Dinsdag tien mei is omcirkeld in mijn agenda; sinds die dag ben ik weer consequent constructief bezig. Vandaag is het woensdag achttien mei en zoals je al hebt kunnen lezen, ben ik goed op weg. Ik ben eerlijk: het gaat niet alleen over rozen. Regelmatig overvalt een zwaar gevoel me en zou ik het liefst onder de dekens kruipen met m’n laptop en een reep chocola. Tegelijkertijd weet ik: opnieuw wegkruipen is geen optie. Er ligt iets in het verschiet waar ik voor wil werken. Ik heb een doel, en dat doel is Taiwan.
Taiwan, huh? – zul je denken, of misschien weet je al lang waar ik het over heb. In persoonlijke kringen kon ik al lang m’n mond niet houden en gelukkig hoeft dat nu ook helemaal niet meer, want de tickets zijn geboekt: op 31 augustus aanstaande vlieg ik naar Taipei. Ruim vijf maanden later, op 8 februari, land ik weer op Europese bodem. Ja, wauw. Wat ga ik in die tijd doen?
Dat is een moeilijke vraag, waar ik zelf ook nog niet precies het antwoord op weet. Allereerst ga ik vakken volgen aan de National Chao Tung University in Hsinchu. Samen met twee jaargenootjes reis ik naar het verre oosten; wij drieën zijn op basis van onze motivatiebrief gekozen om deel te nemen aan deze uitwisseling. Professor Theo Engelen heeft samen met een hoogleraar aan NCTU het project op poten gezet en als ik de verhalen van de studenten hoor die me voor gingen, staat me veel leuks te wachten.
Het is alleen allemaal nog zo onwerkelijk! We willen een appartement huren in het centrum van Hsinchu. Ik ga leren Chinees spreken. Elke avond zullen we heerlijk exotisch uit eten gaan – want dat schijnt zelfs goedkoper te zijn dan zelf je kostje koken. Ik zal vast sprinkhanen proeven, fruit eten dat zoeter is dan ik ooit heb gehad. Ik ga op onderzoek uit op het eiland, een totaal nieuwe cultuur leren kennen. Deze zomer ga ik sparen voor een goede digitale camera, zodat ik jullie ook in beelden kan laten zien wat ik beleef. Natuurlijk zal ik schrijven over wat ik zie en leer. Ik wil heel graag meer weten van de oosterse geschiedenis, dat perspectief – het eurocentrisme van mijn vakken aan de RU irriteert me regelmatig.
Ik ga reizen, ver reizen, nog een beetje meer op eigen benen staan. Engelen zei: ‘de studenten die heengaan, komen terug als academici’.
Ja, jemig. Wat moet ik verder zeggen? Woorden schieten nu tekort, maar vanaf vandaag zal ik jullie op de hoogte houden van Taiwan-nieuwtjes. Er is veel te regelen: visum, vaccinaties, accommodatie, subsidies, studiefinanciering, bankzaken. Alleen de vliegtickets zijn geregeld, dat deden we vrijdag met z’n drieën. Verder ben ik me al mentaal aan het voorbereiden op vijf maanden KS missen (elke dag dringt dat een stukje meer door..), vijf maanden niet in mijn vertrouwde kamer, hardlopen en yoga op eigen houtje in een totaal andere omgeving, geen dates met lieve vriendinnetjes, geen mama om af en toe bij weg te kruipen. En oh, help: vijf maanden geen boterhammen met pindakaas..
E-mail dit

( 17 ) Reacties
Wow wat stoer dat je zo ver weg gaat! Ik kijk uit naar de exotische verhalen. Een vriend van me heeft een maand in China gestudeerd en hij zei ook dat uit eten gaan veel goedkoper is..
Zo gaaf <3 Ik merk aan hoe je dit schrijft hoe graag je het wil en hoe goed het voor je gaat zijn. Ik ga je missen (like crazy!) maar dat maken we wel goed als je terug komt toch? :)
Ik vind het zo gaaf, maar vooral zo enorm stoer! En die pindakaas wil ik best opsturen.
Helemaal leuk! Je zal verliefd worden op Azië….. en inderdaad als een heel ander, veel rijker ( in ervaring… sorry niet financieel), persoon terug keren… Geniet!
Huisgenootje van me is haar broer in China gaan opzoeken toen hij daar studeerde. Deo schijnt heel duur te zijn daar dus daar genoeg van mee nemen ;) Maar wel heel gaaf hoor Suus! Overburen hebben door China gereisd (natuurlijk anders als studeren) en vonden het een geweldig land, paar rare gebruiken waar je aan moet wennen, maar dan is het prachtig mooi.
Wat ongelofelijk stoer zeg. Jij gaat het gewoon doen. Dat is een ervaring die je je leven lang niet vergeet.
Heel erg vet en spannend! Geniet alvast van de voorpret. En ik hoop dat je docent academici zei, en niet academicus. Anders is hij geen echte academicus ;)
Als ’5 maanden geen boterham met pindakaas’ het ergste is wat je gaat missen, dan valt het allemaal nog reuze mee :P
Wat zul jij daar groeien ^^
Wat onzettend gaaf <3 Heel leuk voor je!
(En bedankt voor je leuke reactie!)
Thanks, Lisa! ;)
Oh Suus, je gaat het echt geweldig vinden. Ben nu al benieuwd naar al je verhalen. Je zult zoveel meemaken!
Leuk, Suus! Ik ben heel benieuwd hoe je het zult vinden. Mocht je vragen hebben, stel ze gerust!
Liefs vanuit China,
Fliep
Taiwan, wow te gek! Ik wil al heel lang iets vergelijkbaars doen, maar jij doet ‘t gewoon! Erg benieuwd naar je verhalen/ervaringen en foto’s. Misschien wil je wel helemaal niet meer terug naar NL??
Die pindakaas kun je gewoon in je koffer meesmokkelen ;-)
Te gek te gek te gek inderdaad!! Superleuk en (ook al heb ik jouw brief en de andere brieven niet gelezen) ik denk hartstikke terecht dat jij bent uitgekozen. Bijvoorbeeld omdat je je nu al zo goed voorbereid. Geniet ervan, het voorbereiden is bijna net zo leuk als gaan :)
Oh dit verklaart een hoop haha! Suus, wat ontzettend gaaf! En wat een eer dat je in het kleine groepje studenten zit dat hieraan deel mag nemen. wat een uitdaging, wat een kans, wat een avontuur! jaloezie doe ik niet aan, maar een pang van verlangen voel ik wel ;). geniet ervan, en ook van de voorpret!
en wat Muze zegt: gewoon PB meesmokkelen (en op je sprinkhaan smeren?) :p
Laat een berichtje achter: