De dagen verlopen in een prettig tempo. Vrijdag is het alweer; bijna een week ben ik nu twintig. Ik moet mezelf er steeds weer aan herinneren, maar het voelt wel fijn. Nu kan ik weer een jaar verder groeien, meer vrouw worden.
Op een ongedwongen manier versterk ik hier in Zweden mijn lichaam en geest. Extremely Loud & Incredibly Close las ik uit en ik ben alweer halverwege een tweede boek. De afgelopen dagen bracht ik de ochtend steeds door in de tuin, in een ligstoel tussen de klaprozen. En, om de natgeregende Nederlanders onder jullie wellicht wat jaloers te maken: in bikini. Hoezo, ‘in Scandinavië is het altijd koud’?
Nu pas merk ik dat de hardlooptrainingen die ik de afgelopen maanden deed, hun vruchten beginnen af te werpen. In Nederland strandde ik bij Start To Run les 20 – die laatste liep ik weliswaar uit, maar dat was een hels half uurtje. Achteraf gezien erg logisch, want uit welke kracht denk je te putten, als je jezelf al tijden fysiek en mentaal hebt opgebrand…
Ik heb nu drie keer een stuk gerend door de heuvels van Sunnemo. Het stuk is naar ik schat ongeveer vier kilometer, maar alles behalve vlak. De flinke heuvels vormen een uitdaging die ik eigenlijk wel lekker vind. Tot m’n eigen verbazing liep ik de laatste keer 22 minuten aan een stuk, en na een paar minuten wandelen knalde ik ook nog de laatste berg op. Dat was lang geleden!
Eergisteren maakten mama en ik een lange fietstocht door de omgeving. Anderhalf uur lang klimmen en dalen over onverharde weg, met tussendoor een rustpauze aan een prachtig meer. Naderhand was ik moe, maar oh zo voldaan. Met een Magnum kroop ik weer buiten in de ligstoel.
Nu is het niet zo dat ik alleen maar braaf en succesvol bezig ben, hoor. Integendeel! Het fijne is dat ik de dingen die ik doe veel minder categoriseer in ‘goed’ en ‘minder goed’ of ‘verkeerd’. De afgelopen week ben ik opnieuw helemaal verslingerd geraakt aan good old RollerCoaster Tycoon 2. Samen met Broer en Max bouw ik het ene pretpark na het andere en oh, wat is het lekker om zo gewoon wat aan te rommelen. Nou ja, tot ik op een gegeven moment geen draaimolenmuziek meer kan horen. Ook spelen we regelmatig Kolonisten van Catan (Steden en Ridders of het Kaartspel).
Aan het eind van de middag, als Ben en mama klaar zijn met hun werk, drinken we met z’n allen Goede Wijn in de avondzon en daarna koken mama, ik of wij samen een maaltijd. Voor ik ga slapen doe ik wat yoga, en natuurlijk het opdrukken waarover ik een weddenschap had met Broer. Ik dacht dat ik nooit van m’n leven ook maar 1 keer mezelf op zou kunnen tillen, maar inmiddels doe ik het zonder problemen tien keer achtereen. Ha!
Nou ja, je leest, ik heb het hier wel naar m’n zin. Als het vliegticket voor 1 augustus niet al geboekt was, zou ik graag nog wat langer zijn gebleven. Aan de andere kant kijk ik er ook naar uit om verder met Taiwan-dingen aan de slag te gaan, en om weer ‘s avonds fijn tegen mijn liefste aan te kruipen. Tien dagen Zweden zijn daarom nu eigenlijk precies genoeg.
Lagom, zou een echte Zweed zeggen.
E-mail dit
( 10 ) Reacties
Dat klinkt allemaal zo fijn :)
Wat lijkt het me fijn daar! En je klinkt veel rustiger :)
Klinkt heerlijk. Als ik af en toe een gezelschapsspel speel vind ik dat ook altijd helemaal goed voelen. Het is gezellig, een beetje ouderwets en zonder moderne media. Fijn.
Tipje trouwens, als je kolonisten heel leuk vind… action verkoopt nu een groot deel van de uitbreidingspakketten voor een prikkie.
Ah wat klinkt dat fijn en rustgevend!
Wat een prachtige omgeving! Kan me voorstellen dat je daar heerlijk tot rust kunt komen. Een goede terugreis alvast!
Klinkt fantastisch meis :)
Dit doet me echt verlangen nar Zweden, fijne woorden.
Ongedwongenheid :)
Wat klinkt het mooi in Zweden! Ik ben er nog nooit geweest, maar het staat al wel tijden op mijn lijstje.
Mooi beschreven ook, en fijne terugreis!
Klinkt goed, geniet ervan :)
Laat een berichtje achter: