suushi.nl

De dagen vliegen voorbij; de dingen die ik doe vormen een aaneenschakeling met weinig ruimte voor spontaniteit. Gelukkig zijn het wel leuke dingen en ik vermaak me dan ook meestal prima.

Donderdag was Broer hier. We gingen lunchen bij Bagels & Beans, bakten een enorme stapel pannekoeken als avondeten en daarna sleepte ik hem mee naar het BeestFeest. Het bleek een van de betere BeestFeesten; de twee DJ’s in de kleine zaal (waar Wise er een van was) openden met een geweldige dubstep/drum ‘n bass set waar de hele zaal los op ging. Ik danste en danste en voelde me heerlijk. Het was licht in mijn hoofd en ik was omringd door de mensen van wie ik houd – kan het beter?

Na een nachtelijk patatje tegen honger en kater lagen we rond drie uur in bed. Tussen negen en tien was ik alweer zo wakker dat ik niet kon blijven liggen, dus deed ik was en afwas, ruimde een beetje op en bracht KS via mail op de hoogte van mijn doen en laten. Vrijdagmiddag treinde ik samen met Broer terug naar Tilburg. Omdat we het héél belangrijk vonden een Swirl te halen in Den Bosch en de volgende trein vertraging had, misten we op een haar na de busaansluiting naar Riel. De bus naar Goirle reed wel en dus stapten we daar in; op de dichtstbijzijnde halte gingen we er uit en van daar uit liepen we verder naar huis. Ik was moe, had een zware tas en alles deed zeer, maar juist daardoor was het fijn om hardop allerlei gekke liedjes te zingen terwijl we door de bossige weilanden liepen. Zo gaat ‘ie goed, zo gaat ‘ie beter, alweer een kilometer… Mijn vader is een buschauffeur… Ik heb een tante in Marokko en die komt, hiep hoi! Het was net weer een beetje Avondvierdaagse.

Aan het eind van de middag stapte ik opnieuw in de bus en een klein uurtje later stond ik voor de deur van De Keukenprinses. Eindelijk, ze was terug uit Canada! Ik knuffelde haar plat met tranen in m’n ogen – jeetje, ik had haar meer gemist dan ik dacht. Ze liet me foto’s en een indrukwekkend plakboek zien, we dronken thee, ik praatte bij met haar ouders en zussen en at mee met de familie. Aan het begin van de avond stortte ik fysiek een beetje in en dus besloot ik niet al te laat naar huis te gaan. Om elf uur lag ik in bed.

Zaterdag werkte ik de hele dag in een overvolle Bagels & Beans. Vooral toen het begon te stortregenen en iedereen kwam schuilen was het mega druk, maar gelukkig behield ik het grootste deel van de tijd min of meer het overzicht samen met m’n collega. ‘Het ging goed vandaag heh,’ zei ze achteraf en dat stelde me gerust, want ik had natuurlijk alweer helemaal bedacht wat ik allemaal fout had gedaan. ‘s Avonds was ik zo op dat ik na een simpel bordje avondeten in bed kroop. Ik  was direct in dromenland.

Zondagochtend ging om zeven uur weer de wekker; ook vandaag stond een dagje werk op het programma. Dit keer moest ik om 08:30 beginnen, voor het eerst zo vroeg. Er waren dus de eerste uren voornamelijk Bed & Breakfast-gasten om van een ontbijtje te voorzien (boven de B&B is een B&B, de Prince). Gelukkig had ik zaterdag tussen de bedrijven door geleerd hoe ik met gasten moet uitchecken als zij weggaan. ‘s Middags was het uitzonderlijk rustig; het grootste deel van de tijd zaten er alleen wat mensen op het terras (10 tafels) en ik kon de bediening dan ook makkelijk in m’n eentje af.

Vandaag, maandag, is de laatste dag dat ik moet werken – althans, voor de komende drie dagen, want vrijdag en zaterdag sta ik ook ingepland. Voor rusten is er echter amper tijd. Er moet een twee pagina’s groot ANS-artikel geschreven worden, waarvoor eigenlijk morgen de deadline is, en voor dat artikel moeten ik en m’n schrijfmaatje nog naar Arnhem. Ik moet donderdag een posterpresentatie geven over de politiek filosoof Ernest Renan, wiens ideeën ik nog amper ken en waarvoor ik dus de volledige poster nog moet maken in vorm en inhoud (help!). Het meisje dat m’n kamer gaat onderverhuren moet worden voorgesteld aan mijn huisgenootjes (wanneer in hemelsnaam?) en daarna moet ik met haar naar de SSHN. Woensdag bestaat uit Geschiedfilosofie; eerst een responsiecollege (waarvoor ik nog wat vragen wil voorbereiden) en ‘s middags de ‘StudyBuddy’, een leermiddag georganiseerd door de studievereniging. Tussendoor wil ik nog naar yoga, en het is ook alweer vier dagen geleden dat ik hardgelopen heb.

Verder heb ik maandag tot en met woensdag eetdates staan met respectievelijk E., FlowerPower en DK, en is er woensdagavond een Salonavond bij Karpe Noktem waar mijn meditatieleraar Henk Barendregt komt spreken. Je snapt dat ik daar graag bij wil zijn. Vrijdagavond vlieg ik trouwens na m’n werk direct door naar mijn oppasadres en zondagmiddag vertrek ik al naar Straatsburg. Dan bezoek ik maandag onder andere het Europees Hof. Dinsdag (21 juni) is dan plotseling al het gevreesde Geschiedfilosofie-tentamen…

Naast dit alles ligt er natuurlijk ook een Taiwan-map te branden op m’n bureau, en als ik terugkom uit Straatsburg val ik midden in de tentamenweek. Overigens is mijn kamer een ontzettende teringzooi (excusez-moi le mot). Er ligt werkelijk overal vuile en schone was, de fruitvliegjes zoemen om de fruitschaal, stapels boeken en papieren liggen verspreid over bureau en vloer, de gordijnen hangen halfopen en mijn bed is duidelijk al dagen niet opgemaakt. ‘Suus, je moet echt je wasbak eens schoonmaken’, zei Broer terecht toen hij zijn tanden wilde poetsen. Eh, ja. Oeps.

Goed, waar ik dan tijd voor bloggen vandaan haal weet ik ook niet precies. Iets met prioriteiten, I guess… Hoewel ik in m’n eigen gedrag wel enigszins merk dat ik onder druk sta, ben ik verre van bezweken door stress – aantal huilbuien tot nu toe: nul (ok, ééntje dan, gisteravond) en aantal paniekaanvallen: nul. Dat is uitzonderlijk en wil ik natuurlijk graag zo houden. Bij deze besluit ik dan ook dat het een goed idee is met het laatstgenoemde probleempje te beginnen. Een opgeruimde omgeving zorgt immers voor een opgeruimd hoofd, en met zo veel hooi op m’n vork is het nodig letterlijk orde te scheppen in chaos. Kom maar hier met die stofzuiger!

E-mail dit