suushi.nl

Ik zit op een witte stoel in ons smalle keukentje, mijn laptop op schoot. Langs de rand van mijn voorhoofd loopt een half-opgedroogd straaltje zweet; ik ben net terug van een rondje hardlopen. Voor het eerst deze week, want ik had andere dingen te doen en trouwens, mijn lichaam werkte niet echt mee: de hele week heb ik rondgelopen met een pijnlijke opgezwollen buik, misselijkheid en krampen. Ik had zelfs amper honger – juist ja, ik, geen honger. Geen goed teken. Ik ergerde me rot aan mezelf want ik houd te veel van eten om dat niet te doen. Daarbij gooide dit virusje – of wat het ook was – m’n hele hardloopschema in de war. Nu heb ik niet echt een schema, maar ik had al vier weken drie keer in de week een stukje gelopen en dat ritme wilde ik graag in stand houden. Leven had klaarblijkelijk andere plannen met me, maar desalniettemin was het best een fijne week.

Nu kan ik wel de dagen uit de doeken gaan doen, maar voor dit stuk ellenlang wordt: laat ik vertellen over de meest rigoureuze verandering die ik aanbracht in mijn dag. Geïnspireerd door Genesis wil ik minder tijd doorbrengen in cyberspace. Haar blog over Info Detoxing trok me over de streep waar ik al weken, nee maanden tegenaan loop te hikken. Ik sta op en het eerste wat ik doe is mijn MacBook openklappen, die trouwens bijna nooit uit staat. Facebook, Twitter, e-mail en mijn RSS-feed reader worden uitvoerig gecheckt op updates en voor ik het weet is minstens half uur voorbij. Mijn ontbijt schuif ik meestal half gedachteloos naar binnen – zo zonde en erg onbevredigend. Gedurende de dag benut ik vele ‘lege’ minuten om opnieuw te checken, te updaten, bij te lezen. Heeft iemand misschien in de afgelopen tien minuten iets interessants getweet? Is er toevallig vandaag een feestje waar ik voor ben uitgenodigd op Facebook? Stuurde wellicht iemand me een e-mail in de tijd dat ik van de ene collegezaal naar de andere wandelde? Wie komen er vanavond in DWDD? Zijn er nog films die ik gezien moet hebben?

Je begrijpt, de stroom aan informatie is eindeloos en ik zou letterlijk mijn complete leven kunnen verspillen aan het lezen van andermans (on)zinnen. Eigenlijk ben ik dat al tijden beu maar de moed om voor eens en altijd dit patroon te doorbreken ontbrak tot nu toe. Tot Genesis een paar dagen geleden mijn ogen opende. Je bepaalt zelf met welke informatie je je brein voedt, vertelde ze me. Oh, feitelijk is het zo simpel. Ik eet toch ook niet dagelijks junk food? Waarom vervuil ik dan wel mijn hersens met junk info? Natuurlijk heeft dat invloed op mijn gemoedstoestand. Geen wonder dat ik me vaak zo lamlendig voel. Ik ben verslaafd aan nutteloze informatie.

Dat is nu klaar. Als je wilt weten wat hier verder voor gedachten achter steken en wat ik van plan ben, raad ik je aan Genesis’ stuk te lezen. Net las ik dat ook Nathalie geinspireerd is geraakt. Ik weet zeker dat we samen in staat zijn elkaar op het juiste moment een duwtje in de rug te geven. Vandaag ben ik ‘begonnen’ en ik merk dat het niet simpel is; zo nu en dan voel ik me rusteloos en haalt mijn brein me bijna weer over het er allemaal bij te laten zitten. Alléén even een Facebook-check.. ik moet nu écht even mijn bankrekening controleren.. dat boek wil ik al tijden bestellen op bol.com, zal ik dat niet nu even doen?

Tegelijkertijd komt enorme rust over me heen. De dag lijkt plots veel langer te duren en dat is deels eng maar oh, wat ben ik blij met deze zeeën van tijd. Ik ontbeet rustig met de zaterdagkrant, werkte een stapel afwas weg, bracht drie grote tassen met pastasauspotten en lege flessen wijn naar de glasbak, regelde wat dingen op mijn werk en leverde meteen de opgestapelde berg Spa&Fruit-flessen in, schreef en postte brieven naar vriendinnen ver weg, bakte eerst een nieuwe lading mueslirepen naar recept van The Fruit Pursuit en daarna nog kokosmakronen met laagje van pure chocolade. Ook kroop ik voor het eerst in tijden weer fijn met een boek en kop thee op de bank – en dat is precies waar ik zo, na een fijne warme douche, de rest van de dag mee ga doorbrengen. Vanavond pak ik mijn koffer in (de meeste spulletjes liggen al klaar) en dan vlieg ik morgen in gezelschap van mama, Ben en Broer voor een weekje naar Zweden. Daar is het koud – er ligt zelfs nog sneeuw – en toch kan ik niet wachten: even weg uit het normale leven zal info detoxing vast goed doen!

E-mail dit