Acht dagen geleden maakte ik een checklist. Even afstrepen:
1. Ik heb zojuist 4.5 km aan een stuk hardgelopen in een kleine 25 minuten. Drie weken geleden liep ik maar een klein kwartiertje, met pauzes.
2. De eskimo piercing is een feit. Ik ben benieuwd hoe mama reageert als ik morgen naar Riel ga.
3. Mijn voorraad- en koelkast zijn gevuld met Zonnatura muesli, biologische zuivel en dito brood. Het voelt goed!
4. Nog geen nieuwe muziek ontdekt, ook niet gezocht… help?
5. Ik heb lieve mensen geknuffeld maar helaas nog niet iedereen.
6. De kat is een lange-termijn project. Iets met tijd en geld.
7. Braaf begaf ik me naar de uni en fixte collegegeld en studieboeken. Wat een drukte bij de studentenbalie.
8. Twee boeken kreeg ik voor een vriendenprijsje van mijn intropapa. Thanks, Rens!
9. Ik geloof dat de rode etos-mascara unaniem tot beste is verkozen. Bezwaar schriftelijk indienen.
10. De schade van 1.5 jaar geen tandartsbezoek: 1 gaatje. Mijn eerste ooit – nou ja, dat moet ik toch ook eens meemaken.
11. Voor de uitwerking van het IKEA-plan, zie punt 6.
12. Magier ligt momenteel op de bank in de woonkamer. Open, maar wel al vier dagen op dezelfde bladzijde.
Goed, ik zit dus niet stil. Tegelijkertijd zullen degenen die me volgen via een van de digitale middelen waardoor ik communiceer, hebben gemerkt dat het in mijn hoofd niet steeds van een leien dakje gaat. Of het nu slaaptekort (ja), liefdesverdriet (wat een kutwoord, maar, ja) of iets anders (maar wat?) is, fact is dat ik me meer dan eens verdwaald voel in de wereld. Gelukkig komen mijn ouders morgen thuis. Nooit gedacht dat ik hen en Broer zo zou missen en dat er een dag zou komen dat ik sta te popelen om naar Riel te gaan. Well, here it is. Tot het moment dat ik weer even kan wegkruipen in de veiligheid van ouderliefde, teer ik op de wijsheid die verre familie uit Amerika me vanmorgen schreef:
“Life isn’t a rollercoaster. Concentreer je op de dingen die echt belangrijk zijn. Wees wat minder aandachtjunkie en geef aandacht.”
Het berichtje kwam via Facebook – dat dan weer wel. :)
E-mail dit
( 3 ) Reacties
Als ik een baantje heb, en geld in het laadje komt, dan kom ik je snel een keer opzoeken in Nijmegen! Dan kunnen we het eens hebben over die stomme jongens die onze harten altijd breken…
Zolang je maar beseft dat het helemaal niet erg is om zo af en toe verdwaald te zijn. Vervelend? Ja, dat wel. Maar het moment dat je jezelf weer terugvindt maakt het dat allemaal waard. En ik heb er het volste vertrouwen in dat jij jezelf terug vindt. Althans, the new and improved Suus dan.
Jij bent toch helemaal geen aandachtjunk? Anyway, je bent goed op weg met je lijstje dus! Wees maar lief voor jezelf.
Laat een berichtje achter: