Toen ik vanmiddag mijn bestelde pakket dictaten had opgehaald bij de copyshop en diep in gedachten richting UB slenterde, liep ik in de Thomas van Aquinostraat zomaar Sundae tegen het lijf. Ons gesprekje duurde nog geen vijf minuten, maar in die korte wisseling van woorden en blikken realiseerde ik me een aantal dingen:
1. De tijd gaat verbazingwekkend snel, ondanks dat sommige dagen veel te lang lijken te duren. Het was immers december en zelfs nog weken voor Kerstmis, toen ik haar voor het eerst (en het laatst) zag.
2. Ik ben niet de enige die wintermoe begint te worden.
3. Ik ben ook niet de enige met twijfels over alles om haar heen.
4. Zo graag zou ik weer met gemak avonden en avonden praten met mooie mensen op fijne plekken en goede drankjes. Ik erger me aan het feit dat het even niet kan, omdat mijn energieniveau nogal fluctueert.
5. Nijmegen is een dorp.
6. Nu moet het gauw weer zo warm worden dat Sundae-ijsjes lekker zijn. En McFlurries. En Swirls.
Gelukkig duurt dat laatste vast niet héél lang meer en in de tussentijd heb ik genoeg te doen. Februari is begonnen en zo ook een nieuwe periode colleges. Ik volg het komende half jaar de minor Politieke Geschiedenis en die bestaat uit drie vakken: Geschiedenis van de Europese Integratie, Parlementaire Geschiedenis van Nederland sinds 1945 en Aspecten van de Politieke Geschiedenis. Samen zijn deze twintig studiepunten waard. Daarnaast volg ik de ‘gewone’ bachelorvakken Historiografie en Geschiedfilosofie. Nog nooit had ik zo ‘veel’ vakken tegelijk, hoewel ik van vrienden die andere studies volgen weet dat vijf geen abnormale hoeveelheid is. Het was de afgelopen dagen nog een heel gepuzzel om alle hoor- en werkcolleges met de juiste tijden en locaties in mijn agenda te plaatsen, maar tot dusver loopt alles op rolletjes. Ik merk wel dat de combinatie werk-studie wat zwaarder is dan het afgelopen kwartaal, dus ik moet alert blijven om mezelf zo goed en kwaad als dat kan door de laatste loodjes kou de slepen.
Ik typ het wat twijfelend, maar ik heb daar wel vertrouwen in. Goede slaap, genoeg sporten en gezond eten zijn -zoals altijd- de key words. Bovenal is lief zijn voor mezelf prioriteit. Dat betekent ook na een lange dag colleges en bieb een Twix uit de automaat, ondanks mijn nieuwe financiële voornemens (daarover trouwens later meer) en het feit dat chocola objectief niet het meest gezonde is om te nemen. Mijn sinaasappels eet ik toch wel en mental health is een voorwaarde voor échte physical fitness. Trouwens, met de stapel nieuwe boeken en readers die ik vandaag uit alle hoeken van de campus heb opgehaald was mijn portemonnee ook niet blij, maar door al dat gesleep heb ik vast een hoop spierkracht opgedaan! ;-)
E-mail dit
( 5 ) Reacties
Lief! Ik wacht tot je je weer beter voelt hoor;)
No offense, maar als je Nijmegen een dorp vindt, dan ben je nog nooit in een echt dorp geweest :P
Blijven ademen en blijven lopen, dan kom je stap voor stap echt wel waar je moet zijn. Knuf
Weet je Suus, het is echt gauw weer lente.
Ik kom uit een dorp, maar Nijmegen heeft er inderdaad ook veel van weg.
Laat een berichtje achter: