’n beste Chinees. Daarbij ben ik een beetje bang om onbedoeld onbeleefd te zijn – culturen kunnen zo verschillen! Vorige week ontdekte ik bijvoorbeeld per toeval dat het not done is om je chopsticks rechtop in je kommetje rijst te prikken. Dat staat namelijk symbool voor de dood. Oeps… hoe vaak heb ik dat niet onbewust gedaan?
Behalve die kriebel van zenuwen heb ik ook zin om weer naar het zuiden te reizen. Tainan is prachtig en volgens internet is het er momenteel 23 graden Celsius. Ook is het natuurlijk hartstikke gaaf om het Chinese Nieuwjaar mee te maken volgens de echte tradities.
Waarschijnlijk ben ik rond woensdag weer terug in de dorm. Zoals ik al zei, is dat allemaal goed gekomen. Donderdagochtend kwam het verlossende telefoontje van Amy Chen. “I have good news for you, you can stay in your dorm.” Uiteraard – plotseling is er blijkbaar geen ‘other student’ meer die in mijn bed wil slapen. Typisch Taiwan… maar goed, ditmaal wel in mijn voordeel! Ik betaal nu 100 NTD (2,50 euro) per nacht om hier te mogen blijven, en ik heb als het goed is de rest van de tijd de kamer voor mezelf. Dat wil zeggen, zolang er geen nieuwe studente op de plek van m’n vertrokken Russische roommate komt. Ach, ik zie het wel. Sowieso ben ik van plan om de laatste 4-5 dagen in Taipei te zijn, om afscheid te nemen van die stad. Ik ga haar missen.
Nu zijn er nog twee weken en vijf dagen over. Ja, om eerlijk te zijn: ik tel de dagen af, en als ik de keuze had zou ik ook best vanavond al willen vertrekken. Toch realiseer ik me ook dat dit deel is van de reis, en dat het belangrijk is om te leren niet weg te lopen als het even moeilijk wordt. Straks in Nijmegen liggen er weer genoeg uitdagingen op me te wachten. Dus waarom niet nu nog even genieten van niets hoeven? En dus laat ik mijn verstoorde ritme (slapen tot noon en ontzettend laat weer in bed kruipen) voor wat het is, verslind de ene aflevering Lost na de andere, loop tussendoor een rondje hard en doe verder niet zo veel. En wat avondeten betreft? Ik denk dat ik maar naar de night market loop voor een bord teppanyaki of een berg sushi. Nu kan het immers nog!
E-mail dit
( 5 ) Reacties
Fijn dat je toch nog kan blijven! Ik denk dat je het heel tof gaat hebben in Tainan (en hoewel niet leuk, het is natuurlijk altijd beter achteraf pas je culturele beledigingen te ontdekken :p)
Heel veel plezier in Tainan! En die 2.5 zijn echt voorbij voordat je het weet, zie het als afronding van een super mooie uitwisseling en voorbereiding op je tijd hier in Nederland :)
Heel veel plezier nog de laatste dagen ! Groetjes van ons! xx
Onwijs gaaf at je het bij een familie mag vieren. Geniet van je laatste momenten daar voor je weer naar dit koude kikkerlandje terug mag ;)
Ik denk dat ze het je nog wel vergeven als je iets verkeerd doet hoor, je bent ook maar een ‘vreemde’ in hun ogen ;) En ach, als je weer in Nijmegen bent, kun je je stokjes zo fout mogelijk in je bakje zetten: geen hond die er op let! :)
Laat een berichtje achter: