suushi.nl

Ik ontmoette haar op de Awesome Pirate/Ninja Party van KS, in februari. Beiden hadden we toen al een tijdje uitgekeken naar dat moment; onze vriendjes zijn zakenpartners én close vrienden en we hadden daarom al het nodige over elkaar gehoord. Ik vond haar meteen leuk. Direct spraken we af om, als onze liefjes naar Singapore zouden gaan, een dag samen door te brengen om elkaars leed te verlichten en de ander ook wat beter te leren kennen.

Gistermiddag was ze bij mij in Nijmegen en het beeld dat ik ook al tijdens de Elf Fantasy Fair van haar kreeg, werd opnieuw bevestigd. Ze is werkelijk een prachtige, sterke, pure jonge vrouw. Het was bizar hoe vertrouwd we direct met elkaar om gingen en hoe open we onze verborgendheden op tafel gooiden. Dat kwam niet eens door de mede die ze bij zich had – die ging pas halverwege de avond open. Haar vriend is immers de eigenaar van Makana Mede (hij was degene die ik twee dagen hielp op de Fair) dus een flesje mee was geen probleem.

Maar alcohol was niet nodig om het gezellig te hebben. Omdat we allebei nog veel wilden doen voor onze studie, besteedden we de middag en het begin van de avond nuttig met boeken en laptops. Ik hielp haar met het schrijven van een goede beleidsnota en zij stimuleerde mij om ook na vier uur ‘s middags met m’n werkstuk door te gaan. En eerlijk is eerlijk: af en toe jaagden we elkaar van Facebook af en zo nu en dan moesten we toch opletten niet te verzanden in eindeloos geklets.

Rond vijven reden we naar Appie om boodschappen te doen. Over wat we zouden eten waren we het bijzonder genoeg snel eens. Zij is een enorme carnivoor maar bekende wel nieuwsgierig te zijn naar mijn studenten vega meuk-specialiteiten. Omdat ik wel zin had in wat semi-decadent comfort food, stelde ik gnocchi voor, iets dat nieuw was voor haar. We haalden een bak B&J’s als toetje (geen discussie: Cookie Dough!) en struinden langs het chocoladeschap. ‘Euroshopper is best prima, zeker voor die 33 cent,’ zei ze, waarop ik direct mijn favo Verkade-reep begon te verdedigen. Daarop besloten we beide soorten in ons mandje te leggen om ze thuis aan een test te onderwerpen. Toen we beiden tegelijk op Bon Bon Bloc witte praline wezen en er zo achter kwamen dat we daar een zwak voor delen, was dat een goede reden om ook daar een exemplaar van te halen.

We werkten, kookten, smikkelden chocola, hingen op de bank en praatten over van alles. Passies werden uitvoerig besproken maar ook gevoelige onderwerpen schuwden we niet. ‘Ik vind het zo fijn dat je er bent,’ zei ik voor we gingen slapen uit de grond van m’n hart.

Nu kan ik blijven jubelen over hoe blij ik ben met mijn nieuwe vriendinnetje Tough Lady, maar sommige dingen kun je nooit precies in woorden omschrijven. Die moet je proeven.

Gnocchi met verse pesto
voor 2 personen

1 pak gnocchi di patate (vacuum verpakt, zoek in het pastaschap)
1 basilicumplantje
1 teentje knoflook
flinke hand versgeraspte grana padano (parmezaanse kaas)
flinke hand versgeraspte pecorino (Italiaanse schapenkaas)
ca. 20 gram pijnboompitjes
goede olijfolie

versgemalen zwarte peper
zout naar smaak

1. Pluk ongeveer de helft van de blaadjes van de basilicum en was ze in een zeef of vergiet. Snijd de knoflook fijn, rasp de kazen en doe ze met de basilicumblaadjes en pijnboompitten in de blender.

2. Voeg een flinke scheut olijfolie toe (echt, wees niet zuinig!) en zet de blender aan. Als de smurrie niet goed mengt, voeg je nog wat extra olie toe. Schraap af en toe de wanden van de blender schoon met een spatel en blijf blenden tot de pesto een bijna gladde, felgroene pasta is. Proef op smaak en voeg ruim peper en wat zout toe.

3. Kook de gnocchi in 3 minuten gaar – pas op dat je ze niet de lang in de pan houdt, zet een timer!

4. Meng de pesto door de gnocchi. Meestal houd ik wat pesto over, kijk en proef dus hoeveel je toevoegt tot het lekker op smaak is maar niets overheerst.

Maak de gnocchi op je bord nog lekkerder door ze te bestrooien met zwarte peper en geraspte pecorino/parmezaan. Geroosterde pijnboompitjes zijn ook een aanrader. Nom nom nom!

Gnocchi is erg machtig en daarom lekker met een frisse salade. Dat kan heel simpel:

Amazing Dressing
voor ca. 100 gram (gemengde) salade

Ik maak deze dressing vaak voor een zakje eikenbladslamelange:

1 ruime theelepel olijf- of walnootolie
1 ruime theelepel balsamicoazijn
1 ruime theelepel ahornsiroop (of honing, agave of een ander zoetmiddel)
ongeveer een halve theelepel grove mosterd
verse zwarte peper naar smaak

Meng alle ingredienten goed door elkaar in een kommetje, tot ze goed gemixt zijn. Nog handiger is om ze in een potje met een goed afgesloten deksel te doen en dan flink te schudden. Klaar!

Bij voorkeur te bereiden op lange avonden met liefsten. Geniet!

E-mail dit