suushi.nl

Nadat we zondag met z’n drieën in Hsinchu hadden gegeten bij de Sushi Express, kreeg ik die heerlijke Japanse hapjes maar niet uit mijn hoofd. Oh, ik heb er echt eindeloos over lopen jubelen. Alle sushi kost er maar 30 dollar (75 eurocent) per bordje en het is werkelijk ontzettend lekker. Daarnaast heeft elk tafeltje een hot water tap waarmee je eindeloos gratis groene thee kunt drinken. De bar is groot maar knus door alle hoekjes. Een lopende band is continu volgeladen met verse sushi, en als de nigiri die je zoekt er even niet bij ligt, kun je ‘m direct bestellen bij de oplettende obers. In tegenstelling tot wanneer je in Nederland sushi gaat eten, hoef je niet bang te zijn dat je plotseling blut bent als je je uitleeft. De eerste keer dat we er waren aten we met z’n drietjes voor in totaal 450 dollar. Dat is een kleine 12 euro.

Je begrijpt: ik moest en zou teruggaan naar deze sushi-hemel op aarde. Hoewel de jongens me graag opnieuw hadden vergezeld, hadden zij gistermiddag iets anders aan hun hoofd en ging ons geplande tweede Hsinchu-tripje niet door. Maar waarom zou ik niet gewoon alleen gaan? Ik moet zeggen dat ik het wel een spannend idee vond, in m’n eentje ronddwalen door die chaotische miljoenenstad. Toch had ik te veel zin in sushi, en daarnaast had ik ook nog wat praktische zaken nodig – wasmiddel bijvoorbeeld. Prima reden om te gaan, nietwaar?

Eenmaal uit de bus glipte ik in rap tempo door de steegjes van Hsinchu. Sushi, sushi! Gelukkig was er direct plek. Een vriendelijke serveerster bracht me naar mijn plaats en gaf me de menukaart. Binnen vijf minuten zat ik te smullen. Dit keer, besloot ik, zou ik me helemaal uitleven en zo veel sushi eten dat ik geen ‘rijst’ meer kon zeggen. Dan heb ik in elk geval niet morgen weer de neiging terug te gaan, zo redeneerde ik. Dus at ik vrolijk door en pakte het ene na het andere bordje van de band. Nom!

De schade? Tien bordjes, 300 dollar. Voor zeven euro vijftig heb ik dus werkelijk zo veel gegeten als ik maar wilde. Fantastisch, toch? Oh, kon ik DK hier maar mee naartoe nemen… zij had de Sushi Express vast ook very nice gevonden. Maar of ik er nu dan toch even genoeg van heb? ‘Helaas’ niet.. sterker nog, door het schrijven van dit stukje loopt het water me opnieuw in de mond. Als ik niet een beetje brak was van de Kaoliang met de jongens gisteravond, was ik met de eerstvolgende bus weer downtown gegaan. Sushi, I’m loving it!

E-mail dit