Laat een ding duidelijk zijn: het liefst zou ik er weer een positief, inspirerend, blij-van-worden blogje uit knallen. Toch wil ik eerlijk blijven in wat ik schrijf en ik kan wel doen alsof alles koek en ei is, maar dat is het niet. Nee, er is geen wereldramp gebeurd, ja, op zich lopen de meeste dingen in m’n leven op rolletjes en je zou dan ook zeggen dat het prima gaat. Desondanks voel ik continu een enorme druk. Na de avondwandeling met Keukenprinses afgelopen donderdag is het besef langzaam binnen komen druppelen. Ik heb weer veel te veel sociale beloftes gedaan. Zoveel dat ik ze niet meer allemaal kan nakomen, al zou ik dat willen. Tegelijkertijd doet het me pijn mensen teleur te moeten stellen. Ik had in de eerste plaats geen toezeggingen moeten doen, zei Keukenprinses dan ook terecht. Dat is misschien hard en moeilijk, maar het is veel vervelender als ik steeds dingen moet afzeggen en stopzetten omdat het niet te realiseren is.
Het voelt alsof ik al mijn trots opzij moet zeggen om dit hardop te concluderen, maar *slik* - ze heeft gelijk. Ik zit momenteel op de bank bij Hedoniste en steeds maar blijven dingen te binnen schieten die nog allemaal ‘moeten’. Omdat ik heb gezegd dat ik ze wil doen. Omdat ik ze wil doen, omdat ze leuk zijn en omdat ik ze toegezegd heb.
- Ik heb mijn oma uitgenodigd om in de zomer naar Nijmegen te komen zodat ik haar mijn stad kan laten zien.
- Voor de verjaardag van Banana Boy heb ik hem een lunch gegeven bij De Blonde Pater. Dat is er nog steeds niet van gekomen (hij was jarig in september).
- Ik heb tegen een groepje Nijmegen-vrienden gezegd dat we een wijnfeestje bij mij thuis zouden vieren als ik te horen kreeg dat ik naar Taiwan ga. Dat weet ik inmiddels al een hele tijd en het is er nog niet van gekomen. (Maar wanneer in godsnaam? Ik ben zo moe, ik wil helemaal niet veel drank voorlopig…)
- Met Lichtje wil ik eindelijk eens Dexter seizoen 3 kijken.
- Fem en ik zouden nog eens thee gaan drinken.
- Mijn liefste Rebelle heb ik al maanden niet geknuffeld.
- Met Tough Lady wil ik naar de sauna, het liefst samen met onze vriendjes.
- Collega J. en ik kunnen zo goed kletsen tijdens het werken dat we hebben besloten een keertje samen te gaan eten.
- Over eten gesproken: met huisgenootjes Surfude en Muze heb ik ook al tijden niet samen gegeten en de afspraken die we proberen te maken falen steeds (vooral door mijn toedoen).
- De Ladies’ night met Hedoniste, haar BV en Sahara blijkt ook lastig te plannen.
- Ik zou deze zomer een nacht buiten slapen op het dakterras van Nathalie.
- De UB-date met Grijze Beer is niet meer nodig, maar parkhangen kan natuurlijk wel – mits er tijd is…
- Het nieuwe appartement van Grote Neef in Leiden heb ik nog steeds niet bezocht.
- Ik ben uitgenodigd om binnenkort weer te komen eten bij Master en EP. Nom nom nom lekker, maar wanneer?
- Chinees Nichtje komt deze zomer logeren in Nijmegen. Dat wordt sowieso augustus.
- Ik zou eigenlijk nog eens af willen spreken met de studenten die afgelopen jaar in Taiwan waren, om hun verhalen te horen en meer informatie en tips te krijgen.
- Het is eeuwen geleden dat ik samen met de Keukenprinses een plaat koekjes de oven in schoof.
- Bijna net zo lang geleden dat ik fatsoenlijk heb bijgepraat met Blondie.
- Sundae zou ik graag opnieuw ontmoeten.
Dit schiet me zomaar even te binnen, ik vergeet vast nog een boel… het veroorzaakt zo’n enorme chaos in mijn hoofd. Begrijp me niet verkeerd, ik zou oprecht graag de tijd hebben om dit alles (en meer) te doen. Nu dringt echter tot me door dat dat niet gaat. Dat juist de berg aan dingen-te-doen me verlamt.
Simpel gezegd: ik trek het niet meer. Ik kan niet anders dan met een schone lei beginnen. Ik heb tijd en ruimte nodig om tot mezelf te komen, anders zijn al bovenstaande afspraken weinig waard. Momenteel weet ik helemaal niet welke kant ik op wil, waar ik sta, hoe het goed is om te leven…
Niet vreemd eigenlijk, dat gesprekken voeren me de laatste tijd zo veel moeite kost. Ja, ik kan een leuk bladiebla-praatje houden over waar ik mee bezig ben, maar het kost telkens een berg energie waar je U tegen zegt. Soms weet ik niet eens waarom ik eigenlijk zeg wat ik zeg. Vind ik dat wel? Zit het wel zo?
Over de dingen die hierboven staan (en alle andere die ik zo snel niet bedacht): ik wil ze niet meer. Nu wil ik ze niet. Niet omdat ze stom zijn op zich. Omdat ik zo ontzettend moe ben. Dus ik doe de zware rugzak af en begin opnieuw…
CTRL-A & delete?
Kan dat wel? Ik voel me vreselijk schuldig tegenover jullie. Juist omdat ik niet teleur wilde stellen, stel ik nu teleur. Ik realiseer me dat ik geen goede vriendin ben geweest. Daarvan heb ik spijt.
E-mail dit
( 12 ) Reacties
Meisje, maak je geen zorgen. Ik wil je gelukkig zien, dus neem je rust. Veel plezier met Eva.
Meis je stelt me absoluut niet teleur! Schuif onze afspraak lekker door naar volgend jaar maart of verder. We hebben elkaar vet vaak gezien de afgelopen weken. Ga lekker bijkomen. Kom op krachten en we houden elkaar wel via FB op de hoogte. *knuff geeft*
Stop feeling guilty because you don’t owe anybody anything, really. Take care of you. Everything else is irrelevant, no matter how fun an activity or how loved someone is; it will be fun and great to see someone ONLY when you have taken care of yourself.
Ik vind het wonderbaarlijk dat je AL die afspraken nog allemaal weet!!! Relax Suusie…even op pauze en even helemaal niks doen tot je weer zin krijgt in al die afspraken. En echt, als deze mensen je lief hebben, hebben ze begrip en zijn ze alles behalve teleurgesteld. Dan respecteren ze je keuze en weten ze: het komt wel… :)
Maar lieve suus, hoe durf je deze post social failure te noemen? Iemand die dit schrijft is toch het tegenovergestelde… Je hebt het overschat, so what? True friends’ll get that :) Geniet van je vakantie, doe wat je kunt of minder ;) en daarna zie je wel weer. Probeer dat :)
Lief, je hebt nog een heel leven voor je. En als je wil, kan je iedere dag een afspraak hebben en dan nóg nee moeten zeggen af en toe. Het houdt nooit op, er is altijd meer om te doen. Mooi, al die mogelijkheden. Maar het zijn mogelijkheden en geen verplichtingen. En als je al iets aan iemand verplicht bent, dan is dat aan jezelf. Kom die afspraak eerst maar na.
En als je toch mensen wil zien en een paar afspraken na wil komen (áls), kijk dan iig of je ze zo in kunt vullen dat het jou ook energie oplevert ipv kost. Ga naar het park met een fles sap. Kijk een film. Wandel een rondje. Kort en rustig is ook een optie.
Helaas zitten er maar 24 uren in een dag en 7 dagen in een week. Anderen zullen heus begrijpen dat je niet alles tegelijk kunt. En je moet zelf ook niet alles tegelijk willen, dan kost het alleen maar energie en krijg je er geen energie van. En dat zouden vriendschappen wel op moeten leveren :)
Mensen die jou liefhebben, zullen begrijpen dat je eerst voor jezelf moet zorgen…
Je hoeft je niet te verontschuldigen dat je te druk bent. Zoals gezegd snapt iedereen dat wel. Dus kom lekker tot rust en heb veel plezier in Taiwan over een paar weken!
Wat een leuke namen verzin jij voor iedereen :)
En pfff, als ik die lijst lees krijg zelfs ík het een beetje benauwd!
Vergeet niet dat het allemaal leuke dingen zijn die vooral níet moeten, maar zouden kunnen. Doe alleen iets als je zeker weet dat je er energie van krijgt. Ontzettend knap van je dat je kunt zeggen dat je het nú niet wilt. Ik hoop dat je veel slaapt, luiert en verder alleen maar dingen doet waar je op dat moment toevallig zin in hebt. Meis geloof me, het gaat vanzelf weer beter worden en dan kun je al die dingen weer met plezier en energie doen, maar: Nu even niet.
Sluit me geheel aan bij bovenstaanden.
Laat een berichtje achter: