suushi.nl

Hiking & Hot Springs, zo was het vorige stukje getiteld. Ik twijfelde toen een beetje of het de juiste woorden waren – ik wist immers niet zeker wat we nou precies gingen doen. Als er iets is dat ik hier leer in Azië, is het wel dat dingen altijd anders zijn dan je van tevoren had gedacht (maar dat dat in de meeste gevallen a good thing is). Ditmaal echter, zat ik er niet ver naast met mijn verwachtingen. We maakten wandelingen en kwamen daarvan bij in warme en koude baden. Maar oh, er was zo veel meer. ‘Hoe ga ik hier ooit een leesbare blog over schrijven?’ verzuchtte ik zaterdagmiddag al, en ik denk dat ik tijdens het weekend minstens tien keer heb gejubeld hoe fijn en gezellig ik het vond. Daarin was ik trouwens niet de enige; ik denk dat ik voor ons allemaal kan spreken als ik zeg dat we ontzettend hebben genoten.

Niet in de laatste plaats kwam dat doordat de groepsdynamiek heel goed was. Plannen werden steeds in overleg gemaakt en ieder had z’n inbreng. Het was Kelly die het hele idee van het National Park en de Hot Springs ter sprake bracht. Yes boekte op vrijdagavond ons hostel en zorgde ervoor dat de nodige papieren daarvoor waren uitgeprint. Eenmaal in Taipei gaf Zen aan dat hij graag de Longshan Temple wilde zien, waarop we samen besloten de vrijdag te besteden in de stad, en pas zaterdagochtend naar het noorden te gaan. Vervolgens las ik in de Lonely Planet een tip over Hot Springs in een dorpje ten noorden van Taipei. ‘After the sun sets, head to Beitou for a soak in the hot spring. You’ve earned it.’ En ook dat leek ons allen een fantastisch plan.

Voordat iets van dit alles ten uitvoer werd gebracht, zochten we het hostel op. Daar wachtte ons een geweldige verrassing: we hadden een kamer voor onszelf, met badkamer, die meer weg had van een hotel dan van een plek waar je slechts 10 euro per persoon voor betaalt. Dankbaar ploften we neer op de matrassen – de eerste bedden van meer dan 5 cm dikte sinds we in Taiwan zijn! – en krulden ons op in het donzen dekbed. Wat een luxe! Met moeite dwongen we onszelf na een korte break weer op te staan. Eerst maar eens flink moe worden, zodat we heerlijk zouden slapen vannacht.

Bij de Longshan Temple proefden we de sfeer van het boeddhisme. We maakten prachtige foto’s bij een waterval aan de rand van het plein en keken hoe mensen wierook stookten, steentjes wierpen en zaten te mediteren. De rest van de middag slenterden we door de straten van de stad. Kelly was nog niet in het meer ‘Aziatische’ deel van Taipei geweest en ook ik en de jongens genoten opnieuw van het eindeloze kijken naar de stalletjes, de mensen en de drukte.

Een blik op de kaart leerde ons dat we vlakbij de rivier moesten zijn. Hoewel de vuistregel ‘een brug betekent water’ niet op bleek te gaan (verkeerspleinen zijn bedrieglijk hier), kwamen we na even zoeken toch bij de kade. Het was fijn om uit te waaien buiten de drukte, en we moesten een heel stuk langs de drassige modder lopen (want echt een rivier was het niet te noemen), voor we ten slotte weer een poort vonden waar we terug de stad in konden. Plotseling waren we vlakbij Taipei Main Station en de bijbehorende ondergrondse shopping mall. Zen kocht een zwembroek en ik zocht tevergeefs naar een weekend-backpack. Ten slotte vonden we de ijswinkel waar we de hele middag naar uit hadden gekeken: bij ColdStone at ik heerlijk chocolade-ijs met ter plekke erdoor geschepte nootjes, kokos, brownie en caramel. Eigenlijk was het een soort kruising tussen Swirls en B&J’s – perfect Suusievoer!

Toen het ijs op was, namen we de Danshui Line naar Xinbeitou. De public hot springs waren gauw gevonden, maar in tegenstelling tot wat in de Lonely Planet stond, zouden de baden pas om 19:30 weer open gaan. Gelukkig vonden we een steiger langs een kabbelend beekje waar we ons prima een tijdje vermaakten, omringd door de lichtjes van het dorpje. En oh, wat waren de Hot Springs daarna heerlijk. Ik voelde alle viezigheid en vermoeidheid van de dag van me afglijden en aan de tevreden gezichten van mijn reisgenoten te zien, gold voor hen hetzelfde. Hoewel het aardig druk was in de hot springs, stoorde ik me daaraan allerminst en ik genoot er juist van omringd te zijn door locals. Dit is toch veel leuker dan zo’n luxe spa-resort voor toeristen!

Met verrimpelde vingers en een perzikhuidje togen we tenslotte terug naar Taipei. Zoals ik al eerder schreef, bevond ons hostel zich vlakbij de Shilin Night Market, en we maakten van die gelegenheid gebruik om daar avondeten te scoren. De shrimp omelettes zullen niet m’n favoriet worden, maar de chocolate roll die ik als toetje kocht maakte veel goed. Toen we alle vier amper meer konden lopen van vermoeidheid, was het eindelijk tijd om in de heerlijke bedden te kruipen. Ik viel als een blok in slaap.

Zaterdagochtend hadden we geen van allen erg trek in een klef 7-Eleven ontbijt. Daarop opperde Zen om opnieuw te eten bij het restaurantje waar we vrijdag hadden geluncht met heerlijke curry’s. Ja, waarom ook niet? Zo zaten we om tien uur ‘s morgens aan een pittig rijst-ontbijt – prima bodem voor een wandeltocht. Een bus bracht ons naar de ingang van het Yangmingshan National Park en van daar uit liepen we kris-kras door de bergen. De omgeving was prachtig en ik baalde er dan ook van toen de batterij van m’n camera er halverwege de dag mee ophield. In totaal liepen we bijna vier uur, waarvan met name het laatste uur een pittige hiking trail was – op steile rotstrappen langs de berg omhoog, tot we hoogtes bereikten waar we letterlijk in de wolken liepen.

Net toen ik uitgehongerd en vermoeid begon te raken (ik was regelmatig buiten adem, terwijl mijn conditie toch niet zo slecht is), kwamen we in een bergdorpje aan. Wat een oase! Het dorpje – een klein dal met akkers en eenvoudige huisjes – was precies zoals je je Taiwanees binnenland voorstelt. We liepen een van de half-overdekte restaurantjes binnen en bestelden lukraak wat gerechten die de ober ons aanraadde. Het was Goed Voedsel. Tijdens het eten bespraken we de plannen voor de rest van de dag; toen iemand opperde terug te gaan naar Beitou voor een duik in de Hot Springs, was er snel besloten.

De warme baden waren zo mogelijk nog weldadiger dan de dag ervoor. Mijn zere benen en schouders ontspanden, ik sloot mijn ogen, mediteerde een beetje en dobberde wat rond. Echt, ik voelde me herboren toen we aan het begin van de avond ten slotte weer in de bus stapten terug naar Hsinchu.

Juist de combinatie van fysieke inspanning, veel indrukken, de totale ontspanning daarna en de enorm relaxte manier waarop we met z’n vieren deze dagen hebben gereisd, maakten het zo fijn. Het mooie is dat het Yangmingshan Park heel groot is en dat toegang tot de Hot Springs slechts een euro kost. Wat mij betreft zijn deze dagen dan ook absoluut voor herhaling vatbaar. Hiking & Hot Springs - een prima besteding van het weekend!

E-mail dit