suushi.nl

Er gaan zo veel dingen door mijn hoofd – tijd voor een recap.

Er sluimert een gevoel in me dat al te lang aanwezig is zonder dat ik er concreet woorden aan geef. Het is niet makkelijk om onder ogen te komen waar m’n tekortkomingen liggen maar het is nu tijd om ze aan te kijken. De voornaamste conclusie: ik ben niet tevreden met mijn huidige leefstijl. Ik doe te weinig mijn best voor dingen – alles is al gauw ‘te veel moeite’ en dan ga ik weer voor de makkelijke weg. Het is te lang geleden dat ik stappen heb gezet om van mijzelf een beter, sterker persoon te maken. Ik verzand in lamme-studentheid. Bah.

Waar komt dat vandaan, zul je misschien denken. Ik heb toch de stap genomen een nieuw baantje te nemen, ik zorg goed voor mezelf, ik doe leuke dingen en ik haal mijn studie. Ja, dat is zo, en toch voel ik me bij vlagen erg onbevredigd. Het is maanden geleden dat ik écht consequent moeite deed om mijn vakken te volgen. Ik merk het aan mijn concentratieniveau; dat is lager dan ooit. Ik vind het vreselijk moeilijk om me langer dan tien minuten op een tekst te concentreren. Ik heb er te lang niet op geoefend. Dus meestal begin ik er niet eens aan. Hardlopen heb ik al tijden niet gedaan – pas vanmorgen verzamelde ik weer de moed om mijn schoenen aan te trekken. Ik baal ervan dat mijn conditie slecht is. Mijn financiële situatie is een onoverzichtelijke puinhoop. Als ik het weer zou bijhouden in Excel zoals ik vorig jaar deed, zou ik waarschijnlijk voldoende geld overhouden om te sparen voor mooie dingen. In plaats daarvan blijf ik geld uitgeven aan etentjes, wijntjes op terrassen, bus- en treinkaartjes die niet hadden gehoeven als ik wat beter had gepland. In mijn hoofd zit een verlanglijst: graag zou ik een meditatiebankje hebben, een goede digitale camera, wat nieuwe passende kleding, een mooi kookboek.

Al met al denk ik dat ik te haastig en te oppervlakkig leef. Te veel korte-termijndenken ook. Ik lees amper meer de krant, bladerde ‘m zo nu en dan door maar heb zelfs geen geduld of rust om een artikel fatsoenlijk uit te lezen. Boeken verslond ik, lang geleden, maar nu moet ik mezelf dwingen de bladzijde om te slaan en niet terug te duiken in mijn laptop. Die laptop, die zit me trouwens nog het meest in de weg. Internet-detox ligt ver achter me; ik word wakker en het eerste dat ik doe is een mail- en facebook-check up. Tijdens het ontbijt en minstens een half uur daarna zit ik doelloos rond te klikken, tot ik hélemaal nergens meer zin in heb. In college loop ik te twitteren of mailtjes te beantwoorden, zodat het grootste deel van het verhaal van de docent aan me voorbij gaat. Ik voel me direct alleen als ik even geen reactie krijg en tegelijkertijd kan ik het amper opbrengen mijn vriendinnetjes fatsoenlijk te beantwoorden.

Ik leef in sluimerstand. Het is tijd om wakker te worden.

Kortom: ‘go with the flow’ is wat te ver doorgeslagen. Het is niet zo dat ik niets doe; wel neem ik te weinig het heft in eigen handen om grenzen te verleggen. Ik doe de dingen die ik leuk vind, hoor, ik zie mijzelf als een gelukkig persoon, maar te weinig vraag ik me af: wat wil ik bereiken? Waar wil ik heen? Het is confronterend om te realiseren dat ik nog geen twintig ben en genie evenmin. Dat ik dus nog veel niet weet, dat er nog bergen te leren zijn. Dat ik fouten maak, dingen verkeerd doe. Dat ik de dingen waar ik dacht goed in te zijn – schrijven, hardlopen, lezen, de wereld begrijpen – ook moet blijven trainen om op niveau te blijven. Dat er gebieden zijn waarin ik een achterstand heb opgelopen: mijn Engels-niveau, mijn loopconditie, het aantal boeken dat ik gelezen heb, mijn kookkunsten, mensen- en zelfkennis. Het is makkelijk om te blijven hangen op m’n huidige niveau. Ik ben toch tevreden? Ik ben toch gelukkig? Ik doe het toch goed? Ja, nu nog wel. Maar stilstand is achteruitgang en geluk komt voort uit excitement.

Tijd om dingen aan te kijken. Concreet: wat wil ik, en belangrijker, hoe ga ik dat aanpakken?

Studie
Ik wil mijn tweede studiejaar succesvol voltooien eind juni. Dat houdt in: de vakken Historiografie, Geschiedfilosofie, Parlementaire Geschiedenis en Aspecten van de Politieke Geschiedenis in één keer halen.

Daarom zal ik vanaf vandaag elke dag een uur aan zelfstudie besteden. Dat klinkt weinig, maar zeven uur per week is al een heel stuk beter dan nul (wat nu het geval is). Daarnaast ga ik in college m’n laptop in mijn tas (of beter nog: thuis) laten en weer aantekeningen maken op een ouderwets collegeblok. Geen afleidingen. Opnieuw leren me anderhalf uur lang te concentreren op een verhaal. Kennis opnemen.

Sport
Ik wil een goede basisconditie opbouwen, een sterke jonge vrouw zijn in een sterk, fit lichaam. Ik hoef niet meer in maatje 36 te passen; liever loop ik zonder moeite zes trappen op met stevige benen. Ik wil mijn lichaam letterlijk wakker schudden door ‘s morgens beweging onderdeel te maken van mijn dagelijkse ritme. Ook wil ik soepeler zijn, lenig worden en meer in contact komen met mijn lichaam.

Vanmorgen liep ik les 2 van Start To Run. Over negen weken – dat is op zaterdag 9 juli – wil ik weer vijf kilometer kunnen rennen. Daarnaast wil ik weer gaan zwemmen. De afgelopen week bracht ik een paar dagen bij Hedoniste door en zij sleepte me ‘s morgens om half acht mee naar het zwembad. Wat is het fijn om zo een uurtje baantjes te trekken! Ik heb uitgezocht waar ik in Nijmegen kan zwemmen en hoewel dit niet heel goedkoop is (4,60 per keer, 46 euro voor een twaalfbadenkaart) vind ik dit een goede investering. Als ik terugkom uit Engeland ga ik het zwembad verkennen. Ik wil vanaf komende week twee ochtenden een uurtje zwemmen. Verder blijf ik één keer in de week yoga doen.

Mind
Een gezonde geest in een gezond lichaam, zo zegt men, en sporten zal dan ook zeker al helpen om me beter te voelen. Toch wil ik ook meer aandacht geven aan mijn mentale conditie. Ik wil rustiger worden in mezelf en ervaren dat kracht en inspanning leveren zo slecht niet is. Ik wil mijn concentratie verbeteren en meer tijd en aandacht steken in de dingen die ik doe. Ik wil niet meer zo veel tijd als een zombie achter m’n laptop hangen met mijn brein op pauze.

Daarom wil ik dat meditatie deel wordt van mijn ritme. Twee keer in de week wil ik een half uur gaan zitten – en dan, no matter what, met mezelf de afspraak maken dat ik dat half uur blijf zitten. Dit is ook meteen een training in ‘afspraken met mezelf nakomen’. Ook wil ik weer tijd inruimen om boeken te lezen: niet in de zin van ‘ik moet x boeken per week hebben gelezen’, wel voortaan in plaats van een uurtje facebooken een uurtje lezen. Over internet gesproken: ik wil weer twee keer per dag m’n mail en sociale netwerken checken. Een keer ‘s morgens en een keer ‘s avonds, en verder mijn laptop uitzetten. Gedurende de dag maak ik een lijstje van dingen die ik op internet wil doen als die me te binnen schieten (zoals bankzaken, informatie opzoeken). Ik ga een radio kopen zodat ik geen excuus meer heb om toch de computer aan te hebben ‘omdat ik anders geen muziek heb’.

Voeding
Vegetarier ben ik al lang niet meer. Carnivoor evenmin, trouwens – zo nu en dan eet ik een stukje vlees als ik daar zin in heb, maar meestal gaat het hier om ‘een paar spekjes door de roerbak’ of ‘wat gehakt door de chili’. Het vlees dat ik eet is wel zo veel mogelijk biologisch en zo lang ik het mezelf niet opleg, voel ik me er prettig bij weinig dierlijke dingen te eten. De fout die ik maak is het tot wet verheffen: ‘ik ga veganistisch eten vandaag’. Dan kan ik hele dag aan niets anders denken dan tosti’s, witte chocolade, biefstuk en dadels met geitenkaas. Als ik luister naar mijn lichaam neig ik vanzelf naar biologische muesli met in stukjes gesneden appel, naar sappige mango’s en ananas, naar verse spinazie en walnoten, naar zuurdesemboterhammen met pindakaas. En dat is fijn.

Op het gebied van voedsel wil ik genoegen gaan nemen met wat eenvoudiger eten. Te vaak koop ik een veel te duur broodje op het station, een taartje in de stad, een ijsje tussendoor. Achteraf merk ik vaak dat het me niet echt blij maakt – dat geld had ik liever uitgegeven aan een plundertocht in de biowinkel. Dan heb ik voor minder geld veel voedzamer eten. Ik wil geen eten en drinken meer kopen onderweg maar zorgen dat ik altijd wat nootjes, gedroogd fruit of een boterham in m’n tas heb. Ik wil maximaal een fles wijn kopen per week – dineren met vrienden kan ook met een glas water en babbelen gaat ook onder het genot van een kop (kruiden)thee.

Geld
Deels aansluitend op het bovenstaande: ik wil geld uitgeven aan investeringen in mezelf, niet aan troep.

Ik ga mijn kasboek weer oppakken vanaf vandaag. Ik ga ‘nee’ zeggen op voorstellen tot etentjes die ik even niet kan of wil betalen. Ik drink een glas water in de kroeg in plaats van een wijntje. Ik ga het geld dat ik overhoud opzij zetten om te sparen voor een meditatiebankje, een radio, een digitale camera.

Vrienden
Tot slot wil ik blijven quality time doorbrengen met mijn liefsten. Ik wil leren accepteren dat ik nou eenmaal niet iedereen consequent en vaak kan spreken of zien, al zou ik dat zo graag doen.

Ik ga een verjaardagskalender kopen waarop ik de namen zet van de mensen die ik een kaartje ga sturen op hun verjaardag.

____

Zo, genoeg gemijmerd nu. Woorden zijn verhelderend maar met slechts letters kom ik nergens. Tijd voor actie. Ik ga niet meer wegkruipen in sluimerstand. Het zal niet makkelijk zijn (alle begin is moeilijk), maar ik zal groeien.

E-mail dit